İzmir BAM 11. HD 2021/992 E. 2024/253 K.

T.C.

İZMİR

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

11. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2021/992

KARAR NO : 2024/253

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İZMİR 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25.11.2020

NUMARASI : 2014/361 E. - 2020/578 K.

DAVANIN KONUSU : Menfi Tespit

KARAR TARİHİ : 08.02.2024

KARAR YAZIM TARİHİ : 08.02.2024

İzmir 5.Asliye Ticaret Mahkemesinin 25.11.2020 tarih 2014/361 E. - 2020/578 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :

DAVA : Davacı vekili, davalının tefecilik yaptığını, davacının paraya ihtiyacı olması üzerine davalıdan faizle borç para aldığını, borcun toplamının 46.000-TL olduğunu, borca karşılık davalı tarafından tehdit ile boş senet imzalatıldığını, devamında borcunun 135.000,00-TL'ye sonra 172.000,00-TL'ye sonrasında ise 365.500,00-TL olduğunu söylenerek zorla senet imzalattığını, davacının taşınmazını satarak 225.000,00-TL ödeyerek davalının elindeki 172.000,00-TL bedelli senedin geri aldığını, 46.000,00-TL borç için 225.000,00-TL ödeme yapmasına rağmen davalının elinde bulunan toplam 572.000,00-TL bedelli üç adet senedin iade edilmediği gibi 140.000,00-TL daha para istediğini, bu senetlere istinaden davalı tarafından davacı hakkında takip başlatıldığını, davalıya borcu bulunmadığını, belirterek; İzmir 7. İcra Müdürlüğünün 2008/7303 Esas sayılı dosyasındaki 365.500,00-TL, 2008/3558 Esas sayılı dosyasındaki 135.000,00-TL ve 2008/3449 Esas sayılı dosyasındaki 72.000,00-TL bedelli senetlerden dolayı borçlu olmadığının tespitine, % 40 icra kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP : Davalı vekili, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davalının tefecilik yapmadığını, davacının davalıdan borç para alarak karşılığında senet verdiğini, davacının aldığı paraları ödeyemeyince kardeşiyle ortak olduğu taşınmazdaki payını davalıya devredeceğini söyleyerek borç para istediğini, bu konuda bir sözleşme yaparak senet düzenlediklerini, davacının taşınmazı üçüncü kişilere satığını, davalının güveni kalmadığından elindeki senetlere istinaden takip başlattığını, belirterek; davanın reddine, davacının % 40 icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre; İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/77 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada, davalının davacıya 46.000,00-TL borç para verdiği, bu borç ödenmesine rağmen sanığın faiz ekleyerek daha fazla borç bedeli üzerinden yüksek değerli senetler aldığının belirtildiği, hukuk hakimi ceza hakiminin mahkumiyet ve tespit edilen maddi olgularıyla bağlı olduğu, her ne kadar tehdit suçundan davalının beraatine karar verilmiş ise de ceza dava dosyasındaki tanık beyanlarından davacının ikrah altında kaldığının da tespit edildiği, kesinleşen tefecilik suçuna ilişkin olarak davacının elinden davalının senetler aldığı ve kendisine yapılan ödemeler dışında başka senetler imzalattırıldığının sabit olduğu, davacının bu senetlerden dolayı borçlu olmadığı, belirtilerek; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ: Davalı vekili, hükme esas alına ceza mahkemesi dava dosasyı kapsamında davalının tehdit suçunundan beraatine karar verildiğini, ceza mahkemesinde dinletilen tanık beyanlarının hukuk mahkemesinde esas alınamayacağını, davacı tarafın ödeme beyanlarına karşılık herhangi bir belge sunulmadığını, davacının davalıdan borç aldığını kabul ettiğini, davalının davacıdan alacaklı olduğunu, icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceğini, belirterek; kararın kaldırlmasını talep etmiştir.

GEREKÇE: Dava, menfi tespit istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

1. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

2. Toplanan tüm bu deliller ile hukuki ve maddi vakıalar karşısında; takibe konu bonoların tefecilik sebebiyle düzenlenip karşı tarafa verildiği hususunda mahkumiyet ile sonuçlanmış bir ceza mahkemesi kararı bulunmasına, maddi olayları ve yasak eylemleri saptayan anılan ceza mahkemesi kararının taraflar yönünden kesin delil niteliğini taşımasına, tefecilik suçunu oluşturulan tüketim ödüncü (karz) sözleşmesine istinaden düzenlenen takibe bonoların TBK 26. ve 27/1 maddeleri (BK 19 /2 ve 20 /1 maddeleri) kapsamında kanuna ve ahlaka aykırı olmasına, İİK'nın 67. maddesinde değişiklik yapan 6352 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2012 tarihinden önce yapılan takibin haksız ve davalının alacağı icra takibine koymakta kötü niyetli olması nedeniyle icra inkar / kötüniyet tazminatı koşullarının oluşmasına, tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin doğru nitelendirilmesine, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, ilk derece mahkemesince verilen kararda bir hukuka aykırılık bulunmamakla, istinaf itirazları yerinde değildir.

Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

H Ü K Ü M : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1. Davalının istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1. b. 1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2. Davalı yönünden istinaf karar harcı olan 39.114,30. TL'den peşin alınan  9.778,57. TL'nin mahsubu ile bakiye 29.335,73. TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

3. İstinaf başvurusu nedeniyle davalı tarafından yapılan giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına, 

Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay ilgili Hukuk Dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere 08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.