İzmir BAM 4. HD 2024/535 E. 2024/543 K.

T.C.

İZMİR

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

4. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2024/535

KARAR NO : 2024/543

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F K A R A R I

İNCELENEN DOSYANIN

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

NUMARASI : 2022/738 Esas 2023/621 Karar

KARAR TARİHİ : 14/07/2023

EK KARAR TARİHLERİ: 24/11/2023 ve 08/12/2023

DAVA : İtirazın İptali

KARAR TARİHİ : 29/02/2024

KARAR YAZIM TARİHİ : 29/02/2024

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda ilk derece mahkemesince verilen, yukarıda tarih ve numarası gösterilen kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmakla, dosyada duruşma yapılmasını gerektiren eksiklik görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun 353/1(b-1/son) cümle uyarınca istinaf incelemesinin duruşmasız yapılmasına karar verilerek, dosya incelendi;

G E R E K Ç E

Dava, banka ve kredi kurumları aracı kılınarak dolandırıcılık eyleminden kaynaklanan zararın tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine itirazın iptali isteğine ilişkin olup davanın kabulüne karar verilmiştir.

1. İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 14/07/2023 tarihli gerekçeli karara karşı davalı ... tarafından istinaf itirazı ile Dairemize gelen dosyanın HMK'nun 352. maddesi uyarınca yapılan ön incelemesi sonucunda; Dairemizin 2023/2802 Esas 2023/2244 Karar sayılı 06/11/2023 tarihli kararıyla eksik yatırılan istinaf karar harcının tamamlanması için 6100 sayılı HMK 344. Maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere geri çevrilmesine karar verilmiş, bu karar uyarınca yapılan uyarılı tebliğe rağmen harç eksiği süresinde tamamlanmadığından İlk derece mahkemesinin 01/12/2023 tarihli ek kararı ile davalı ... tarafından istinaf edilmemiş sayılmasına karar verilmiş; bu karar davalı ...'ya usulüne uygun tebliğ edilmiştir. Ancak, bu karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulmadığı ve ilk derece mahkemesi kararının diğer taraflarca da istinaf edilmemiş olması nedeniyle 17/01/2024 tarihinde kararın kesinleştiği yönünde kesinleşme şerhi verilmiş olduğundan davalı ...'nın istinaf isteği, inceleme kapsamı dışında kalmıştır.

2. Davalı ... tarafından istinaf itirazı ile dosyasının istinaf incelemesi için ilk kez gönderilmesinden sonra, davalı şirket temsilcisi vekili sıfatıyla ... isimli kişi tarafından verilen 17/10/2023 tarihli dilekçe ile davacı şirket ile davalı şirket arasında ticari bir ilişki olmadığından İzmir 15.İcra Dairesi 2022/7927 sayılı icra takibine konu edilen alacağın yerinde olmadığı ve dava nedeniyle uygulanan tedbirin şirket faaliyetlerinin durmasına yol açtığı için kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir. Aynı kişi tarafından verilen 07/11/2023, 15/11/2023 ve 23/11/2023 tarihli tüm dilekçelerde tedbirin kaldırılması istekleri tekrarlanmıştır.

Davacı şirket vekilinin bu dilekçelere verdiği 17.11.2023 tarihli yazı beyan ile, davalı şirketin ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmediğini, ayrıca ihtiyati tedbir kararının kesinleştiğini bu aşamada itirazın mümkün olmadığını, dilekçe sahibinin davada taraf sıfatı olmadığından istemlerinin hukuki dayanağı bulunmadığını beyan etmiştir.

İlk derece mahkemesince; 24/11/2023 tarihli ek karar ile davalı şirketin temsilcisinin ... olduğu, ...'in bu şirketin yetkili temsilcisi olmadığı, şirket temsilcisi ... tarafından Menderes 2.Noterliğinin 24/11/2021 tarih,14112 sayılı vekaletnamesi ile bir kısım işler için yetkili kılınmasının avukat sıfatı bulunmayan bu kişiye eldeki davada şirketi temsil yetkisi vermeyeceğinden bahisle 17/10/2023, 07/11/2023, 15/11/2023 ve 23/11/2023 tarihli tüm dilekçelerindeki isteklerinin reddine karar verilmiş, bu karar sonrası ... tarafından verilen 04.12.2023 tarihli dilekçe ile şirket temsilcisinin verdiği vekaletnameye göre şirket vekili olduğunu ve davayı takip etme yetkisininde bulunduğunu bildirerek önceki dilekçeleri bakımından yeniden karar verilmesini istemiş ve bu dilekçe üzerine verilen 08.12.2023 tarihli ek karar ile aynı konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmiştir.

... tarafından verilen14.12.2023 tarihli dilekçe ile, limited şirketlerin avukat tutma zorunluluğu olmadığını, bu nedenle şirket vekili olarak verdiği dilekçelere göre karar verilmesini isteği üzerine dosya istinaf incelemesi için gönderilmiştir.

İlk derece mahkemesince bakılarak karar verilen davanın davacısı ... davalıları ise ... ve ... ŞİRKETİ'dir. Mahkemenin gerekçeli kararı, davalı şirketin ticaret sicil adresine tebliğ edilmiş ve yasal sürede istinaf itirazında bulunulmamıştır. Davalı şirket temsilcisi tarafından verilmiş olan 24/11/2021 tarihli vekaletname uyarınca, şirket vekili olarak dilekçe veren ... özellikle tedbir kararının kaldırılmasını istemekle birlikte, davanın konusunu oluşturan icra takibinin de dayanaksız olduğu yönünde beyanlarda bulunduğundan, asıl karara yönelik istinaf kanun yolunu kullanma amacıyla verilmiş olduğunun kabulü gerekir.

1136 sayılı Avukatlık kanunun 35/1.maddesi hükmüne göre "gerçek ve tüzel kişileri mahkemelerde temsil edebilme yetkisi sadece baroda kayıtlı olan avukatlara aittir." Yasanın bu emredici hükmü karşısında şirket temsilcisi tarafından avukat olmayan birine verilmiş vekaletname ile atanan vekilin "mahkemelerde" şirketi temsil yetkisi yoktur. Limited şirketlerin, diğer şirketler gibi sözleşmeli avukat bulundurmak zorunda olmamalarına ilişkin 35/3 fıkra hükmü, limited şirketlerin mahkemelerde avukat ile temsil edilme zorunluluğunu ortadan kaldıran bir hüküm olmayıp, sadece sözleşmeli (sürekli) avukat bulundurmakla yükümlü tutulmamışlardır. Bu duruma göre, davada taraf sıfatı bulunmayan ve avukat olmayan ... tarafından verilmiş olan ve davalı şirket lehine istinaf isteği niteliğindeki dilekçelerin 24/11/2023 tarihli ek karar ile sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırılık görülmemiştir.

... tarafından verilen 04.12.2023 tarihli dilekçe esasen 24/11/2023 tarihli ek karara karşı istinaf isteği niteliğinde olduğundan, buna göre işlem yapılması gerektiği halde 08.12.2023 tarihli ek karar ile "karar verilmesine yer olmadığı" şeklinde karar verilmiş olması yerinde değilse de, hukuki sonuç yaratacak nitelikte olmayan ve HMK 341/1. Maddesinde sayılan nitelikte istinaf kanun yoluna tabi kararlardan olmadığından sadece yapılan yanlışlığa işaret etmekle yetinilerek ayrıca karar verilmesine yer olmadığına ve 24/11/2023 tarihli ek karar hakkında istinaf incelemesi yapılarak karar verilmesi gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenler ve tüm dosya içeriğine göre; ilk derece mahkemesince davada taraf olmayan ve davalı şirketi "mahkemelerde" temsil yetkisi bulunmayan ...'in istinaf itirazı niteliğindeki dilekçelerinin 24/11/2023 tarihli ek karar ile sıfat yokluğundan reddine karar verilmiş olmasında taraflarca gösterilen delillerin toplanmasında, değerlendirilmesinde esas ve usul bakımından hukuka aykırılık bulunmadığı ve tüm istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden 6100 Sayılı HMK'nun 353/1. fıkrası (b-1) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine, hukuki sonuç yaratacak nitelikte olmayan ve HMK 341/1. Maddesinde sayılan nitelikte istinaf kanun yoluna tabi kararlardan olmayan 08.12.2023 tarihli ek karar hakkında ayrıca bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

H Ü K Ü M: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1. ...'in tüm istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden istinaf isteminin 6100 Sayılı HMK'nun 353/1. fıkra (b. 1) bendi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Hukuki sonuç yaratacak nitelikte olmayan ve HMK 341/1. Maddesinde sayılan nitelikte istinaf kanun yoluna tabi kararlardan olmayan 08.12.2023 tarihli ek karar hakkında ayrıca bir karar verilmesine yer olmadığına,

3. ... tarafından peşin yatırılan 738,00 TL istinaf yoluna başvuru harcı ile 269,85 TL istinaf karar ve ilam harcının alınması gereken 427,60 TL'den mahsubuyla, bakiye 157,75 TL'nin ...'den alınarak Hazineye gelir kaydına,

4. ... tarafından yapılan istinaf giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

5. Artan gider avansının karar kesinleştiğinde yatıranlara iadesine,

İlişkin dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda 29/02/2024 tarihinde 6100 Sayılı HMK'nun 361/1 ve 362/1-a Maddeleri uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren 2 hafta süre içinde Yargıtay İlgili Hukuk Dairesi nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere oy birliği ile karar verildi.