Sayıştay 1. Dairesi 38962 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2010

• Daire: 1

• Dosya No: 38962

• Tutanak No: 40012

• Tutanak Tarihi: 10.02.2015

• Konu:

KARAR

Dosyada mevcut belgeler okunup incelendikten sonra gereği görüşüldü:

138 sayılı ilamın 5.maddesi ile; Kocaali ilçesi kaymakamına ödenen il özel idare ödeneğinden gelir vergisi kesintisi yapılmaması nedeniyle 1.257,59 TL.ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle; 5540 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 1700 sayılı Dahiliye Memurları Kanununa eklenen Ek 5. maddede yer alan “…5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 28 ve 63. maddelerine göre ödeme yapılanlar ile diğer mevzuata göre ilave ödemeden yararlananlara emsal unvanlara göre belirlenen oranların altında ek ödeme tespit edilebilir.” hükmü gereğince, taşra personeline 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 28 ve 63. maddelerine göre yapılan ödemelerin, 1700 sayılı Kanunun Ek 5. maddesi ile getirilen ek ödeme ile aynı mahiyette olduğunu, 1700 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinde bu maddeye göre yapılan ek ödemeden Damga Vergisi dışında herhangi bir kesinti yapılamayacağının ifade edilmiş olması nedeniyle de 5302 sayılı Kanun gereğince yapılan ek ödemelerden gelir vergisi kesintisinin yapılmadığını, İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğünün 20.12.2006 tarih ve 14914 sayılı yazısında da aynı görüşün ifade edildiğini, konu ile ilgili Danıştay 4 Dairesinin 2007/5848 esas ve 2008/5019 karar nolu kararında konunun hükme bağlandığını, dolayısıyla herhangi bir kamu zararının oluşmadığını,

Ayrıca 5302 sayılı Kanunun ek geçici 4.maddesi gereğince; aynı Kanunun 28. ve 63.maddeleri gereğince yapılan ödemelerle ilgili olarak 10.07.2009 tarih ve 27284 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan "Bütçe Kanunlarında Yer Alan Bazı Hükümlerin ilgili Kanun Hükmünde Kararnamelere Eklenmesi ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde değişiklik yapılmasına ilişkin 5917 sayılı Kanunun 36.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 4’de; (22.02.2005 tarih ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi kanuna eklenen geçici madde 4) Bu kanunu 28. ve 63. maddeleri gereğince 04.03.2005 tarihinden bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar ilgilere yapılan ödemeler hakkında borç çıkarılamaz, çıkarılmış olan borç tutarlarının tahsilinden vazgeçirilerek borç takibi işlemine son verilir." denildiğini belirterek verilen tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir.

Savcılık;Daire kararının onanması yönünde görüş bildirmiştir.

5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 63.maddesinde,

“Vali Yardımcıları ve Kaymakamlar, valinin verdiği il özel idaresinin görevlerini yapmakla yükümlü ve bu görevlerin yapılmasından valiye karşı sorumludur. Vali yardımcılarına ve kaymakamlara yaptıkları görevler karşılığında 12000 gösterge rakamının Devlet memurlarına uygulanan aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarda aylık ödenek verilir.” hükmüne yer verilmiştir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 2. maddesinde de ücretler gelir vergisine tabi tutulacak kazançlar arasında sayılmış ve 5302 sayılı Kanunun 28 ve 63. maddeleri gereğince ödenen ücretler de gelir vergisinden istisna edilmemiştir.

1700 sayılı Dâhiliye Memurları Kanununun 5540 sayılı Kanunun 1. maddesi ile eklenen “ek ödeme” başlıklı Ek 5. maddesinde,

“İçişleri Bakanlığı merkez ve taşra teşkilâtında Mülkî İdare Amirliği Hizmetleri Sınıfında bulunan personele, en yüksek Devlet memuru aylığının (ek gösterge dâhil) % 200’ünü geçmemek üzere ek ödeme yapılabilir. Ek ödemenin oranı ile esas ve usulleri; personelin görev mahalli, çalışma şartları, unvanı, görevi, aylık derecesi gibi kriterler dikkate alınarak Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine İçişleri Bakanı tarafından belirlenir. 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 28 inci ve 63 üncü maddelerine göre ödeme yapılanlar ile diğer mevzuata göre ilave ödemeden yararlananlara emsali unvanlara göre belirlenen oranların altında ek ödeme oranları tespit edilebilir veya hiç belirleme yapılmayabilir. Ek ödemenin hak kazanılmasında ve ödenmesinde 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun aylıklara ilişkin hükümleri uygulanır ve bu ödemeden damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesinti yapılmaz.” denilmiştir.

Görüldüğü üzere, 5540 sayılı Kanunun 1. maddesiyle, 5302 sayılı Kanunun 28 ve 63. maddesine göre ve adı geçen kamu görevlilerinin İl Özel İdaresi ile ilgili görevleri karşılığında verilen ödenekler dışında, ayrı ve farklı nitelikte bir ödeme ihdas edilmiştir. Bu ödemenin 5302 sayılı Kanunun 63 üncü maddesinde öngörülen ödeneklerle ilgisi sadece tutarının tespitinde dikkate alınacak esaslar ile sınırlıdır. Madde metninde yer alan, “…bu ödemeden damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesinti yapılmaz.” hükmü ile getirilen vergi muafiyeti, 5540 sayılı yasanın 1. maddesiyle 1700 sayılı Kanuna eklenen Ek 5. maddeyle getirilen ödemeye münhasır olup, bu muafiyetin yine bu hüküm gerekçe gösterilerek 5302 sayılı yasanın 63. maddesiyle öngörülen ödeneğe de teşmili yasal açıdan mümkün görülmemektedir. Zira madde metninde yer alan “bu ödemeden” ibaresiyle kastedilen ödemenin 1700 sayılı yasanın Ek 5. maddesiyle yapılan ödeme olduğu açıktır. Dolayısıyla 5302 sayılı Kanunun 63. maddesi gereğince yapılan ödemelerden gelir vergisi kesintisi yapılması gerekmektedir.

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 03.06.2011 gün ve E.2010/290, K:2011/240 sayılı kararında da, 5302 sayılı Kanunun 28 ve 63. maddeleri gereğince yapılan ödemelerden gelir vergisi kesilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Bu nedenle 138 sayılı ilamın 5.maddesi ile 1.257,59 TL.ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

Karar verildiği 10.02.2015 tarih ve 40012 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.