Sayıştay 3. Dairesi 33687 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2007

• Daire: 3

• Dosya No: 33687

• Tutanak No: 35899

• Tutanak Tarihi: 11.12.2012

• Konu:

KARAR

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü:

1093 sayılı ilamın 2.maddesiyle Büyükşehir Belediyesi bünyesinde oluşturulan Ulaşım Daire Başkanlığı Ulaşım Koordinasyon Merkezinde görevlendirilen memur personele belediye meclisi kararıyla ikinci görev aylığı adı altında ödeme yapılması nedeniyle 15.827,20 TL.ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçiler dilekçelerinde özetle;

Meclis kararının Sakarya Valiliğine gönderildiğini, 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanununun 14. maddesine göre mülki idare amirinin hukuka aykırı gördüğü kararlar aleyhine on gün içinde idari yargı merciine başvurabileceğini, ancak Valilikçe herhangi bir itiraz olmadığını, ödeme emrini düzenlememe gibi bir yetkilerinin olmadığını, bu nedenle kendileri hakkında tazmin kararı verilmemesi gerektiğini,

5018 sayılı yasanın 32 ve 33. maddelerini alıntılayarak, bu hükümlere göre gerçekleştirme görevlisinin sorumlu tutulamayacağını,

Kurul üyelerinin çalışmalarında yoğun mesai harcadığından emeklerine karşılık ücret verilmemesinin düşünülemeyeceğini, Anayasanın 5170 sayılı kanunla değişen 90. maddesine göre yasa ile uluslararası antlaşmanın çelişmesi durumunda uluslararası antlaşmanın esas alınmasının gerektiğini, 95 nolu Ücretlerin Korunması Sözleşmesi ile 122 nolu İstihdam Politikası Sözleşmesi hükümlerine yer vererek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemişlerdir.

Savcılık Daire kararının onanması yönünde görüş bildirmiştir.

Sorumluluk itirazına ilişkin olarak;

5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununun 32. maddesinde; “Harcama yetkilileri, harcama talimatlarının bütçe ilke ve esaslarına, kanun, tüzük ve yönetmelikler ile diğer mevzuata uygun olmasından, ödeneklerin etkili, ekonomik ve verimli kullanılmasından ve bu Kanun çerçevesinde yapmaları gereken diğer işlemlerden sorumludur.”,

33. maddesinde; “Bütçelerden bir giderin yapılabilmesi için iş, mal veya hizmetin belirlenmiş usul ve esaslara uygun olarak alındığının veya gerçekleştirildiğinin, görevlendirilmiş kişi veya komisyonlarca onaylanması ve gerçekleştirme belgelerinin düzenlenmiş olması gerekir. (Değişik son cümle: 22/12/2005-5436/10 md.) Giderlerin gerçekleştirilmesi; harcama yetkililerince belirlenen görevli tarafından düzenlenen ödeme emri belgesinin harcama yetkilisince imzalanması ve tutarın hak sahibine ödenmesiyle tamamlanır.

Gerçekleştirme görevlileri, harcama talimatı üzerine; işin yaptırılması, mal veya hizmetin alınması, teslim almaya ilişkin işlemlerin yapılması, belgelendirilmesi ve ödeme için gerekli belgelerin hazırlanması görevlerini yürütürler.

…

Gerçekleştirme görevlileri, bu Kanun çerçevesinde yapmaları gereken iş ve işlemlerden sorumludurlar.

…”,

İç Kontrol ve Ön Mali Kontrole İlişkin Usul ve Esasların 12. maddesinde “Harcama yetkilileri, yardımcıları veya hiyerarşik olarak kendisine en yakın üst kademe yöneticileri arasından bir veya daha fazla sayıda gerçekleştirme görevlisini ödeme emri belgesi düzenlemekle görevlendirir. Ödeme emri belgesini düzenlemekle görevlendirilen gerçekleştirme görevlileri, ödeme emri belgesi ve eki belgeler üzerinde ön malî kontrol yaparlar. Bu gerçekleştirme görevlileri tarafından yapılan kontrol sonucunda, ödeme emri belgesi üzerine “Kontrol edilmiş ve uygun görülmüştür” şerhi düşülerek imzalanır.”,

13. maddesinde “Harcama birimlerinde ve malî hizmetler biriminde yapılan kontrol sonucunda, malî karar ve işlemin uygun görülmesi halinde, dayanak belgenin üzerine “Kontrol edilmiş ve uygun görülmüştür” şerhi düşülür veya yazılı görüş düzenlenir.”

Hükümleri yer almaktadır.

Sayıştay Genel Kurulunun 5189/1 sayılı kararında da aslî bir gerçekleştirme belgesi olan ödeme emri belgesini düzenleyen sıfatıyla imzalayan gerçekleştirme görevlisinin, düzenlediği belge ile birlikte harcama sürecindeki diğer belgelerin doğruluğundan ve mevzuata uygunluğundan harcama yetkilisi ile birlikte sorumlu tutulması gerektiğine karar verilmiştir.

Yapılan açıklamalar uyarınca dilekçilerin sorumluluğa ilişkin itirazları mevzuata uygun bulunmamıştır.

Konunun esasına gelince; 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun “İkinci görev yasağı” başlıklı 87. maddesindeki; “Memurlara

a) Bu Kanuna tabi kurumlarda,

b) Sermayesinin tamamı Devlet tarafından verilmek suretiyle kurulan iktisadi kurumlar ile sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait bankalarda,

c) Özel kanunlarla veya özel kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan banka ve kuruluşlarda,

ç) Yukarıdaki bentlerde yazılı idare, kuruluş ve bankalar tarafından sermayelerinin yarısından fazlasına katılmak suretiyle kurulan kuruluşlarla bunların aynı oranda katılmaları ile vücut bulan kurumlarda,

İkinci görev verilemez; bu kurumlardan her ne ad ile olursa olsun para ödenemez ve yarar sağlanamaz.

Ancak, bu Kanunun memurlara ikinci görev verilmesini öngören hükümleri ile hakem, tasfiye memuru ve bilirkişilere takdir olunan İl Genel Meclisi ve İl Daimi Encümeni başkanları, özel kanunlarla kurulan ve asli görevlerinin devamı niteliğinde olmayan çeşitli kurul, komisyon,heyet ve jüri çalışmalarına, Üniversiteler, Akademiler, Türkiye ve Orta - Doğu Amme İdaresi Enstitüsü ve Özel Kanunlarla kurulan araştırma kurumları tarafından idareyle ilgili olarak yapılan inceleme ve araştırma çalışmalarına katılanlar için özel kanunlarınca gösterilen veya bu kanunlara dayanılarak tespit edilen ücretlerin ödenmesine ilişkin hükümler saklıdır.”

Hükmüne göre ikinci görev aylığı ancak kanunla öngörülen hallerde ödenebilecektir.

Kanunun 146. maddesinde ise “Memurlara kanun, tüzük ve yönetmeliklerin ve amirlerin tayin ettiği görevler karşılığında bu Kanunla sağlanan haklar dışında ücret ödenemez. hiçbir yarar sağlanamaz. (Gençlik ve Spor hizmetleri uygulamasında fiilen görevlendirilecekler hariç.)” hükmüne yer verilmiştir.

657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 87 ve 146. maddelerine göre memurlara kanunla öngörülenler dışında ikinci görev aylığı ödenmesi mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle dilekçi iddialarının reddiyle, 1093 sayılı ilamın 2. maddesiyle verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

Karar verildiği 11.12.2012 tarih ve 35899 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.