Sayıştay 2. Dairesi 34231 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2008

• Daire: 2

• Dosya No: 34231

• Tutanak No: 39760

• Tutanak Tarihi: 09.12.2014

• Konu:

KARAR

TEMYİZ KURULU KARARI

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü;

1. 490 sayılı ilamın 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. maddeleriyle Bağlar Belediyesi ile Tüm Belediye ve Yerel Yönetim Hizmetleri Emekçileri Sendikası (TÜM-BEL-SEN) arasında 01.10.2005 tarihinde imzalanan Toplu İş Sözleşmesine dayanılarak Belediyede çalışan sendika üyesi 657 sayılı Kanuna tabi memurlara ‘‘iyileştirme zammı’’, “bayram yardımı”, “ölüm yardımı” ve “yılbaşı yardımı” adı altında ödemeler yapılması nedeniyle tazmin hükmü verilmiştir.

1 Ağustos 2010 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanunun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6009 sayılı Kanun’un Geçici 8. madde hükmü aynen şöyledir:

“Konusu suç teşkil etmemek ve kesinleşmiş bir yargı kararına müstenit olmamak kaydıyla, bu Kanunun yayımı tarihine kadar, memur temsilcileri ile toplu iş sözleşmesi akdederek veya başka bir tasarrufta bulunarak belediye, büyükşehir belediyesi ve il özel idaresinde çalışan kamu personeline her ne ad altında olursa olsun ek ödemede bulunmaları nedeniyle kamu görevlileri haklarında idari veya mali yargılama ve takibat yapılamaz, başlatılanlar işlemden kaldırılır.”

Bu hüküm karşısında 490 sayılı ilâmın, 6009 sayılı Kanun’un Geçici 8. maddesi kapsamında bulunduğu anlaşılan 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. maddeleri hakkında mali yargılama ve takibat yapılamayacağından temyiz konusu olan ilamın 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. maddelerinin İŞLEMDEN KALDIRILMASINA,

2. 490 sayılı ilamın 9. maddesinin;

A bendi ile; Bağlar Belediyesi’nin farklı birimlerinde 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi olarak çalışan personele, fazla çalışma ücretinin, bütçe kanununda belirtilen esaslara uyulmadan ödenmesi nedeniyle 1.835,00 TL’ye tazmin hükmü verilmiş,

B bendi ile; Bağlar Belediyesi’nin Hesap İşleri Müdürlüğü dışındaki birimlerinde çalışan ve gelir ile ilgili işlerde fiilen çalışmayan personele de fazla mesai ücreti ödenmesi nedeniyle 13.365,00 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçiler dilekçesinde özetle; 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun kapsam isimli 2 inci maddesinde; "Bu kanun, Büyükşehir belediyesiyle Büyükşehir sınırları içindeki belediyeleri kapsar.", aynı yasanın 10 uncu maddesinde; "Büyükşehir, ilçe ve ilk kademe belediyeleri görevli oldukları konularda bu kanunla birlikte, Belediye Kanunu ve diğer mevzuat hükümleri ile ilgisine göre belediyelere tanınan yetki, imtiyaz ve muafiyetlere sahiptir." denildiğini,

Ayrıca 2008 Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu eki K cetveli, B aylık maktu fazla çalışma ücreti bölümünde, maktu fazla çalışma ücretinin ödenmesinde, hükümlerin uygulanmasında Büyükşehir sınırları içindeki belediyelerin, içinde bulundukları Büyükşehir nüfusuna tabi olduğunun belirtildiğini,

Yukarıda belirtilen mevzuat hükümlerinden de anlaşıldığı gibi Büyükşehir içindeki ilçe belediyelerinin Büyükşehir’e tabi olduğunu, bu nedenle fazla mesai ücretinin, K cetvelinin III. FAZLA ÇALIŞMA ÜCRETİ bölümünün 2 inci şıkkının b bendine göre ödendiğini,

Söz konusu bette "b) Her bir makam için aylık toplam 450 saati geçmemek üzere Kurul Başkanı (Bakanlıklar), Genel Müdür ve daha üst birim yöneticileri, Strateji Geliştirme Başkanı, Vali, General ve Amiral rütbesini haiz olmak kaydıyla Genelkurmay Başkanlığı, Milli Savunma Bakanlığı, kuvvet komutanlıkları ile Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığındaki Daire Başkanı ve daha üst birimlerin yöneticileri, Rektör, Büyükşehir ve İl Belediye Başkanları ile birlikte çalışan personele ayda 90 saati geçmemek üzere makam onayına istinaden yapılacak ödeme" denildiğini,

Yapılan ödemenin makam onayına istinaden ve aylık 90 saati geçmeyecek şekilde mevzuata uygun olarak yapıldığını belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemişlerdir.

Sayıştay Savcılığı karşılamasında; “657 sayılı Devlet Memurları kanununa tabi personele yapılan fazla çalışma ücreti 5724 sayılı 2008 yılı Merkez Yönetim Bütçe ilgili hükümlerine aykırılık teşkil ettiğinden ileri sürülen gerekçeler mevzuata ve hukuka uygun ilam hükmünün bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddine Daire kararının onanmasına karar verilmesi uygun olur.“ şeklinde görüş bildirmiştir.

İlamın “A” bendine ilişkin olarak;

5724 sayılı 2008 yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu’nun (K) cetvelinin 3’üncü kısmının “A. Saat Başı Fazla Çalışma Ücreti” başlıklı bölümünün 2’inci maddesinin (i) bendinde;

“Nüfusu en son resmi nüfus sayımına göre 250.000 ve daha yukarı olan belediyelerde (Büyükşehir belediyesi sınırları içindeki ilçe belediyeleri dahil) Hesap İşleri Müdürlüğüne ait kadrolara atanmış olup; vergi, harç, katılma payları ile ilgili tarh, tahakkuk, tahsilat, tebliğ, takip, yoklama ve benzeri gelir işlerinde fiilen çalışan 657 sayılı Kanuna tabi personele (bu konulara ilişkin olarak bilgi işlem merkezlerinde çalışan memurlar ve sözleşmeli personel dahil, işçiler hariç); bu görevler nedeniyle fiilen yaptıkları fazla mesailer karşılığında her bir saat için 2,15 Yeni Türk Lirasını geçmemek üzere belediye başkanlıklarınca belirlenecek esas, usul ve miktarlarda fazla mesai ücreti ödenebilir. Ancak, her bir personel için bu bende göre bir yılda ödenecek fazla mesai saat sayısı 300 saati geçemez.” hükmü bulunmaktadır.

Rapor dosyası ve ekleri incelendiğinde; Bağlar Belediyesi’nde 657 sayılı kanuna tabi olarak çalışan personele mezkûr cetvelde belirtilen miktarı aşacak şekilde fazla mesai ücreti ödendiği görülmüştür.

Dilekçiler yapılan ödemenin (K) cetvelinin 3’üncü kısmının “A. Saat Başı Fazla Çalışma Ücreti” başlıklı bölümünün 2’inci maddesinin (b) bendine göre ödendiğini, dolayısıyla fazla ödeme soz konusu olmadığını belirtmişlerse de; söz konusu (b) bendinde; "b) Her bir makam için aylık toplam 450 saati geçmemek üzere Kurul Başkanı (Bakanlıklar), Genel Müdür ve daha üst birim yöneticileri, Strateji Geliştirme Başkanı, Vali, General ve Amiral rütbesini haiz olmak kaydıyla Genelkurmay Başkanlığı, Milli Savunma Bakanlığı, kuvvet komutanlıkları ile Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığındaki Daire Başkanı ve daha üst birimlerin yöneticileri, Rektör, Büyükşehir ve İl Belediye Başkanları ile birlikte çalışan personele ayda 90 saati geçmemek üzere makam onayına istinaden yapılacak ödeme" ifadesi yer almaktadır. Bu bende göre yapılacak ödeme ancak “Büyükşehir ve İl Belediye Başkanları ile birlikte çalışan personele” yapılabilecektir.

Bağlar Belediyesi bir ilçe belediyesi olduğundan, burada çalışan personele Bütçe Kanunu’nun (K) cetvelinin 3’üncü kısmının “A. Saat Başı Fazla Çalışma Ücreti” başlıklı bölümünün 2’inci maddesinin (b) bendine göre ödeme yapılması mümkün değildir.

Ayrıca dilekçiler 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun kapsam isimli 2 inci maddesinde; "Bu kanun, Büyükşehir belediyesiyle Büyükşehir sınırları içindeki belediyeleri kapsar.", aynı yasanın 10 uncu maddesinde; "Büyükşehir, ilçe ve ilk kademe belediyeleri görevli oldukları konularda bu kanunla birlikte, Belediye Kanunu ve diğer mevzuat hükümleri ile ilgisine göre belediyelere tanınan yetki, imtiyaz ve muafiyetlere sahiptir." denildiğini, dolayısıyla kendilerinin de Büyükşehir Belediyesi gibi değerlendirilmesi gerektiğini ifade etmişlerse de, mali hükümlerin kıyas yoluyla genişletilmesi mümkün değildir. Bütçe Kanunu’nda da hiçbir yoruma yer vermeyecek şekilde (K) cetvelinin 3’üncü kısmının 2’inci maddesinin (b) bendine göre kimlere fazla çalışma ücreti ödeneceği sayma yoluyla belirtilmiştir. Burada sayılanlar arasında ilçe belediyeleri bulunmamaktadır.

Bu itibarla dilekçi iddialarının reddedilerek 490 sayılı ilamın 9. maddesinin A bendi ile verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

İlamın “B” bendine ilişkin olarak;

5724 sayılı 2008 yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu’nun (K) cetvelinin 3’üncü kısmının “A. Saat Başı Fazla Çalışma Ücreti” başlıklı bölümünün 2’inci maddesinin (i) bendinde;

“Nüfusu en son resmi nüfus sayımına göre 250.000 ve daha yukarı olan belediyelerde (Büyükşehir belediyesi sınırları içindeki ilçe belediyeleri dahil) Hesap İşleri Müdürlüğüne ait kadrolara atanmış olup; vergi, harç, katılma payları ile ilgili tarh, tahakkuk, tahsilat, tebliğ, takip, yoklama ve benzeri gelir işlerinde fiilen çalışan 657 sayılı Kanuna tabi personele (bu konulara ilişkin olarak bilgi işlem merkezlerinde çalışan memurlar ve sözleşmeli personel dahil, işçiler hariç); bu görevler nedeniyle fiilen yaptıkları fazla mesailer karşılığında her bir saat için 2,15 Yeni Türk Lirasını geçmemek üzere belediye başkanlıklarınca belirlenecek esas, usul ve miktarlarda fazla mesai ücreti ödenebilir. Ancak, her bir personel için bu bende göre bir yılda ödenecek fazla mesai saat sayısı 300 saati geçemez.” hükmü bulunmaktadır.

Rapor dosyası ve ekleri incelendiğinde; Bağlar Belediyesi’nde Hesap İşleri Müdürlüğüne ait kadrolara atanıp, gelir işlerinde çalışan memur ve sözleşmeli personele ödenecek olan fazla çalışma ücretinin farklı birimlerde çalışan ve dolayısıyla gelir işlerinde çalışmayan personele de ödendiği görülmüştür.

Dilekçiler yapılan ödemenin (K) cetvelinin 3’üncü kısmının “A. Saat Başı Fazla Çalışma Ücreti” başlıklı bölümünün 2’inci maddesinin (b) bendine göre ödendiğini, dolayısıyla fazla ödeme soz konusu olmadığını belirtmişlerse de; söz konusu (b) bendinde; "b) Her bir makam için aylık toplam 450 saati geçmemek üzere Kurul Başkanı (Bakanlıklar), Genel Müdür ve daha üst birim yöneticileri, Strateji Geliştirme Başkanı, Vali, General ve Amiral rütbesini haiz olmak kaydıyla Genelkurmay Başkanlığı, Milli Savunma Bakanlığı, kuvvet komutanlıkları ile Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığındaki Daire Başkanı ve daha üst birimlerin yöneticileri, Rektör, Büyükşehir ve İl Belediye Başkanları ile birlikte çalışan personele ayda 90 saati geçmemek üzere makam onayına istinaden yapılacak ödeme" ifadesi yer almaktadır. Bu bende göre yapılacak ödeme ancak “Büyükşehir ve İl Belediye Başkanları ile birlikte çalışan personele” yapılabilecektir.

Bağlar Belediyesi bir ilçe belediyesi olduğundan, burada çalışan personele Bütçe Kanunu’nun (K) cetvelinin 3’üncü kısmının “A. Saat Başı Fazla Çalışma Ücreti” başlıklı bölümünün 2’inci maddesinin (b) bendine göre ödeme yapılması mümkün değildir.

Ayrıca dilekçiler 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun kapsam isimli 2 inci maddesinde; "Bu kanun, Büyükşehir belediyesiyle Büyükşehir sınırları içindeki belediyeleri kapsar.", aynı yasanın 10 uncu maddesinde; "Büyükşehir, ilçe ve ilk kademe belediyeleri görevli oldukları konularda bu kanunla birlikte, Belediye Kanunu ve diğer mevzuat hükümleri ile ilgisine göre belediyelere tanınan yetki, imtiyaz ve muafiyetlere sahiptir." denildiğini, dolayısıyla kendilerinin de Büyükşehir Belediyesi gibi değerlendirilmesi gerektiğini ifade etmişlerse de, mali hükümlerin kıyas yoluyla genişletilmesi mümkün değildir. Bütçe Kanunu’nda da hiçbir yoruma yer vermeyecek şekilde (K) cetvelinin 3’üncü kısmının 2’inci maddesinin (b) bendine göre kimlere fazla çalışma ücreti ödeneceği sayma yoluyla belirtilmiştir. Burada sayılanlar arasında ilçe belediyeleri bulunmamaktadır.

Bu itibarla dilekçi iddialarının reddedilerek 490 sayılı ilamın 9. maddesinin B bendi ile verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

3. Dilekçi, 490 sayılı ilamın 10. maddesi ile verilen tazmin hükmü ile ilgili olarak tahsilat bildirmekte ise de, hükümden sonra yapılan bu tahsilat ilam hükmünün infazı mahiyetinde olup ilam hükmüne karşı da herhangi bir itirazda bulunulmadığından Kurulumuzca YAPILACAK İŞLEM OLMADIĞINA,

4. 490 sayılı ilamın 11. maddesi ile memurlara öğle yemeği verilmesine ilişkin hizmet satın alınması; ancak yemek bedelinin tamamının, yemek hizmetinden yararlanan memurlardan herhangi bir kesinti yapılmayarak, belediye bütçesinden ödenmesi nedeniyle 93.413,32 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçiler dilekçesinde özetle; 19/11/1986 tarih ve 11220 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurları Yiyecek Yardımı Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinde; "Yiyecek yardımının gerektirdiği giderler, yemek maliyetlerinin yarısını aşmamak üzere, bu yönetmelik kapsamına dahil memur kadrosu adedine göre kurum bütçelerine konacak ödeneklerle karşılanır.

Ödenek dağıtımı yemek servisi kurulacak kurumdaki memur sayısı dikkate alınmak suretiyle yapılır. Yemek bedelinin bütçeden karşılanmayan kısmı yemek yiyenlerden alınır." denildiğini,

Bilindiği gibi bütçeye konulan ödeneklerin gerçek anlamda bir maliyet olmayıp bütçe hazırlama rehberine göre personel sayısı dikkate alınarak hazırlanan standart maliyeti ifade ettiğini, dolayısıyla bütçeye ödeneğin yemek maliyetinin yarısını aşmayacak şekilde tespit edilip konulduğunu, esasen Yönetmelikteki amacın, konulan ödeneğin belediyenin yıl bütçesinde bir şekilde yer almasını sağlamak olduğunu, aksi taktirde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu gereği ödeneği olmayan bir iş için ihaleye de çıkılamayacağını,

Bu usulün mevzuata uygun olarak gerçekleştirildiğini, bütçeye gerekli ödenek konulduğunu ve kanuna uygun olarak ihalenin gerçekleştirilerek Kanun gereği memurlara sağlanması gereken yemek ihtiyacının belediye tarafından ihale ile Multinet Kurumsal Hizmetler A.Ş. ile akdedilen yemek sözleşmesi gereğince sağlandığını,

Yemek yardımından faydalanan memurlardan da Maliye Bakanlığı tarafından açıklanan ve kesilebilecek asgari miktarları belirleyen 1 sıra nolu 2007 yılı bütçe uygulama talimatına göre gösterge rakamları dikkate alınarak Bütçe uygulama talimatında belirtilen miktarlar kadar yemek bedeli alındığını,

İşlemin yukarıda izah edildiği gibi bütçe uygulama talimatına göre yapıldığını, kaldı ki Sayıştay Temyiz Kurulunun 5.2.2008 tarih ve 29874 sayılı, 11.03.2008 tarih ve 30001 sayılı, 11.12.2007 tarih ve 29763 sayılı, 20.03.2007 tarih ve 29215 sayılı, 11.12.2007 tarih ve 29765 sayılı kararlarının da bu yönde olduğunu belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemişlerdir.

Sayıştay Savcılığı karşılamasında; “İleri sürülen nedenler, 657 sayılı yasanın 146 ve 212 maddeleri ile 19.11.1986 tarihli ve 86/12220 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Devlet Memurları Yiyecek Yardımı Yönetmeliğinin hükümlerine uygun düşmediğinden istemin reddi mevzuata uygun Daire kararının onanmasına karar verilmesi uygun olur.“ şeklinde görüş bildirmiştir.

Rapor dosyası ve ekleri incelendiğinde; yemek hizmetinin, Belediye tarafından ihale yöntemi ile Multinet Kurumsal Hizmetler A.Ş.’den hizmet alımı şeklinde karşılandığı ve Bütçe Uygulama Tebliği ile ek göstergeye göre belirlenen asgari tutarlar üzerinden memurlardan kesinti yapıldığı görülmüştür.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunun “Yiyecek yardımı” başlıklı 212’nci maddesinde;

“Devlet memurlarının yiyecek yardımından hangi hallerde ve ne şekilde faydalanacakları ile bu yardımın uygulanmasına ilişkin esasların Maliye Bakanlığı ile Devlet Personel Başkanlığının birlikte hazırlayacakları bir yönetmelikle tespit olunur.” denilmektedir.

Bu maddeye dayanılarak çıkarılan Devlet Memurları Yiyecek Yardımı Yönetmeliğinin “Yardım şekli” başlıklı 3’üncü maddesinde;

“Yiyecek yardımı yemek verme şeklinde yapılır. Bu yardım karşılığında nakten bir ödemede bulunulmaz.

Yiyecek yardımı haftalık çalışma süresi 40 saati aşmayan yerlerde öğle yemeği olarak verilir. Günün 24 saatinde devamlılık gösteren hizmetlerde çalışan memurlara, görevlerinin diğer yemek saatlerinde de devam etmesi şartıyla üç öğüne kadar yemek verilebilir.”,

“Yemek servis giderleri” başlıklı 4’üncü maddesinde;

“Yiyecek yardımının gerektirdiği giderler, yemek maliyetlerinin yarısını aşmamak üzere, bu Yönetmelik kapsamına dahil memur kadrosu adedine göre kurum bütçelerine konulacak ödeneklerle karşılanır.

Ödenek dağıtımı yemek servisi kurulacak kurumdaki memur sayısı dikkate alınmak suretiyle yapılır.

Yemek bedelinin bütçeden karşılanamayan kısmı yemek yiyenlerden alınır. 2155 sayılı Bazı Kamu Personeline Tayın Bedeli Verilmesi Hakkında Kanun'a göre tayın bedeli verilen personel ile sözleşmeli olarak çalıştırılanların, bu Yönetmeliğe göre yiyecek yardımı yapılan yemek servislerinde yemek yemeleri halinde, yemek bedelinin tamamı kendilerinden alınır.”,

“Yardımın şartları” başlıklı 5’inci maddesinde;

“Kurum bütçelerine yiyecek yardımı karşılığı olarak konulan ödenek, memurlara yemek vermek üzere kurulan yemek servisi, yardım sandığı, dernek veya bu mahiyetteki kuruluşa ödenir.

Yemek servisi, yiyecek yardımından faydalanabilecek personel sayısının asgari 50 olması ve yemekhane için elverişli yer bulunması şartıyla atamaya yetkili amirin onayı ile kurulabilir.

Yemek servisi için gerekli bina, tesis ve demirbaş eşya kurumlarca sağlanır. Bunlara karşılık memurlardan ücret alınmaz.” hükümleri yer almaktadır.

Yönetmeliğin yukarıda belirtilen hükümleri uyarınca, yemek bedelinin bütçeden karşılanamayan kısmının, yemek hizmetinden faydalanan memurlardan alınması gerekmektedir.

10.01.2008 tarih ve 26752 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2008 yılı 1 Sıra No’lu Merkezi Yönetim Bütçe Uygulama Tebliğinin 1’inci maddesinde 2008 yılında öğle yemeği servisinden faydalanacak olanlardan en az aşağıda belirlenen tutarlar üzerinden günlük yemek bedeli alınması uygun görülmüştür:

Memurlardan; 15/1/2008 tarihinden 14/1/2009 tarihine kadar

1. Ek göstergesiz görevlerde bulunanlardan 0,72 YTL

2. 1100'e kadar (1100 dahil) ek göstergeli görevlerde bulunanlardan 1,17 YTL

3. 2200'e kadar (2200 dahil) ek göstergeli görevlerde bulunanlardan 1,41 YTL

4. 3600'e kadar (3600 dahil) ek göstergeli görevlerde bulunanlardan 1,80 YTL

5. 4800'e kadar (4800 dahil) ek göstergeli görevlerde bulunanlardan 2,36 YTL

6. 4800'den daha yüksek ek göstergeli görevlerde bulunanlardan 2,60 YTL

Sözleşmeli personelden; 15/1/2008 tarihinden 14/1/2009 tarihine kadar

1. Aylık brüt sözleşme ücretleri 1.275 YTL kadar (1.275 YTL dahil) olanlardan 0,89 YTL

2. Aylık brüt sözleşme ücretleri 2.250 YTL kadar (2.250 YTL dahil) olanlardan 1,41 YTL

3. Aylık brüt sözleşme ücretleri 3.150 YTL kadar (3.150 YTL dahil) olanlardan 2,49 YTL

4. Aylık brüt sözleşme ücretleri 3.150 YTL üzerinde olanlardan 3,11 YTL.

2008 yılı 1 Sıra No’lu Merkezi Yönetim Bütçe Uygulama Tebliğinin 3’üncü maddesinde ise;

“3- Kuruluşlar hizmetlerinin özelliği, yemek maliyetleri ve yemek servisinin farklı mahallerde daha iyi şartlarda sunulması gibi hususları dikkate alarak belirtilen miktarların üzerinde yemek bedeli tespit edebileceklerdir.” denilmektedir.

Görüldüğü üzere yemek yiyenlerden alınacak yemek ücretleri tarifesi, her yılbaşında bütçe uygulama talimatı ile asgari rakamlar üzerinden belirlenmekte olup, kurumlar yemek maliyetinin kalan kısmını karşılayacak şekilde bu rakamların daha üstünde fiyatlar tespit edilebilecektir. Bu nedenle bütçe uygulama talimatı ile belirlenen miktarlar en az alınması gereken miktarı ifade etmektedir. Eğer bütçe uygulama talimatında belirtilen miktar üzerinden kişilerden tahsil edilen bedel, yemeğin maliyetinin kalanını karşılamaya yetmiyorsa, kişilerden tahsil edilen miktarın yemeğin maliyetinin kalan kısmını karşılayacak şekilde artırılması gerekmektedir. Aksi takdirde yemek maliyetinin yarısından fazla bir miktar kurum bütçesinden karşılanmıştır olacaktır ki bu da yukarıda ifade edilen mevzuat hükümlerine aykırılık teşkil etmektedir.

Yine söz konusu mevzuat hükümleri yemek maliyetinin devlet tarafından karşılanacak kısmının nasıl hesaplanacağını göstermektedir. Bu hükümlere göre idarenin belirlediği sistemde ortaya çıkan yemek maliyetinin yarısı idare tarafından, diğer yarısı ise yemek yiyen memurlar tarafından karşılanacaktır. Bir diğer ifadeyle yapılması gereken uygulama; yemek bedelinin en fazla yarısının kurum bütçesinden karşılanması; geriye kalan diğer yarısının ise memurlardan yemek bedeli olarak tahsil edilmesidir. Bu bedeller Bütçe Uygulama Talimatının 3. maddesine göre, verilen hizmet bedelinin maliyetine bağlı olarak belirlenen asgari bedellerden fazla olabilecektir.

Ayrıca dilekçi Sayıştay Temyiz Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 29874 sayılı, 11.03.2008 tarih ve 30001 sayılı, 11.12.2007 tarih ve 29763 sayılı, 20.03.2007 tarih ve 29215 sayılı, 11.12.2007 tarih ve 29765 sayılı kararının göz önünde bulundurularak tazmin hükmünün kaldırılmasının gerektiğini iddia etmişse de, aynı konuda yargı organlarınca verilen kararlar şahsına, olayına ve dönemine münhasır olduğundan, mahkeme kararlarına göre üçüncü kişiler hakkında işlem yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Bu itibarla dilekçi iddialarının reddedilerek 490 sayılı ilamın 11. maddesi ile verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

5. Dilekçi, 490 sayılı ilamın 12. maddesi ile verilen tazmin hükmü ile ilgili olarak tahsilat bildirmekte ise de, hükümden sonra yapılan bu tahsilat ilam hükmünün infazı mahiyetinde olup ilam hükmüne karşı da herhangi bir itirazda bulunulmadığından Kurulumuzca YAPILACAK İŞLEM OLMADIĞINA,

Karar verildiği 09.12.2014 tarih ve 39760 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.