Sayıştay 2. Dairesi 39589 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2009

• Daire: 2

• Dosya No: 39589

• Tutanak No: 40495

• Tutanak Tarihi: 05.05.2015

• Konu:

KARAR

TEMYİZ KURULU KARARI

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü;

1500 sayılı ek ilamın 1. maddesi ile Belediye Gelirleri Kanunu gereğince alınması gereken eğlence vergilerinin alınmaması nedeniyle 62.050,00 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle; kamu zararı ile ilgili olarak 17 işletmeye gerekli tahakkukların yapıldığını ve kamu zararının tahsili için gerekli işlemlerin başlatıldığını, tahakkuk fişlerinin dilekçe ekinde sunulduğunu,

Ancak konu ile ilgili Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulu'nun 22/04/1994 tarih ve E: 1993/110, K: 1994/189 sayılı kararında; “2464 sayılı Kanun’un 20'nci maddesinin 3'üncü bendi uyarınca biletle girilmesi zorunlu olmayan bar, pavyon, gazino, gece kulübü, taverna, dansing, diskotek, kabare gibi eğlence yerlerinden eğlence vergisi alınması gerektiği, anılan madde hükmünde biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence yerlerinin sınırlı olarak sayılmayıp, belirtilenler dışındaki bazı işletmelerin de bu vergiye tabi tutulmasının mümkün olduğu, ancak vergiye tabi tutulacak işletmelerin sayılan işletmelerle aynı amaca ve benzer niteliklere sahip olmaları gerekeceği, maddede sayılan işyerlerinde içki içilmesi değil, eğlence unsurunun ağır bastığı ve müzik eşliğinde veya müzik olmadan yapılan bazı faaliyetlerle veya bazı gösterilerin izlenmesiyle eğlenildiğinden birahanelerin bu işletmelerle aynı özellikleri taşımadığı ve dolayısıyla söz konusu madde uyarınca eğlence vergisine tabi tutulmaması gerektiği”nin ifade edildiğini,

2009 yılı hesaplarının denetimi sırasında içkili restoranlar ile ilgili detaylı inceleme yapılmadan sadece iş yeri açılış ruhsatlarına bakılarak eğlence vergisine tabi oldukları kararına varıldığını, ancak anılan Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulu kararında, "eğlence unsurunun ağır bastığı ve müzik eşliğinde veya müzik olmadan yapılan bazı faaliyetlerle veya bazı gösterilerin izlenmesiyle eğlenildiğinden" eğlence vergisine tabi olacağının belirtildiğini,

İçkili restoranlarda "eğlence unsurunun ağır bastığı ve müzik eşliğinde veya müzik olmadan yapılan bazı faaliyetlerle veya bazı gösterilerin izlenmesiyle eğlenildiği", dolayısıyla eğlence vergisinin doğduğu, denetçi tarafından somut olarak tespit edilmeden, evrak üzerinden sadece ruhsatlarında yazan niteliğe bakılarak eğlence vergisine tâbi oldukları kararına varılarak kamu zararı tahakkuk ettirildiğini,

Yukarıda yer alan Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurul kararında da belirtildiği üzere, birahaneler ve içkili restoranların "baştan ve tanım icabı" eğlence vergisine tâbi olmadığını, bunların ancak ve ancak 2464 sayılı Kanunun 20'nci maddesinin 3'üncü bendinde belirtilen eğlence işletmesi mahiyetine sahip olduklarının "somut ve münferit olarak tespiti halinde" eğlence vergisine tâbi olacaklarını, Denetçi'nin eğlence vergisi alınmasını talep ettiği işletmelerin büyük bir kısmının "eğlence vasfı olmayan" sıradan lokantalar olduğunu belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir.

Sayıştay Savcılığı; “Adı geçenin dilekçesinde; ilamda tazmin hükmü verilen yerlerin eğlence vergisine tabi tutulmaması gerektiği yönünde Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulunun kararı bulunduğu belirtilerek, verilen tazmin hükmünün kaldırılmasına karar verilmesi talep edilmektedir.

Ortaya konulanlar karşısında adı geçenin temyiz talebinin kabulü ile verilen tazmin hükmünün kaldırılmasına karar verilmesinin uygun olacağı mütalâa olunmaktadır.“ şeklinde görüş bildirmiştir.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nun 17’nci maddesinde;

“Bu Kanun’un 21’nci maddesinde belirtilen ve belediye sınırları ile mücavir alanlar içinde yer alan eğlence işletmelerinin faaliyetleri Eğlence Vergisine tabidir.”,

18’inci maddesinde;

“Verginin mükellefi, eğlence yerlerini işleten gerçek veya tüzel kişilerdir.”,

20’nci maddesinde;

“…

Matrah, biletle girilmesi zorunlu olmayan bar, pavyon, gazino, gece kulübü, taverna, diskotek, kabare, dansing, bilardo ve masa futbolu salonları gibi eğlence yerlerinde işin mahiyetine göre çalışılan her gün için Belediye Meclislerince takdir edilecek miktardır.”,

22’nci maddesinde;

“Biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence yerlerinde her aya ait vergi o ayı takip eden ayın 20’nci günü akşamına kadar ilgili belediyeye yatırılır.”

hükümleri yer almaktadır.

Bu hükümlere göre, biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence yerleri için Belediye Meclislerince eğlence vergisi miktarlarının belirlenmesi ve bu miktarların ilgililerden tahsilinin sağlanması gerekmektedir.

Konu ile ilgili Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulu'nun 22/04/1994 tarih ve E: 1993/110, K: 1994/189 sayılı kararında;

“….

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu`nun Eğlence Vergisinin konusuna ilişkin 17. maddesinde, Yasanın 21. maddesinde belirtilen eğlence işletmelerinin Eğlence Vergisine tabi olduğu hükme bağlanmış, Yasanın 21. maddesinde vergi, biletle girilen yerler ve müşterek bahisler için oran olarak, biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence yerleri için ise miktar olarak belirlenmiştir. Yasanın verginin matrahına ilişkin 20. maddesinin 3048 sayılı Yasayla değişik 3. bendinde ise; biletle girilmesi zorunlu olmayan bar, pavyon, gazino, gece kulübü, taverna, diskotek, kabare, dansing, bilardo ve masa futbolu salonları gibi eğlence yerlerinde Belediye Meclislerince takdir edilecek miktarın verginin matrahını oluşturacağı hükme bağlanarak, vergi kapsamında olan ve biletle girilmesi zorunlu olmayan işletmeler sayılmıştır. Anılan bentte biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence yerleri sınırlı olarak sayılmadığından, fıkrada belirtilenler dışındaki bazı işletmelerin bu vergiye tabi tutulması mümkün ise de, vergiye tabi tutulacak işletmelerin sayılan işletmelerle aynı amaca ve benzer niteliklere sahip olmaları gereklidir. Bu işyerlerinde içki içilmesi değil, Eğlence unsuru ağır bastığı ve müzik eşliğinde veya müzik olmadan yapılan bazı faaliyetlerle veya bazı gösterilerin izlenmesiyle eğlenildiğinden, birahaneler bu işletmelerle aynı özellikleri taşımamaktadır.

Yükümlülük kapsamına alınmayan bir konunun istisna ve muaflıklarla ilgili kuralların yorumuna dayanılarak vergilendirilmesi, verginin kanuniliği ilkesine aykırı düşeceği gibi, 2464 sayılı Yasanın istisna ve muaflıklarla ilgili 19 uncu maddesine 3048 sayılı Yasayla eklenen 5 inci bentte yer alan, kahvehane, kıraathane, çayhane ve çay ocaklarının bira, alkollü içki içilmemek ve satılmamak koşuluyla vergi dışı bırakılmasıyla ilgili kural, bu işyerlerinin Eğlence Vergisi dışında kalabilmeleri için gerekli koşulu gösterdiğinden, bu kurala dayanılarak bira ve alkollü içki içilen veya satılan tüm işyerlerinin Eğlence Vergisine tabi olduğu sonucuna ulaşmak da mümkün değildir.

….” denilmektedir.

Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulu'nun bu kararı uyarınca bira ve alkollü içki içilen veya satılan tüm işyerlerinin, dolayısıyla birahanelerin ve içkili restoranların Eğlence Vergisine tabi olduğu sonucuna ulaşmak mümkün değildir.

İlam ekindeki kamu zararı tablosu incelendiğinde; 4 adet bar, 3 adet birahane ve 10 adet içkili restoran için kamu zararı hesaplandığı görülmüştür. Yukarıda yapılan açıklamalar uyarınca 3 adet birahane ve 10 adet içkili restoran için Eğlence Vergisi kesilmemesi gerektiğinden, bunlara ilişkin toplam 47.450,00 TL’nin kamu zararından düşülmesi gerekmektedir. Kamu zararı tablosunda yer alan 4 adet bar için ise Eğlence Vergisi alınması gerekmektedir. Çünkü 2464 sayılı Kanun’un 20. maddesinde “bar” ifadesi açıkça yer almakta ve barlar verginin kapsamına girmektedir.

Diğer yandan dilekçi, kamu zararı tablosunda bulunan yerlerin tamamı için verginin tahakkuk ettirildiğini belirtmişse de; verginin tahsil edildiğine ilişkin herhangi bir belge gönderilmemiştir.

Bu itibarla 1500 sayılı ek ilamın 1. maddesi ile 62.050,00 TL’ye ilişkin tazmin hükmünden 3 adet birahane ve 10 adet içkili restoran için hesaplanan 47.450,00 TL’nin düşülerek geriye kalan 14.600,00 TL’nin ilamda adı geçen sorumluların uhdelerinde kalmak üzere DÜZELTİLEREK TASDİKİNE,

Karar verildiği 05.05.2015 tarih ve 40495 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.