Sayıştay 3. Dairesi 33574 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2007

• Daire: 3

• Dosya No: 33574

• Tutanak No: 38171

• Tutanak Tarihi: 07.01.2014

• Konu:

KARAR

Dosyada mevcut belgeler okunup incelendikten sonra gereği görüşüldü:

10.10.2012 tarih ve 35549 sayılı Temyiz Kurulu Kararının 2.maddesi ile; “1138 sayılı ilamın 3. maddesiyle Hukuk İşleri Müdürlüğünde görevli avukat ve memurlara vekalet ücretinin kanuni üst sınır aşılarak ödendiği gerekçesiyle 27.062,18 TL.ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmü” tasdik edilmiştir.

Dilekçi karar düzeltilmesi için vermiş olduğu dilekçesinde temyiz aşamasında yapmış olduğu itirazları tekrar vurgulayarak özetle; esasa yönelik olarak Sayıştay kararında belirtilen vekalet ücreti ödemesine ilişkin sınırlamanın, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi memur avukatlar için düzenlenmiş özel bir hüküm olduğunu, bu sebeple sözleşmeli çalışan avukatları devlet memurları için tanınan düzenlemelere tabi tutmanın mümkün olmadığını,

Sayıştay Kararında, "....bu personel hakkında Kanunla düzenlenmeyen hususlarda vize şartı aranmaksızın 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4.maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilenler hakkındaki hükümler uygulanır." denilerek 657 sayılı yasanın 4/B maddesine tabi olduklarından bahsedildiğini ancak bu tespitin hatalı olduğunu,

Dosya kapsamından da açıkça anlaşılacağı üzere istihdam biçiminin, 5393 sayılı Kanununun 49.maddesinde tanımlanan sözleşmeli statü olduğunu,

Avukatlara yapılan ödemelerin yasal dayanağının Avukatlık Kanunu 164.maddesi ile 5393 sayılı yasanının 82.maddesi olduğunu,

Belediye Kanununun 82. maddesinde "Belediye lehine sonuçlanan dava ve icra takipleri nedeniyle hükme bağlanarak karşı taraftan tahsil olunan vekâlet ücretlerinin; avukatlara (49 uncu maddeye göre çalıştırılanlar dâhil) ve hukuk servisinde fiilen görev yapan memurlara dağıtımı hakkında 1389 sayılı Devlet Davalarını İntaç Eden Avukat ve Saireye Verilecek Ücreti Vekâlet Hakkında Kanun hükümleri kıyas yolu ile uygulanır..."denildiğini, bu hükme göre belediyede çalışan avukatlara vekalet ücretlerinin verileceği ve bunun dağıtımının da 1389 sayılı yasaya göre yapılacağının belirtildiğini, bunun dışında herhangi bir kısıtlama getirilmediğini belirterek verilen tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir.

Savcılık; Karar düzeltilmesine mahal olmadığı, yönünde görüş bildirmiştir.

10.10.2012 tarih ve 35549 sayılı Temyiz Kurulu Kararında belirtildiği üzere;

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun Kapsam başlıklı 146. maddesinin ikinci fıkrasında; memurlara kanun, tüzük ve yönetmeliklerin ve amirlerin tayin ettiği görevler karşılığında bu kanunla sağlanan haklar dışında ücret ödenemeyeceği ve hiçbir yarar sağlanamayacağı belirtildikten sonra, üçüncü fıkrasında; bazı kanunların ilgili maddeleri sayılmış ve “1389 sayılı Kanun ile Katma Bütçeli Kurumların, İl Özel İdareleri ve Belediyeler ile bunlara bağlı birliklerin davalarını sonuçlandıran avukat ve saireye verilecek vekalet ücretine ilişkin sair kanun hükümleri saklıdır. (Değişik cümle: 20/3/1997-KHK-570/8 md.) Şu kadar ki, vekalet ücretinin yıllık tutarı, hukuk müşavirleri ve avukatlar için 10000, diğerleri için 6000 gösterge rakamının memur aylıklarına uygulanan katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak aylık brüt tutarının oniki katını geçemez. Bu esasa göre yapılacak dağıtım sonunda artan miktar merkezde bir hesapta toplanarak Maliye ve Gümrük Bakanlığınca hazırlanacak bir yönetmeliğe göre diğer avukatlar arasında, yukarıdaki miktarı aşmamak üzere eşit olarak dağıtılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Belirtilen hükme göre vekalet ücreti limitinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 146. maddesi gereğince yıl içindeki tüm katsayılar dikkate alınarak belirlenmesi gerekmektedir.

Ayrıca Dilekçi söz konusu iki adet avukatın 657 sayılı yasanın 4/B maddesine göre değil, 5393 sayılı Kanununun 49.maddesine göre istihdam edildiğini belirtmişse de, 5393 sayılı Kanunun 49. maddesinin üçüncü fıkrasında avukatların yıllık, dördüncü fıkrasında kısmi zamanlı çalıştırılmasına imkan verilmiş ve beşinci fıkrasında da, “Üçüncü ve dördüncü fıkra hükümleri uyarınca çalıştırılacak personele her ne ad altında olursa olsun sözleşme ücreti dışında herhangi bir ödeme yapılmaz ve ücret mahiyetinde aynî ya da nakdî menfaat temin edilmez. Bu personel hakkında bu Kanunla düzenlenmeyen hususlarda vize şartı aranmaksızın 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4. maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilenler hakkındaki hükümler uygulanır.” denilmiştir.

Söz konusu avukatlar için 5393 sayılı Belediye Kanununun 49.maddesi 3.fıkrası gereğince tam zamanlı olarak çalıştırılacak sözleşmeli personele ilişkin düzenlenmiş hizmet sözleşmesinde;

“…

Sözleşmeli personele, sözleşme ücreti dışında (657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 146.maddesine göre tespit olunacak miktarı geçmemek kaydıyla 5393 sayılı Belediye Kanununun 82.maddesi gereğince avukatlara ödenecek vekalet ücretleri hariç) herhangi bir ad altında ayni veya nakdi ödeme yapılamaz.” denilmiştir.Dolayısıyla vekalet ücretinin dağıtımında avukatların 5393 sayılı Kanunun 49. maddesine göre istihdam edilmesi esasa etkili bir husus değildir.

Sonuç olarak Hukuk İşleri Müdürlüğünde görevli avukat ve memurlara 657 sayılı Kanunun 146. maddesinde hüküm altına alınan üst sınır aşılarak avukatlık vekalet ücreti ödenmesi mevzuata uygun değildir.

Ayrıca Karar düzeltilmesinin sebepleri 832 sayılı Sayıştay Kanununun 3162 sayılı Kanununun 8. maddesi ile değişik 77. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, karar düzeltilmesi isteminde bulunabilmek için:

a) Hükmün esasına etkili iddia ve itirazların kararda karşılanmamış olması,

b) Bir kararda aynı konu hakkında birbirine aykırı hükümler bulunması,

c) Temyiz incelemesi sırasında hükmün esasını etkileyen belgelerde hile ve sahtekarlığın ortaya çıkmış olması,

d) Temyiz sebeplerinden en az birinin mevcut olması gerekmektedir.

Dilekçinin karar düzeltilmesi kapsamında vermiş olduğu dilekçesinde belirtmiş olduğu hususlar, 10.10.2012 tarih ve 35549 tutanak sayılı Temyiz Kurulu Kararında dikkate alındığından ve 832 sayılı Kanunun 77. maddesinde belirtilen karar düzeltilmesini gerektiren yeni bir husus ileri sürülmediğinden, 10.10.2012 tarih ve 35549 tutanak sayılı Temyiz Kurulu Kararının Düzeltilmesine Mahal Olmadığına,

Karar verildiği 07.01.2014 tarih ve 38171 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.