Sayıştay 3. Dairesi 35099 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2008

• Daire: 3

• Dosya No: 35099

• Tutanak No: 37208

• Tutanak Tarihi: 21.05.2013

• Konu:

KARAR

Duruşma talep eden dilekçiye duruşma gününe ilişkin tebligat yapılmasına rağmen duruşmada hazır bulunmadığı, kanuni vekil göndermediği, duruşmada hazır bulunmama sebeplerini kabule şayan bir belge ile tevsik etmediği,duruşmada hazır bulunan Sayıştay Savcısının Savcılık karşılamasında belirtilen hususlara paralel mutaalasının dinlenmesinden ve dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü:

899 sayılı ilamın 3.maddesi ile İl Özel İdaresi Genel Sekreteri Mustafa BOLAT’a 213 sayılı Vergi Usul Kanununun Ek 13.maddesi hükmü uyarınca Maliye Bakanlığı personeli için öngörülen % 190 oranında ek ödemede bulunulması nedeniyle 5.498,54 YTL.ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle; 01.08.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6009 sayılı Kanunun geçici 8. maddesinde;

"Konusu suç teşkil etmemek ve kesinleşmiş bir yargı kararına müstenit olmamak kaydıyla, bu Kanunun yayımı tarihine kadar, memur temsilcileri ile toplu iş sözleşmesi akdederek veya başka bir tasarrufta bulunarak belediye, Büyükşehir belediyesi ve il özel idaresinde çalışan kamu personeline her ne ad altında olursa olsun ek ödemede bulunmaları nedeniyle kamu görevlileri haklarında idari veya mali yargılama ve takibat yapılamaz, başlatılanlar işlemden kaldırılır." denildiğini, ilam hükmünün söz konusu madde kapsamında değerlendirilerek kaldırılmasını istemiştir.

Savcılık;

“6009 sayılı “Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” un Geçici 8 inci maddesinde; dilekçede belirtilen hüküm yer almakta ise de, ilam konusu ödemeyi bu madde kapsamında değerlendirmek mümkün değildir. Maddede sözü edilen ödemeler, yönetim ile çalışanlar arasında yapılan bir sözleşmeyle veya idarenin tasarrufuyla, personele mevzuatla belirlenenler dışında yapılan ek ödemelere ilişkindir. Oysa ilam konusu yapılan ödeme, mevzuatla belirlenen bir maaş unsurunun, hatalı bir yorum sebebiyle fazla hesaplanmasıdır. Dolayısıyla, yapılan savunmanın kabulü mümkün değildir. Bu nedenle talebin reddedilerek Daire Kararının onanmasının uygun olacağı mütalaa olunmaktadır.”şeklinde görüş bildirmiştir.

5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun “Norm Kadro ve Personel İstihdamı” başlıklı 36. maddesinin üçüncü fıkrasında;

“Genel Sekreterlik kadrosuna atananlar, büyükşehir belediyesi bulunan illerde genel idare hizmetleri sınıfına dahil bakanlık genel müdürü, diğer illerde ise genel idare hizmetleri sınıfına dahil müstakil daire başkanı için ilgili mevzuatında öngörülen tüm haklardan aynen yararlanırlar; bunlar valinin teklifi ve İçişleri Bakanlığının onayı ile atanır.” Hükmüne yer verilmiştir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun Ek 13. maddesi hükmü uyarınca çıkarılan “Maliye Bakanlığı Personeline Yapılacak Ek Ödemeye İlişkin Esaslar” yalnızca bu Bakanlığın personelini kapsadığından ve İl Özel İdare Genel Sekreterleri de Maliye Bakanlığı personeli olmadığından Maliye Bakanlığı Genel Müdürleri için %190 olarak tespit edilen bu ek tazminattan yararlanmaları mümkün değildir. 5302 sayılı 36. maddesi hükmünden anlaşılması gereken, genel idare hizmetleri sınıfındaki tüm Bakanlık genel müdürlerine 657 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat hükümlerine göre ödenen; aylık, ek gösterge, taban aylığı, kıdem aylığı, zam ve tazminatlar (yan ödeme ve özel nizmet tazminatı), makam tazminatı, görev tazminatı ve denge tazminatıdır. Dolayısıyla, Maliye Bakanlığı personeli için öngörülen ek tazminat ödemesinin bu kapsamda değerlendirilmesi düşünülemez. 07.05.2009 tarih ve 2009/41 no’lu İçişleri Bakanlığı Genelgesinde de 5302 sayılı Kanunun 36’ncı maddesinde belirtilen “ilgili mevzuat” ve “haklar” ibarelerinden; üstlenilen görevin özelliği ve hizmet gereği gibi farklı nedenlerle ödemeler öngören mevzuat hükümleri değil, görev yaptığı kurum ne olursa olsun, “genel idare hizmetleri sınıfına dâhil bakanlık genel müdürleri,” ve “genel idare hizmetleri sınıfına dâhil bakanlık müstakil daire başkanları” için istisnasız aynı miktar ve oranda mali hakların (aylık, ek gösterge, taban aylığı, kıdem aylığı, iş güçlüğü zammı, temininde güçlük zammı, makam tazminatı, özel hizmet tazminatı, görev tazminatı, denge tazminatı) ödenmesini düzenleyen 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ve 4505 sayılı Temsil Tazminatı Ödenmesi Hakkında Kanun ile 375 ve 631 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler olarak anlaşılması gerektiği, bunun dışında hizmetin gereği ve özelliği gibi nedenlerle, Bakanlıklara göre farklılık arz eden ve bir kısmında hiç ödenmeyen; ek ödeme, fon, ikramiye, teşvik ikramiyesi, döner sermaye ve katkı payı gibi ödemeleri öngören özel nitelikteki mevzuatı, 5302 sayılı Kanunun 36 ncı maddesindeki “ilgili mevzuat” ve “haklar” kapsamında yorumlayıp, İl Özel İdare genel sekreterlerine de kıyasen uygulamanın yasal dayanağı bulunmadığı açıkça ifade edilmiştir.

Dilekçi, ilamdaki tazmin hükmünün 6009 sayılı Kanunla getirilen af kapsamında değerlendirilerek, tazmin hükmünün kaldırılmasını istemekte ise de; 6009 sayılı Kanunun geçici 8. maddesinde, memur temsilcileri ile toplu iş sözleşmesi akdederek veya başka bir tasarrufta bulunarak belediye, büyükşehir belediyesi ve il özel idaresinde çalışan kamu personeline her ne ad altında olursa olsun ek ödemede bulunmaları nedeniyle kamu görevlileri haklarında idari veya mali yargılama ve takibat yapılamayacağı hükmü, herhangi bir mevzuatla öngörülmemiş olan, toplu sözleşme ile ya da idari bir tasarrufla mahalli idarelerin bütün personeli için çalışanların koşullarını iyileştirici nitelikte genel olarak bütün çalışanlar için yapılan ek ödemelerle ilgili olup, ilam maddesine konu ödemeleri, 6009 sayılı kanun kapsamında değerlendirmek mümkün değildir.

Bu nedenle 899 sayılı ilamın 3.maddesiyle 5.498,54 YTL.ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

Karar verildiği 21.05.2013 tarih ve 37208 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.