Sayıştay 3. Dairesi 32713 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2006

• Daire: 3

• Dosya No: 32713

• Tutanak No: 33855

• Tutanak Tarihi: 25.10.2011

• Konu:

KARAR

TEMYİZ KURULU KARARI

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü:

930 sayılı İlam’ın 1. maddesi ile, 16.11.2005 – 07.04.2006 tarihleri arasında yapılan 90. Dönem Kaymakamlık Kursu ile 01.05.2006-01.09.2006 tarihleri arasında yapılan yabancı dil eğitim kursuna katılan kaymakam adaylarına, geçici görev (kurs) süresinin ikinci 90 günü için 2/3 oranında gündelik ödenmesi gerekirken tam ödenmesi nedeniyle 28.062,32.-TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle, İçişleri Bakanlığı tarafından 1986 yılında çıkarılan Hizmet İçi Eğitim Yönetmeliği uyarınca Kaymakam adaylarına "Kaymakamlık Kursu" adı altında İçişleri Bakanlığınca kurs ve seminerler verildiğini; 657 sayılı Kanun'un 214'üncü maddesinde, Devlet memurlarının yetiştirilmelerini sağlamak, verimliliğini artırmak ve daha ileriki görevlere hazırlamak amacıyla uygulanacak eğitim biçiminde tanımlanan hizmet içi eğitimin Devlet Personel Dairesi tarafından ilgili kurumlarla birlikte hazırlanacak yönetmelikler dahilinde yürütüleceğinin ifade edildiği ve yine aynı yasanın 217'nci maddesinde de Başbakanlık Devlet Personel Dairesi tarafından, Maliye ve Milli Eğitim Bakanlıklarıyla Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü, Devlet Planlama Teşkilatı ve ilgili kurumların görüşleri alındıktan sonra Devlet Memurları Eğitimi Genel Planı hazırlanması ve bu şekilde hazırlanacak planın Bakanlar Kurulu kararnamesiyle yürürlüğe konulmasının öngörüldüğünü; geçici görev ile meslekî bilginin artırılması amacıyla düzenlenen kurslara katılımın, mahiyeti itibariyle birbirinden farklı olduğunu; zira, 6245 sayılı Kanun'da muvakkat vazife ve mesleki bilginin artırılması amacıyla düzenlenen kurslara katılım halinde harcırah ödenmesine yönelik düzenlemelere farklı madde başlıkları altında yer verilmesinin sebebinin de bu olduğunu; Geçici görev kavramının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununda, Devlet Memurları Geçici Süreli Görevlendirme Yönetmeliği ve 6245 sayılı Kanun'da kurumlara ait bir görevin ifası için memurun, belirli süreler ile memuriyet mahalli dışına görevlendirilmesini ifade ettiğini,

Mesleki bilginin artırılması amacıyla düzenlenen ve Kaymakam adayları için olmazsa olmaz tarzdaki kurslara katılımın zorunlu olduğunu ve bu katılımların kuruma ait bir vazifenin gördürülmesi olmadığını ve mesleki bilginin artırıldığı kurslara katılımın memurun kuruma ait bir işi memuriyet mahalli dışında ifa ettiği geçici görev olarak nitelendirilemeyeceğini;

6245 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi ile, mesleki bilginin artırılması maksadıyla düzenlenen kurslara katılım halinde geçici görev harcırahı verilebilmesine imkan sağlayan düzenlemenin getirildiğini ve bu tarz ödemelerde 42 nci madde uyarınca ikinci 90 gün için 1/3 nispette kesinti uygulanmasına yönelik açık bir düzenleme bulunmadığını; salt bu Kanuna göre geçici görev gündeliği verilir şeklindeki ifadeden hareketle, 90 günü aşan kurslara katılım için 42 nci madde uyarınca 1/3 nispetinde kesinti uygulanmasına hukuken imkan bulunmadığını,

6245 sayılı Harcırah Yasası'nın 2562 sayılı Yasanın 15 inci maddesiyle değişik 37 nci maddesine göre mesleki bilgilerini artırmak için görev mahalli dışındaki okul ve kurslara katılan memur ve hizmetlilerin kurs süresince iaşe ve ibate (yeme, içme-konaklama) giderlerinin sağlanması halinde gündeliklerinde belli oranda indirim yapılmasını öngören 2 nci fıkranın 14 Ocak 1988 gün ve 311 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile yürürlükten kaldırıldığından bir hükmü kalmadığını, ve 6245 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi kapsamında yapılacak gündeliklerin ödemesine sınır getiren hükmün ortadan kaldırıldığı böylesi bir halde, kanun koyucu tarafından, 6245 sayılı Kanun'un 37 nci fıkrası uyarınca ödenecek gündelikleri 42 nci madde kapsamında sınırlamaya tabi tutmak yahut başkaca bir sınırlama getirmek arzu edilseydi, bu hüküm ortadan kaldırılır iken, doğacak boşluğun ne şekilde giderildiğinin ve yürürlükten kaldırmadan sonra 37 nci madde kapsamındaki bir sınırlamanın ne şekilde ve hangi maddeye göre uygulanacağına yönelik yeni bir düzenleme veya atıf getirilmesi gerektiğini belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Savcılık, Daire kararının onanması yönünde görüş bildirmiştir.

6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun 14. maddesinde, kurumlara ait bir vazifenin yapılması amacıyla geçici olarak yurtiçinde veya yurtdışında başka yere gönderilenlere geçici görev yolluğu olarak yol gideri ve gündeliği verileceği hüküm altına alınmıştır.

Aynı Kanun’un 11.12.1981 tarihli ve 2562 sayılı Kanunun 15’inci maddesiyle değiştirilen “Yurtiçi ve yurtdışında kurslara katılanlara verilecek gündelik” başlıklı 37. maddesinin ilk fıkrasında, mesleki bilgilerini artırmak amacıyla memuriyet mahalli dışında açılan kurs veya okullara gönderilenlere, bu Kanuna göre geçici görev gündeliğinin verileceği hüküm altına alınmıştır.

Bu fıkra, anılan 2562 sayılı Kanunla değiştirilmeden önce, mesleki bilgilerini artırmak maksadıyla vazife mahallerinden başka mahallerde açılan kurs veya okullara gönderilenlere verilecek yevmiyenin, geçici görevle gönderilen emsallerine verilen yevmiyenin yarısını aşmamak üzere Maliye Bakanlığı ve ilgili bakanlıkça birlikte tespit edileceği hükmünü ihtiva etmekteydi.

Ancak, 2562 sayılı Kanunla fıkrada yapılan değişiklik sonucu, mesleki bilgilerini artırmak amacıyla memuriyet mahalli dışında açılan kurs veya okullara gönderilenlere de, 6245 sayılı Kanunun 14’üncü maddesinde belirtilen şekillerde memuriyet mahalli dışına gönderilenlerde olduğu gibi, geçici görev gündeliği ödenmektedir. Yani geçici görevle başka mahalle gönderilenlerle, başka mahalde açılan kurs veya okullara gönderilenlere ödenen farklı yevmiye uygulamasına son verilerek her iki durumda da eşit geçici görev gündeliği ödenmesi sağlanmıştır.

6245 sayılı Kanun’un “Geçici görev gündeliğinin verilebileceği azami süre” başlıklı 42’nci maddesinde ise, “Geçici bir görev ile başka bir yere gönderilenlere, görev mahalline varış tarihinden itibaren bu Kanuna göre verilen gündelikler:

a) Yurt içinde bir yıllık dönem zarfında aynı yerde, aynı iş için ve aynı şahsa 180 günden fazla verilemez. İlk 90 gün için tam, takibeden 90 gün için 2/3 oranında ödenir.

b) Yurt dışında ilk 180 gün tam ve müteakip günler için 2/3 oranında ödenir.” denilmek suretiyle memuriyet mahalli dışına gönderilenlere verilecek gündeliklere sınırlama getirilmiştir.

Anılan 42’nci maddenin gerekçesinde ise, bir kimsenin geçici görev ile gittiği bir mahalde ikamet müddeti uzadıkça o mahallin yaşama şartlarına intibak ederek daha az masrafla geçim imkânını sağlamasının mümkün olduğu ifade edilmektedir. Buna göre, memuriyet mahalli dışına gönderilenlerin, zamanla o yerin yaşam koşullarına adapte olması ve bu nedenle de masrafların azalacağı düşüncesi benimsenmiştir. Bu durum, geçici görevle gönderilenler ile kurs veya okullara gönderilenler arasında farklılık yaratmamaktadır. Dolayısıyla, memuriyet mahalli dışına geçici görevle gönderilenlerde olduğu gibi, kurs veya okula gönderilenlere yapılacak yevmiyeler de aynı gerekçelerle sınırlamaya tabi olmalıdır.

Aksi takdirde, geçici görevle memuriyet mahalli dışına gönderilenlerle eşit yevmiye aldıkları ve eşit geçim şartlarına tabi oldukları halde, bunlara uygulanan sınırlamalara tabi olmazlarsa, memuriyet mahalli dışında açılan kurs veya okullara gönderilenler lehine eşitsizlik söz konusu olacaktır.

Diğer taraftan, anılan 42’nci maddenin son fıkrasında, bu maddeyle getirilen genel kurala tabi olmayacaklar açıkça belirtilmiş ve sayılanlar arasında memuriyet mahalli dışında açılan kurs veya okullara gönderilenlere yer verilmemiştir.

Mesleki bilgilerini artırmak amacıyla memuriyet mahalli dışında açılan kurs veya okullara gönderilenlerin durumunu, 6245 sayılı Kanunun “Muvakkat vazife harcırahı” başlıklı 14’üncü maddesinde düzenlenen geçici görevlendirmelerden ayrı olarak, anılan Kanunun 37’nci maddesinde düzenlendiği, dolayısıyla kurs veya okula gönderilenlerin, geçici görevlendirilenler hakkında uygulanan sınırlamalara tabi olmamaları gerektiği iddia edilebilirse de, mesleki bilgilerini artırmak amacıyla memuriyet mahalli dışında açılan kurs veya okullara gönderilenler ile geçici görevle memuriyet mahalli dışına gönderilenlerin, Kanunun farklı maddelerinde düzenlenmesi, bunlara yapılan ödemelerin mahiyetini ve miktarını değiştirmemektedir. 6245 sayılı Kanunun 42’nci maddesi, Kanunun 14’üncü maddesi uyarınca görevlendirilenlerin yanı sıra, 37’nci madde uyarınca görevlendirilenleri de kapsayan bir genel çerçeve maddedir.

Bu itibarla, 6245 sayılı Harcırah Kanununun 37’nci maddesi uyarınca mesleki bilgilerini artırmak amacıyla memuriyet mahalli dışında açılan kurs veya okullara gönderilenlere ödenecek geçici görev gündeliklerinin, aynı Kanunun 42’nci maddesindeki sınırlamalara tabi olması gerektiğinden dilekçi iddialarının reddedilerek 930 sayılı İlam’ın 1. maddesi ile 28.062,32.-TL’ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

Karar verildiği 25.10.2011 tarih ve 33855 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.