Sayıştay 2. Dairesi 28745 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2002

• Daire: 2

• Dosya No: 28745

• Tutanak No: 40537

• Tutanak Tarihi: 26.05.2015

• Konu:

KARAR

TEMYİZ KURULU KARARI

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden ve sorumlu Ali ALTIOĞLU ile Sayıştay Başsavcılığının sözlü açıklamaları dinlendikten sonra gereği görüşüldü:

780 sayılı ilamın Eki 847 sayılı ilamın 1 inci maddesinde, Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesinde Yardımcı Hizmetler Sınıfında görev yapan hastabakıcılar Hürrem UĞURLU, İ.Halil ÖZDEMİR ve F.Ahmet ELMACI’ya Mart 2002 ayından itibaren özel hizmet tazminatının fazla tahakkuk ettirildiği, bu tutarın ilgililere ödenmeyerek “özel kesinti tutarı” adı altında kesilerek açılan özel hesaba aktarılması suretiyle mutemet Adil ÇAKMAK’ın uhdesinde kalması nedeniyle toplam 6.114.162.000 liraya tazmin hükmolunmuş, Temyiz Kurulu’nun 11.03.2014 tarih ve 38610 tutanak sayılı kararının 1’inci maddesi ile tazmin hükmünün tasdikine karar verilmişti.

Sorumlu temyiz dilekçesinde, Temyiz Kurulu kararında 1050 sayılı Kanunun 13 ve 22 inci maddelerinin hukuki dayanak olarak gösterildiğini, özel hizmet tazminatının aylıklarla birlikte ve aynı maaş bordrosu ile ödendiğini, görevlendirilen mutemetçe düzenlenip kurum yetkililerince onaylanan maaş bordrolarına kesinlikle saymanın herhangi bir dahili bulunmadığını, bu durumda düzenlenen söz konusu belgelerin bizzat sayman tarafından düzenlenmediğinin aşikâr olup, 1050 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinde geçen "birlikte tanzim ettikleri evrakın..."hükümlerinin esas alınarak sayman hakkında işlem yapılmasının hukuka uygun olmadığını, başka bir ifade ile; 1050 sayılı Muhasebe-i Umumiye Kanununun 13'üncü maddesinde;" ...Saymanların düzenledikleri belgelerin doğruluğundan ve kanunlara uygunluğundan sorumlu" oldukları hususunun yer aldığını, ancak bu hükme göre saymanların sorumlu tutulabilmeleri için, ödemeyle ilgili bilgi ve belgelerin ilgili dairelerince tam ve doğru olarak saymanlığa intikal ettirilmesine rağmen, Saymanlar tarafından 1050 sayılı Kanunun 81'inci maddesindeki incelemelerin tam yapılmaması veya bu belgeleri bizzat saymanların düzenlemelerine bağlı olduğunu,

2001 yılı başı itibarı ile atanarak göreve başladığını, Üniversite Bütçe Dairesi Başkanlığında Tıp Fakültesi personel aylıklarına ilişkin evrakların, erken teslim edilmesi yönündeki ikazlarına rağmen mutemet Adil ÇAKMAK tarafından aylıkların ödenmek üzere bankaya talimat verileceği gün ve saate yakın getirilmeye devam edildiğini ve durumun Üniversite üst yönetiminin bilgisine sunulduğunu, ilgili birimde kalan maaş evrakları nüshaları ile henüz ödenmemiş maaş bordroları üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 2003 yılı içinde tespit edilen fazla ve yersiz ödemelerin kişi borcuna alınarak tahsil edildiğini, Üniversite İdaresince sürdürülen idari soruşturmanın yanında, ilgili kişi ikna edilerek emekliye sevk edildiğini, ancak Üniversitenin 2002 Mali Yılı Harcamalarına ait evraklar torbalanıp ağızlan bağlanarak mühürlenip SAYIŞTAY BAŞKANLIĞININ uhdesinde koruma altına alındığından, daha önceki yıllar ile dönemine ilişkin 2002 yılı harcama belgelerine ulaşma imkânı bulunamadığını ve 2002 yılına ait fazla/yersiz ödemelerin tespitinin yapılamadığını,

Bu durumda 1050 sayılı Kanununun 81 inci maddesinde yer alan hükümlerle öngörülen gerekli incelemeleri sayman sıfatıyla yerine getirdiğini, Çukurova Üniversitesinin 2005 Yılı İdari Hesabına ilişkin aynı mahiyetteki emsal zimmet Kararının, bir örneği ekte sunulan 22.11.2011 tarih ve 32063/ 33925 sayılı Temyiz Kurulunun beraat kararı ile kaldırıldığını,

Temyiz Kurulunca Mutemet Adil ÇAKMAK hakkında verilen kesinleşmiş mahkeme kararının yanı sıra yukarıdaki hususlarda göz önüne alınarak, Elazığ Fırat Üniversitesi 2002 yılı hesabına ait 11.03.2014 tarih ve38610-22817 sayılı Sayıştay Temyiz Kurulu İlamının 1/5 inci maddesinde, İkinci Dairesi Başkanlığınca verilen tazmin hükmünü onaylayan kararının 1050 sayılı Kanununun ilgili maddeleri ile 6085 sayılı Kanunun 57 inci Maddesinin a ve b fıkralarındaki hükümlerine uygun olmadığı düşüncesiyle, karar düzeltme yoluyla kaldırılmasının ve anılan Daire Kararının da bozulması yönünde karar verilmesinin hukuka uygun düşeceğini belirtmektedir.

Sayıştay Başsavcılığı; “Ortaya konulanlar temyiz aşamasında da dile getirilmiş olup, karar aşamasında değerlendirilmiştir. Bu bakımdan, 832 sayılı Sayıştay Kanununun 77'nci maddesinde yer alan Karar Düzeltme sebepleri mevcut olmadığından, adı geçenin karar düzeltme talebinin reddine karar verilmesinin uygun olacağı mütalâa olunmaktadır.” şeklinde görüş belirtmiştir.

Sorumlu ikinci dilekçesinde, yukarıda anılan tazmin hükmüne ilişkin karar düzeltilmesi talebine, Başsavcılığın yazısının son paragrafında, hiçbir yasa hükmü ve gerekçe göstermeden karşı çıkılmasının yasal dayanağının olmadığını, Şöyle ki; 1050 sayılı Muhasebe-i Umumiye Kanununun 13'üncü maddesinde; "Sayman ve tahakkuk memurların birlikte tanzim ettikleri evrakın..." veya "...Saymanların düzenledikleri belgelerin doğruluğundan ve kanunlara uygunluğundan sorumlu" oldukları hükümleri yer aldığını, ancak bu hükümlere göre saymanların sorumlu tutulabilmeleri için, ödemeyle ilgili bilgi ve belgelerin sorumlu dairesince tam ve doğru olarak saymanlığa intikal ettirmeleri gerektiği hükümlerinin iddia makamınca göz ardı edildiğini, mevzuatla zincirleme bir idari işlemden dolayı doğan kamu zararında, kişisel kasıt ve kusurun ön plana alındığını, mahkeme kararıyla suçu işleyen ve zararın doğmasına sebebiyet verenin kişinin tespit edilmesi durumu ile dilekçesinde belirtilen hususlar da dikkate alınarak Temyiz Kurulunun 11.03.2014 tarih ve 38610-22817 sayılı ilamının 2 nci maddesi hükmü doğrultusunda karar düzeltilmesi talebinin kabul edilerek BERAATİNE Karar verilmesini talep etmektedir.

Sayıştay Başsavcılığı ikinci karşılama yazısında; “..ikinci dilekçede ileri sürülen hususların 28.01.2015 tarih ve 15558-26274 sayılı yazımızda belirttiğimiz görüşlerimizin değiştirilmesini sağlayacak bir mahiyet taşımadığı anlaşıldığından, yargılamanın söz konusu mütalaamıza göre karara bağlanmasının uygun olacağı” şeklinde görüş belirtmiştir.

1050 sayılı Muhasebe-i Umumiye Kanununun ilgili maddeleri gereği saymanlar, düzenledikleri belgelerin doğruluğundan ve kanunlara uygunluğundan ve görevlerine ilişkin her türlü işlemlerden sorumlu olup, saymanların bu sorumluluğu 1050 sayılı Kanundaki kusursuz sorumluluğundan kaynaklanmaktadır. Anılan Kanunun 81 inci maddesinde, saymanların verile emrinde giderin kanunlara uygunluğu hususunu inceleyecekleri belirtilmiştir. Bu nedenle, özel hizmet tazminatlarının mevzuata aykırı fazla hesaplanması hususunda saymanın, Sayıştay’ca tevcih edilecek sorumluluktan ayrık tutulması mümkün bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, 832 sayılı Kanunun 77. maddesinde belirtilen karar düzeltilmesini gerektiren yeni bir husus ileri sürülmediğinden, 38610 tutanak sayılı Temyiz Kurulu Kararının Düzeltilmesine Mahal Olmadığına,

Karar verildiği 26.05.2015 tarih ve 40537 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.