İzmir BAM 11. HD 2021/1756 E. 2024/975 K.

T.C.

İZMİR

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

11. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2021/1756

KARAR NO : 2024/975

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İZMİR 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26.05.2021

NUMARASI : 2018/785 Esas 2021/485 Karar

DAVANIN KONUSU : Tazminat

KARAR TARİHİ : 15.05.2024

KARAR YAZIM TARİHİ : 15.05.2024

İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 26.05.2021 tarih 2018/785 Esas 2021/485 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :

DAVA :Davacı vekili, 11/09/2010 tarihinde sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile seyir halinde bulunduğu sırada sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı araçla çarpıştıklarını, meydana gelen trafik kazasında ... plakalı araçta yolcu olarak bulunan davacının ağır derecede yaralandığını, kaza sonrası davacının tedavi gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 100 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 100 TL kalıcı iş göremezlik tazminatının davalı sigorta şirketlerinden kusurları oranında tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP :Davalı ... Sigorta A.Ş vekili, davacı tarafça başvuru şartının yerine getirildiğinin kabul edilebilmesi için gerekli belgelerin tamamının sigorta şirketine ibraz edilmesi ve kanunda öngörülen sürenin dolmasına rağmen ödeme yapılmamış olması gerektiğini, ... plakalı aracın davalı sigorta şirketi nezdinde 29/04/2010- 29/04/2011 tarihleri arasında zmms poliçesi ile sigortalı olduğunu, sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı ve sigortalının kusuru oranında olduğunu, davacının emniyet kemeri takıp takmadığının tespiti gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkili mahkemelerin Anadolu Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu, davacının maluliyet raporunu davalı şirkete başvuru sırasında ve sonrasında sunmadığını, dava konusu kazanın 11/09/2010 tarihinde meydana geldiğini, sigorta poliçesinden doğan taleplerin 2 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, zamanaşımı süresi dolduktan sonra açılan davanın reddi gerektiğini, ... plakalı aracın davalı şirket tarafından zorunlu trafik sigortası ile 02/01/2020-02/01/2021 tarihleri arasında sigortalı olduğunu, kazanın meydana gelmesinde asli ve kusurlu tarafın diğer araç sürücüsü olduğunu, davalı şirketin poliçe kapsamında hiçbir sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma, ATK raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 11/09/2010 tarihinde ... plakalı ve ... plakalı araçların trafik kazasına karıştıkları, ... plakalı araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığı, davacının kaza nedeniyle geçici ve sürekli iş göremezlik zararının bulunduğu ve davalı sigorta şirketlerinin kazaya sebebiyet veren ... plakalı ve ... plakalı araçların zmss sigortacısı olarak sorumlu oldukları iddiasıyla işbu davayı ikame ettiği, davalı ...(...) Sigorta tarafından mahkemenin yetkisine itiraz edilmişse de davalı sigortanın İzmir ilinde bölge müdürlüğünün bulunduğu, KTK'nun 110. maddesi uyarınca mahkemenin yetkili olduğu, davalı ...(...) Sigorta A.Ş'nin yetki itirazının yerinde olmadığı, yine davalı ...(...) Sigorta tarafından zamanaşımı defi ileri sürülmüş ise de, davaya konu trafik kazasının 11/09/2010 tarihinde meydana geldiği, kazada birden fazla kişinin yaralandığı, TCK'nun 66, 89, TBK'nun 72 ve 2918 sayılı KTK nun 109 maddesi uyarınca somut olayda dava tarihi itibariyle 8 yıllık ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı, bu nedenle davalının zamanaşımı definin de yerinde olmadığı, mahkemece tarafların iddia ve savunmaları kapsamında bildirilen tüm delillerin toplandığı, davacının maluliyetinin bulunup bulunmadığının tespiti için dosyanın İstanbul ATK'ya gönderildiği, İstanbul ATK 2. İhtisas Kurulunun 29/01/2020 tarihli raporuna göre Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri esas alınarak davacı için sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı, geçici iş göremezlik süresinin ise 2 aya kadar uzayabileceği yönünde görüş ve kanaat bildirildiği, bu rapora göre davacının sürekli maluliyetinin bulunmadığı, 2 aylık geçici iş göremezlik süresinin olduğu, kaza tarihinde 13 yaşında bulunan davacının geçici iş göremezlik tazminatı talep edemeyeceği, geçici iş göremezlik talep şartlarının da bu sebeple oluşmadığı, mahkemece alınan İstanbul ATK 2. İhtisas Kurulunun 29/01/2020 tarihli raporunun usul ve yasa ile dosya kapsamına uygun, gerekçeli, denetime ve hükme esas alınmaya elverişli olduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ : Davacı vekili, yerel mahkemece dava aşamasında aldırılan 06.02.2020 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi'nin davacı ...'a ait maluliyet raporunda yapılan incelemede; davacı küçük ...'un davaya konu kaza nedeniyle 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında herhangi bir maluliyetinin bulunmadığını, tıbbi iyileşme süresinin ise 2 (iki) ay olduğunun tespiti yapıldığını, 06.02.2020 tarihli rapora karşı itiraz etmeleri üzerine dosya ve eklerinin davacı küçüğün sürekli ve geçici iş göremezliğinin tespiti amacıyla İstanbul Adli 2. İhtisas Dairesi'nin Üst Kurulu'na Tıp Kurulu'na gönderildiğini, İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi'nin Üst Kurulu tarafından hazırlanan 10.11.2020 tarihli raporunda ise '' Davacı vekilince itirazların Adli Tıp Üst Kurullarının görev tanımlarını yapan Adli Tıp Kurumu Kanununun ilgili maddelerine uyar şekilde Adli Tıp İkinci Üst Kurulunca değerlendirmeyi gerektirecek ölçütlerin hiçbirini karşılamadığı, dosyada mevcut raporlar arasında çelişki olmadığı..'yönünde tespit yapıldığını ve mahkeme dosyasının ilgili kurum tarafından iade edildiğini, yerel mahkemece itirazları dikkate alınmadan işbu dosya kapsamında mevcut raporlar üzerinden davanın reddine karar verildiğini, ancak taraflarınca dava dışında davacı ...'un davaya konu kaza nedeniyle sürekli iş göremezlik ile geçici iş göremezlik tespiti için İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı'ndan alınan 28.05.2018 tarihli raporda; 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında muayene tarihindeki yaşı dikkate alınarak meslekte kazanma gücünde azalma oranının %3.3 olduğu, olay tarihindeki yaşı dikkate alınarak yapılan hesaplamada ise meslekte kazanma gücünde azalma oranının %3.3 olduğu yönünde tespit yapıldığını, yeteri kadar inceleme yapılmadan ve somut, objektif ve hukuki verilere dayanılmadan yanlış sonuçlara ve kanaate varılarak hazırlanan raporların yargılamanın esasında dikkate alınmasının hukuken mümkün olmadığını, gerek 06.02.2020 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen maluliyet raporunda, gerek ise 10.11.2020 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Üst Kurulu'nun raporunda dosya kapsamında mevcut davacıya ait tedavi evrakları ile raporlar, davacının durumu, yaşı, meslek grubu incelenmeden, eksik inceleme sonucu düzenlenen , raporlar arasında çelişki barındırdığından her iki raporun da hüküm kurmaya elverişli bir rapor olmadığını, 06.02.2020 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen maluliyet raporu ile taraflarınca dava dışında aldırılan İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nın 28.05.2018 tarihli maluliyet raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi adına İstanbul Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan yeniden maluliyet raporu alınması gerekirken raporlar arasındaki çelişki giderilmeden 06.02.2020 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun raporu üzerinden hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Yargıtay’ın yerleşik içtihatları gereğince ödenecek tazminata temel teşkil edecek olan maluliyetin, bu maluliyetin ne kadarının iddia edilen kaza sebebiyle oluştuğunun ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan rapor alınmasını gerektirmekte olduğunu, gerek 06.02.2020 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi'nin tarafından düzenlenen maluliyet raporunda, gerek ise İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı'ndan alınan 28.05.2018 tarihli raporu ile aralarında mevcut çelişkilere rağmen denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olmayan 06.02.2020 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun düzenlemiş olduğu maluliyet raporu üzerinden yerel mahkemece hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf nedenleri olarak ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

GEREKÇE :Dava, 11.09.2010 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle kazada yaralanan davacının geçici maluliyeti ve sürekli maluliyetine ilişkin maddi tazminat istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

Davacının maluliyetinin tespiti açısından dosyanın İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'na gönderildiği, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi'nin 29.01.2020 tarih 1179 sayılı raporu ile, davacının 11.09.2010 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazasına bağlı gelişen yaralanmasının 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında fonksiyonel araz bırakmadan iyileşmiş olduğu, sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı, iyileşme (iş göremezlik) süresinin kaza tarihinden itibaren 2 (iki) aya kadar uzayabileceği yönünde rapor tanzim edildiği, işbu kurul raporunun dosya kapsamıyla uyumlu, hükme esas almaya ve denetime elverişli mahiyette bulunduğu, her ne kadar davacı vekili tarafından Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi bünyesinde iki öğretim görevlisi tarafından tanzim edilen 28.05.2018 tarihli rapor ile bu raporun çeliştiğinden bahisle çelişkinin giderilmediği ileri sürülmüş ise de, söz konusu raporun 28.05.2018 düzenleme tarihli olmasına ve yargılamaya konu davanın ise bu tarihten sonra 04.07.2018 tarihinde açılmış olmasına karşın, davacı vekilince gerek dava dilekçesi ekinde gerekse mahkemece verilen süre içesinde delilleriyle birlikte mahkemeye sunulmadığı gibi istinaf dilekçesinde dosyaya sunulan raporun ilgili yönetmelik hükümleri çerçevesinde tanzim kılınmadığı, HMK 357/1.maddesi gereğince ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmaların dinlenemeyeceği, yeni delillere dayanılamayacağı yönündeki yasal düzenlemeye nazaran davacı vekilinin bu hususlara ilişkin istinaf nedenleri isabetli değildir.

Öte yandan asgari geçim indirimi bedeli, fiili çalışmanın karşılığı olan bir ödeme olup, fiilen çalışmayan kişiler için efor kaybı tazminatı hesaplanırken ücrete dahil edilmesi mümkün değildir. Bu itibarla; kaza tarihinden itibaren tazminat hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, kaza tarihinde 18 yaşından küçük olan ve gelir getirici bir işte fiilen çalışması mümkün olmayan çocuk için işgücü kaybı (efor kaybı) tazminat hesabı yapılırken, fiilen çalışmaya başlayacağı 18 yaşına kadar AGİ dahil edilmemiş asgari ücret üzerinden ve 18 yaştan sonraki aktif devre içinse AGİ bedeli dahil edilmiş asgari ücret üzerinden hesap yapılması gereklidir. ( Yargıtay 4. HD'nın 04/10/2021 tarih ve 2021/5496 E. - 2021/5966 K. Sayılı ilamı ) Davacının kaza tarihindeki yaşı itibariyle, kazanç getiren herhangi bir işte çalışması sözkonusu olamayacağı (bu konuda davacı tarafın bir iddiası ile sunduğu somut neden ve delil bulunmadığından) ve bu yönden mahrum kalınan bir kazançtan bahsedilemeyeceği, bu nedenle geçici iş göremezlik tazminatına hükmolunamayacağı sabittir. (Yargıtay 4. HD'nın 28.03.2022 tarih ve 2021/12164 E. - 2022/6003 K. Sayılı ilamı )

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; ilk derece mahkemesince hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olmasına, tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin doğru nitelendirilmesine, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, ilk derece mahkemesince verilen kararda bir hukuka aykırılık bulunmamakla, davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde değildir.

Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1. b. 1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2. Davacı yönünden istinaf karar harcı olan 427,60 TL'den peşin alınan 59,30 TL'nin mahsubu ile eksik kalan 368,3‬0 TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

3. İstinaf başvurusu nedeniyle davacının yaptığı giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına,

Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin olmak üzere 15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.