Sayıştay 3. Dairesi 30808 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2005

• Daire: 3

• Dosya No: 30808

• Tutanak No: 31599

• Tutanak Tarihi: 21.10.2010

• Konu:

KARAR

TEMYİZ KURULU KARARI

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü;

1–) 942 sayılı ilamın 1. maddesi ile, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49’uncu maddesi gereği ödenen ikramiyelerin, Belediye’deki toplam memur sayısının %10’u yerine %20’sine denk gelen sayıda memura ödenmesi nedeniyle 7.488,00.-TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle, 5272 ve 5393 sayılı Belediye Kanunlarının 49’uncu maddesinin son fıkrasında; “Sözleşmeli ve işçi statüsünde çalışanlar hariç belediye memurlarına, başarı durumlarına göre toplam memur sayısının yüzde onunu ve Devlet memurlarına uygulanan aylık katsayının (20.000) gösterge rakamı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarı geçmemek üzere, hastalık ve yıllık izinleri dâhil olmak üzere, çalıştıkları sürelerle orantılı olarak encümen kararıyla yılda en fazla iki kez ikramiye ödenebilir.” hükmünün bulunduğunu; 2005 yılında anılan maddeye istinaden yılda 2 kez encümence başarılı memurlar belirlenerek öngörülen şekilde ödeme yapıldığını; Encümen kararlarına göre her seferinde memur sayısının %10’una yani 9 memura ikramiye ödemesinin yapıldığını ve bu maddede her iki ödemenin de aynı kişilere yapılması yönünde bir ifadenin bulunmadığını belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Savcılık, Daire kararının onanması yönünde görüş bildirmiştir.

Rapor dosyası, dilekçe ve ekli belgelerin incelenmesi neticesinde; Rize Merkez Belediyesi’nde toplam 90 memurun bulunduğu; Rize Belediye Başkanlığı Personel Müdürlüğü’nün 15.09.2005 tarihli yazısına istinaden, memur sayısının yüzde on’una isabet eden 9 kişiye memur aylık katsayısının ilk altı aylık tutarı üzerinden ve 01.01.2005-30.06.2005 dönemi için ilk ikramiye; yine memurlar arasından farklı 9 kişiye ise memur aylık katsayısının ikinci altı aylık tutarı üzerinden ve 01.07.2005-31.12.2005 dönemi için ikinci ikramiye olmak üzere toplam 18 kişiye ikramiye ödemesi yapıldığı görülmüştür.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “Norm kadro ve personel istihdamı” başlıklı 49’uncu maddenin son fıkrasında; “Sözleşmeli ve işçi statüsünde çalışanlar hariç belediye memurlarına, başarı durumlarına göre toplam memur sayısının yüzde onunu ve Devlet memurlarına uygulanan aylık katsayının (20.000) gösterge rakamı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarı geçmemek üzere, hastalık ve yıllık izinleri dâhil olmak üzere, çalıştıkları sürelerle orantılı olarak encümen kararıyla yılda en fazla iki kez ikramiye ödenebilir.” denilmektedir. Söz konusu hükme göre, Belediyeler ikramiye ödemesi yaparken personel sayısı olarak memur sayısının %10’unu ve ikramiye miktarı olarak da, Devlet memurlarına uygulanan aylık katsayının (20.000) gösterge rakamı ile çarpımı sonucu bulunacak rakamı geçmemeleri gerekmektedir. İlgili maddede söz konusu ikramiyenin yılda en fazla iki kez yapılabileceği belirtilmiş olup bu ödemelerin aynı kişilere yapılacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda, toplam 90 memuru olan Rize Merkez Belediyesi’nde tek seferde 9 memura ikramiye ödemesi yapılabilecektir. Buna göre, Rize Merkez Belediyesi’nde yılda iki kez ödenen ikramiyeler her seferinde farklı 9 kişiye ödenebilecektir.

Belirtilen nedenlerle, dilekçi iddialarının kabul edilerek 942 sayılı ilamın 1. maddesi ile 7.488,00.-TL’ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün KALDIRILMASINA,

2–) 942 sayılı İlam’ın 5. maddesi ile, Belediye Başkanına ve personele 75 adet cep telefonu ve GSM hattı satın alınarak aylık konuşma ücretlerinin belediye bütçesinden karşılanması nedeniyle toplam 23.853,19.-TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle, belediyelerin çok geniş bir yelpazede sorumluluk üstlendiğini ve 5272 sayılı Kanun’un 60. maddesinin (i) bendinde, kanunla verilen görevler ve hizmetlerin yürütülmesi için gereken diğer giderleri yapar, denildiğini; belediye hizmetlerini ve halkın müşterek menfaatlerini en kısa sürede zaman kaybı olmaksızın verimli ve tutumlu bir şekilde yerine getirebilmek ve arazide çalışması gereken teknik personel ile koordinasyonu, haberleşmeyi sağlamak için en ekonomik haberleşme aracı olan cep telefonlarının alınarak arazide çalışan birim müdürlüklerine zimmet karşılığı verildiğini; kurumsal hatların arazide çalışan personel ile sınırlı tutulduğunu ve söz konusu kurumsal hattın bir dakikalık görüşme bedelinin 0,018 TL olduğunu; kurumsal hattın kullanımı sonucunda ses kalitesi düşük, kullanışsız ve ekonomik ömrünü tamamlamış telsizler devre dışı bırakılarak telsiz kullanımı sonucu Telekomünikasyon Kurumuna hat kiralarından da tasarruf edildiğini belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Savcılık 24.12.2002 tarih 25984 sayılı ve 30.05.2006 tarih 28728 sayılı Sayıştay Temyiz Kurulu kararlarını emsal göstererek tazmin hükmünün kaldırılması yönünde görüş bildirilmiştir.

1050 Sayılı Muhasebe- i Umumiye Kanununun 7’ nci maddesinde;

“Devlet gideri, bütçe içinde devlet adına yapılan veya bir özel kanun ile yapılması üstlenilen bir hizmet ve iş karşılığı olmak üzere devlet zimmetinde gerçekleşen bir borçtur.” denilerek yapılan bir harcamanın devlet gideri sayılabilmesinin koşulları belirtilmiştir. Buna göre, giderin bütçeyle verilmiş ödeneğinin olması, devlet adına yapılması veya bir kanunla yapılmasının öngörülmesi gerekmektedir.

1050 sayılı Muhasebe-i Umumiye Kanunu'nun 22 inci maddesinde;

“Bütçe ödeneklerinin verimli ve tutumlu olarak kullanılmasını sağlamak amacıyla, aşağıdaki ilkeler gözetilir ve yaptırımlar uygulanır.

A-Tahakkuk memurları, ödeneklerin zamanında ve yerinde kullanılmasından, giderin gerçek gereksinme karşılığı olmasından, programlanmış hizmetlerin zamanında yerine getirilmesinden sorumlu, ita amirleri de bu hususları gözetmekle yükümlüdürler.

...”

denilmektedir.

Buna göre; Belediye çalışanlarına cep telefonu tahsis edileceğine dair herhangi bir mevzuat hükmü bulunmadığından, belediye çalışanlarına cep telefonu tahsis edilerek konuşma bedellerinin belediye bütçesinden ödenmesi mümkün değildir.

Devlet Harcama Belgeleri Yönetmeliğinin 30. maddesinde ise, telefon, teleks, telefaks ve benzeri ulaştırma ve haberleşme araçlarının kullanım ve abone giderleri ile posta pulu bedellerinin ödenmesinde, faturanın (fatura sayısı 5 adetten fazla ise ayrıca döküm cetveli) ödeme belgesine bağlanacağı ve yurtiçi ve yurtdışı şehirlerarası telefon konuşma bedellerine ilişkin faturaların, konuşulan yerleri ve konuşmaların resmi-özel ayrımını gösterir daire amirince onaylı listelerinde ödeme belgesine ekleneceği, hükme bağlanmıştır.

Ancak dosyada mevcut verile emirlerinin incelenmesinde, faturalara ilişkin amirince onaylı, konuşmaların resmi konuşma olduğuna ilişkin listelerin ödeme belgelerine bağlanmadığı anlaşılmaktadır.

Temyiz dilekçesinde söz konusu telefonların belediye hizmetlerinin görülmesi amacıyla kullanıldığı yapılan konuşmaların resmi konuşma olduğu iddia edilmekte ise de; bu iddiaları kanıtlayıcı herhangi bir belge de ibraz edilmemiştir.

Belirtilen nedenlerle, dilekçi iddialarının kabul edilerek 942 sayılı ilamın 5. maddesi ile 23.853,19.-TL’ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE ,

Karar verildiği 21.09.2010 tarih ve 31599 sayılı tutanakta yazılı olmakla iş bu ilam tanzim kılındı.