Sayıştay 3. Dairesi 40118 Kararı - Genel Bütçe Personel Mevzuatı

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi: Genel Bütçe Kapsamındaki İdareler

• Yılı: 2013

• Daire: 3

• Dosya No: 40118

• Tutanak No: 44040

• Tutanak Tarihi: 31.01.2018

• Konu: Personel Mevzuatı ile İlgili Kararlar

KARAR

Konu: 1. Hukuk Müşavirliği kadrosunda görev yapmakta olup uzman statüsü bulunmayan görevliye, alanında doktora derecesinin bulunduğu gerekçesine dayanan Karar uyarınca; döner sermaye katkı payı ödenmesi.

141 sayılı İlamın 3’üncü maddesi ile, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. Hukuk Müşavirliği kadrosunda görev yapmakta olup uzman statüsü bulunmayan Av. Dr. ...’ ın, Adli Tıp Kurumu Başkanlar Kurulunca alınan ve alanında doktora derecesinin bulunduğu gerekçesine dayanan Karar uyarınca; 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer alan “diğer uzman personel” olarak değerlendirilerek kendisine % 250 oranında döner sermaye katkı payı ödenmesi nedeniyle ….-TL’ye verilen tazmin hükmünün, Sayıştay Temyiz Kurulu’nun 07.06.2016 tarihli, 41986 tutanak sayılı kararı ile TASDİKİNE karar verilmişti.

Sorumlu … karar düzeltilmesi talebi ile vermiş olduğu dilekçesinde, temyiz aşamasında ileri sürdüğü iddialarını tekrarlayarak, aynı kurumun 2014 yılı hesabı için, aynı konu hakkında Dairece ilişik bulunmadığına karar verildiği de göz önünde bulundurularak, Temyiz Kurulu Kararının düzeltilerek tazmin hükmünün kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Başsavcılık mütalaasında;

“İlgilinin karar düzeltilmesi dilekçesinde yer alan ve konunun esasına ilişkin itirazları yargı raporuna yaptığı savunma ve tazmin hükmü üzerine yaptığı temyiz talebinde ileri sürdüğü itirazlara benzer olup, sözkonusu itirazlar hem Daire İlamında hem de Temyiz Kurulunun 41986 tutanak ve 26074 sayılı İlamında ayrıntılı olarak karşılanmış olduğundan bu çerçevede karar düzeltilmesi talebi yersiz olmakla birlikte; aynı konuya ilişkin olarak sorumlunun karar düzeltilmesi dilekçesinde de belirttiği üzere 2014 yılı işlemi hakkında yine 3. Dairede yapılan yargılama sonucunda çoğunluk kararıyla ilişiği bulunmadığına karar verilmiştir.

Aynı konuda bir sonraki yıl hesabına ilişkin olarak Temyiz Kurulunun 2013 yılı işlemi hakkında verdiği 7.6.2016 tarihli tasdik kararı öncesinde 1.12.2015 tarihinde verilen karar çerçevesinde talebin Daire tarafından değerlendirilmesi uygun olacağından, karar düzeltilmesi talebinin kabulü ile dosyanın Dairesine gönderilmesinin uygun olacağı düşünülmektedir” denilmiştir.

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ.

2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun ‘Kurum personeline yapılacak ödeme’ başlıklı 30’uncu maddesinde; ‘Personelin katkısıyla elde edilen döner sermaye gelirlerinin en az % 35’i Adli Tıp Kurumu ve birimlerine malzeme, araç, gereç, araştırma ve döner sermayede görevli personel giderlerine ayrılır. Gelirin geri kalan kısmı Adli Tıp Kurumunda ve birimlerinde görevli personele; unvanı, görevi, sınıfı, çalışma şartları, hizmet nitelikleri, hizmete katkısı, performansı ve benzeri hususlar dikkate alınarak Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine çıkarılacak yönetmelikte tespit edilecek esaslara göre ödenebilir.

Yapılacak ödeme, ilgili personelin bir ayda alacağı aylık (ek gösterge dâhil), yan ödeme ve her türlü tazminat (makam, temsil ve görev tazminatı hariç) toplamının;

a) Adli Tıp Kurumu Başkanı için % 700’ünü,

b) Başkan yardımcıları için % 650’sini,

c) İhtisas kurulu başkanları için % 625’ini,

d) İhtisas kurulu üyeleri ile grup başkanları için % 600’ünü,

e) İhtisas dairesi başkanları, uzman tabip, tıpta uzmanlık mevzuatı hükümlerine göre uzman olanlar ile uzman diş tabipleri için % 550’sini,

f) Asistan tabip, pratisyen tabip ve diş tabipleri için % 500’ünü,

g) Alanında doktora derecesi almış olan mühendis, psikolog, biyolog, kimyager, fizikçi, pedagog, raportör, eczacı, antropolog, astronom ve sosyal hizmet uzmanları ile diğer uzman personel için % 250’sini,

h) Mühendis, psikolog, biyolog, kimyager, fizikçi, pedagog, raportör, eczacı, antropolog, astronom ve sosyal hizmet uzmanları için % 225’ini,

i) Hizmetin niteliği itibarıyla görevin zorluk ve risk derecesi yüksek olduğu Başkanlar

Kurulu kararı ile belirlenen personel ile otopsi görevlileri için % 200’ünü,

j) Diğer personel için % 150’sini, geçemez.

Bu fıkra uyarınca personele her ay yapılacak ek ödeme net tutarı, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 9 uncu maddesi uyarınca kadro ve görev unvanı veya pozisyon unvanı itibarıyla belirlenmiş olan ek ödeme net tutarından az olamaz.

…’ denilmiş ve söz konusu maddenin vermiş olduğu yetki çerçevesinde 04.08.1982 tarih ve 17772 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Adli Tıp Kurumu Döner Sermaye İşletmesi Yönetmeliğinin; ‘Kurum personeline yapılacak ödemeler’ başlıklı 30 uncu maddesinde de;

‘Döner sermaye gelirlerinden ilgili mevzuatında öngörülen paylar ayrıldıktan sonra kalan kısım, Adli Tıp Kurumu ve birimlerinde görevli personele, aşağıda belirtilen esaslar dikkate alınarak dağıtılabilir.

a) Başkanlar Kurulu, döner sermaye saymanlık müdürünün de görüşünü alarak kurum tavan ödeme tutarını geçmemek üzere, döner sermaye gelirlerinden personele dağıtılacak toplam ödeme tutarını, her ay itibarıyla belirler. Kurul, dağıtılabilecek tutarı belirlerken Adli tıp hizmetlerinin iyileştirilmesi, kaliteli ve verimli hizmet sunumunun sağlanması amacıyla kurumun gelir-gider dengesi ile borç, alacak, nakit durumu ve ihtiyaçlarını gözetmekle yükümlüdür.

…

d) 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 30 uncu maddesinde belirtilen ödeme unsurları dikkate alınarak bulunacak personelin ödemeye esas matrahı ile aynı maddede öngörülen tavan ödeme oranlarının çarpılması suretiyle her bir personel için Tavan Ödeme Tutarı hesaplanır.

e) Her bir personel için hesaplanan Tavan Ödeme Tutarı toplanarak Kurum Tavan Ödeme Toplam Tutarı bulunur.

…

i) Her bir personele yapılacak ödeme tutarı, 2659 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinde belirtilen tavan ödeme tutarını geçemez. Yapılacak hesaplama sonucunda ödeme tutarının ödeme tavanını geçmesi durumunda tavandan ödeme yapılır.

...’ hükümlerine yer verilmiş olup, böylelikle Adli Tıp Kurumunda görevli personele yapılacak döner sermaye ödemeleri için azami sınırlar öngörülerek söz konusu azami sınırları geçmemek üzere dağıtılabilecek oranların nasıl tespit edileceği, ödemelerin ne şekilde yapılacağı hususları ayrıntılı olarak düzenlenmiş ve Adli Tıp Kurumu Başkanlar Kuruluna da, Kanun ile belirlenen azami tavan dahilinde her ay itibarıyla dağıtılabilecek ödeme tutarını belirleme yetkisi verilmiştir.

2659 sayılı Kanunun yukarıda yer verilen 30 uncu maddesinin ikinci fıkrasına bakıldığında; hangi personele hangi oranda katkı payı ödeneceği belirlenirken personelin görevi nedeniyle döner sermayeye yapacağı katkının ön planda tutulduğu görülmektedir. Zira, alanında doktora derecesi alınmasının sunulan hizmetin niteliğini artıracağı aşikar olduğundan, kanun koyucu da doktora yapmış olan personele daha yüksek katkı payı ödenmesini öngörmüş ve böylelikle gerek personeli eğitime teşvik edilmesini gerekse hizmet kalitesinin artırılmasını amaçlamıştır.

Söz konusu Kanun maddesinin ikinci fıkrasının ‘Alanında doktora derecesi almış olan mühendis, psikolog, biyolog, kimyager ve eczacılar için % 250’sini’ şeklinde olan (g) bendinin 09.02.2011 tarih ve 6110 sayılı Kanunun 6’ncı maddesiyle değişikliğe uğrayarak ‘Alanında doktora derecesi almış olan mühendis, psikolog, biyolog, kimyager, fizikçi, pedagog, raportör, eczacı, antropolog, astronom ve sosyal hizmet uzmanları ile diğer uzman personel için % 250’sini’ olarak yeniden düzenlenmesi ve bent sonuna yeni bazı kadroların ismen sayılarak eklenmesinin yanında ‘diğer uzman personel’ ibaresinin ilavesiyle de kanun koyucu bahsedilen amacına uygun olarak alanında doktora derecesi almış olan personeli kadro itibarıyla sınırlamaktan vazgeçmiş ve ileride Kurumda yeni ihdas edilebilecek kadroların olabileceği de öngörülerek kapsamı geniş tutmuştur. Aksi bir uygulama yaparak ‘diğer uzman personel’ ibaresini yalnızca uzman kadrosunda bulunan personel olarak yorumlanmak ise lafzı ve ruhu ile bir bütün olan Kanun hükmünün amacı ile Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olacak ve iş barışını bozucu sonuçlar doğurabilecektir.

Ayrıca, 14.01.2006 tarih ve 26049 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Adli Tıp Kurumu Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinin; ‘Hüküm bulunmayan haller’ başlıklı 28 inci maddesinde; ‘Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde, 15.03.1999 tarihli ve 99/12647 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmelik hükümleri uygulanır.’ denilmekte ve bahsi geçen Genel Yönetmeliğin 3 üncü ek maddesinin son fıkrasında da; ‘Bu Yönetmelik kapsamındaki personelden doktora öğrenimini bitirmiş olanlar, unvan değişikliği sınavına katılmaksızın öğrenimle ihraz edilen görevlere atanabilirler.’ hükmü yer almaktadır. Dolayısıyla, uzmanlık için gerekli öğrenim şartı olan dört yıllık yüksekokul mezunu olmanın yanında alanında doktora öğrenimini tamamlamış olan bir personel başka bir şart aranmadan doğrudan uzman unvanını kazanabilecektir.

Bu bağlamda, 1. Hukuk Müşaviri kadrosunda görev yapan ve Adli Tıp Kurumunun işleyişine gerek ihtisas daireleri gerekse ihtisas kurullarına verdiği çeşitli görüşler ile çok önemli katkılarda bulunan Av. Dr. ...’ın ‘Tıpta Yapay Döllenme ve Hukuki Sorunlar’ başlıklı tezi ile kazanmış olduğu doktora derecesi nedeniyle alanında uzman olarak kabul edilmesi gerekmektedir. Zira, söz konusu doktora eğitiminin anılan personelin Kuruma yapacağı katkıları önemli ölçüde artıracağına şüphe bulunmadığı gibi Kurumun sağlık ve teknik hizmetler sınıfında görevli olup tıbbi açıdan hizmet sunan ve bentte ismen sayılan personele doktorası bulunduğu için % 250 oranında bir ödeme yapılırken Kurumun bir diğer uzmanlık alanında hizmet sunan ve alanında doktorası bulunan 1. Hukuk Müşavirini bu haktan yoksun bırakmak Kanunun ruhu ile bağdaşmayacaktır.

Sonuç olarak, alanında doktora derecesi bulunan Av. Dr. ...’a % 250 oranında döner sermaye katkı payı ödenmesi, yukarıda yer verilen gerekçelerden de anlaşılacağı üzere hukuka aykırılık taşımamaktadır.

Bu itibarla karar düzeltilmesi talebinin kabulüyle 07.06.2016 tarihli, 41986 tutanak sayılı(26074 ilam sayılı) Temyiz Kurulu İlamının düzeltilerek, 6085 sayılı Sayıştay Kanunu’nun 55’inci maddesinin 7’nci fıkrası uyarınca, yukarıda belirtilen hususların tekrar değerlendirilmesini teminen 141 sayılı İlamın 3’üncü maddesi ile verilen tazmin hükmünün BOZULARAK dosyanın Dairesine TEVDİİNE, 6085 sayılı Kanun’un 26’ncı maddesi hükmü gereğince Başkanın bulunduğu taraf üstün tutulmak suretiyle(3. Daire Başkanı …, 2. Daire Başkanı …., Üyeler …, …, …, …, …. ile ….’ın aşağıda yazılı azınlık görüşlerine karşı)

Karşı oy gerekçesi

3. Daire Başkanı …, 2. Daire Başkanı …. , Üyeler …, …, …, …, …. ile …. ’ın karşı oy gerekçesi:

“Sorumlunun karar düzeltilmesi kapsamında vermiş olduğu dilekçesinde esasla ilgili belirtmiş olduğu hususlar, 07.06.2016 tarih ve 41986 tutanak sayılı Temyiz Kurulu Kararında dikkate alındığından ve 6085 sayılı Kanunun 57’nci maddesinde belirtilen karar düzeltilmesini gerektiren yeni bir husus ileri sürülmediğinden 07.06.2016 tarih ve 41986 tutanak sayılı Temyiz Kurulu İlamının DÜZELTİLMESİNE MAHAL OLMADIĞINA karar verilmesi gerekir.”

Karar verildiği 31.01.2018 tarih ve 44040 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.