Sayıştay 2. Dairesi 36105 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2009

• Daire: 2

• Dosya No: 36105

• Tutanak No: 39604

• Tutanak Tarihi: 04.11.2014

• Konu:

KARAR

TEMYİZ KURULU KARARI

Duruşma talep eden dilekçilere duruşma gününe ilişkin tebligat yapılmasına rağmen duruşmada hazır bulunmadığı, duruşmada hazır bulunmama sebebini kabul edilebilir bir belge ile tevsik etmediği anlaşılmakla ve duruşmada hazır bulunan Sayıştay Savcısının dinlenmesinden ve dosyada mevcut belgelerin incelenmesinden sonra gereği görüşüldü.

370 sayılı ilamın 1’inci maddesinde, Konya Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü bünyesinde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümlerine tabi olarak çalışan personele ödenen iki maaş tutarındaki ikramiyenin, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’ndaki aylık tanımının dışında kalan ödeme unsurları da dahil edilerek ödendiği gerekçesiyle toplam 200.439,26 TL.’ye tazmin hükmolunmuştur.

Dilekçiler dilekçelerinde özetle;

KOSKİ Genel Kurulunun kabul ettiği İkramiye Yönetmeliğinin Tanımlar başlıklı 4/e maddesinde; "Maaş; Memurların çalışmalarına karşılık her ay peşin aldıkları net ücreti,İfade eder." şeklinde tanımladığını ve aynı yönetmeliğin, İkramiye hesaplaması başlıklı 6. maddesinin 3. fıkrasında; "İkramiye hesaplanmasında, maaş ödemesinde gösterilen bütün unsurlar dikkate alınır.” hükmü ile, KOSKİ Genel Kurulunun 2009 yılı Bütçe Kararnamesi ile bütün hak edişleri, 657 sayılı kanunun 147 maddesindeki "aylık" tanımlamasına uygun "maaş" olarak kabul edilmesini "Harcama Talimatı" olarak verdiğini, KOSKİ Genel Kurulunun harcama şeklini ve miktarını belirlediği Harcama Talimatına uyan Harcama Yetkilisinin sorumluluğunun olmadığını,

Çeşitli kanunlardan alıntılar yaparak kanun koyucunun aylık kavramıyla maaş gibi tüm hadekişleri kapsadığını kabul ettiğini,

Çeşitli yargı kararlarına göre aylık kavramının memura yapılan tüm ödemeleri kapsadığını, Sayıştay Temyiz Kurulu’nun Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü 2006 ve 2007 yıllarına ilişkin aynı konulu kararlarında harcama talimatını veren Genel Kurulun sorumluluğunu gözeterek tazmin hükmünü kaldırdığını belirtmişler, ayrıca 6009 sayılı Kanunun geçici 8.maddesi ve 6289 sayılı kanunun geçici 14. Maddesini gerekçe göstererek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmişlerdir.

Sayıştay Başsavcılığı; “Adı geçenlerin dilekçeleri ile eklerinde birinci maddeye ilişkin olarak özetle; Personele ödenen ikramiyelerin tutarının maaş ve ücret kavramı dikkate alınmak suretiyle hesaplandığı, bu işlem sırasında Yargıtay, Danıştay ve Sayıştay tarafından verilen kararların göz önünde bulundurulduğunu belirtmekte, bu yöndeki kararlar göz önünde bulundurularak haklarında verilen tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmektedirler.

Konunun dilekçe ve ekleri çerçevesinde incelenmesinden, adı geçenlerin ortaya koydukları bilgi ve belgeler karşısında haklarında verilen tazmin hükmünün kaldırılmasına karar verilmesinin uygun olacağı mütalâa olunmaktadır.” Şeklinde görüş belirtmiştir.

Dilekçilerin harcama yetkilisinin sorumlu olmaması gerektiği yönündeki iddialarına ilişkin olarak;

5018 sayılı Kanunun 32’nci maddesine göre bütçelerden harcama yapılabilmesi, harcama yetkilisinin harcama talimatı vermesiyle mümkündür. Harcama talimatlarında hizmet gerekçesi, yapılacak işin konusu ve tutarı, süresi, kullanılabilir ödeneği, gerçekleştirme usulü ile gerçekleştirmeyle görevli olanlara ilişkin bilgiler yer alır. Harcama yetkilileri, harcama talimatlarının bütçe ilke ve esaslarına, kanun, tüzük ve yönetmelikler ile diğer mevzuata uygun olmasından, ödeneklerin etkili, ekonomik ve verimli kullanılmasından ve bu Kanun çerçevesinde yapmaları gereken diğer işlemlerden sorumludur. Bu nedenle dilekçilerin harcama yetkilisinin sorumlu olmadığı yönündeki iddiası yerinde görülmemiştir.

Konunun esasına gelince, 2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun ek 5. Maddesine göre bu kanun diğer büyükşehir belediyeleri hakkında da uygulanmaktadır. Kanunun 1. maddesinin son fıkrasıyla İSKİ personeli 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi tutulmuştur. Kanunun 6.maddesinin d bendinde yılda iki maaşı geçmemek üzere verilecek ikramiyelerin miktar ve zamanını belirleme görevi Genel Kurul’a verilmiştir.

657 sayılı Kanunun “Memurlara Ödenecek Aylık Tutarları” başlıklı 155. maddesinde, “Bu kanunun 36 ncı maddesinde yer alan sınıflara ait gösterge tablosundaki rakamların, genel bütçe kanununda o yıl için tespit edilen katsayı ile çarpılması sonunda bulunacak miktar, sınıfların derece ve kademelerindeki memurların aylık tutarlarını gösterir.”,

“Göstergeler” başlıklı 43. maddesinin B bendinde; “Ek Gösterge: Bu Kanuna tabi kurumların kadrolarında bulunan personelin aylıkları; hizmet sınıfları, görev türleri ve aylık alınan dereceler dikkate alınarak bu kanuna ekli I ve II sayılı cetvellerde gösterilen ek gösterge rakamlarının eklenmesi suretiyle hesaplanır.” ,

Hükümlerine yer verilmek suretiyle “Aylık” kavramı, her derece için tespit edilen göstergeler ile görevin niteliğine göre belirlenen ek göstergeler toplamının Bütçe Kanununda saptanan katsayı ile çarpımı sonucu bulunan tutar olarak tanımlanmıştır.

Danıştay 1. Dairesinin 06.05.1999 tarih ve 1999/81 Karar No.lu Kararında da, 657 sayılı Kanunun 155 ve 43/(B) maddesine atıf yapılarak aylık tanımının, 657 sayılı Kanunda her derece için tespit edilen göstergeler ile varsa görevin niteliğine göre belirlenen ek göstergeler toplamının kanunlar gereği saptanan katsayı ile çarpımı sonucu bulunan tutarı ifade ettiği, aylık tanımının diğer ödeme unsurlarını da kısmen ya da tamamen kapsayacak şekilde ancak yeni bir yasal düzenlemeyle değiştirilebileceği, böyle bir düzenleme yapılmadıkça 657 sayılı Kanunda yer alan aylık tanımının diğer ödeme unsurlarını da kapsayacak şekilde yorum yoluyla değiştirilmesinin mümkün olmayacağı, yılda iki maaşı geçmeyen ikramiye uygulamasına ilişkin tutarın hesaplanmasında, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununda tanımı yapılan aylık tutarın dışında kalan diğer ödeme unsurlarının dikkate alınmasına hukuken olanak bulunmadığı görüşüne varılmıştır.

Diğer taraftan, 375 sayılı Devlet Memurları Ve Diğer Kamu Görevlilerine Memuriyet Taban Aylığı ve Kıdem Aylığı İle Ek Tazminat Ödenmesi Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 1. maddesinde “Bu göstergeler 657 sayılı Kanun ve diğer personel kanunlarına ve kanun hükmünde kararnamelere göre her ne ad altında olursa olsun ödenmekte olan zam, tazminat, ödenek, ücret ve benzeri ödemelerin hesabında dikkate alınmaz.” Denilmektedir. Düzenlemede her ne kadar “ikramiye” ifadesine yer verilmese de, “her ne ad altında olursa olsun” ile “ve benzeri ödemeler” ibarelerinden, kapsamın sadece sayılan ödeme türleriyle sınırlı olmadığı, “ikramiye” hesabına da taban ve kıdem aylığının dahil edilmeyeceği açıkça anlaşılmaktadır.

Aylık kavramı, 657 sayılı Kanunda her derece için tespit edilen göstergeler ile varsa görevin niteliğine göre belirlenen ek göstergeler toplamının kanunlar gereği saptanan katsayı ile çarpımı sonucu bulunan tutarı ifade ettiğinden, tazminat ve zamların da ikramiye hesabına dahil edilmesi mümkün değildir.

Dilekçiler, 6009 sayılı Kanunun geçici 8.maddesi ile 6289 sayılı kanunun 30. Maddesi ile 4688 sayılı kanuna eklenmiş olan hükümlerin dikkate alınmasını istemişse de; sözkonusu hükümler sosyal yardım ödemeleri gibi hiçbir mevzuata dayanmadan yapılan ödemeleri kapsadığından tazmine konu ödemeyi bu kanun kapsamında değerlendirmek mümkün değildir.

Bu itibarla, 370 sayılı ilamın 1. maddesiyle toplam 200.439,26 TL.’ye verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

Karar verildiği 04.11.2014 tarih ve 39604 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.