İzmir BAM 14. HD 2021/923 E. 2023/1762 K.

T.C.

İZMİR

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

14. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2021/923

KARAR NO : 2023/1762

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İZMİR 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : 2019/510

KARAR NO : 2021/275

DAVA TARİHİ : 02/12/2019

KARAR TARİHİ : 23/03/2021

DAVA : Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan İtirazın İptali

KARAR TARİHİ : 30.11.2023

KARARIN YAZ. TARİH : 30.11.2023

İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 23.03.2021 tarih ve 2019/510 Esas, 2021/275 Karar sayılı kararının, istinaf başvurusu yoluyla incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, dairemize gönderilen dosya incelendi, dosya içeriğine göre incelemenin duruşmasız olarak yapılması uygun görülmekle, gereği konuşulup düşünüldü.

İSTEM:

Davacı vekili tarafından verilen dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin davalıdan olan 41.420,00-TL alacağına ilişkin İzmir 21. İcra Müdürlüğünün 2019/13752 sayılı dosyası ile yasal takip başlatıldığını, davalının böyle bir borcu olmadığından bahisle borca itiraz ederek icra takibinin durmasına sebebiyet verdiğini, takibe konu 41.420,00-TL bedelli 17.07.2019 düzenleme tarihli 005136 nolu jenaratör bakım ve onarım hizmeti işine ilişkin fatura alacakları için müvekkiline herhangi bir ödemede bulunmadığını, alacağın varlığının irsaliyeli fatura ile sabit olduğunu, dava yoluna başvurmadan önce dava şartı olan arabuluculuğa başvuru şartı gereğinin de yerine getirildiğini, anlaşma sağlanamadığını, açıklanan nedenlerden dolayı davanın kabulü ile takibe itirazın iptali ile takibin devamına, % 20 den az olmamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesine, masraf ve vekalet ücretinin davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP:

Davalı vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde özetle; Davacının iddilarının gerçeği yansıtmadığını, Kamu İhale Kanunu'nun 22-d maddesine göre davacı şirketi ile müvekkili idare arasında "3 adet Jeneratör ve 1 adet Kompressör Bakım Onarım" işine ait sözleşme yapıldığını, işin ifası sonrasında davacıya ait 17.07.2019 tarih A-005136 nolu fatura 22.08.2019 tarihinde muhasebeleşmiş olup, ödeme sırasına alındığını, davacı firmaya ödeme yapılmak istendiğini, fakat firmanın vadesi geçmiş borç durumunu gösterir belgeyi idare göndermediği için ödeme yapılamadığını, ödeme yapılabilmesi için bu belgenin idareye ibraz edilmesinin yasal bir zorunluluk olduğunu, mevcut şartlarda ödeme yapılamamasının davacının kusurundan kaynaklandığını, huzurdaki davanın akıbetinde davacı şirketin uyuşmazlık konusu döneme dair SGK ve vergi borcunun sorgulanmasının gerektiğini, müvekkili kurumun sebep olmadığı takdirde icra takibi giderleri ve icra vekalet ücreti ödeme külfeti altında bırakılmasının hakkaniyete aykırı olduğundan bu davanın ikame edilmesinde korunması gerekli hukuki bir menfaatin olmadığını, açıklanan nedenlerle davanın reddine, haksız davaya neden olan davacı yanın kötü niyet tazminatı ödemeye mahkum edilmesine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ:

İlk derece mahkemesinin 23.03.2021 tarih ve 2019/510 Esas, 2021/275 Karar sayılı kararı ile özetle; ''Davanın kabulüne, davalı borçlunun İzmir 21. İcra Müdürlüğünün 2019/13752 esas sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin aynen devamına, alacak belirlenebilir olduğundan davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine'' dair karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davalı vekili tarafından verilen 04.05.2021 tarihli istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesi ile özetle; yargılama sırasında iddia ve savunmanın genişletilmesi yasağının söz konusu olduğu bir dönemde davacı şirketin bilirkişi ile iletişime geçerek delil listesinde bulunmayan bazı mail çıktılarını bilirkişiye ulaştırdığını, bu durumun ise yargılamanın seyrini değiştirdiğini, söz konusu durumun usul hukukunun delillerin toplanmasına dair emredici hükümlerine aykırı olduğuna dair itirazlarının yerel mahkemece gözetilmediğini, davacı şirketçe vadesi geçmiş borç durumunu gösterir belgenin gönderildiği belirtilen ...@....gov.tr ve ...@....gov.tr mail adreslerinin idarelerinin resmi mail adresi olmadığını, bu yönde yerel mahkemenin yaptığı tespitin hatalı olduğunu, bahsi geçen mail adreslerine sahip olan personellerin idarelerinin ödeme biriminde çalışmadığını, idareleri ödeme biriminin resmi mail adresinin ...@....gov.tr olduğunu, davacının bu belgeyi idareye usulüne uygun bir şekilde ibraz ettiğini ispat edemediğini, dolayısıyla somut uyuşmazlıkta ödeme yapılamamasının davacının kusurundan kaynaklandığını, ödemenin gerçekleştirilememesinin davacının kusurundan kaynaklandığından icra takibi açılmasına müvekkili idarenin sebebiyet vermediğini, borcun cebri icra yöntemiyle tahsil edilmeye çalışılmasının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerini bertaraf etmeyi amaçladığını, açıkladıkları gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulünün hatalı ve hukuka aykırı olduğunu belirterek istinaf taleplerinin kabulüne, davacı yanca ikame edilen haksız davanın reddine, yargılama gideri, istinaf giderleri ile vekâlet ücretinin davacı şirket üzerinde bırakılmasına karar verilmesi istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davacı vekili tarafından verilen 17.05.2021 tarihli istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesine yanıt dilekçesi ile özetle; davalı tarafın, davaya cevap dilekçesinde "firma vadesi geçmiş borç durumunu gösterir belgeyi idaremize göndermediği için ödeme yapılamamıştır" iddiasında bulunmuşsa da iddiasını ispata yarayacak herhangi bir belge sunmadığını, müvekkili şirketin davalı idareden alacaklı olduğuna ilişkin faturalar sunularak iddialarının kanıtlandığını, tarafların ticari defterlerinin incelenmesi sonucu da müvekkili şirketin davalıdan alacaklı olduğunun açıkça ortaya çıktığını, davalı tarafın, dava konusu borcu ödememekte haklı bir sebebinin olduğunu iddia ettiğinden, bu iddiasını ispatla yükümlü olanın yine davalının kendisi olduğunu, bu nedenle, ortada bir iddia ve savunmanın genişletilmesi olmadığının açık olduğunu, müvekkili şirketin vergi borcu olmadığına dair belgeyi sunmadığı iddiasını ispat yükünün davalıda olduğunu ve davalının bu iddiasını herhangi bir delille desteklememiş olduğunu, 11.02.2021 tarihli celsenin ara kararına bakıldığında taraflarınca sunulan mail görüntülerinin mahkemece kabul edildiğini, davalı tarafça bilirkişiye ulaştırılan mail görüntülerinden bahsedildiyse de, ilk derece mahkemesince bilirkişi raporunun yalnızca davalı idarenin müvekkili şirkete borcu olduğunun tespiti konusunda hükme esas alındığını, bu tespitin de tarafların ticari defterleri incelenerek yapıldığından, burada da bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, davalının her ne kadar itirazlarında resmi mail adreslerinin ...@....gov.tr olduğunu belirtmişse de, gelen mail uzantısında "21.10.2019 tarihinden itibaren borcu yoktur evrağınızı ...@....gov.tr adresine gönderiniz." kaydının yer aldığı sabit olmakla, müvekkilinin borcu yoktur evrağını 17.10.2019 tarihinde göndermiş olduğu da açık olduğundan mail uzantılarında ...'ya ait otomatik kayıtların yer almasının da geçerli resmi mail adresi ile iletişimde olunduğunun en açık ispatı olduğunu, bu sebeple davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.

DELİLLER, DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; HMK.nın 355. maddesindeki düzenleme uyarınca, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü gözetilerek yapılan inceleme sonucunda,

Dava; eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

Taraflar arasında 4737 sayılı Kamu İhale Kanunun 22-d maddesine göre "9 adet Jeneratör ve 1 Adet Kompresör Bakım Onarım" işine ait eser sözleşmesi yapıldığı, davacı yüklenici eser sözleşmesi uyarınca edimini ifa ettiğini ancak davalı iş sahibinin 41.420,00-TL bedelli 17.07.2019 düzenleme tarihli 005136 nolu jenaratör bakım ve onarım hizmeti işine ilişkin fatura bedelini ödemediği iddiasıyla icra takibi başlattığı, davalı iş sahibi ise davacı yüklenicinin vadesi geçmiş borç durumunu gösterir belgeyi ibraz etmemesi nedeniyle ödeme yapılmadığını, bu durumun davacının kusurundan kaynaklandığını savunduğu görülmüştür.

İlk derece mahkemesi tarafından tarafların ticari defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırıldığı, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuna göre, taraf defterlerinin usulüne uygun tutulduğundan lehlerine delil vasfını haiz olduğu, dava ve takibe konu faturanın her iki tarafın defterlerinde kayıtlı olduğu, 21.06.2019 tarihli teslim tutanağından takip dayanağı fatura içeriğinin davacı tarafından davalıya teslim edildiği, icra takip tarihi ve dava tarihi itibariyle davacının davalıdan takip dayanağı faturadan kaynaklı 41.420,00 TL alacaklı olduğu, 6183 sayılı kanunun 22/A maddesinin uygulanması ile ilgili "Tahsilat Genel Tebliği:A sıra No:1'de değişiklik yapılmasına dair tebliğde borç durumunu gösterir belgenin ne zaman, nasıl, kim tarafından isteneceği, kime hangi usullerle teslim edileceği gibi usul ve esasların belirlenmediğinin belirtildiği; davacının 6183 sayılı kanunun 22/A maddesi kapsamında vadesi geçmiş SGK ve vergi borcunun bulunmadığının İzmir SGK İl Müdürlüğünün ve İzmir Vergi Dairesi Başkanlığı'nın cevabi yazısından anlaşıldığı; davalı iş sahibinin davacı yüklenicinin vadesi geçmiş borç durumunu gösterir belgeyi ibraz etmemesi nedeniyle ödeme yapılmadığına ilişkin savunmasına karşı davacının elektronik ortamda davalının resmi e-mail adreslerine borç durumunu gösterir belgeyi 19.08.2019, 29.08.2019, 04.09.2019, 17.09.2019, 01.10.2019 ve 09.10.2019 tarihlerinde gönderildiğine dair karşı delil sunulduğu, ilk derece mahkemesi tarafından davalı iş sahibine müzekkere yazılarak HMK madde 145 kapsamında sözkonusu delilin gösterilmesine izin verildiği; bu kapsamda davacının e-mail yoluyla gönderdiği borcu yoktur belgesini hangi birime göndereceğini bilemeyebileceğinden davalının kendi iç ilişkisinde ödeme birimine havale etmesi gerektiği dolayısıyla davacı tarafça "borcu yoktur belgesi" sunulmuş olmasına rağmen davalı tarafın davacıya ödeme yapmadığından davanın kabulüne ve dava konusu alacağın likit olması sebebiyle icra inkar tazminatına hükmedilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde usule ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin istinaf istemi yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamı, mahkeme gerekçesi ve yapılan değerlendirmeye göre; mahkemece verilen karar usul ve yasaya uygun olup, davalı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş olup, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1. İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 23.03.2021 tarih ve 2019/510 Esas, 2021/275 Karar sayılı kararı, usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan, davalı vekilinin bu karara karşı yapmış olduğu istinaf kanun yoluna başvurusunun, 6100 sayılı HMK'nın 353/(1). b. 1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2. Davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olması nedeniyle, alınması gereken 2.829,40 TL'den peşin alınan 707,35 TL'nin mahsubu ile kalan 2.122,05 TL'nin davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

3. Davalı vekili tarafından yatırılan 162,10 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile yapılan istinaf kanun yolu giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

4. Kararın, ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 362/(1)-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere 30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.