İzmir BAM 20. HD 2021/1472 E. 2024/659 K.

T.C.

İZMİR

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2021/1472

KARAR NO : 2024/659

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İZMİR 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2018 (Dava) - 17/06/2021 (Karar)

NUMARASI : 2018/332 Esas - 2021/501 Karar

DAVA : Menfi Tespit (Ticari Satımdan Kaynaklanan)

BAM KARAR TARİHİ : 24/04/2024

KARAR YAZIM TARİHİ : 24/04/2024

İstinaf incelemesi için Dairemize gönderilen İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 17/06/2021 tarih ve 2018/332 Esas - 2021/501 Karar sayılı dosyasının incelemesi tamamlanmış olmakla HMK'nın 353. ve 356. maddeleri gereğince; dosya içeriğine ve kararın niteliğine göre sonuca etkili olmadığından duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

DAVA:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının davalı banka ile ticari ilişki kapsamında kredi kullandığını, bununla ilgili olarak taşınmaz ipoteği tesis edildiğini, kredi borcunun ödenmesi için ...'tan kredi alındığı, alınan kredinin davalı banka borcunun ödenmesi için kullanıldığı, kredinin kapatılması sebebiyle ipoteğin fekkinin sağlanmasının amaçlandığı, ödeme sebebiyle banka yetkilisinin riskin kalmadığına ilişkin beyan verdiğini, kredi borcunun kapanması için davalı bankaya yapılan ödemenin başka hesaplarda tutulması sebebiyle kredi borcunun kapatılmadığını, bu sebeple ipoteğin kaldırılamadığını, davalının yanlış tasarruf sebebiyle müvekkilinin borçlu gösterildiğini ileri sürerek, davalı bankaya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile müvekkili banka arasında kredi ilişkisi bulunduğunu, davacının kredi erken kapama taahhütnamesi gereğince ödemesi gereken bedeli ödemediğini, erken kapamanın mümkün olmadığını, bu sebeple yapılan ödemenin vadeli mevduatta tutulduğunu, davacı şirket için alınan ipotek haricinde davacı şirket sahibi ...'ın bireysel olarak kullandığı kredi için aynı taşınmaza ikinci defe ipotek edilmiştir, müvekkili banka ile hem davacı şirket hem de şirket yetkilisi ...'ın kredi ilişkisi olduğunu, ödemenin şirketin kredi borcu için değil ...'ın bireysel kredisi için yapıldığını, davacı şirketin borçların kapatılması gerektiği, gönderilen sözde kapama bakiyesinin davacı şirketin bilgi ve izni olmaksızın vadeli mevduat hesabına bağlandığı ve izinsiz işlemler yapıldığı iddiasının doğru olmadığını, davacı şirketin 30/03/2015 tarihinde kredi kullandığı, 27/10/2015 tarihinde bir miktar para gönderdiği, 2018 tarihine kadar hesaplarını kontrol etmediğini, mevcut durumdan haberdar olmaması ve mevduat hesabını kullanmaya devam etmesi ve bu hesaptan hesap hareketleri yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, hesapların aktif olarak kullanıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:

İlk derece mahkemesince; "...davacının davalı banka ile ticari ilişki kapsamında kredi kullandığını, bununla ilgili olarak taşınmaz ipoteği tesis edildiğini, kredi borcunun ödenmesi için ...'tan kredi alındığı, alınan kredinin davalı banka borcunun ödenmesi için kullanıldığı, kredinin kapatılması sebebiyle ipoteğin fekkinin sağlanmasının amaçlandığı, ödeme sebebiyle banka yetkilisinin riskin kalmadığına ilişkin beyan verdiğini, kredi borcunun kapanması için davalı bankaya yapılan ödemenin başka hesaplarda tutulması sebebiyle kredi borcunun kapatılmadığını, bu sebeple ipoteğin kaldırılamadığını, davalının yanlış tasarruf sebebiyle davacının borçlu gösterildiğini, davalı bankaya borçlu olmadıklarının tespitinin talep edildiği, alınan bilirkişi raporuna göre, davacı şirketin, davalı bankanın kullandırmış olduğu kredi sebebiyle, davalı bankaya oluşan borç miktarının toplam 1.745.846,38-TL olduğu, davacı şirketin göndermiş olduğu paranın 1.726,291,89-TL olduğu, bu miktarın kredinin erken kapatılması tutarını karşılamadığı, davalı bankanın, davacının gönderilen parasının vadeli hesapta tutulmasının kredi sözleşmesine uygun olduğu, davacının gönderdiği paranın karşılığında genel kredi sözleşmesinin teminatını oluşturan ipoteklerin kaldırılması için ilgili tapu sicil müdürlüklerine müzekkereler yazıldığı ve ayrıca paranın gönderilmesinden itibaren 3 yıl boyunca davacı tarafından, davalı banka nezdinde bankacılık işlemlerinin devam etmiş olması karşısında ve davacı tarafından herhangi bir itirazın bulunmadığı, davalı bankanın davacı dışı ... ile yaptığı yazışmada, davacının kullanmış olduğu krediler sebebiyle tesis edilen ipotek bedellerinin belirtilerek ipoteğin fekki için gereken bedelin 27.10.2015 tarihi itibariyle 1.729.012-TL olduğunun belirtilmiş olduğu, ... AŞ'nin yapmış olduğu havalede ise, kredi kapamasıyla ilgili herhangi bir açıklamanın bulunmadığı, bu durum itibariyle davacının ... aracılığıyla göndermiş olduğu 1.729.012-TL'nin ipoteklerin fekki için gönderilmiş olduğu, kredi borcunun erken kapaması için yeterli olmadığı ve banka tarafından bu bedel vadeli hesapta değerlendirilmiş olup, davacının zararının oluşturan eyleminin bulunmadığı ve kredi borcunun devam ettiği anlaşıldığı..." gerekçesiyle davanın REDDİNE karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararda kendilerince ileri sürülen iddiaların hatalı şekilde değerlendirildiğini, dava dilekçesinde ve cevaba cevap dilekçesinde hiç bir surette değinmedikleri hususlara gerekçeli kararda hatalı olarak yer verildiğini, yerel mahkemesinin, hükme esas almaya elverişli olmayan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurduğunu, 23/05/2019 tarihli bilirkişi raporunun çeşitli hesap hataları ve çelişkiler ihtiva ettiğini, bu hatalar ile çelişkilerin ek raporda da düzeltilmediğini, çelişkili raporların hükme etkili olacak şekilde mahkemece dikkate alınmış olmasını kabul etmediklerini, müvekkili firmanın, davalı banka nezdinde erken kapanması için gerekli miktarı yatırdıktan sonra bu miktar ile, prosedürler tamamlandıktan sonra, kredinin kapatılacağı bilgisine sahip olduğunu, dosyada yer alan erken kapama taahhütnamesini imzalamak ve banka tarafından bu taahhütname gereğince kendisine bildirilen miktarı yatırmakla üzerine düşeni yapan müvekkilinin, para yatırma işlemi tamamlandıktan sonra sadece ipoteklerin fek işlemlerinin tamamlanması için uğraştığını, bankadan bu konuda taleplerde bulunduğunu, müvekkilinin, davalı bankaya borcu olmadığını, krediyi erken kapama amacıyla yüklü miktarda ödeme yaptığını ispatladığını, ancak davalı bankanın, yatırılan paranın erken kapama amacıyla yatırılmadığını iddia ettiğini, bu iddiasını ispatlamak amacıyla sunduğu mevduat rehni sözleşmesini ise, erken kapama talebiyle yüklü miktarda paranın belirtilen hesaba yatırılmasından sonra akdedilen, bankacılık mevzuatına aykırı bir sözleşme olduğunu belirterek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesi HMK.nun 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzeni yönünden yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, alınan asıl ve ek bilirkişi raporunun somut olayın özelliklerine uygun, açık, anlaşılır, denetime elverişli, hüküm kurmaya yeterli ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, davacı ile davalı arasındaki 28.10.2015 tarihli mevduat rehni sözleşmesi ile taraflar arasında yapılan e-posta yazışmaları bütün olarak incelendiğinde 27.10.2015 tarihli yazının ticari kredi kapama yazısı olarak anlaşılmasının mümkün olamayacağı, bu yazının sadece ipoteğin fekkine yönelik olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1. Davacı vekilinin İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2018/332 Esas . 2021/501 Karar sayılı kararına yönelik istinaf itirazlarının HMK’nın 353/1. b.1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. İSTİNAF AŞAMASINDA; alınması gerekli 427,60 TL istinaf karar harcından peşin alınan 59,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 368,30 TL istinaf karar harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, (harç işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine),

3. Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

4. HMK'nın 333.maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde varsa taraflarca yatırılan gider avansından kalan bakiyenin yerel mahkemece hesaplanarak ilgili olduğu tarafa iadesine,

5. İstinaf incelemesi duruşmasız yapıldığından vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına,

6. Kararın taraflara tebliği, kesinleştirme, harç ve gider avansı iade işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,

Dair, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi. 24/04/2024