Sayıştay 4. Dairesi 28613 Kararı -
Hukuk Asistanı ile Kararları Analiz Edin
Bu karara ve binlerce benzer karara sorunuzu sorun. Kaynak atıflı detaylı yanıtlar alın.
Karar Bilgileri
4
Sayıştay Kararı
28613
20 Mart 2007
Diğer
Temyiz Karar Detayı
İletişim Bilgileri
-
Kamu İdaresi:
-
Yılı: 2003
-
Daire: 4
-
Dosya No: 28613
-
Tutanak No: 29247
-
Tutanak Tarihi: 20.03.2007
-
Konu:
KARAR
-
Dilekçi 353 sayılı ilamın 18 ve 28. maddeleri ile verilen tazmin hükmüne itiraz etmekte ise de, aynı tazmin hükmünde sayman sıfatıyla iştiraki bulunan Lütfi BİLMEZ’in başvurusu üzerine düzenlenen 20.03.2007 tarih ve 29226 tutanak sayılı Temyiz Kurulu İlamı ile kaldırılmış bulunduğu anlaşılmakla dilekçinin iş bu madde ile ilgili itirazı üzerine Kurulumuzca yapılacak işlem olmadığına, oybirliği ile,
-
Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü:
353 sayılı ilamın 20.maddesiyle; ilköğretim müfettişlerine geçici görev yolluğu ödemelerinde, günübirlik gidiş ve dönüşlerde saat belirtilmemesine rağmen tam yevmiye üzerinden ödemede bulunulması nedeniyle 25.963.800.000 TL.na tazmin hükmü verilmiştir.
Dilekçi dilekçesinde özetle; söz konusu ödemenin yasalara uygun olduğuna dair Maliye Bakanlığı, Milli Eğitim Bakanlığı ve muhtelif idare mahkemesi kararları ile Danıştay kararlarının bulunduğunu, bu çerçevede ilköğretim müfettişlerinin, günlük çalışma sürelerini görevlendirildikleri yerlerde geçirmeleri şartıyla buraya aynı gün gidip dönmelerinde kendilerine 6245 sayılı Harcırah Kanununun 39. maddesi hükmüne göre belli bir oranda değil, 33/b maddesi uyarınca tam gündelik ödenmesi gerektiğini, ayrıca bu ödemelerin, ilgili müfettişlerin Gaziantep İdare Mahkemesine açtıkları davaların bir sonucu olarak yapıldığını, yargı kararlarının sonuçları üzerinde idarenin takdir yetkisinin bulunmadığını ileri sürerek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmektedir.
6245 sayılı Kanunun 2562 sayılı Kanunla değişik 33. maddesinin (b) bendinde;“Devamlı ikamet ettikleri yerler dikkate alınarak kurumlarınca belirlenen görev merkezi, mıntıka merkezi ve grup merkezi dışında teftiş, denetim, inceleme veya kovuşturma görevi ile görevlendirilen .........................İlköğretim Müfettişleri ve Defterdarlık Kontrol Memurlarından,
..............
...............
(3) İl düzeyinde teftiş, denetim veya inceleme yetkisini haiz bulunanlara birinci derece kadrolu memur için tespit olunan gündelik miktarının 0,9 katı, Gündelik ödenir.”
Yine aynı Kanunun aynı Kanunla değişik 39’ uncu maddesinde;
“.....................Geçici bir görevle memuriyet mahalli dışındaki bir yere gönderilenlerden buralarda ve yolda öğle (saat 13.00) ve akşam (saat 19:00) yemeği zamanlarından birini geçirenlere 1/3, ikisini geçirenlere 2/3 oranında ve geceyi de geçirenlere tam gündelik verilir.” Hükümleri yer almaktadır.
İlköğretim Müfettişlerine tam gündelik verilebilmesi için Kanunun değişik 39. maddesinde belirtildiği gibi öğle yemeği (saat. 13:00), akşam yemeği (saat:19:00) zamanlarını ve geceyi geçici görev mahallinde geçirmeleri gerekmektedir.
Dilekçinin dilekçesinde ileri sürdüğü, Kanunun değişik 39. maddesinin, değişik 33. maddenin (b) bendinde sayılanlara uygulanamayacağı yorumu isabetsizdir. Çünkü Kanunun 33. maddesinin (b) bendi bu bentte sayılan kişilerin teftiş, denetim, inceleme veya soruşturma ile görevlendirilmeleri durumunda ödemeye esas olacak gündeliği, değişik 39. madde ise geçici görevlilerin gidiş ve dönüş saatlerine göre ödenmesi gereken gündelik miktarını düzenlemekte, dolayısıyla ayrı konuları ilgilendirmektedir. Diğer bir deyişle teftiş, denetim, inceleme veya soruşturma görevi ile memuriyet mahalli dışına gönderilen İlköğretim Müfettişlerine Kanunun değişik 33. maddesinin (b) bendine göre tespit edilecek gündeliğin verileceği tabiidir. Ancak bu maddeye göre tespit edilecek gündeliklerin geçici görevin gidiş ve dönüş saatlerine göre Kanunun değişik 39. maddesindeki oranlar dahilinde ödenmesi gerekmektedir.
6245 sayılı Kanunun 2562 sayılı Kanunla değişik 39. maddesinde herhangi bir istisna hükmüne yer verilmemiştir. Kanun koyucunun bu yolda bir iradesi olsa idi, Kanunun değişik 42. maddesinin son bendinde, 33. maddenin (b) bendinde sayılanlar için getirdiği istisna hükmüne 39. madde de yer verilirdi. Kanun koyucunun getirmediği bir istisnanın dilekçinin dilekçesinde dayanak olarak gösterdiği Maliye ve Gümrük Bakanlığı veya Milli Eğitim Bakanlığı yazılarıyla tesis edilmesi mümkün değildir. Yine dilekçinin dilekçesinde kendi görüşünü destekleyen yargı kararlarından bahsedilse de genel mahkemelerce verilen hükümler Sayıştay’ın hesap ve işlemler yönünden denetimine ve hükmüne engel teşkil etmemektedir.
Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, 6245 sayılı Kanunun değişik 39. maddesinin aynı kanunun değişik 33. maddesinin (b) bendinde sayılanlara da uygulanması gerekeceğinden dilekçi iddialarının reddi ile 353 sayılı ilamın 20. maddesiyle verilen 25.963.800.000. TL. na ilişkin tazmin hükmünün TASDİKİNE,
Karar verildiği 20.03.2007 tarih ve 29247 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.
10 Milyon+ Karar Arasında Arayın
Mahkeme, tarih, anahtar kelime ile filtreleyin. AI ile benzer kararları otomatik bulun.
Kaynak: karar_sayistay
Taranan Tarih: 25.01.2026 19:04:44