İzmir BAM 11. HD 2021/1758 E. 2024/982 K.

T.C.

İZMİR

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

11. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2021/1758

KARAR NO : 2024/982

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İZMİR 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11.06.2021

NUMARASI : 2015/888 E. 2021/549 K.

DAVANIN KONUSU : Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat)

KARAR TARİHİ : 15.05.2024

KARAR YAZIM TARİHİ : 15.05.2024

İzmir 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 11.06.2021 tarih 2015/888 E. 2021/549 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :

DAVA : Davacı vekili, 20/05/2013 tarihinde, müvekkilinin sürücüsü olduğu ... plakalı motosiklete, davalıların ZMMS sigortacısı, işleteni ve sürücüsü olduğu ... plakalı aracın çarpışması neticesinde, müvekkilinin ağır yaralandığını, sürekli iş göremezliğinin oluştuğunu, ayrıca bakım ihtiyacı, SGK tarafından karşılanmayan tedavi giderleri ve estetik giderlerinin oluştuğunu belirterek, belirsiz alacak davası niteliğinde olmak üzere 1.000 TL maddi tazminatın davalı işleten ve sürücü yönünden kaza tarihinden, davalı sigorta şirketi yönünden dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte; ayrıca 30.000,00 TL manevi tazminatın davalı işleten ve sürücüden kaza tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 21/11/2016 tarihli dilekçesinde, maddi tazminat taleplerinin 300,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 300,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL SGK tarafından karşılanmayan tedavi gideri, 100,00 TL bakıcı gideri, 100,00 TL tedavi için ulaşım gideri, 100,00 TL estetik tedavi giderlerinden oluştuğunu beyan etmiştir.

CEVAP : Davalı ... (... sigorta) Sigorta A.Ş. vekili, dava tarihi itibariyle taleplerin zamanaşımına uğradığını, müvekkili şirketin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru, poliçe teminat limiti ve davacının gerçek zararı ile sınırlı olduğunu, tedavi giderleri ve bakıcı giderlerine ilişkin giderlerin teminat kapsamında olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... Ltd Şti. vekili, mahkemenin görevli olmadığını, kazanın Torbalı ilçesinde meydana geldiğini, yetkili mahkemenin Torbalı mahkemeleri olduğunu, müvekkili ...'ın kusursuz olduğunu, ceza dosyasında kendisine atfedilen kusuru kabul etmediklerini, davacının astsubay emeklisi olması nedeniyle maddi zararının bulunmadığını, kendisine ait zeytinlikleri işleyememesinden kaynaklanan zararın kazadan doğmadığını, taleplerinin sebepsiz zenginleşmeye yönelik olduğunu, faiz talep edilebileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 31/08/2016 tarihli ATK raporuna göre kazanın meydana gelmesinde davalı sürücü ...'ın %25 oranında tali, davacının ise %75 oranında asli kusurlu olduğu, kaza tespit tutanağı, ceza yargılamasında alınan kusur raporu ve mahkemece alınan raporun uyumlu olduğu, ATK İstanbul 3. İhtisas Kurulunun 27/09/2017 tarihli maluliyet raporu ile ATK 2. Üst kurulunun 21/02/2019 tarihli maluliyet raporuna göre kaza tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranları Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre davacının sürekli iş göremezlik kaybına uğramadığı, geçici iş göremezlik süresinin ise 9 ay olduğu; 10/10/2019 ve 06/01/2020 tarihli aktüerya raporlarında davacı tarafından talep edilebilecek geçici iş göremezlik tazminatının 1.851,11 TL, SGK tarafından karşılanmayan tedavi giderinin 155,76 TL, tedaviye bağlı ulaşım giderinin 175,00 TL ve bakım giderinden kaynaklanan tazminat alacağının ise 547,52 TL olduğu yönünde görüş bildirildiği, maluliyet raporlarında davacının bakım ihtiyacı ile estetik giderine ilişkin değerlendirme yapılmadığı gözetilerek davacının bu talepleri yönünden talebin devam edip etmediğinin sorulduğu, davacı vekilinin 19/03/2021 tarihli dilekçesinde bakım ihtiyacı ve estetik tedavi yönünden taleplerinin olmadığını beyan ettiği gerekçesiyle; maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 2.181,87 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile (davalı sigorta şirketi dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ve kaza tarihi itibariyle geçerli ve yürürlükte olan zmms poliçe teminat limitleri ile sınırlı sorumlu olmak kaydı ile) davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 2.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı işleten ve sürücüden müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ : Davacı vekili, İstanbul ATK 3. İhtisas Kurulu'nun 27/09/2017 tarihli maluliyet raporunda müvekkilinin kalıcı maluliyetinin bulunmadığı, geçici iş göremezlik süresinin olay tarihinden itibaren 9 ay olduğunun tespit edildiği, bu rapora itiraz üzerine alınan ATK İkinci Üst Kurulunun 21.02.2019 tarihli raporunda aynı görüşün yinelendiğini, bu raporların usule, yasaya, hakkaniyete ve Yargıtay kararlarına aykırı olduğunu, kaza nedeniyle müvekkilinin omuriliğinde meydana gelen kırıklar nedeniyle 10-15 cm beton yerleştirildiğini, vücudunun değişik bölgelerinde daha birçok yaralanmalar, çıkma ve kırılmalar meydana geldiğini, iyileşme sürecinde başkasının yardımına ihtiyaç duyarak hayatını idame ettirdiğini, ayrıca kafa travması geçirdiğini, buna bağlı olarak boyun fıtığı meydana geldiğini, aşırı ve şiddetli şekilde baş ağrısı ile kulak çınlamasının devam ettiğini, ayrıca %25-30 civarında işitme kaybı olduğunu, unutkanlık ve horlama başladığını, ATK raporunun yanlı, dosyayı aydınlatıcı mahiyette olmayan bir rapor olduğunu, hükme esas alınamayacağını, yerleşik Yargıtay uygulamalarında artık maluliyet raporlarının Üniversitelere bağlı hastanelerden alınması gerektiği, zira ATK'nın daha çok vefat eden şahısları incelemekle görevli olduğu, üniversite hocalarının veya akademik kariyeri olan doktorların davacının durumu tespitinde daha önemli rol oynayacağının belirtildiğini; hükmedilen manevi tazminat tutarının düşük olduğunu istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını istemiştir.

GEREKÇE : Dava, trafik kazası nedeniyle karşı aracın işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısından sürekli ve geçici işgöremezlik tazminatı, bakıcı gideri, tedavi ve ulaşım giderlerinin tahsili, ayrıca işleten ve sürücüden manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının tespiti açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir. (Yargıtay 4. HD 20.06.2022 tarih ve 2021/13933 E. 2022/9109 K. sayılı ilamı) Somut uyuşmazlıkta kaza tarihinin 20/05/2013 tarihi olmasına göre, düzenlenecek raporun 11/10/2008 tarihli Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranları Tespit İşlemleri Yönetmeliği ekindeki cetvellerin kullanılması suretiyle düzenlenmesi gerekir.

İlk derece mahkemesince ATK 3. Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınan 27.09.2017 tarihli raporda, dava konusu trafik kazası sorasında davacı hakkında düzenlenmiş tıbbi belgeler incelenmek suretiyle davacının motosiklet kazasına bağlı L1 vertebra kompresyon kırığı nedeniyle kaza tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmadığından sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı, iyileşme süresinin kaza tarihinden itibaren 9 aya kadar uzayabileceği yönünde görüş bildirilmiştir. Davacı vekilinin itirazı üzerine bu kez ATK Adli Tıp İkinci Üst Kurulu tarafından düzenlenen 21.02.2019 tarihli raporda, davacının motosiklet kazasına bağlı L1 vertebra kompresyon kırığına neden olan yaralanmasının 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmadığı, iyileşme süresinin kaza tarihinden itibaren 9 aya kadar uzayabileceği bildirilmiştir. Adli Tıp Kurumundan alınan, kaza tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmiş raporlar, az yukarıda anılan ilke, esaslara uygun ve maluliyetin tespiti hususunda yeterli olup, davacı vekilinin maluliyet durumuna ilişkin istinaf sebebi yerinde görülmemiştir.

Davacı vekilinin manevi tazminata ilişkin istinaf itirazlarına gelince; manevi tazminat, ne bir ceza ne de gerçek anlamda bir tazminattır. Zarara uğrayan kişinin çektiği acıyı, duyduğu elem ve üzüntüyü bir nebze olsa da dindiren, zarara uğratan olay nedeniyle oluşan ruhsal tahribatı onarmaya yarayan bir araçtır. Manevi tazminatın kapsam ve miktarını takdir hakkı kural olarak hakime aittir. Hakim, manevi tazminatı hak ve nesafete uygun olarak belirlemeli, bu belirlemede hukuk kurallarının yanında tarafların sosyal, ekonomik ve moral yapısı ile özellikle de somut olayın koşullarını gözetmelidir. Manevi tazminat olarak takdir edilecek tutar manevi acıları kısmen de olsa gidermesinin yanında kamuoyu ve sosyal vicdanda da kabul görmeli ve zarar gören açısından da bir zenginleşme aracı olmamalıdır. Eldeki davada, davacının %75, davalı sürücünün %25 oranında kusurlarıyla gerçekleşen trafik kazasında, davacının sürekli maluliyete uğramadığı, iyileşmesi 9 aya kadar uzayacak şekilde yaralandığı anlaşılmış olup, kazanın oluş şekli, kaza tarihi, tarafların ekonomik sosyal koşulları, zararın ağırlığı karşısında mahkemece takdir edilen manevi tazminat makul ve ılımlı bulunmuş olmakla, davacı vekilinin manevi tazminat miktarına ilişkin istinaf itirazı haklı bulunmayıp verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1. b. 1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2. Davacı yönünden istinaf karar harcı olan 427,60. TL maktu harçtan, peşin alınan 59,30. TL harcın mahsubu ile bakiye 368,30. TL harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

3. İstinaf başvurusu nedeniyle davacının yaptığı giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına,

Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay ilgili Hukuk Dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.15.05.2024