KİK Kararı: 2015/UH.II-1901 (8 Temmuz 2015)

KAMU İHALE KURULU KARARI
Toplantı No : 2015/041
Gündem No : 5
Karar Tarihi : 08.07.2015
Karar No : 2015/UH.II-1901
Untitled

TOPLANTIYA KATILAN ÜYELER:

Başkan: Mahmut GÜRSES

Üyeler: II. Başkan Kazım ÖZKAN, Ali Kemal AKKOÇ, Ahmet ÖZBAKIR, Mehmet Zeki ADLI, Hasan KOCAGÖZ, Hamdi GÜLEÇ, Mehmet AKSOY

BAŞVURU SAHİBİ:

Bilge Can İnşaat Nak. Tem. Taah. İşlt. Gıda Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti.,

Seyrantepe Mah. Çalışkan Sokak No: 11/5 Kağıthane/İSTANBUL

İHALEYİ YAPAN İDARE:

Büyükçekmece Belediye Başkanlığı Temizlik İşleri Müdürlüğü,

Merkez Mah. Belediye Ek Hizmet Binası 34530 Büyükçekmece/İSTANBUL

BAŞVURUYA KONU İHALE:

2015/55260İhale Kayıt Numaralı “Büyükçekmece Belediyesi İkinci Bölge Çöp Toplama, Taşıma ve Kent Temizliği” İhalesi

KURUM TARAFINDAN YAPILAN İNCELEME:

Büyükçekmece Belediye Başkanlığı Temizlik İşleri Müdürlüğü tarafından 08.06.2015 tarihinde açık ihale usulü ile gerçekleştirilen “Büyükçekmece Belediyesi İkinci Bölge Çöp Toplama, Taşıma ve Kent Temizliği” ihalesine ilişkin olarak Bilge Can İnşaat Nak. Tem. Taah. İşlt. Gıda Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin 02.06.2015 tarihinde yaptığı şikâyet başvurusunun, idarenin 04.06.2015 tarihli yazısı ile reddi üzerine, başvuru sahibince 17.06.2015 tarih ve 50989 sayı ile Kurum kayıtlarına alınan 17.06.2015 tarihli dilekçe ile itirazen şikâyet başvurusunda bulunulmuştur.

Başvuruya ilişkin olarak 2015/1582 sayılı itirazen şikâyet dosyası kapsamında yapılan inceleme neticesinde esas inceleme raporu tanzim edilmiştir.

KARAR:

Esas inceleme raporu ve ekleri incelendi.

İtirazen şikâyet dilekçesinde özetle,

1. Çöp toplama hizmetinde kullanılacak araçların tüketeceği yakıtın yüklenici tarafından temin edileceği ihalede, akaryakıt maliyetinin hesaplanabilmesi ve buna göre sağlıklı bir şekilde tekliflerin oluşturulabilmesi için araçların kat edeceği mesafenin açık bir şekilde ihale dokümanında belirtilmesi veya mesafenin hesaplanmasına imkan verecek şekilde güzergahın belirlenmesi gerektiği, ancak ihale dokümanında bu yönde bir belirleme yapılmadığı, mevcut ihale dokümanına göre gerçekçi bir fiyat teklifi oluşturulmasının mümkün olmadığı, öte yandan belirtilen belirsizlik nedeniyle aşırı düşük teklif açıklamalarının eşit muamele ilkesine uygun bir şekilde değerlendirilmesinin de imkan dahilinde bulunmadığı,

2. Teknik Şartname’nin 28’inci maddesinde araçların akaryakıt giderinin yükleniciye ait olacağının belirtildiği, bu maddenin, Bakanlar Kurulu tarafından kabul edilen Hizmet Alımı Suretiyle Taşıt Edinilmesine ilişkin Esas ve Usuller’in “Taşıtlar, yakıt hariç şoförlü veya şoförsüz olarak edinilebilecektir.” şeklindeki 6’ncı maddesine aykırı olduğu,

3. İdari Şartname’nin 25’nci maddesinden, istihdam edilecek personelin tamamının işin süresi boyunca ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışacağının anlaşıldığı, söz konusu maddenin bu haliyle 4857 sayılı İş Kanunu’nda yer alan haftalık 45 saatlik azami çalışma süresine yönelik hükmüne aykırı olduğu,

4. Teknik Şartname’nin 34’ncü maddesinde, ihale konusu işte çalıştırılacak tüm araçların trafik poliçeli ve kaskolu olacağının belirtildiği, ancak ihale dokümanında kasko bedelleri ile kasko poliçelerinin kapsam ve limitlerine yönelik bir düzenleme yapılmadığı, kasko değerlerinin belirsiz olması nedeniyle sağlıklı teklif oluşturulmasının mümkün olmadığı,

5. 33 ay süreli ihale konusu işte çalıştırılacak personelin bir kısmı için 8, 10, 12 ay gibi kısa süreli ve dönemlik işçi çalıştırılmasının öngörüldüğü, belirtilen sürelerle çalışacak personelin kıdem ve ihbar tazminatından mahrum kalacak olmaları nedeniyle bu yöndeki düzenlemelerin mevzuata aykırı olduğu, öte yandan çalışma süreleri Teknik Şartname’de gün esasına göre belirtilmişken, birim fiyat teklif cetvelinde ay esasına göre belirtildiği, bu çelişkinin hakediş düzenlemelerinde sorun oluşturacağı iddialarına yer verilmiştir.

Başvuru sahibinin iddialarının değerlendirilmesi sonucunda aşağıdaki hususlar tespit edilmiştir.

1. Başvuru sahibinin 1’inci iddiasına ilişkin olarak:

İdari Şartname’nin “İhale konusu işe ilişkin bilgiler” başlıklı 2’nci maddesinde ihale konusu hizmetin miktarı ve türü “127.285 ton çöp toplama ve nakli, 22.807 ton vinç sistemli çöp toplama ve nakli, 8.450.684 m2 arazöz ile yıkama, 29 ay boyunca personel, araç ve ekipman ile cadde ve sokakların temizliği hizmet alım işi” şeklinde ifade edilmiş, aynı maddede işin yapılacağı yerler “Ulus Mah., Hürriyet Mah., Türkoba Mah., Ahmediye Mah., Mimarsinan Mah., Mimaroba Mah., Sinanoba Mah., Ekinoba Mah., Muratçeşme Mah., Kumburgaz Mah., Güzelce Mah., Bahçelievler Mah., Yeni Mah., Celaliye Mah., Kamiloba Mah.” şeklinde belirtilmiştir.

Teknik Şartname’nin “Çalışma Esasları” başlıklı IV’üncü bölümünde yer alan maddelerde de yüklenicinin temin edeceği araçların teknik özelliklerine, çalışma sürelerine, araçlarla gerçekleştirilecek işlere ve çalışılacak günlerde araçların kilometre cinsinden yapacakları ortalama mesafelere yere verilmiştir.

İdari Şartname’nin “İşin yapılacağı yerin görülmesi” başlıklı 12’nci maddesinde de “12.1. İşin yapılacağı yeri ve çevresini gezmek, inceleme yapmak, teklifini hazırlamak ve taahhüde girmek için gerekli olabilecek tüm bilgileri temin etmek isteklinin sorumluluğundadır. İşyeri ve çevresinin görülmesiyle ilgili bütün masraflar istekliye aittir.

12.2. İstekli, işin yapılacağı yeri ve çevresini gezmekle; işyerinin şekline ve mahiyetine, iklim şartlarına, işinin gerçekleştirilebilmesi için yapılması gerekli çalışmaların ve kullanılacak malzemelerin miktar ve türü ile işyerine ulaşım ve şantiye kurmak için gerekli hususlarda maliyet ve zaman bakımından bilgi edinmiş; teklifini etkileyebilecek riskler, olağanüstü durumlar ve benzeri diğer unsurlara ilişkin gerekli her türlü bilgiyi almış sayılır.

…

12.4. Tekliflerin değerlendirilmesinde, isteklinin işin yapılacağı yeri incelediği ve teklifini buna göre hazırladığı kabul edilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Çöp toplama, cadde ve sokak temizliği ile yıkama hizmetlerini içeren incelemeye konu ihaleye ilişkin olarak, hizmetinin yapılacağı yere ait sabit bir güzergah ve bu güzergaha göre hesaplanan mesafe veya mesafelere ihale dokümanında yer verilmemiş olmakla birlikte, işin yapılacağı yerlerin ve yapılacak işlerin niteliğinin ihale dokümanında açık bir şekilde belirlenmiş olması, bunun yanında araçların kat edeceği mesafelerin günlük ortalamalarının belirtilmiş olması dikkate alındığında, ayrıca işin yapılacağı yerin önceden görülmesi suretiyle isteklilerin maliyet hesabı yapabilmelerinin imkan dahilinde bulunduğu ve buna ilişkin sorumluluğun da isteklilerde olduğu göz önünde bulundurulduğunda, basiretli tacir gibi davranma yükümlülüğü bulunan isteklilerin tekliflerini sağlıklı bir şekilde oluşturabilmeleri önünde bir engel bulunmadığı anlaşılmış, bu yönü itibari ile başvuru sahibinin iddiasının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, ihale dokümanında belirli bir güzergâha yer verilmemiş olmasının, ihale dokümanına uygun bir şekilde işin gerçekleştirilmesini sağlayacak şekilde isteklilerce uygun olabilecek bir güzergâhın belirlemesi, araçların kat edeceği mesafenin buna göre tespit edilmesi ve aşırı düşük teklif sorgulaması aşamasında açıklamanın buna göre yapılmasına engel teşkil etmediği anlaşıldığından başvuru sahibinin iddiasının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

2. Başvuru sahibinin 2’nci iddiasına ilişkin olarak:

Bakanlar Kurulu kararı ile kabul edilen Hizmet Alımı Suretiyle Taşıt Edinilmesine İlişkin Esas ve Usuller’in “Amaç” başlıklı 1’nci maddesinde Esas ve Usullerin amacının “5/1/1961 tarihli ve 237 sayılı Taşıt Kanununa tabi olan kurumlarda kamu hizmetlerinin gerektirdiği taşıt ihtiyacının hizmet alımı suretiyle karşılanmasına ilişkin esas ve usulleri belirlemek” olduğu ifade edilmiş ve aynı Esas ve Usuller’in “Genel Esaslar” başlıklı 6’ncı maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde taşıtların yakıt hariç edinileceği belirtilmiştir.

Anılan Esas ve Usuller’in bütününden ve amacının belirtildiği ilk maddesinden, kamu hizmetlerinin gerektirdiği taşıt ihtiyacının hizmet alımı suretiyle karşılanması halinde, başka bir ifadeyle ihale konusu alımın konusunun taşıt kiralama hizmeti olması halinde bu Esas ve Usuller’in göz önünde bulundurulması gerektiği anlaşılmaktadır. Nitekim Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün Kuruma cevaben yazdığı 19.01.2015 tarihli ve 556 sayılı yazısında, anılan düzenlemenin kapsam dâhilindeki idarelerin hizmet alımı yoluyla taşıt edinmesinde uygulanacağı, doğrudan taşıt kiralama kapsamında yer almayan ve diğer hizmet alımları bünyesinde işin yürütülmesi için gerekli olan ve taşıt kiralanmasına ilişkin bedelin toplam ihale bedeli içeresinde önemli paya sahip olmadığı ihaleler kapsamında edinilecek taşıtların ise söz konusu düzenleme kapsamında yer almadığı belirtilmiştir.

Bu çerçevede ihale konusu hizmetin doğrudan taşıt kiralanması hizmeti değil, çöp toplama ve temizlik hizmeti olduğu dikkate alındığında ve yüklenici tarafından temini gereken araçların bu hizmette kullanılacak araçlar olduğu göz önünde bulundurulduğunda, söz konusu ihalenin anılan Esas ve Usuller’e tabi olmadığı, dolayısıyla akaryakıt giderinin yüklenici tarafından temin edileceğine ilişkin düzenlemede mevzuata aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

3. Başvuru sahibinin 3’üncü iddiasına ilişkin olarak:

İncelemeye konu ihaleye ait İdari Şartname’nin “Teklif fiyata dahil olan giderler” başlıklı 25’inci maddesinde çevre mühendisi ve kaynakçı olarak çalışacak personelin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmayacağı ve fazla çalışma yapmayacağı, çöp kamyonu ve vakumlu yol süpürme işçileri ile operatörün ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışacağı ancak fazla çalışma yapmayacağı, bunlar dışındaki diğer personelin (bölge amiri, şoför, süpürge işçisi, engelli süpürge işçisi) ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışacağı ve fazla çalışma yapacağı ifade edilmiş, aynı maddede çalışılacak gün sayıları ile fazla çalışma saatleri belirtilmiş, ayrıca Teknik Şartname’nin “Çalışma Esasları” başlıklı IV’üncü bölümünde de, çalışma süreleri hesabına detaylı bir şekilde yer verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun “Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma” başlıklı 44’üncü maddesinde “Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde işyerlerinde çalışılıp çalışılmayacağı toplu iş sözleşmesi veya iş sözleşmeleri ile kararlaştırılır. Sözleşmelerde hüküm bulunmaması halinde söz konusu günlerde çalışılması için işçinin onayı gereklidir. Bu günlere ait ücretler 47 nci maddeye göre ödenir.” hükmü,

Aynı Kanun’un “Fazla çalışma ücreti” başlıklı 41’inci maddesinde “Ülkenin genel yararları yahut işin niteliği veya üretimin artırılması gibi nedenlerle fazla çalışma yapılabilir. Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır. 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık ortalama çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile, bazı haftalarda toplam kırkbeş saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Her bir saat fazla çalışma için verilecek ücret normal çalışma ücretinin saat başına düşen miktarının yüzde elli yükseltilmesi suretiyle ödenir.

…

Fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamaz…” hükmü,

Anılan Kanun’un “Hafta tatili ücreti” başlıklı 46’ncı maddesinde “Bu Kanun kapsamına giren işyerlerinde, işçilere tatil gününden önce 63 üncü maddeye göre belirlenen iş günlerinde çalışmış olmaları koşulu ile yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmidört saat dinlenme (hafta tatili) verilir.

Çalışılmayan hafta tatili günü için işveren tarafından bir iş karşılığı olmaksızın o günün ücreti tam olarak ödenir…” hükmü,

Aynı Kanun’un “Çalışma süresi” başlıklı 63’üncü maddesinde “Genel bakımdan çalışma süresi haftada en çok kırkbeş saattir. Aksi kararlaştırılmamışsa bu süre, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanır...

Tarafların anlaşması ile haftalık normal çalışma süresi, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine, günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabilir. Bu halde, iki aylık süre içinde işçinin haftalık ortalama çalışma süresi, normal haftalık çalışma süresini aşamaz. Denkleştirme süresi toplu iş sözleşmeleri ile dört aya kadar artırılabilir.” hükmü bulunmaktadır.

Aktarılan Kanun hükümlerinde, haftalık çalışma saatinin en çok 45, fazla çalışmanın ise yıllık en çok 270 saat olabileceği belirtilerek haftalık çalışma süresine ve fazla çalışmaya sınırlama getirilmiş, ayrıca çalışanlara yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az 24 saat dinlenme verileceği hükme bağlanmıştır. Öte yandan aktarılan Kanun hükümlerinde iş sözleşmesi ile kararlaştırılarak ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapılabileceği ifade edilmiş, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılacak çalışmaya ilişkin bir sınırlamaya ise bahsi geçen Kanun’da yer verilmemiştir.

Bu çerçevede, haftalık azami çalışma süresi ile yıllık fazla çalışma süresine uyularak ve personele haftalık izin imkânı tanınarak, işin süresi boyunca ulusal bayram ve genel tatil günlerinde, personelin bir kısmının veya tamamının çalıştırılmasının mümkün olduğu anlaşıldığından, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde personel çalıştırılmasına yönelik başvuru sahibinin iddiasının yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

Diğer taraftan, fazla çalışma yapacak personel sayısı ve yıl esasına göre çalışma süreleri dikkate alınarak yapılan hesaplama neticesinde, birim fiyat teklif cetvelinde ve Teknik Şartname’de belirtilen fazla çalışma saatlerinin, bir personel için yıllık olarak 270 saati aşmadığı görülmüş, bu itibarla, ihale dokümanında öngörülen fazla çalışma saatlerine yönelik düzenlemede de mevzuata aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır

4. Başvuru sahibinin 4’üncü iddiasına ilişkin olarak:

Teknik Şartname’nin 34’ncü maddesinde “Tüm araçlar trafik poliçeli ve kaskolu olacaktır. Her türlü sigorta, vergi ve benzeri giderler ile 3. şahıslara verilebilecek zarar ve ziyandan yüklenici sorumludur.” düzenlemesine yer verilmiş, aynı Şartname’nin 13’üncü maddesinde de yüklenicinin temin edeceği araçlar ile bunların sayıları belirtilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun “İşleten ve araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin hukuki sorumluluğu” başlıklı 85’inci maddesinde “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.” hükmüne,

Aynı Kanun’un “Mali sorumluluk sigortası yaptırma zorunluluğu” başlıklı 91’inci maddesinde “İşletenlerin, bu Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur.” hükmüne,

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun “En az sigorta tutarları” başlıklı 93’üncü maddesinde “Zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartları, teminat tutarları ile tarife ve talimatları Hazine Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakanlıkça tespit edilir ve Resmi Gazetede yayımlanır.” hükmüne yer verilmiştir.

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında Tarife Uygulama Esasları Hakkında Yönetmelik’in “Tanımlar” başlıklı 3’üncü maddesinde trafik sigortası “2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu gereğince yaptırılması zorunlu olan karayolları motorlu araçlar zorunlu mali sorumluluk sigortası” şeklinde tanımlanmıştır.

Aktarılan mevzuat hükümlerinden trafik sigortasının, zorunlu bir mali sorumluluk sigortası olduğu, bu sigortanın genel olarak araç sahiplerinin aracın üçüncü kişilere karşı olan sorumlulukları kapsama aldığı, bu sigortaya ait teminat tutarlarının da Hazine Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakanlıkça tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Hazine Müsteşarlığı tarafından kabul edilerek 01.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları’nın “Sigortanın Kapsamı” başlıklı (A) kısmında ise, araçların çarpışması, aracın yanması, aracın veya araç parçalarının çalınması gibi bazı riskler belirtilmiş, bu risklerin gerçekleşmesi sonucunda ortaya çıkacak maddi zararların bu sigorta türü ile teminat altına alınacağı ifade edilmiş, bu risklerin tamamı veya bir kısmını içermesine göre kasko türleri dar kasko, kasko, genişletilmiş kasko ve tam kasko şeklinde sınıflandırılarak, kasko türü tercihi ilgiliye bırakılmış, aynı Genel Şartlar’ın “Sigorta Bedeli” 3.3.1’inci maddesinde de, sigorta şirketi aracı hasar tarihi itibariyle rayiç değerine kadar teminat altına alacağı, sigorta tazminatının hesabında sigortalı menfaatlerin rizikonun gerçekleşmesi anındaki rayiç değerlerinin esas tutulacağı, rayiç değer için esas alınacak referansa veya rayiç değeri belirleme yöntemine poliçede yer verileceği, bu yönde bir referans belirlenmemişse veya bu belirleme somut değilse Türkiye Sigorta Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliğince belirlenerek ilan edilen riziko tarihi itibariyle geçerli rayiç değere ilişkin listenin esas alınacağı belirtilmiştir.

Araç sahiplerinin üçüncü kişilere vermiş olduğu zararı teminat altına alan, teminat tutarları bakanlıkça belirlenen ve zorunlu nitelikte olan trafik sigortasından farklı olarak kasko sigortası, poliçedeki risklere karşı aracı teminat altına alan, aracın marka ve modeli, sürücünün yaşı, cinsiyet ve kaza geçmişi bilgileri, ruhsatın bağlı olduğu il gibi birçok unsura göre fiyatı tespit edilen ihtiyari bir teminat türüdür.

Bu çerçevede, trafik sigortasına ait teminat tutarları Hazine Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakanlıkça tespit edildiğinden ve bu teminatların altında trafik sigortası yaptırılması mümkün olmadığından, bu sigorta kapsamına giren teminatlara ihale dokümanında ayrıca yer verilmemiş olmasında mevzuata aykırılık bulunmadığı, kaskonun teminat altına aldığı değer ise aracın kendisi olduğundan ve kasko sigortasının teminat altına almış olduğu değer isteklinin ihale konusu işte çalıştırılmasını öngöreceği araca göre değişeceğinden bu hususta ihale dokümanında bir belirleme yapılmamış olmasının mevzuata aykırı olmadığı anlaşılmıştır. Dolayısıyla isteklilerin ihale konusu işte çalıştırmasını öngördüğü araca ilişkin olarak Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları’na uygun düzenlenmiş, isteklinin tercihine bağlı olarak kapsamı belirli herhangi bir kasko poliçesini idareye sunmaları yeterli olduğundan bu hususta başvuru sahibinin iddiasının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

5. Başvuru sahibinin 4’üncü iddiasına ilişkin olarak:

Sözleşme Tasarısı’nın “İşin süresi” başlıklı 9’uncu maddesinde işe başlama tarihi 01.08.2015, işi bitirme tarihi ise 31.12.2017 şeklinde belirtilmiştir.

Teknik Şartname’nin “Personel istihdamı” başlıklı 23’üncü maddesi ile birim fiyat teklif cetvelinde ise, personelin önemli bir kısmı için çalışma süresi, işin süresi olan 29 ay olarak belirlenmiş, bunların dışında bir bölge amiri ve 25 süpürge işçisi için 10 ay, 2 şoför ve 2 kamyon işçisi için 8 ay, 2 şoför ve 2 operatör için ise 12 ay çalışma süreleri öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 17’nci maddesinde ise ihbar tazminatına ilişkin hükümlere, 4857 sayılı İş Kanunu’nun geçici 6’ncı maddesine göre halen yürürlüğü devam eden 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14’üncü maddesinde ise kıdem tazminatına ilişkin hükümlere yer verilmiş ve söz konusu tazminatların hak edilebilmesi gerekli koşullar belirtilmiştir.

Çalışacak personel sayısının ve çalışma sürelerinin tespitinde dikkate alınması gereken hususun idarenin ihtiyaçları olduğu, kıdem veya ihbar tazminatı ise, aktarılan Kanun hükümlerinde öngörülen süre ve koşulların oluşması halinde işçilere ödenmesi gereken tazminatlar olduğu, sadece kıdem veya ihbar tazminatının süreye ilişkin koşullarının sağlanması için personel istihdamı gibi bir zorunluluğun bulunmadığı gibi, böyle bir işlemin aksine 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu’nun 5’nci maddesinde sayılan temel ilkelere aykırı olacağı anlaşıldığından, başvuru sahibinin bu yöndeki iddiasının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

Teknik Şartname’nin “Personel istihdamı” başlıklı 23’üncü maddesinde konteynır yıkama aracı şoförleri ve kazıcı yükleyici operatörü dışındaki diğer personelin çalışma sürelerine ait birimin, birim fiyat cetveli ile uyumlu bir şekilde ay cinsinden belirtildiği görülmüştür. Konteynır yıkama aracı şoförleri ve kazıcı yükleyici operatörüne ait çalışma sürelerine ilişkin olarak da Teknik Şartname’nin anılan maddesinde, çalışılacak aylara ve hafta tatili hariç olmak üzere bu aylar içerisinde çalışılacak gün sayılarına yer verildiği, birim fiyat teklif cetvelinde ise hafta tatili günleri de ilave edilmesi suretiyle çalışma sürelerinin ay olarak belirlendiği ve teklif birim fiyatlarının ay üzerinden alındığı anlaşılmıştır.

Teknik Şartname’de hafta tatili dahil edilmeksizin fiilen çalışılacak gün sayısını gösterecek şekilde personelin çalışma süresinin belirtilmesinin, bu Şartname’yi, hafta tatili dahil edilerek çalışma süresinin ay birimi ile gösterildiği birim fiyat teklif cetveli ile uyumsuz kılmadığı anlaşılmış, ayrıca isteklilerin tekliflerini birim fiyat teklif cetveline göre verecekleri, birim fiyatlarlar üzerinden sözleşmenin imzalanacağı ve hakkedişlerin birim fiyat teklif cetveli esas alınarak yapılacağı dikkate alındığında, başvuru sahibinin iddiasının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, 4734 sayılı Kanun'un 65'inci maddesi uyarınca bu kararın tebliğ edildiği veya tebliğ edilmiş sayıldığı tarihi izleyen 30 gün içerisinde Ankara İdare Mahkemelerinde dava yolu açık olmak üzere,

Anılan Kanun'un 54'üncü maddesinin onbirinci fıkrasının (c) bendi gereğince itirazen şikâyet başvurusunun reddine,

Oybirliği ile karar verildi.

Mahmut GÜRSES

Başkan

Kazım ÖZKAN

II. Başkan

Ali Kemal AKKOÇ

Kurul Üyesi

Ahmet ÖZBAKIR

Kurul Üyesi

Mehmet Zeki ADLI

Kurul Üyesi

Hasan KOCAGÖZ

Kurul Üyesi

Hamdi GÜLEÇ

Kurul Üyesi

Mehmet AKSOY

Kurul Üyesi