İzmir BAM 14. HD 2021/1245 E. 2024/354 K.

T.C.

İZMİR

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

14. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2021/1245

KARAR NO : 2024/354

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İZMİR 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : 2017/1078

KARAR NO : 2020/764

DAVA TARİHİ : 05/04/2016

KARAR TARİHİ : 29/12/2020

DAVA : Eserdeki Ayıp Nedeniyle Sözleşmeden Dönme, Mümkün Olmazsa Ayıp Oranında Bedelde İndirim

KARAR TARİHİ : 06.03.2024

KARARIN YAZ. TARİH : 06.03.2024

İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 29.12.2020 tarih ve 2017/1078 Esas, 2020/764 Karar sayılı kararının, istinaf başvurusu yoluyla incelenmesinin davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, dairemize gönderilen dosya incelendi, dosya içeriğine göre incelemenin duruşmasız olarak yapılması uygun görülmekle, gereği konuşulup düşünüldü.

İSTEM:

Davacı vekili tarafından verilen dava dilekçesi ile özetle; Müvekkili şirketin, davalı şirket ile 22/03/2013 tarihli sözleşme ile 32.000,00 EURO karşılığında 18 kw hava kaynaklı ısı pompası, danfor borulu ve kablo ile bağlantılı yerden ısıtma sistemi, feroli kanallı asma tavan tipi fan coil ünitesi yapılması konusunda anlaştığını, sözleşme gereği davalı şirkete 22/03/2013 tarihinde 4.002,05 EURO, 05/04/2013 tarihinde 7.982,37 EURO, 01/07/2013 tarihinde 2.128,92 EURO, 10/07/2013 tarihinde 8.103,57 EURO, 12/12/2013 tarihinde 6.747,80 EURO ve 27/12/2013 tarihinde 8.000,00 TL ödeme yapıldığını, davalı tarafından sözleşmeye konu tesisat ve makinalar kurulduktan yaklaşık 1 yıl sonra tesisatta sorunlar çıkmaya başladığını, müvekkili şirketin evinde sürekli olarak ikamet eden ... ...'ın müvekkili şirket adına davalı şirkete durumu bildirdiğini, bunun üzerinde 14/05/2014 tarihinde davalı şirketin servis görevlilerinin kontrole geldiklerinde, müvekkilinden kaynaklanmayan arıza tespit ettiklerini ve sıcak su pompası ekran kartını değiştirdiklerini, 27/10/2014 tarihinde yeniden gelen servis yetkililerinin ekran kartı ve iç ünitedeki sirkülasyon pompasını yenisi ile değiştirdiğini, ancak cihazın halen hata vermeye devam ettiğinin servis tutanağına şerh düşüldüğünü, 28/11/2014 tarihinde yeniden gelen servis görevlilerinin termostat bağlantılarının hatalı olduğunu, tekrar revize edilmesi gerektiğini belirttiklerini ve çalışma sisteminde hata olduğunu servis tutanağına şerh düştüklerini, 25-26-27/02/2015 tarihinde servis görevlilerinin gelerek 3 gün boyunca tüm hataları düzeltmeye çalıştıklarını, güneş enerjisi sensörlerini ve kazan dairesindeki iç ünite ekran karşı ve ana kartının değiştirildiğini kollektörlerdeki motorların bazılarının montajının uygun yapılmadığını, motorların dönüş değil, gidiş hattına takıldığını tutanaklarında açıkça belirttiklerini, 23-24-25/3/2015 tarihinde yine servis görevlilerinin 3 gün boyunca tüm sitemi kontrol ettiklerini, dış ünite kartlarını, iç bölümlerini yenileri ile değiştirdiklerini, görevlilerin güneş enerjisi termostatlarını tekrar değiştirdiklerini ve güneş enerji sistemi borularının başka bir model olması gerektiğini, halı hazırdaki sistem ile bazı bölümlerin çalışmadığını tutanağa şerh düştüklerini, 01-02/03/04/2015 tarihinde ısı pompasının dış ünitesini, arızalı termostatları, ayrıca güneş enerjisi panellerinin borularını bakır boru ile değiştirdiklerini, 01/07/2015 tarihinde yine sirkülasyon pompasının çalışmadığını tespit ettiklerini, müvekkil şirket için bu durumun çekilmez hale geldiğini, tüm bu şikayetler ve servisler karşısında artık sistemin çalışmaması, sürekli bozulması, tüm sistemlerin hata vermesi karşısında davalı şirkte Kaş Noterliğinin 08/09/2015 tarih 9633 yevmiye nolu ihtarnamesi ile TTK.'nun 23. maddesinin göndermesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 227. maddesine göre seçimlik haklarından "satılanı geri vermeye hazır olduğunu bildirerek sözleşmeden dönme" hakkını seçtiğini bildirdiklerini, davalı şirketten yazılı veya sözlü olumlu bir dönüş yapılmadığını, açıklanan nedenlerle seçimlik haklarından "satılanı geri vermeye hazır olduğunu bildirerek sözleşmeden dönme" haklarının hüküm altına alınarak, davalının sözleşmeye konu malını geri almasına ve 32.000,00 EURO'nun müvekkili şirkete ödenmesini, bu taleplerinin mümkün olmaması halinde müvekkilin ödemiş olduğu sözleşme bedelinin mahkemece belirlenerek ayıp oranında indirilerek, müvekkili şirkete ayıp oranında ödeme yapılmasını, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP :

Davalı vekili tarafından verilen cevap dilekçesi ile özetle; Davaya konu işlerin yapımı tamamlanıp teslim edildikten 1 yıl sonra tesisatta sorunlar çıkmaya başladığı, davacı şirketin evinde sürekli olarak ikamet eden ... ...'ın durumu müvekkili şirkete bildirdiği, ilki 14.05.2014 tarihinde olmak üzere 01.07.2015 tarihli son servis hizmeti alındıktan sonra da 08.09.2015 tarihli ihtar ile satılanı geri vermeye hazır olduklarını ve sözleşmeden dönmek istediklerini bildirdikleri, nitekim bu nedenlere dayalı olarak malın geri alınması ve 32.000,00 Euro'nun ödenmesini veya tespit edilecek ayıp oranına göre müvekkillerine bu oranda ödeme yapılmasının karar altına alınması talebiyle davacının mahkemeye başvurduğu, ancak davacı yanın; 01.07.2015 tarihli son servis hizmetiyle tüm sorunların giderilmiş durumda ve çalışır halde ısı sistemi kendilerine teslim edilmişken, herhangi bir neden belirtmeksizin ve teslim tarihinden itibaren 2,5 yıldan fazla zaman da geçtikten sonra ihtar keşide etmesinin sebebi ile, yine ihtardan 9 ay sonra huzurdaki davayı açarken dayandıkları gerekçelerin de yasaya ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunun açık olduğu, kaldı ki ne ihtardan ne de davadan önce sistemin son durumunu, yani ihtarı ya da dava açmayı da gerektirecek nedenlerin mevcudiyetine ilişkin herhangi bir tespitin yaptırılmadığınında sabit olduğu, davacı, sistemin kullanıcı hatasından ve enerji dalgalanmasından meydana gelen arızaların, iyiniyetle bağdaşmayacak biçimde müvekkili firmadan tahsil edilmesi amacına yönelerek yasada aranan bildirim sürelerine riayet etmeyerek, halihazırda arıza olduğuna ve bu arızanın müvekkil firmanın kusurundan kaynaklandığına dair herhangi bir tespit yapılmaksızın davayı açtığı, gerek müvekkili firma gerekse ısı pompasını imal eden firma tarafından defalarca iyiniyetle servis hizmeti verilmesine ve uyarılmasına rağmen yanlış kullanımda ısrarcı olduğu, satıcının kullanıcının ısrarlı ve kötüniyetli kullanım hatalarını tazmin etme zorunluluğu bulunmadığı, halen dahi sistemin ne durumda olduğu ve sonrasında gördüğü zarar yönelik en ufak bir açıklama yapılmadığı, müvekkilce sözleşme gereği teslim edilmiş ve servis hizmetine ihtiyaç duyulmayan kısımlar için de talepte bulunulduğu, bu durumun davacının kötüniyetini gösterdiğinin açık olduğu, bu nedenle açılan davanın reddine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ:

İlk derece mahkemesinin 29.12.2020 tarih ve 2017/1078 Esas, 2020/764 Karar sayılı kararı ile özetle; ''...Yerinde görülmeyen davanın REDDİNE'' dair karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı vekili tarafından verilen 08.07.2021 tarihli istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesi ile özetle;

-Davalı yüklenicinin sözleşmenin 7. Maddesindeki "Montaj işlerini teknik standartlara uygun yapmak, montaj bitiminde gerekli kontrol ve testleri yapmak" yükümlüğü ile 9. madesindeki garanti yükümlülüklerinin çok açık olduğunu, sözleşmede yükümlülüklerin açık olmakla birlikte, hayatın olağan akışına bakıldığında ve mantık çerçevesinde düşünüldüğünde davalı yüklenicinin basiretli bir tacir olarak ve bu konunun uzmanı olarak tüm teknik detay ve teknik eksiklikleri göz önünde bulundurmasının gerektiğini, yapılan işe bakıldığında aslında sistemin bir çok farklı marka ve modelin bir araya getirildiği bir sistem olduğunu, yani tüm bu farklı model ve markaların bir bütün halinde çalışması için her marka ve modelin standardına uygun ara parçaların kullanılması, bu parçaların projelendirilip ön çalışmasının yapılması ve buna göre kurulum yapılmasının elzem olduğunu, bu bağlamda sistemdeki markaların teknik servisi tarafından tutulan servis tutanakları incelendiğinde servis tutanağında kurulumun hatalı yapıldığı, parçaların yanlış bağlandığı, bu nedenle cihazların hata verdiği ve ana kartın yandığı gibi bir sürü kurulum hatasının tespit edildiğini, davalının kurulumu hatalı veya eksik yaptığının aslında servis tutanakları ile sabit olduğunu, ancak davalının bu durumu kabul etmediğini ve ayıbı gidermediğini, servis tutanaklarının bile tek başına davalarının kabulü için yeterli kanaat oluşturduğunu, dava sürecinde ise bilirkişilerin inceleme yapmışlarsa da keşifte yapılan yarım saatlik incelemenin yeterli olmadığını ve dolayısıyla her bilirkişi raporundan çelişki doğduğunu, ancak bu çelişkilerin de giderilmediğini, bir bilirkişinin mekanik arıza derken birisinin elektrik arızası dediğini, diğerinin ise elden geçmesi lazım diye belirttiğini, ancak tüm bilirkişilerin ağız birliği ile kullanıcı hatası dediklerini, en son bilirkişinin kullanıcı hatası olduğunu belirttiğini, oysa ki müvekkilinin tek yaptığının düğmeye basıp açmak, düğmeye basıp kapatmak olduğunu, müvekkilinin akıllı sistem olarak satın aldığı sistemde düğmeye basmaktan başka ne yapabileceğini anlamadıklarını, daha uygun ve uğraş gerektiren sitemler varken müvekkilinin daha az yorulmak ve tek düğmeyle bütün sistemi kontrol etmek için bu şekilde pahalı bir sistem satın aldığını, bu nedenle de müvekkilinin kendisine gösterilen ısı kontrol paneli dışında sistemin hiçbir yerini kullanmadığını, davalı tarafın ne garanti yükümlülüğüne uyduğu ne de montajdaki ayıplarını gidermediğini, sistemin hiçbir şekilde çalışmadığını, dava sürecindeki keşiflerde ve sonrasında tanzim edilen bilirkişi raporlarının da çok sağlıklı olmadığını, tamamının birbiri ile çelişkili olduğunu, bu nedenlerle kararın yanlış kanaat ile verildiğini

Belirterek kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yüklenmesine karar verilmesi istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

DELİLLER, DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; HMK.nın 355. maddesindeki düzenleme uyarınca, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü gözetilerek yapılan inceleme sonucunda,

Dava; ayıp nedeniyle eser sözleşmesinden dönme, mümkün olmazsa ayıp oranında bedelde indirim istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesi tarafından davanın reddine karar verildiği, verilen kararın davacı vekili tarafından istinaf edildiği görülmüştür.

Taraflar arasında davacıya ait konutun ısı pompası ile yerden ısıtması, fan coil ile soğutulması işinin yapılması konusunda 22.03.2013 tarihli eser sözleşmesi yapıldığı, davacının iş sahibi, davalının ise yüklenici olduğu anlaşılmıştır.

Davacı iş sahibi, eser sözleşmesi kapsamında davalı yüklenici tarafından kurulumu yapılan ısıtma-soğutma sisteminin ayıplı olduğunu, ayıbın tüm girişimlere rağmen giderilemediğinden bahisle sözleşmeden dönerek sözleşmeye konu malın davalı tarafa iadesi ile sözleşme bedelinin geri ödenmesi, bu mümkün olmazsa ayıp oranında sözleşme bedelinden indirim yapılmak suretiyle davacıya iadesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından eser sözleşmesine konu işin davalı yüklenici tarafından sözleşmeye uygun olarak yapılıp yapılmadığı, ayıplı olup olmadığı, ayıplı ise bu ayıbın kabulden imtinayı gerektirecek nitelikte olup olmadığı, üretimden ya da kullanımdan kaynaklanıp kaynaklanmadığının tespiti için mahallinde iki kez keşif yaptırıldığı, 10.01.2017 tarihli makina mühendisi tarafından düzenlenen rapor ve 23.01.2019 tarihli aynı makina mühendisi ve elektrik mühendisi tarafından ortak olarak düzenlenen raporda sözleşmeye konu sistemdeki arızaların kullanıcı hatasından kaynaklanan hatalar olduğunun belirtildiği; bir elektrik mühendisi ve bir makina mühendisinden oluşan yeni bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 13.11.2019 tarihli kök raporda ve 17.07.2020 tarihli ek raporda da sözleşmeye konu ısıtma-soğutma sistemine ait ekipmanların tamamının sözleşme şartlarına uygun olarak davalı tarafça seçildiği ve montajının yapıldığı, sistemdeki arızaların tamamının kullanıcı hatasından kaynaklandığının belirtildiği, alınan tüm bilirkişi raporlarında davalı tarafça kurulumu gerçekleştirilen ısıtma-soğutma sistemindeki arızaların tamamının kullanıcı hatasından kaynaklandığının belirtildiği, davacı vekili tarafından istinaf sebebi yapılan hususların bilirkişi raporlarında değerlendirilip tartışıldığı ve gerekçeleriyle açıklandığı anlaşıldığından Mahkemece davanın reddine ilişkin verilen kararda usule ve yasaya aykırılık bulunmadığından davacı vekilinin istinaf istemi yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamı, mahkeme gerekçesi ve yapılan değerlendirmeye göre; mahkemece verilen karar usul ve yasaya uygun olup, davacı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş olup, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1. İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 29.12.2020 tarih ve 2017/1078 Esas, 2020/764 Karar sayılı kararı, usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan, davacı vekilinin bu karara karşı yapmış olduğu istinaf kanun yoluna başvurusunun, 6100 sayılı HMK'nın 353/(1). b. 1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olması nedeniyle, alınması gereken 427,60 TL istinaf nispi karar harcından, peşin alınan 59,30 TL harcın mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

3. Davacı vekili tarafından yatırılan 162,10 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile yapılan istinaf kanun yolu giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

4. Kararın, ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 362/(1)-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere 06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.