Sayıştay 1. Dairesi 43952 Kararı - Özel İdareler İhale Mevzuatı

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi: Özel İdareler

• Yılı: 2013

• Daire: 1

• Dosya No: 43952

• Tutanak No: 45422

• Tutanak Tarihi: 12.12.2018

• Konu: İhale Mevzuatı ile İlgili Kararlar

KARAR

Konu: Sorumluların temyiz dilekçelerini Sayıştay Ek İlamı yerine Daire Kararı’na karşı vermiş olmaları.

1. 360 sayılı Ek İlamın 2’nci maddesiyle (230 sayılı İlamın 12’nci maddesi (f) bendi); ... Tic. Ltd. Şti. yüklenimindeki, ... TL ihale bedelli, ... Ada 23, 34, 44, 45 Parsellerdeki ... Lisesi Restorasyon Projesi Uygulama işinin Sayıştay 1. Dairenin 10666 sayılı karar no.lu ek ilamda gösterilen ... TL’nin, temyiz kurulunun 2’nci maddesinde belirtilen ... TL tutar olarak temyizde düzeltilmesidir.

Hakkında tazmin hükmü verilen Gerçekleştirme Görevlisi ... ile Fer’i Müdahil olarak dilekçe veren ... Tic. Ltd. Şti. adına Müdür ...’in aynı mahiyetteki Temyiz Dilekçelerinde:

“TALEP: Sayıştay 1. Dairesinin 13.02.2018 tarihli ve 375 no.lu kararın 2’nci maddesindeki zarar tutarının, 1. Dairenin 230 sayılı kararı ve temyiz kurulunun 19.04.2016 tarih ile 40804 sayılı ilamın 2’nci maddesi kapsamında düzeltilmesi ve karardaki müphem hususların giderilmesi.

KONU: ... Tic. Ltd. Şti. yüklenimindeki, ... TL ihale bedelli, ... Ada 23, 34, 44, 45 Parsellerdeki ... Lisesi Restorasyon Projesi Uygulama işinin Sayıştay 1. Dairenin 10666 sayılı karar no.lu ek ilamda gösterilen ... TL’nin, temyiz kurulunun 2’nci maddesinde belirtilen ... TL tutar olarak temyizde düzeltilmesidir.

AÇIKLAMALAR:

a) Sayıştay 1. Dairesinin 02.07.2015 tarih ve 230 sayılı ilamın 3’üncü maddesi (f) fıkrası ile verilen ... TL’lik tazmin hükmüyle ilgili Sayıştay Temyiz Kurulunun 19.04.2016 tarih ile 41804 sayılı ilamın 2’nci maddesi ile bozma hükmü verilmiştir. Buna istinaden 1. Dairenin 06.12.2017 tarihli ve 10666 no.lu ek ilamında tazmin hükmü ... TL’ye çıkartılmıştır. Bu durum aynı dairenin 230 sayılı kararı ve temyiz kurulunun kararındaki tutar ile bağdaşmamaktadır.

b) Gerek 03.12.2017 tarihli 360 sayılı sayılı 1. Daire ilamındaki, gerekse de 19.4.2016 tarih ve 40804 sayılı temyiz kurulu kararının 2’nci maddesinde yer alan aynı tutarın, sorumluların savunması alınmadan yeni bir yargılama süreci yapılmadan 6085 sayılı kanun kapsamında mümkün görünmemektedir.

NETİCE VE TALEP:

Yukarıda arz edilen sebeplerden dolayı, 1. Dairenin 10666 no.lu ek ilam ve 375 sayılı karar no.lu ilamda gösterilen ... TL’lik tutarın, aynı dairenin 230 sayılı kararındaki ve temyiz kurulunun 2’nci maddede belirtilen tutar olan ... TL olarak düzeltilmesini ve müphemliğin giderilmesi talep etmekteyiz.

Gereğini saygılarımızla arz ederiz.”

Denilmektedir.

Başsavcılık mütalaası ise;

“... İl Özel İdaresinin 2013 yılı hesabının 1. Dairede yargılanması sonucu çıkarılan 13.02.2018 tarih ve 375 sayılı ilamı temyiz eden, Gerçekleştirme Görevlisi ... ile Ahiz ... Ve Tic. Ltd. Şti. adına Şirket Müdürü ...’in ilgi yazı ekinde gönderilen 11.06.2018 tarihli ve 01.06.2018 tarihli dilekçeleri incelendi.

Adı geçenler, aynı mahiyetteki dilekçelerinde daha önceki beyanlarını tekrarlayarak;

Sayıştay 1. Dairenin 02.07.2015 tarih ve 230 sayılı ilamın 3’üncü maddesi (f) fıkrası ile verilen ... TL’lik tazmin hükmüyle ilgili Sayıştay Temyiz Kurulunun 19.04.2016 tarih ve 41804 sayılı ilamının 2’nci maddesi ile bozma hükmü verildiğini,

Buna istinaden 1. Dairenin 06.12.2017 tarihli ve 10666 no.lu ek ilamında tazmin hükmünün ... TL’ye çıkartıldığını,

Bu durumun, aynı dairenin 230 sayılı kararı ve temyiz kurulunun kararındaki tutar ile bağdaşmadığını,

Gerek 03.12.2017 tarihli 360 sayılı sayılı 1. Daire ilamındaki, gerekse de 19.4.2016 tarih ve 41804 sayılı temyiz kurulu kararının 2’nci maddesinde yer alan aynı tutarın, sorumluların savunması alınmadan yeni bir yargılama süreci yapılmadan 6085 sayılı kanun kapsamında mümkün görünmediğini ifade ederek,

1. Dairenin 10666 no. lu ek ilam ve 375 sayılı karar no. lu ilamda gösterilen . . . TL’lik tutarın, aynı Dairenin 230 sayılı kararındaki ve temyiz kurulunun 2’nci maddede belirtilen tutar olan . . . TL olarak düzeltilmesini ve müphemliğin giderilmesini talep etmişlerdir.

Temyiz talebi yerinde değildir. Çünkü ileri sürülen hususların tamamı İlamda karşılanmıştır.

Bu nedenlerle temyiz talebinin reddi ile daire kararının tasdikine karar verilmesinin uygun olacağı düşünülmektedir.

Arz ederim.”

Şeklindedir.

İşbu dosyayla duruşma talebinde bulunan Gerçekleştirme Görevlisi ...’a duruşma günü bildirilmiş olmasına karşın duruşmaya katılmadığından, sorumlu ... duruşmaya katılmamaması nedeniyle Fer’i Müdahil ... Ltd. Şti. adına ...’in de duruşmaya alınmamasına karar verildiğinden Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369’uncu maddesi hükmü uyarınca dosya üzerinde ve gıyabında;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Usul Yönünden inceleme;

Sorumlu Gerçekleştirme Görevlisi ... ve Fer’i müdahil ... ve Ticaret Ltd. Şti. adına yetkili müdür ... itiraz dilekçelerine 230-375 sayılı Daire Kararı’na karşı vermişlerdir.

Yapılan incelemede; 230-375 sayılı Daire Kararı’nın, 06.12.2017 tarih ve 360 sayılı Sayıştay Ek İlamı ile ilgili Tavzih Kararı olduğu, ek ilam niteliğinde olmadığı ve Karar’da temyiz müracaatı yapılabileceğine ilişkin bir ibare bulunmadığı anlaşılmaktadır. Dolayısı ile, ilgililerin 1. Dairenin 13.02.2018 tarih ve 230-375 sayılı Daire Kararı’na değil, 06.12.2017 tarih ve 360 sayılı Sayıştay Ek İlamına karşı temyiz talebinde bulunma hakları bulunmakta idi.

Öte yandan, dosyasında ilgilinin 360 sayılı ek ilamı tebellüğ ettiğine ilişkin tebliğ kağıdı bulunmamakla birlikte, 01.02. 2018 tarihinde 186038 sayılı dilekçe ile 360 sayılı ilam için tavzih talebinde bulunduğu anlaşıldığından, 360 sayılı ilamın kendisine en geç 01.02.2018 tarihinde tebliğ edildiği kabul edilerek 6085 sayılı Sayıştay Kanununda belirtilen 60 günlük temyiz süresi başlamış ve temyiz talebinde bulunabileceği son tarih de 02.04.2018 tarihi olarak hesaplanmıştır. Oysa ilgililer temyiz taleplerini 11.06.2018 tarihinde yapmışlardır.

Sonuç olarak, ilgililerin temyiz dilekçelerini 360 sayılı Sayıştay Ek İlamı yerine 13.02.2018 tarih ve 230-375 sayılı Daire Kararı’na karşı vermiş olmaları ve temyiz süresi 02.04.2018 tarihinde sona erdiği halde, bu tarihten sonra 11.06.2018 tarihinde Sayıştay kayıtlarına intikal eden taleplerinin SÜRE AŞIMI YÖNÜNDEN REDDİNE, (Üye ... ve Üye ...’ın, sorumluların temyiz dilekçelerinin kabul edilmesi ve görüşülmesi gerekir, yönündeki aşağıda yazılı azınlık görüşlerine karşı) oy çokluğuyla,

Karar verildiği 12.12.2018 tarih ve 45422 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.

KARŞI OY GEREKÇESİ/AZINLIK GÖRÜŞÜ

Üye ... ve Üye ...’ın karşı oy gerekçesi;

“Sayıştay 1. Dairenin 02.07.2015 tarih ve 230 sayılı ilamın 3’üncü maddesi (f) fıkrası ile verilen ... TL’lik tazmin hükmüyle ilgili Sayıştay Temyiz Kurulu 19.04.2016 tarih ve 41804 sayılı ilamının 2’nci maddesi ile bozma hükmü verilmiştir.

Buna istinaden 1. Dairenin 06.12.2017 tarihli ve 10666 no.lu ek ilamı ile tazmin hükmü ... TL’ye çıkartılmıştır.

Bu durum, aynı dairenin 230 sayılı kararı ve temyiz kurulunun kararındaki tutar ile bağdaşmamaktadır.

Gerek 03.12.2017 tarihli 360 sayılı sayılı 1. Daire ilamındaki, gerekse de 19.4.2016 tarih ve 41804 sayılı temyiz kurulu kararının 2’nci maddesinde yer alan aynı tutarın, sorumluların savunması alınmadan yeni bir yargılama süreci yapılmadan artırılmak suretiyle değiştirilmesi 6085 sayılı kanun kapsamında mümkün görülmemektedir.

Bu nedenle, 1. Dairenin 10666 no.lu ek ilam ve 375 sayılı karar no.lu ilamda gösterilen ... TL’lik tutarın, aynı Dairenin 230 sayılı kararındaki ve temyiz kurulunun 2’nci maddede belirtilen tutar olan ... TL olarak düzeltilmesini ve müphemliğin giderilmesini talebinin kabul edilerek görüşülmesi gerekir.”