Sayıştay 2. Dairesi 36875 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2009

• Daire: 2

• Dosya No: 36875

• Tutanak No: 37692

• Tutanak Tarihi: 01.10.2013

• Konu:

KARAR

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü;

1. 572 sayılı İlamın 6. maddesi ile;

A) Teknik Eğitim Fakültesinde 16.02.2009 tarihinden itibaren Dekan Vekili olarak görev yapan Prof. Dr. Yusuf Ziya Erdil’e aylığının 5300 yerine 6400 ek gösterge esas alınarak ödendiği gerekçesiyle 604,47 TL’nin,

B) Teknik Eğitim Fakültesinde 16.02.2009 tarihinden itibaren Dekan Vekili olarak görev yapan Prof. Dr. Yusuf Ziya Erdil’e üniversite ödeneğinin % 215 yerine % 245 oran üzerinden hesaplandığı, ayrıca ödenmemesi gereken idari görev ödeneğinin de ödendiği gerekçesiyle 2.714,99 TL’nin,

tazminine ilişkin hüküm tesis edilmiştir.

Dilekçi temyiz dilekçesinde özetle; Dekanlık görevine, 2547 Sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 16’ncı maddesine göre Prof. Dr. Öğretim Üyeleri arasında atama yapılmakta olduğunu, Prof. Dr. Yusuf Ziya ERDİL'in Muğla Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesinin Dekanlık görevine atanmasının da Üniversite Rektörlüğünün yazılı talebine göre, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının uygun görüşü doğrultusunda usulüne uygun olarak vekaleten yapıldığını, Prof. Dr. Yusuf Ziya ERDİL’in, Dekanlık görevine asaleten atanması için aranan akademik koşulların tamamını taşıdığını, ayrıca atamaya yetkili makam tarafından usullerine (Üniversite Rektörlüğü Teklifine göre Yükseköğretim Kurulunun uygun bulması şeklinde) uygun olarak vekaleten atandığından bu görevini yürüttüğünü, diğer taraftan bu durumda olan öğretim üyelerinin Muğla 1. İdare Mahkemesinde dava açtıklarını ve Mahkeme Esas No:2010/2542, Karar No:2011/890 ve Esas No: 2010/2547, Karar No: 2011/209 nolu her iki kararda; “Davacının asilde aranan şartları taşıdığı, Danıştay’ın istikrar kazanmış içtihatlarına göre, personel rejiminde bir görevin, kadroya atama yoluyla veya asilde aranan şartlara sahip vekil marifetiyle gördürülmesinin esas olduğu” gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verdiğini, Muğla 1. İdare Mahkemesinin 2010/2547 Esas No, 2011/209 nolu kararına Kurumca itiraz edildiğini ve Aydın Bölge İdare Mahkemesi 2011/1029 Esas No, 2011/1270 Karar numarasıyla yapılan itirazın reddine ve Muğla 1. İdare Mahkemesi kararının ONANMASINA karar verildiğini, yine konuya ilgili olarak tedviren veya vekaleten yapılan görevlendirmelerde vekalet edenin asaleten atananlara yapılan ödemelerden yararlandırılmasının gerektiğinin Danıştay'ın 1999 Karar Yılı, 6401 Karar No, 1997 Esas Yılı, 59 Esas No ve 18/11/1999 Tarihli Kararında belirtildiğini belirterek tüm bu gerekçeler doğrultusunda tazmin hükmünün temyizen incelenerek bozulmasına karar verilmesi hususunu talep etmiştir.

Başsavcılık karşılamasında özetle; adı geçenin dilekçesinde ilamın 6’ncı maddesi ile ilgili olarak, ilgili personele yapılan ödemelerin mevzuatına uygun olduğunu, Dekan vekilinin asilin şartlarını taşıdığını belirtmekte ve bunu destekleyen yargı kararlarını ekli olarak ibraz ederek, verilen tazmin hükmünün kaldırılmasını talep ettiği ifade edilerek ortaya konulanlar karşısında adı geçenin temyiz talebinin kabulü ile verilen tazmin hükmünün kaldırılmasına hükmedilmesinin uygun olacağı mütalaa edilmiştir.

A) T.C. Anayasasının yükseköğretim kurumlarına ilişkin 130’uncu maddesinin 9’uncu fıkrasında:

"Yükseköğretim kurumlarının kuruluş ve organları ile işleyişleri ve bunların seçimleri, görev, yetki ve sorumlulukları, üniversiteler üzerinde Devletin denetim ve gözetim hakkını kullanma usulleri, öğretim elemanlarının görevleri, unvanları, atama, yükselme, ve emeklilikleri, öğretim elemanı yetiştirme, üniversitelerin ve öğretim elemanlarının kamu kuruluşları ve diğer kurumlar ile ilişkileri, öğretim düzeyleri ve süreleri, yükseköğretime giriş, devam ve alınacak harçlıklar, Devletin yapacağı yardımlar ile ilgili ilkeler, disiplin ve ceza işleri, mali işler, özlük hakları, öğretim elemanlarının uyacakları koşullar, üniversitelerarası ihtiyaçlara göre öğretim elemanlarının görevlendirilmesi, öğrenimin ve öğretimin hürriyet ve teminat içinde ve çağdaş bilim ve teknoloji gereklerine göre yürütülmesi, Yükseköğretim Kuruluna ve üniversitelere Devletin sağladığı mali kaynakların kullanılması kanunla düzenlenir."

hükmü yer almaktadır.

Görüldüğü üzere, Anayasanın 130’uncu maddesi uyarınca öğretim elemanlarının atamalarının Kanunla düzenlenmesi gerekmekte ve bu hüküm uyarınca da 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununda gerekli düzenlemeler yapılmış bulunmaktadır.

2547 sayılı Kanunun; 16’ncı maddesi ile dekanın; rektörün önereceği üniversite içinden veya dışından üç profesör arasından Yükseköğretim Kurulunca üç yıl süreyle seçilip normal usulle atanacağı, dekanın görevi başında olmadığı zaman yardımcılarından birinin vekalet edeceği, göreve vekaletin altı aydan fazla sürmesi halinde yeni bir dekanın atanacağı öngörülmüş; aynı maddede, dekanın; kendisine çalışmalarında yardımcı olmak üzere fakültenin aylıklı öğretim üyeleri arasından en çok iki dekan yardımcısı seçeceği ve bu kişilerin üç yıl için atanacağı hükümlerine yer verilmiştir.

Bu hükümler çerçevesinde, 2547 sayılı Kanunla dekanlık idari görevine kimlerin, hangi usulle ve hangi makam tarafından atanacağı açıkça belirtilmiş, söz konusu görevde bulunanların görevleri başında bulunmadıkları takdirde bu görevlerin kimler tarafından yürütüleceği düzenlenmiştir. Yapılan bu düzenlemelerde vekalet usulü benimsenirken, tedvir müessesesine ise yer verilmemiştir.

Diğer taraftan 2914 Sayılı Yükseköğretim Personel Kanununun “Gösterge tablosu ve ek göstergeler” başlıklı 5’inci maddesinin ikinci fıkrasında:

“Aylıkların hesabında ayrıca, bu Kanuna ekli ek gösterge cetvelinde unvan ve derecelere göre belirlenen ek gösterge rakamları dikkate alınır.”

denilmektedir.

Kanuna ekli Ek Gösterge Cetvelinde Kanuna tabi öğretim elemanlarına unvan ve derecelerine göre ne kadar ek gösterge rakamından yararlanacakları belirlenmiştir.

EK GÖSTERGE CETVELİ

Unvanı Derece 1.1.1995'ten itibaren uygulanacak Ek Gösterge

a) Profesörlerden Rektör, Rektör Yardımcısı, Dekan, Dekan Yardımcısı Yüksek Okul Müdürü olanlar ile Profesörlük kadrosunda dört yılını tamamlamış bulunanlar

1

6400

b) Profesörler 1 5300

c) Doçentler 1-3 4800

d) Yardımcı Doçentler 3-5 3600

e) Öğretim Görevlisi, Okutmanlar, Diğer Öğretim Yardımcıları 1

2

3. 7 3600

2700

2300

Görüleceği üzere dekan vekillerine dekan ek göstergesi ödenebileceğine ilişkin olarak yükseköğretim personeline yapılabilecek ödemeleri düzenleyen mevzuatta herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. Dolayısıyla dekan vekillerine dekan ek göstergesi ödenmesi imkanı bulunmamaktadır.

Ayrıca, gerek yasal mevzuatımızda (Ders Yükü Tespiti ve Ek Ders Ücreti Ödemelerinde Uyulacak Esaslar’ın 1’inci maddesinin (c) bendi) gerekse dilekçinin dilekçesinde sözünü ettiği Maliye Bakanlığı görüşünde yalnızca idari görevlere vekalet eden kişilere yapılabilecek ek ders ödemelerinden bahsedilmiş olup bunun dışındaki ödemeler hakkında herhangi bir hüküm veya açıklamaya yer verilmemiştir.

Son olarak, dilekçi tarafından her ne kadar Prof. Dr. Yusuf Ziya Erdil ile aynı durumda olan öğretim üyeleri Muğla 1. İdare Mahkemesinde dava açmışlar ve Mahkeme Esas No: 2010/2542, Karar No:2011/890 ve Esas No:2010/2547, Karar No:2011/209 nolu her iki kararda da “Davacının asilde aranan şartları taşıdığı, Danıştayın istikrar kazanmış içtihatlarına göre, personel rejiminde bir görevin, kadroya atama yoluyla veya asilde aranan şartlara sahip vekil marifetiyle gördürülmesinin esas olduğu” gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verildiği, Muğla 1. İdare Mahkemesinin 2010/2547 Esas No, 2011/209 nolu kararına Kurumca itiraz edilmesine rağmen Aydın Bölge İdare Mahkemesince 2011/1029 Esas No, 2011/1270 Karar numarasıyla yapılan itirazın reddine ve Muğla 1. İdare Mahkemesi kararının ONANMASINA karar verildiği ve yine konuyla ilgili olarak, tedviren veya vekaleten yapılan görevlendirmelerde vekalet edenin asaleten atananlara yapılan ödemelerden yararlandırılmasının gerektiğine ilişkin Danıştay Sekizinci Dairesinin 18/11/1999 tarihli ve E.N:1997/59, K.N:1999/6401 sayılı kararı bulunduğu iddia edilmekte ise de; 832 sayılı Sayıştay Kanunu'nun 65’inci maddesi gereğince Genel Mahkemelerce verilen hükümler Sayıştay'ın hesap ve işlemler yönünden denetimine engel teşkil etmemektedir.

Tüm bu gerekçelerle, Prof. Dr. Yusuf Ziya ERDİL’in, 6400 ek gösterge rakamından yararlanabilmesi için ilamda belirtildiği gibi profesörlük kadrosunda dört yılını tamamlamış olması gerekmektedir.

Bu itibarla, dilekçi iddialarının reddi ile 572 sayılı İlamın 6. maddesinin A) bendi ile verilen 604,47 TL’nin tazminine ilişkin hükmün TASDİKİNE,

B) 2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanununun 12’nci maddesinde üniversite ödeneği, 13’üncü maddesinde idari görev ödeneği düzenlenmiştir.

2914 sayılı Kanunun "Üniversite ödeneği" başlıklı 12’nci maddesinde:

“657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi en yüksek Devlet memuru bürüt aylık (ek gösterge dahil) tutarının;

1. Profesörlerden Rektör, Rektör Yardımcısı, Dekan,

Dekan Yardımcısı, Yüksekokul Müdürü olanlar ile

Profesör kadrosunda üç yılını tamamlamış bulunanlara % 245'i,

2. Diğer Profesör kadrosunda bulunanlara % 215'i,

3. Doçent kadrosunda bulunanlara % 175'i,

4. Yardımcı Doçent kadrosunda bulunanlara % 165'i

5. Diğer Öğretim elemanlarından;

a) Birinci dereceden aylık alanlara % 130'u,

b) İkinci dereceden aylık alanlara % 117'si,

c) Üçüncü dereceden aylık alanlara % 110'u,

d) Dördüncü ve beşinci dereceden aylık alanlara % 104'ü,

e) Diğer derecelerden aylık alanlara % 98'i,

Her ay üniversite ödeneği olarak ödenir.

Bu ödenek damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz ve kısmi statüde görev yapanlara ödenmez.",

"İdari Görev Ödeneği" başlıklı 13’üncü maddesinde:

“Almakta oldukları aylık gösterge ve ek gösterge brüt tutarının; Rektörlere % 70'i, Rektör Yardımcıları ve Dekanlara % 30'u, Dekan Yardımcıları, Enstitü ve Yüksekokul Müdürleri, Konservatuar Müdürleri ile Bölüm Başkanlarına % 20'si, Enstitü, Yüksekokul ve Konservatuar Müdür Yardımcılarına % 15'i idari görev ödeneği olarak ayrıca ödenir. Birden fazla idari görevi bulunanlara İdari Görev Ödeneğinden en yüksek olanı verilir.

Bu Kanuna tabi olmayan kişiler arasından tayin olunan rektörlere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa göre birinci derece memur son kademe aylığı (en yüksek ek gösterge dahil) ile bunun bir katı tutarında ek ödemede bulunulur. Bu Kanunun 10 uncu maddesi hükümleri, bunlar hakkında da uygulanır. Bunlardan emekli iken atananların emekli aylıklarının ödenmesine devam olunur, diğerleri genel hükümlere göre T.C. Emekli Sandığı ile ilgilendirilir.”

hükümleri yer almaktadır.

İlam maddesinin A) bendine ilişkin yapılan açıklamalarda da belirtildiği üzere yükseköğretim personeline yapılabilecek ödemeleri düzenleyen mevzuatta herhangi bir düzenleme bulunmadığından Dekan Vekili olarak görev yapan Prof. Dr. Yusuf Ziya Erdil’e üniversite ödeneğinin % 215 yerine % 245 oran üzerinden ve bununla birlikte ödenmemesi gereken idari görev ödeneğinin de ödenmesi mevzuata aykırılık teşkil etmektedir.

Bu itibarla, dilekçi iddialarının reddi ile 572 sayılı İlamın 6. maddesinin B) bendi ile verilen 2.714,99 TL’nin tazminine ilişkin hükmün TASDİKİNE,

2. 572 sayılı İlamın 11. maddesi ile; Muğla Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi Dekan Vekili Prof. Dr. Yusuf Ziya Erdil’e ek ders ücretinin, ders yükünün hatalı hesaplanması nedeniyle fazla ödendiği gerekçesiyle 3.945,45 TL’nin tazminine ilişkin hüküm tesis edilmiştir.

Yukarıda adı geçen dilekçi temyiz dilekçesinde özetle; 2547 Sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 16’ncı maddesine göre Prof. Dr. Öğretim Üyeleri arasında atama yapılmakta olduğunu, Prof. Dr. Yusuf Ziya ERDİL'in Muğla Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesinin Dekanlık görevine atanmasının da Üniversite Rektörlüğünün yazılı talebine göre, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının uygun görüşü doğrultusunda usulüne uygun olarak vekaleten yapıldığını, idari görevleri yürütecek öğretim elemanlarına yapılacak ödemelere ilişkin olarak Yükseköğretim Kurulu Başkanlığına gönderilen Maliye Bakanlığı, Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü yazısında (23/03/2010 tarih ve 115825-3/3449 sayılı yazısı) 2914 Sayılı Yükseköğretim Personel Kanununun 11’inci maddesi dayanak alınarak Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı tarafından hazırlanan “Ders Yükü Tespiti ve Ek Ders Ücreti Ödemeleri Uygulanacak Esasları" nın l/c bendinin uygulanmasına ilişkin olarak; "Rektör, Dekan, Enstitü ve Yüksekokulu Müdürlüğü ile Bölüm başkalığına Yükseköğretim Kanununda belirtilen usullere göre yapılan vekaleten görevlendirmeler haricinde söz konusu görevlerin vekaleten yürütülmesi halinde ders yükü muafiyeti ve indirimi uygulanmaz.” görüşünün yer aldığını, bu maddeden usule uygun atamanın sadece asaleten olmayabileceğinin anlaşıldığını, Maliye Bakanlığı görüşünden vekaleten yapılan görevlendirmelerin de usule uygun olması halinde ödemelerin yapılabileceği sonucunun çıkarılacağını, esasen tüm vekaletler için ödeme yapılmaması istense idi "idari görevleri anılan kanunda belirtilen usul dışında vekaleten yürüten öğretim elemanlarına yürüttükleri görevlerden dolayı herhangi bir ödeme yapılması söz konusu değildir." ifadesinin konulmuş olacağını, Prof. Dr. Yusuf Ziya ERDİL’in, Dekanlık görevine asaleten atanması için aranan akademik koşulların tamamını taşıdığını, ayrıca atamaya yetkili makam tarafından usullerine (Üniversite Rektörlüğü Teklifine göre Yükseköğretim Kurulunun uygun bulması şeklinde) uygun olarak vekaleten atandığından bu görevini yürüttüğünü, diğer taraftan bu durumda olan öğretim üyelerinin Muğla 1. İdare Mahkemesinde dava açtıklarını ve Mahkeme Esas No: 2010/2542, Karar No: 2011/890 ve Esas No: 2010/2547, Karar No: 2011/209 nolu her iki kararda; “Davacının asilde aranan şartları taşıdığı, Danıştay’ın istikrar kazanmış içtihatlarına göre, personel rejiminde bir görevin, kadroya atama yoluyla veya asilde aranan şartlara sahip vekil marifetiyle gördürülmesinin esas olduğu” gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verdiğini, Muğla 1. İdare Mahkemesinin 2010/2547 Esas No, 2011/209 nolu kararına Kurumca itiraz edildiğini ve Aydın Bölge İdare Mahkemesi 2011/1029 Esas No, 2011/1270 Karar numarasıyla yapılan itirazın reddine ve Muğla 1. İdare Mahkemesi kararının ONANMASINA karar verildiğini, yine konuya ilgili olarak tedviren veya vekaleten yapılan görevlendirmelerde vekalet edenin asaleten atananlara yapılan ödemelerden yararlandırılmasının gerektiğinin Danıştay'ın 1999 Karar Yılı, 6401 Karar No, 1997 Esas Yılı, 59 Esas No ve 18/11/1999 Tarihli Kararında belirtildiğini belirterek tüm bu gerekçeler doğrultusunda tazmin hükmünün temyizen incelenerek bozulmasına karar verilmesi hususunu talep etmiştir.

Başsavcılık karşılamasında özetle; ilamın 6’ncı maddesi için belirtilen gerekçelerle ortaya konulanlar karşısında adı geçenin temyiz talebinin kabulü ile verilen tazmin hükmünün kaldırılmasına hükmedilmesinin uygun olacağı mütalaa edilmiştir.

2547 sayılı Kanunun 36’ncı maddesinde öğretim üyelerinin haftalık ders yükünün en az on saat olduğu, öğretim görevlileri ve okutmanlar için haftalık ders yükünün oniki saatten az olmamak üzere Yükseköğretim Kurulunca tespit edileceği; dekan, enstitü ve yüksekokul müdürleri için haftalık ders yükü zorunluluğunun aranmayacağı, bunların yardımcıları ile bölüm başkanları için ise haftalık ders yükünün belirtilen sürelerin yarısı kadar olduğu belirtilmiştir.

2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanunu'nun 11’inci maddesinin 1’inci fıkrasında; 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 36’ncı maddesine göre haftalık okutulması mecburi ders yükü saati dışında, kısmi statüde bulunanlar dahil öğretim elemanlarına görev unvanlarına göre Maliye Bakanlığının görüşü üzerine Yükseköğretim Kurulu tarafından belirlenen mecburi ve isteğe bağlı dersler ve diğer faaliyetler için bu ders ve faaliyetlerin haftalık ders programında yer alması ve fiilen yapılması şartıyla normal öğretimde en çok yirmi saate kadar, ikinci öğretimde ise en çok on saate kadar ek ders ücreti ödeneceği hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca 2914 sayılı Kanunun 11’inci maddesine dayanılarak Maliye Bakanlığı görüşü üzerine Yükseköğretim Kurumu Başkanlığınca belirlenen “Ders Yükü Tespiti ve Ek Ders Ücreti Ödemelerinde Uyulacak Esaslar” ın 1’inci maddesinin (c) bendinde de rektör, dekan, enstitü ve yüksekokul müdürleri için haftalık ders yükü zorunluluğu aranmayacağı, bunların yardımcıları ile bölüm başkanlarının haftalık ders yükünün (a) bendinde unvanlar itibariyle belirtilen yükün yarısı kadar olduğu, rektör, dekan, enstitü ve yüksekokul müdürlüğü ile bölüm başkanlığına Yükseköğretim Kanunda belirtilen şekilde usulüne uygun olarak yapılan vekaleten görevlendirmelerde ders yükü muafiyeti ve indiriminin uygulanacağı belirtilmiştir.

Bu itibarla, söz konusu derslerin fiilen yapılmış olduğu da dikkate alınarak dilekçi iddialarının kabulü ile 572 sayılı İlamın 11. maddesi ile verilen 3.945,45 TL’nin tazminine ilişkin hükmün KALDIRILMASINA,

Karar verildiği 01.10.2013 tarih ve 37692 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.