Sayıştay 1. Dairesi 38940 Kararı -
Hukuk Asistanı ile Kararları Analiz Edin
Bu karara ve binlerce benzer karara sorunuzu sorun. Kaynak atıflı detaylı yanıtlar alın.
Karar Bilgileri
1
Sayıştay Kararı
38940
10 Şubat 2015
Diğer
Temyiz Karar Detayı
İletişim Bilgileri
-
Kamu İdaresi:
-
Yılı: 2010
-
Daire: 1
-
Dosya No: 38940
-
Tutanak No: 40011
-
Tutanak Tarihi: 10.02.2015
-
Konu:
KARAR
Dosyada mevcut belgeler okunup incelendikten sonra gereği görüşüldü:
138 sayılı ilamın 19.maddesi ile; Karapürçek ilçesi kaymakamına ödenen il özel idare ödeneğinden gelir vergisi kesintisi yapılmaması nedeniyle 1.244,40 TL.ye tazmin hükmü verilmiştir.
Dilekçi dilekçesinde özetle; ekte gönderilen ilama konu 174,192, 213 ve 239 nolu ödeme emirlerinden de açıkça anlaşılacağı üzere, Karapürçek ilçesinde görev yaptığı dönem içerisinde tarafına yapılan ödemelerden gelir vergisi kesintisinin yapıldığını, bahse konu ödeme emirleri incelenmeden tarafına tazmin hükmü verildiğini belirterek yasal faizi ile birlikte 468,78 TL.lik kamu zararı hükmünün kaldırılmasını istemiştir.
Savcılık;
“5302 sayılı Kanunun 63. maddesi gereği davacıya yapılan ödemelerden ilam tarihinden önce gelir vergisi tevkifatı yapıldığı dilekçe ekinde sunulan belgelerin tetkikinden anlaşıldığından 6085 sayılı Kanunun 56. maddesi gereği dosyanın dairesine gönderilmesine karar verilmesi uygun olur,” şeklinde görüş bildirmiştir.
5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 63.maddesinde,
“Vali Yardımcıları ve Kaymakamlar, valinin verdiği il özel idaresinin görevlerini yapmakla yükümlü ve bu görevlerin yapılmasından valiye karşı sorumludur. Vali yardımcılarına ve kaymakamlara yaptıkları görevler karşılığında 12000 gösterge rakamının Devlet memurlarına uygulanan aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarda aylık ödenek verilir.” hükmüne yer verilmiştir.
193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 2. maddesinde de ücretler gelir vergisine tabi tutulacak kazançlar arasında sayılmış ve 5302 sayılı Kanunun 28 ve 63. maddeleri gereğince ödenen ücretler de gelir vergisinden istisna edilmemiştir.
1700 sayılı Dâhiliye Memurları Kanununun 5540 sayılı Kanunun 1. maddesi ile eklenen “ek ödeme” başlıklı Ek 5. maddesinde,
“İçişleri Bakanlığı merkez ve taşra teşkilâtında Mülkî İdare Amirliği Hizmetleri Sınıfında bulunan personele, en yüksek Devlet memuru aylığının (ek gösterge dâhil) % 200’ünü geçmemek üzere ek ödeme yapılabilir. Ek ödemenin oranı ile esas ve usulleri; personelin görev mahalli, çalışma şartları, unvanı, görevi, aylık derecesi gibi kriterler dikkate alınarak Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine İçişleri Bakanı tarafından belirlenir. 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 28 inci ve 63 üncü maddelerine göre ödeme yapılanlar ile diğer mevzuata göre ilave ödemeden yararlananlara emsali unvanlara göre belirlenen oranların altında ek ödeme oranları tespit edilebilir veya hiç belirleme yapılmayabilir. Ek ödemenin hak kazanılmasında ve ödenmesinde 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun aylıklara ilişkin hükümleri uygulanır ve bu ödemeden damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesinti yapılmaz.” denilmiştir.
Görüldüğü üzere, 5540 sayılı Kanunun 1. maddesiyle, 5302 sayılı Kanunun 28 ve 63. maddesine göre ve adı geçen kamu görevlilerinin İl Özel İdaresi ile ilgili görevleri karşılığında verilen ödenekler dışında, ayrı ve farklı nitelikte bir ödeme ihdas edilmiştir. Bu ödemenin 5302 sayılı Kanunun 63 üncü maddesinde öngörülen ödeneklerle ilgisi sadece tutarının tespitinde dikkate alınacak esaslar ile sınırlıdır. Madde metninde yer alan, “…bu ödemeden damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesinti yapılmaz.” hükmü ile getirilen vergi muafiyeti, 5540 sayılı yasanın 1. maddesiyle 1700 sayılı Kanuna eklenen Ek 5. maddeyle getirilen ödemeye münhasır olup, bu muafiyetin yine bu hüküm gerekçe gösterilerek 5302 sayılı yasanın 63. maddesiyle öngörülen ödeneğe de teşmili yasal açıdan mümkün görülmemektedir. Zira madde metninde yer alan “bu ödemeden” ibaresiyle kastedilen ödemenin 1700 sayılı yasanın Ek 5. maddesiyle yapılan ödeme olduğu açıktır. Dolayısıyla 5302 sayılı Kanunun 63. maddesi gereğince yapılan ödemelerden gelir vergisi kesintisi yapılması gerekmektedir.
Ancak 174, 192, 213 ve 239 nolu ödeme emirleri incelendiğinde M.Emin Elmalı’ya ödenen ödeneklerden gelir vergisi kesintisinin yapıldığı görülmektedir.
Ayrıca 138 sayılı ilamın 19.maddesi ile 1.244,40 TL.ye tazmin hükmü verilmiş,
158 sayılı ek ilamın 3.maddesi ile;
“Asıl ilamın 19.maddesi ile tazminine hükmolunan konunun, 6085 sayılı Sayıştay Kanununun 56.maddesinin 2.fıkrasının (ç) bendi hükmü gereğince yargılamanın iadesi yolu ile görüşülmesine karar verildi.
Dilekçe ekinde yer alan, 28.03.2013 tarih ve F00141 numaralı banka dekontu ile yapılan ve ahiz Mustafa GÜL’e ait olan 366,94 TL.lik tahsilat, hüküm tarihi (04.06.2013) öncesine ait olduğundan 366,94 TL.lik tazmin hükmünün, …. İle …. nın uhdelerinden kaldırılmasına,” ve
Aynı ek ilamın 4.maddesi ile de;
“4-Asıl ilamın 3, 4, 5, 8, 9, 10, 16, 18 ve 19. maddelerine ilişkin 03.12.2013 tarih ve 1511841 numaralı, 21.11.2013 tarih ve F00200 numaralı, 19.11.2013 tarih ve F73073 numaralı, 19.11.2013 tarih ve F65433 numaralı, 20.11.2013 tarih ve F00157 numaralı, 26.11.2013 tarih ve F02207 numaralı, 26.11.2013 tarih ve F52092 numaralı, 26.11.2013 tarih ve F00693 numaralı, 03.12.2013 tarih ve F40227 numaralı, 22.11.2013 tarih ve F47332 numaralı, 22.11.2013 tarih ve F00212 numaralı, 28.11.2013 tarih ve F01638 numaralı, 19.11.2013 tarih ve F01016 numaralı, 19.11.2013 tarih ve F00287 numaralı ve 20.11.2013 tarih ve Fİ3049 numaralı banka dekontlarıyla yapılan tahsilatlar, hüküm tarihi (04.06.2013) sonrasına ait olduğundan; ilamın infazı niteliğindeki bu tahsilatlarla ilgili yapılacak bir işlem bulunmadığına,
29.04.2014 tarihinde karar verildiği Sayıştay 1. Dairesinde saklı 10332 karar sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam düzenlendi.
…” denilmiştir.
158 sayılı ek ilam ile; 366,94 TL., hükümden önce tahsil edildiği için sorumluların uhdelerinden kaldırılmış geriye kalan 877,46 TL.nin de 415,75 TL.si (20.11.2013-F13049 nolu banka dekontu ile) ile 36.69 TL.si (19.11.2013-F00287 nolu banka dekontu ile) hükümden sonra tahsil edildiğinden ilamın infazı mahiyetinde olup yapılacak işlem olmadığına karar verilmiştir.
Bu durumda; 138 sayılı ilamın 19.maddesi ile tazmin hükmolunan 1.244,40 TL.den 158 sayılı ek ilam ile hükümden önce tahsil edildiği için sorumluların uhdelerinden kaldırılan 366,94 TL. ile ödeme sırasında kesildiği için mevzuata uygun olan 426,15 TL.nin (366,94 + 426,15 = 793,09 TL.) düşülerek geriye kalan 451,31 TL.nin ilamda isimleri belirtilen sorumluların uhdelerinde bırakılmak üzere DÜZELTİLMEK SURETİYLE TASDİKİNE,
Karar verildiği 10.02.2015 tarih ve 40011 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.
10 Milyon+ Karar Arasında Arayın
Mahkeme, tarih, anahtar kelime ile filtreleyin. AI ile benzer kararları otomatik bulun.
Kaynak: karar_sayistay
Taranan Tarih: 25.01.2026 18:57:11