Karar Detayı

T.C.

İZMİR

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

11. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2021/2104

KARAR NO : 2024/1315

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İZMİR 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11.05.2018

NUMARASI : 2017/1462 Esas 2018/457 Karar

DAVANIN KONUSU : Tazminat

KARAR TARİHİ : 04.07.2024

KARAR YAZIM TARİHİ : 04.07.2024

İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 11.05.2018 tarih 2017/1462 Esas 2018/457 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :

DAVA : Davacı vekili, 16/12/2016 tarihinde, müvekkilinin eşi ...'in, davalı şirketin ZMMS sigortacısı, dava dışı ... Şti.'nin maliki olduğu ... plakalı araç ile seyir halindeyken, tek taraflı trafik kazası yaparak vefat ettiğini, Tuzluca C. Başsavcılığınca 2016/816 nolu dosyası ile soruşturma açıldığını, müvekkilinin eşinin desteğinden yoksun kaldığını iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıya başvuru tarihinden itibaren hesaplanacak olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP : Davalı vekili, müvekkili şirketin sorumluluğunun sigortalının kusuru oranında ve poliçe teminatı ile sınırlı olduğunu, davadan önce davacının başvurusu üzerine hasar dosyası açıldığını, şahsın kusuruna denk gelen destek tazminatı taleplerinin teminat dışı olduğunu, dolayısıyla başvuru sahibinin desteğinin kazanın meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece, KTK'nın 92. maddesinde 14.04.2016 tarihinde yapılan değişiklik ile 01.06.2015'de yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarıyla uygun hale getirildiği, Genel Şartların A.6.-d. maddesinde "Destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmayan destek tazminatı talepleri ile destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminat talepleri, teminat dışındadır." şeklinde düzenlemenin bulunduğu, davacının desteği ...'in sevk ve idaresindeki araç ile tek taraflı yapmış olduğu kaza sonucunda vefat ettiği, kusurun tamamının kendisinde olduğu, davacının desteinin %100 kusuru ile meydana gelen kaza sonucu ölümü nedeniyle davacının talep ettiği destekten yoksun kalma tazminatından işletenin yerine geçen davalı sigorta şirketinin sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ : Davacı vekili, destekten yoksun kalma zararının TBK'nın 53. maddesinde düzenlendiğini, müvekkilinin eşi ...'in hayatını kaybettiği trafik kazası ile ilgili davalı sigorta şirketine karşı açılan destekten yoksun kalma tazminatı davasında müteveffanın kusurunun desteğe yansılatılamayacağını, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2017/17-1089 E. 2019/294 K. sayılı kararında benzer bir olaya ilişkin olarak destekten yoksun kalan davacının da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı sigorta şirketinin sorumlu olduğuna karar verildiğini, bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduuğnu belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE : Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

Somut olayda, davacı eş, sigortalı araç sürücüsü olan desteğinin sevk ve idaresindeki araçla tek taraflı olarak yapmış olduğu trafik kazasında ölmesi sonucu aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısından destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmuştur. Kazanın desteğin tek taraflı tam kusuru ile 16.12.2016 tarihinde gerçekleştiği hususunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Dava konusu poliçenin teminat başlangıç ve bitiş tarihleri 22.11.2016 - 22.11.2017 tarihleri olup, davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun kapsamı ise 01.06.2015 tarihinde, yani poliçenin teminat başlangıç tarihi olan 22.11.2016 tarihinden önce yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları’na göre belirlenecektir. Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları A.3. maddesine ve A.5. maddesinin (ç) bendine göre ancak üçüncü kişinin ölümü dolayısıyla oluşan destek zararları, destekten yoksun kalma (ölüm) teminatı kapsamındadır. Bunun sonucu olarak, sigortacının destek zararlarından sorumlu olması için, motorlu aracın işletilmesi sırasında ölen kişinin mutlaka üçüncü bir kişi olması gerekir. Dava konusu olayda ise işletenin eylemlerinden sorumlu olduğu sürücü murisin üçüncü kişi olarak kabulü mümkün değildir. Yine Genel Şartların A.6. maddesi (d) bendine göre destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber, destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı taleplerinin teminat kapsamı dışında tutulması nedeniyle, somut olayda %100 kusuru ile kendi ölümüne neden olan sürücü murisin tam kusuruna isabet eden destek tazminatı sigorta teminatı kapsamında kapsamamaktadır.

Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1. b. 1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2. Davacı yönünden istinaf karar harcı olan 427,60 TL'den peşin alınan 59,30 TL'nin mahsubu ile bakiye 368,30 TL harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

3. İstinaf başvurusu nedeniyle davacı tarafından yapılan giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına,

Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay ilgili Hukuk Dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere 04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.