Sayıştay 1. Dairesi 38640 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2010

• Daire: 1

• Dosya No: 38640

• Tutanak No: 40126

• Tutanak Tarihi: 10.03.2015

• Konu:

KARAR

TEMYİZ KURULU KARARI

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü:

125 sayılı İlam’ın 13. maddesi ile Adana İl Özel İdaresi Genel Sekreterinin, kiralama yolu ile edinilen lojmanına ait elektrik ve su faturalarının kurum bütçesinden ödenmesi nedeniyle 1.831,61 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle; 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunun 36. maddesiyle, il özel idaresi genel sekreterinin, bakanlık genel müdürünün mevzuatında öngörülen tüm haklardan aynen yararlandırılmasının hükme bağlandığını, 2946 sayılı Kamu Konutları Kanununun 2/a maddesi gereği il özel idarelerinin kamu konutları kapsamına dahil edildiğini, Kamu Konutları Yönetmeliğinin hem 2 sayılı cetveli hem de 3 sayılı cetvelinin 5. maddesinde sayılan "Genel Müdür" unvanı için Yönetmelik’de "Eşyalı Görev Tahsisli Konut" tahsis edilmesi öngörüldüğünü, "Eşyalı Görev Tahsisli Konut" tahsis edilenlerin elektrik ve su giderlerinin yüzyirmi metrekaresine isabet eden kısmının üzeri Yönetmelik gereği ödenebileceği öngörüldüğünden anılan giderin gerçekleştirildiğini, Yönetmelik’de 5302 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra il özel idaresinde öngörülen kadro ve unvanlar için değişikliğe gidilmediğini,

178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat ve ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13. maddesinin (e) bendi gereğince çıkarılan ve 26.05.2005 tarihli Gazetede yayımlanan 294 sıra no.lu Milli Emlak Genel Tebliğinin "3.3.Kamu Kurum ve Kuruluşları tarafından Karşılanacak Giderler" başlıklı 3.3. maddesiyle, sadece Özel tahsisli konutların aydınlatma, elektrik, su, gaz, temizlik, telefon, kapıcı, aşçı, kaloriferci, bahçıvan ve benzeri giderlerinin kamu kurumlarınca karşılanması öngörüldüğünden; bahse konu ödemelerin, Kurum bütçesinden karşılanma imkanı yoktur." denilerek tazmin hükmolunduğunu,

Kanunun ve Yönetmeliğin amir hükümlerine rağmen, tebliğ hükümleri gerekçe gösterildiğini, ancak hiçbir tebliğ kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olamayacağını, gerekçe olarak gösterilen Tebliğde, Yönetmelikte yer alan "Eşyalı Görev Tahsisli Konut" tahsis edilecek olanlarla ilgili hususlara hiç yer verilmediğini, dolayısıyla Tebliğin "3.3.Kamu Kurum ve Kuruluşları Tarafından Karşılanacak Giderler" başlıklı 3.3. maddesi dayanak gösterilerek kişi borcu çıkartılması hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Başsavcılık karşılamasında; “Dilekçesinde,"İl Özel İdaresi Genel Sekreterinin 5302 sayılı Kanunun 36. maddesi gereği Genel İdare Hizmeti Sınıfına dahil Bakanlık Genel Müdürü için mevzuatında öngörülen tüm haklardan aynen yararlandırılması hususunun dikkate alınarak Genel Müdür unvanı Kamu Konutları Yönetmeliğine eki 3 sayılı Cetvelde eşyalı görev tahsisli konutlar kısmında yer aldığından aynı cetvelin (b) bendi gereği lojmanın 120 M2 aşan kısma isabet eden elektrik, su giderlerinin kurumu tarafından karşılanacağı bahsi ile yapılan ödemenin yasal olduğu ileri sürerek tazmin hükmünün kaldırılmasını" istemektedir.

2946 sayılı Kanunun 6. maddesi 4160 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 05.08.1996 tarihinde yürürlükten kaldırıldığında Kamu Konutları Yönetmeliğine eki 3 sayılı Cetvel ve aynı kısmın b bendi uygulanamaz hale geldiği nitekim 294 seri Nolu Milli Emlak Genel Müdürlüğü Tebliğinin 3.3. maddesi sadece özel tahsisli konutların 120 M2 aşan kısma isabet eden elektrik ve su giderlerinin kurumu tarafından karşılanmasını öngörmektedir. Bu durum karşısında diğer konutların elektrik ve su giderlerinin ödenmesi yasal olmadığından, tazmin hükmünün olduğu gibi tasdikine, karar verilmesi uygun olur görüşündeyim.” şeklinde görüş bildirmiştir.

11.11.1983 tarih ve 18524 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2946 sayılı Kamu Konutları Kanununun “İşletme, bakım ve onarım” başlıklı 6. maddesinde; kamu konutlarının işletme, bakım ve onarım giderlerinin hangi esaslar dahilinde karşılanacağı temel olarak hükme bağlanmakla birlikte bazı belirlemelerin yönetmelikle yapılacağı ifade edilmiş; anılan Kanunun 11. maddesinde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili usul ve esasların Bakanlar Kurulunca çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği öngörülmüş ve söz konusu maddeye dayanılarak 23.09.1984 tarih ve 18524 sayılı Resmi Gazetede “Kamu Konutları Yönetmeliği” yayımlanmıştır. Ancak, 2946 sayılı Kanunun bahsi geçen 6. maddesi 05.08.1996 tarih ve 22718 sayılı Mükerrer Resmi Gazetede yayımlanan 4160 sayılı Kanunun 5. maddesi ile yürürlükten kalkmış; dolayısıyla da Kamu Konutları Yönetmeliğinin 26. maddesi yasal dayanaktan yoksun hale gelmiştir.

Konu ile ilgili düzenleme yapma yetkisi 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (19.06.1994 tarih ve 543 sayılı KHK’nin 6. maddesi ile yeniden düzenlenen) 13. maddesinin (e) bendinde yer alan; “e) Devlete ait konutları yönetmek ve kamu kurum ve kuruluşlarına ait konutların yönetimi konusundaki politikaları belirlemek, her yıl yurt içi ve yurtdışındaki kamu konutlarının kira ve yakıt bedelleri ile işletme, bakım ve onarım esaslarını tespit etmek” hükmü ile Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğü’ne verilmiş olup, söz konusu yetkiden hareketle de 26.05.2005 tarih ve 25826 sayılı Resmi Gazetede 294 sıra no.lu “Milli Emlak Genel Tebliği” yayımlanmıştır.

Sonuç olarak, hali hazırda kamu konutlarının işletme, bakım ve onarım giderleri hususunda esas alınması gereken mevzuat, Kamu Konutları Yönetmeliğinin 26. maddesi değil, 178 sayılı KHK ile verilen yetkiye istinaden çıkarılan mezkur Tebliğin ilgili hükümleridir.

26.05.2005 tarih ve 25826 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 294 sıra no.lu “Milli Emlak Genel Tebliği”nin;

“3.2. Konutta Oturanlar Tarafından Karşılanacak Giderler” başlıklı bölümünde yer alan;

“Oturulan süre içinde;

a) Millî Emlak Genel Tebliğlerinde belirtilen istisnalar dışında, konutların ısınma giderleri,

b) Deprem nedeniyle güçlendirme çalışması yapılanlar ile uzun süreden beri onarım yapılamadığından boş bulunanlar hariç olmak üzere kamu konutlarının küçük bakım ve onarım giderleri, (EK:4)

c) Konutların aydınlatma, elektrik, su ve gaz giderleri,

d) Millî Emlâk Genel Tebliğlerinde belirtilen istisnalar dışında, ortak kullanım alanlarındaki aydınlatma, elektrik, su, gaz, otomat ve benzeri giderler,

e) Ortak kullanım alanlarının küçük bakım ve onarımları,

f) Konutun boşaltılması nedeniyle teslim sırasında konutta bulunan demirbaş eşya ve mefruşat listesinde idarece görülen eksikliklerin karşılanması veya kötü kullanılmasından doğan onarımlar,

g) Konutlarda istihdam edilen kapıcı, bahçıvan, kaloriferci, elektrikçi ve benzerleri ile çeşitli ihtiyaçların karşılanması için gerekli olan giderler,

konutta oturanlar tarafından karşılanır.” hükmü ile,

“3.3. Kamu Kurum ve Kuruluşları Tarafından Karşılanacak Giderler” başlıklı bölümünde yer alan;

“Kamu konutu olarak tahsis tarihinden itibaren;

a) Özel tahsisli konutların ısınma, işletme, bakım ve onarım giderleri ile demirbaş eşya ve mefruşat giderleri ve konutun aydınlatma, elektrik, su, gaz, temizlik, telefon, kapıcı, aşçı, kaloriferci, bahçıvan ve benzeri giderleri,

b) Eşyalı görev tahsisli konutların demirbaş eşya ve mefruşat giderleri,

c) Konutların, tahsis edilenlerce karşılanacak giderleri dışındaki esaslı bakım ve onarım giderleri,(EK:5)

d) İdarelerce inşa veya satın alma yoluyla edinilenler hariç olmak üzere; diğer yollarla edinilen kullanılmış konutlardan ilk defa kamu konutu olarak kullanılacak olanlardan onarıma ihtiyaç duyulan kamu konutlarının, bu Genel Tebliğin 3.2. bölümünde belirtilen hükümlere uyulmadan, söz konusu konutların kullanıma uygun duruma getirilmesi için yapılması gereken onarım giderleri,

e) Konutların boş kaldığı süreler için ortak kullanım alanlarına ait giderler,

kamu kurum ve kuruluşları tarafından karşılanır.” hükmü uyarınca eşyalı görev tahsisli konutların sadece “demirbaş eşya ve mefruşat giderleri” kamu kurum ve kuruluşları tarafından karşılanabilecek; bir konutun “ısınma, işletme, bakım ve onarım giderleri ile demirbaş eşya ve mefruşat giderleri ve aydınlatma, elektrik, su, gaz, temizlik, telefon, kapıcı, aşçı, kaloriferci, bahçıvan ve benzeri giderleri”nin kurum bütçesinden karşılanabilmesi ise ancak söz konusu konutun “özel tahsisli” olması halinde mümkün olabilecektir.

Dolayısıyla, İl Özel İdaresi Genel Sekreterine eşyalı görev tahsisli lojman verilmesinde mevzuata aykırılık bulunmamakla birlikte, söz konusu lojmanın demirbaş eşya ve mefruşat giderleri dışındaki giderlerinin lojmanda oturan Genel Sekreter tarafından karşılanması gerekmektedir.

Bu itibarla, dilekçi talebinin reddedilerek 125 sayılı İlam’ın 13. maddesiyle 1.831,61 TL’ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE, Oybirliğiyle,

Karar verildiği 10.03.2015 tarih ve 40126 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.