Sayıştay 4. Dairesi 28549 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2003

• Daire: 4

• Dosya No: 28549

• Tutanak No: 29226

• Tutanak Tarihi: 20.03.2007

• Konu:

KARAR

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü:

1. 353 sayılı ilamın 2. maddesiyle (Rapor madde; 4) ; Devlet İstatistik Enstitüsü adına resmi kamu kuruluşları ve vakıflara bağlı (paket program hariç) sağlık kurumlarından alınan tedavi hizmetlerinin karşılığı ödenirken Katma Değer Vergisi dahil edilmiş birim ücretlerin esas alınması nedeniyle 815.095.000 TL.na tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle;Maliye Bakanlığı Gelirler Genel Müdürlüğünce T.B.M.M Genel Sekreterliği Personel ve Muhasebe Daire Başkanlığına üniversite hastanelerinin kuruluş amaçlarına uygun teslim ve hizmetlerinin KDV den istisna olup olmadığı konusunda verilen görüş yazısından bahsederek, Maliye Bakanlığı tarafından yayımlanan 2003 yılı Bütçe Uygulama Talimatında belirtilen esaslara göre ödeme yapıldığını, bu kurumlara ayrıca bir KDV ödemesi yapılmadığını, aynı konu hakkında Sayıştay’ın diğer Dairelerince beraat hükmü verildiğini belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmektedir.

2003 Mali Yılı Bütçe Uygulama Talimatının (Seri No 3) (Tedavi Yardımı) 22.3. maddesinde: " Kamu Personeli ve Emeklileri ve bunların kanunen bakmakla yükümlü bulundukları aile fertlerinin Genel ve Katma Bütçeli Daireler ve İdarelerle Döner Sermayeli kuruluşlara ait tedavi kurumlarında yapılan tedavilere ait ücretlerin hesaplanmasında;

a) Diş tedavilerinde; " Diş tedavileri fiyat tarifesi" ( Ek. 7) ,

b) Üniversite, Tıp Fakültesi hastaneleri ile Sağlık Bakanlığına bağlı yataklı tedavi kurumlarında yapılacak muayene- tetkik- tahlil- ameliyat ve tedavilerde

( Ek.8)' de yer alan fiyat tarifesi esas alınarak kurumlarca personelin tedavi giderleri karşılanacaktır" denilmektedir.

2003 mali yılı Bütçe Uygulama Talimatının 25. maddesinde" Yönetmelik hükümleri çerçevesinde ve bu talimatta belirtilen esaslar dairesinde tedavi giderlerinin karşılanmasında esas alınan ücretlere KDV dahil olduğundan, söz konusu giderler için ayrıca KDV olarak kurumlarca ek bir ödeme yapılmayacaktır." hükmü yer almaktadır.

2003 Mali yılı Bütçe Uygulama Talimatının (Tedavi Yardımı) 25. maddesi ile talimata ekli fiyat listeleri KDV dahil olarak belirlendiğinden ve aynı zamanda da anılan Talimat hükümleri (22.3/a,b,c bentleri) uyarınca, bu talimata ekli listelerde belirtilen tutarların ödeneceği açık bir şekilde hüküm altına alınmış olduğundan; sorumluların bu listelere göre KDV dahil tutar üzerinden ödeme yapmış olmaları sebebiyle sorumlu tutulmaları mümkün değildir.

Bunların yanı sıra, 3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 17’nci maddesinin 1’inci fıkrasına göre sağlık hizmeti veren kurum ve kuruluşların söz konusu teslim ve hizmetleri katma değer vergisinden muaf olduğundan, bu işletmelerin katma değer vergisi mükellefiyetleri bulunmamaktadır.Bu nedenle, düzenledikleri faturalarda KDV ayrıca gösterilmemekte, dolayısıyla katma değer vergisi tahsil etmemektedirler. Öte yandan bu işletmelerin yaptıkları mal ve hizmet alımları sırasında ödedikleri (yüklendikleri) KDV de üzerlerinde kalmakta, KDV tahsil etmedikleri için mahsup yapamamaktadırlar. Oluşan tereddütlerin çözümü için Bakanlık tarafından çıkarılan Tedavi Yardımına İlişkin 2005 Mali Yılı Bütçe Uygulama Talimatı’nın 24’üncü maddesi ile, ekli fiyat listesi KDV hariç olarak belirlenmiştir.

Açıklanan nedenlerle, dilekçi iddialarının kabulü ile 353 sayılı ilamın 2. maddesi ile 815.095.000 TL.na ilişkin verilen tazmin hükmünün KALDIRILMASINA,

2. Dilekçede itiraz edilen ilam maddeleri olarak 4, 5, 7, 8, 9, 10, 13, 14, 15, 16, 17, 20, 23, 24, 25, 27, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38,40,

41 ve 15. maddeler belirtilmişse de Rapor dosyası ve eki belgelerin incelenmesi sonucunda maddelere dair metinlerin içeriğinden itiraz edilen maddelerin aslında rapor madde numaraları olduğu ve yanlış yazıldığı bunların da sırasıyla 2,3,5,6,7,8,10,11,12,13,16,18,19,20,21,22,23,24,26,27,28,29,30,31,33 ve 34. ilam maddelerine tekabül ettiği (itiraz edilen maddeler arasına 15 numaralı rapor maddesi yazılmış olmakla beraber ilamda böyle bir rapor maddesi olmadığı) anlaşılmakla 353 sayılı ilamın; 3, 5, 6, 7, 8, 10, 11, 12, 13, 16, 18, 19, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 33 ve 34.maddelerinde yer alan Gaziantep Defterdarlığının farklı tahakkuk dairelerine ait ilam hükmüne ilişkin, dilekçeler ve karşılamalar, bu tutanağın 1. maddesinde belirtildiği gibi olup sözü edilen maddede yer alan gerekçelerle tazmin hükümlerinin KALDIRILMASINA,

3. 353 sayılı ilamın 20.maddesiyle (Rapor madde 25) ; ilköğretim müfettişlerine geçici görev yolluğu ödemelerinde, günübirlik gidiş ve dönüşlerde saat belirtilmemesine rağmen tam yevmiye üzerinden ödemede bulunulması nedeniyle 25.963.800.000 TL.na tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle; söz konusu ödemenin yasalara uygun olduğuna dair Maliye Bakanlığı, Milli Eğitim Bakanlığı ve muhtelif idare mahkemesi kararları ile Danıştay kararlarının bulunduğunu, bu çerçevede ilköğretim müfettişlerinin, günlük çalışma sürelerini görevlendirildikleri yerlerde geçirmeleri şartıyla buraya aynı gün gidip dönmelerinde kendilerine 6245 sayılı Harcırah Kanununun 39. maddesi hükmüne göre belli bir oranda değil, 33/b maddesi uyarınca tam gündelik ödenmesi gerektiğini, ayrıca bu ödemelerin, ilgili müfettişlerin Gaziantep İdare Mahkemesine açtıkları davaların bir sonucu olarak yapıldığını, yargı kararlarının sonuçları üzerinde idarenin takdir yetkisinin bulunmadığını ileri sürerek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmektedir.

6245 sayılı Kanunun 2562 sayılı Kanunla değişik 33. maddesinin (b) bendinde;“Devamlı ikamet ettikleri yerler dikkate alınarak kurumlarınca belirlenen görev merkezi, mıntıka merkezi ve grup merkezi dışında teftiş, denetim, inceleme veya kovuşturma görevi ile görevlendirilen .........................İlköğretim Müfettişleri ve Defterdarlık Kontrol Memurlarından,

...............

...............

(3) İl düzeyinde teftiş, denetim veya inceleme yetkisini haiz bulunanlara birinci derece kadrolu memur için tespit olunan gündelik miktarının 0,9 katı, Gündelik ödenir.”

Yine aynı Kanunun aynı Kanunla değişik 39’ uncu maddesinde;

“.....................Geçici bir görevle memuriyet mahalli dışındaki bir yere gönderilenlerden buralarda ve yolda öğle (saat 13.00) ve akşam (saat 19:00) yemeği zamanlarından birini geçirenlere 1/3, ikisini geçirenlere 2/3 oranında ve geceyi de geçirenlere tam gündelik verilir.” Hükümleri yer almaktadır.

İlköğretim Müfettişlerine tam gündelik verilebilmesi için Kanunun değişik 39. maddesinde belirtildiği gibi öğle yemeği (saat. 13:00), akşam yemeği (saat:19:00) zamanlarını ve geceyi geçici görev mahallinde geçirmeleri gerekmektedir.

Dilekçinin dilekçesinde ileri sürdüğü, Kanunun değişik 39. maddesinin, değişik 33. maddenin (b) bendinde sayılanlara uygulanamayacağı yorumu isabetsizdir. Çünkü Kanunun 33. maddesinin (b) bendi bu bentte sayılan kişilerin teftiş, denetim, inceleme veya soruşturma ile görevlendirilmeleri durumunda ödemeye esas olacak gündeliği, değişik 39. madde ise geçici görevlilerin gidiş ve dönüş saatlerine göre ödenmesi gereken gündelik miktarını düzenlemekte, dolayısıyla ayrı konuları ilgilendirmektedir. Diğer bir deyişle teftiş, denetim, inceleme veya soruşturma görevi ile memuriyet mahalli dışına gönderilen İlköğretim Müfettişlerine Kanunun değişik 33. maddesinin (b) bendine göre tespit edilecek gündeliğin verileceği tabiidir. Ancak bu maddeye göre tespit edilecek gündeliklerin geçici görevin gidiş ve dönüş saatlerine göre Kanunun değişik 39. maddesindeki oranlar dahilinde ödenmesi gerekmektedir.

6245 sayılı Kanunun 2562 sayılı Kanunla değişik 39. maddesinde herhangi bir istisna hükmüne yer verilmemiştir. Kanun koyucunun bu yolda bir iradesi olsa idi, Kanunun değişik 42. maddesinin son bendinde, 33. maddenin (b) bendinde sayılanlar için getirdiği istisna hükmüne 39. madde de yer verilirdi. Kanun koyucunun getirmediği bir istisnanın dilekçinin dilekçesinde dayanak olarak gösterdiği Maliye ve Gümrük Bakanlığı veya Milli Eğitim Bakanlığı yazılarıyla tesis edilmesi mümkün değildir. Yine dilekçinin dilekçesinde kendi görüşünü destekleyen yargı kararlarından bahsedilse de genel mahkemelerce verilen hükümler Sayıştay’ın hesap ve işlemler yönünden denetimine ve hükmüne engel teşkil etmemektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, 6245 sayılı kanunun değişik 39. maddesinin aynı kanunun değişik 33. maddesinin (b) bendinde sayılanlara da uygulanması gerekeceğinden dilekçi iddialarının reddi ile 353 sayılı ilamın 20. maddesiyle verilen 25.963.800.000. TL. na ilişkin tazmin hükmünün TASDİKİNE,

Karar verildiği 20.03.2007 tarih ve 29226 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.