Sayıştay 1. Dairesi 35157 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2008

• Daire: 1

• Dosya No: 35157

• Tutanak No: 37885

• Tutanak Tarihi: 12.11.2013

• Konu:

KARAR

1. 1271 sayılı ilamın 1’inci maddesinde, İl Valisine, Vali Yardımcılarına ve bazı İlçe Kaymakamlarına ödenen ödeneklerden, Gelir Vergisi kesilmediği gerekçesiyle toplam 11.367,20 TL.’ye tazmin hükmolunmuştur.

Dilekçi dilekçesinde, Danıştay 4. Dairesinin 22.12.2008 tarih ve 2007/5848 Esas Kararında 5302 sayılı Kanunun 28 inci ve 63 üncü maddeleri gereğince yapılan ödemelerden de vergi istisnası uygulanacağının belirtildiğini, , 10.07.2009 tarih ve 27284 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5917 Sayılı Bütçe Kanunlarında Yer Alan Bazı Hükümlerin İlgili Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelere Eklenmesi İle Bazı Kanun Ve kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 36. Maddesinde: 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununa aşağıdaki geçici madde eklendiğini, maddede “Bu Kanunun 28 inci ve 63 üncü maddeleri gereğince, 4/3/2005 tarihinden bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar ilgililere yapılan ödemeler hakkında borç çıkarılmaz, çıkarılmış olan borç tutarlarının tahsilinden vazgeçilerek borç takibi işlemine son verilir." Denildiğini, Anayasanın 160. Maddesi gereği Danıştay kararının esas alınması gerektiğini belirterek tazmin hükmünün ortadan kaldırılmasını talep etmektedir.

Sayıştay Başsavcılığı; “Adı geçen daha önce de bu yöndeki talepleri ileri sürmüş olup, bu talepleri Dairece verilen karar aşamasında dikkate alınmıştır. Ayrıca Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulunca verilen 03.6.2011 tarihli ve E: 2010/290, K: 2011/240 sayılı Karar da sözü edilen ödemelerden gelir vergisi kesilmesi gerektiği yönündedir. Belirtilen sebeplerde verilen tazmin hükmünün tasdik edilmesinin uygun olacağı mütalâa olunmaktadır.” Şeklinde görüş bildirmiştir.

5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 32 nci maddesi’nde; "Vali, görev ve yetkilerinden bir kısmını uygun gördüğü takdirde, vali yardımcılarına, yöneticilik sıfatı bulunan il özel idaresi görevlileri ile ilçelerde kaymakamlara devredebilir.",

63 üncü maddesi "Vali Yardımcıları ve Kaymakamlar, valinin verdiği il özel idaresinin görevlerini yapmakla yükümlü ve bu görevlerin yapılmasından valiye karşı sorumludur. Vali Yardımcılarına ve Kaymakamlara yaptıkları görevler karşılığında 12000 gösterge rakamının Devlet memurlarına uygulanan aylık katsayısıyla çarpımı sonucu bulunacak miktarda aylık ödenek verilir.” Denilmektedir.

10 Temmuz 2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5917 sayılı Bütçe Kanunlarında Yer Alan Bazı Hükümlerin İlgili Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelere Eklenmesi İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanununun 36. maddesi ile 22.02.2005 tarihli 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununa geçici 4.madde eklenmiştir. Söz konusu geçici 4.maddede de;

“Bu Kanunun 28 inci ve 63 üncü maddeleri gereğince, 04.03.2005 tarihinden bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar ilgililere yapılan ödemeler hakkında borç çıkarılmaz, çıkarılmış olan borç tutarlarının tahsilinden vazgeçilerek borç takibi işlemine son verilir.” denilmektedir.

5917 sayılı Kanunun 36.maddesi ile 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununa eklenen geçici 4.madde ile getirilen düzenleme ile ilgili uygulama, 5302 sayılı kanunun 28 ve 63’üncü maddeleri gereği yapılan ödemeler hakkında borç çıkarılamayacağı şeklindedir. Oysa ilamın 1’inci maddesinde, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun 63 üncü maddesi gereğince verilen il özel idaresi ödeneği için değil, ödenekten gelir vergisi kesintisinin yapılmaması nedeniyle tazmin hükmü verilmiştir.

193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Ücretin Tarifi" başlıklı 61 inci maddesinde (Değişik: 24.12.1980-2361/43 md.);

Ücret, işverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatlerdir.

Ücretin ödenek, tazminat, kasa tazminatı (mali sorumluluk tazminatı), tahsisat, zam, avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olması veya bir ortaklık münasebeti niteliğinde olmamak şartı ile kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş bulunmasının onun mahiyetini değiştirmeyeceği,

"Vergi Tevkifatı" başlıklı 94 üncü maddesinde; (3946 sayılı Kanunun 22'nci Maddesiyle değişen madde. Yürürlük;1.1.1994)

Kamu idare ve müesseselerinin, aşağıdaki bentlerde sayılan ödemeleri (avans olarak ödenenler dâhil) nakden veya hesaben yaptıkları sırada, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur oldukları, hükme bağlanmıştır.

Yukarıdaki hükümlerden anlaşılacağı üzere, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun 28 ve 63 üncü maddelerine göre, Encümen Başkanı, Encümen üyeleri, Vali Yardımcıları ve Kaymakamlara yapılan ödemenin, Gelir Vergisi Kanunu'nun 61. maddesinde belirtilen kazançlar kapsamında bir ücret ödemesi olduğu tartışmasızdır. Çünkü Gelir Vergisi Kanunu'nun "Ücretin Tarifi" başlıklı 61 inci maddesinde, işverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatler ücret olarak tanımlanmış ve bu şekilde bir iş ilişkisi bulunan personele işveren tarafından yapılan ödemenin adının (ödenek, tazminat, kasa tazminatı tahsisat, zam, avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olması) o ödemenin ücret olma mahiyetini değiştirmeyeceği açıkça ifade edilmiştir. Dolayısıyla, 5302 sayılı Kanun kapsamında encümen başkanı(Vali), encümen üyeleri, vali yardımcıları ve kaymakamlara yapılan ödenek ve ek ödenek, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu anlamında bir ücret ödemesi olduğundan, ayrıca 5302 sayılı İl özel İdaresi Kanunu'nun 28. maddesinde de, brüt ödenek verileceği şeklinde düzenleme yapılmak suretiyle kendi özel Kanunu’nda da, yapılan bu ödemeden vergi kesintisi yapılmayacağına dair bir düzenleme bulunmadığından, yukarıda sayılan personele yapılan ödemelerden gelir vergisi kesintisinin yapılması gerekmektedir.

Ayrıca, Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulunca verilen 03.6.2011 tarihli ve E: 2010/290, K: 2011/240 sayılı Karar da sözü edilen ödemelerden gelir vergisi kesilmesi gerektiği yönündedir.

Bu nedenlerle, dilekçi iddialarının reddi ile 1271 nolu ilamın 1. maddesiyle toplam 11.367,20 TL.’ye verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

2. 1271 sayılı ilamın 2’nci maddesinde, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 63’üncü maddesine istinaden Babaeski Kaymakamı Mustafa DEMİR’e yapılan ödemelerden, gelir vergisi kesilmediği gerekçesiyle toplam 1.086,91 TL.’ye tazmin hükmolunmuştur.

Dilekçi iddiaları ve Başsavcılık görüşü işbu ilamın 1’inci maddesinde açıklandığı gibidir. İşbu ilamın 1’inci maddesinde belirtilen gerekçelerle, dilekçi iddialarının reddi ile 1271 sayılı ilamın 2’nci maddesiyle toplam 1.086,91 TL.’ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

3. 1271 sayılı ilamın 3’üncü maddesinde, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 63’üncü maddesine istinaden Lüleburgaz Kaymakamı Lütfullah GÜRSOY’a yapılan ödemelerden, gelir vergisi kesilmediği gerekçesiyle toplam 953,27 TL.’ye tazmin hükmolunmuştur.

Dilekçi iddiaları ve Başsavcılık görüşü işbu ilamın 1’inci maddesinde açıklandığı gibidir. İşbu ilamın 1’inci maddesinde belirtilen gerekçelerle, dilekçi iddialarının reddi ile 1271 sayılı ilamın 3’üncü maddesiyle toplam 953,27 TL.’ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

4. 1271 sayılı ilamın 4’üncü maddesinde, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 63’üncü maddesine istinaden Vize Kaymakamı Savaş ÜNLÜ’ye yapılan ödemelerden, gelir vergisi kesilmediği gerekçesiyle toplam 1.087,05 TL.’ye tazmin hükmolunmuştur.

Dilekçi iddiaları ve Başsavcılık görüşü işbu ilamın 1’inci maddesinde açıklandığı gibidir. İşbu ilamın 1’inci maddesinde belirtilen gerekçelerle, dilekçi iddialarının reddi ile 1271 sayılı ilamın 4’üncü maddesiyle toplam 1.087,05 TL.’ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

Karar verildiği 12.11.2013 tarihli ve 37885 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.