İzmir BAM 11. HD 2022/1156 E. 2024/116 K.

T.C.

İZMİR

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

11. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2022/1156

KARAR NO : 2024/116

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İZMİR 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/04/2022

NUMARASI : 2017/199 Esas 2022/346 Karar

DAVANIN KONUSU : Tazminat (Ölüm ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat)

KARAR TARİHİ : 19.01.2024

KARAR YAZIM TARİHİ : 19.01.2024

İzmir 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 13.04.2022 tarih 2017/199 Esas 2022/346 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :

DAVA : Davacı vekili, 22.01.2016 tarihinde davalı şirketin ZMMS sigortacısı olduğu ...plakalı aracın tek taraflı yapmış olduğu kazada, bu araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını, kalıcı iş göremezliğinin meydana geldiğini, müvekkilinin başvurusu üzerine hasar dosyası açıldığını, düşük oran baz alınıp eksik ödeme yapıldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 200,00 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici iş göremezlik sürecine tekabül eden bakıcı gideri, 100,00 TL SGK tarafından karşılanmayan ulaşım, pansuman vb gideri olmak üzere toplam 500,00 TL maddi tazminatın en erken temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP: Davalı vekili, davacıya kaza nedeniyle tazminat ödemesi yapıldığını, davacının müvekkili şirketi ibra ettiğini, ödemenin fahiş şekilde düşük olmaması nedeniyle ibranamenin iptali talep edilemeyeceğini, müvekkilinin sorumluluğunun poliçe limiti ve sürücünün kusuru ile sınırlı olduuğnu, SGK tarafından davacıya ödenen tazminatın tespitinin gerektiğini, davacının emniyet kemeri takmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalından alınan 23.02.2018 tarihli raporda Özürlülük Ölçütü Sınıflandırılması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre davacının %8 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin, iyileşme süresinin 6 ay olduğunun tespit edildiği, davacının maluliyetin Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine göre belirlenmesi gerektiğine dair itirazı üzerine Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalından alınan 09/08/2019 tarihli raporda ise davacının Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine göre sürekli maluliyetinin bulunmadığının tespit edildiği, davacının psikiyatri yönünden yapılan değerlendirme dikkate alınarak davacının maluliyetinin yeniden belirlenmesi için tekrar rapor alınmasını talep ettiği, üçüncü kez Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalından alınan 14/11/2019 tarihli raporda davacının travmaya bağlı yükseklik kaybı yapmayan omur kırığının yönetmelikte karşılığının bulunmadığı, kaza sonrası davacıda gelişen, kalıcı olan, psikiyatri tedavi ile kısmen fayda gören, tedavi ile çalışma olanağı veren travma sonrası stres bozukluğu arızası meydana geldiği, buna bağlı olarak davacının olay tarihindeki yaşına göre maluliyetinin %48 olduğu yönünde görüş bildirildiği; taraflarca bu rapora herhangi bir itirazda bulunulmadığı, alınan raporlar ile davacı tarafından dava dilekçesi ekinde sunulan sağlık kurulu raporu (psikiyatri ve ruhsal yönden davacıda maluliyet bulunmadığı yönünde tespit içeren) arasında çelişki bulunduğu gözetilerek re'sen İstanbul ATK 2. İhtisas Kurulu'ndan alınan 29/01/2021 tarihli raporda Özürlülük Ölçütü Sınıflandırılması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre davacının %8 oranında sürekli iş göremezliğinin oluştuğunun, geçici iş göremezlik süresinin 6 ay olduğunun tespit edildiği, davacının geçici bakım ihtiyacının değerlendirilmediği dikkate alınarak İstanbul ATK 2. İhtisas Kurulu'ndan alınan 15/06/2021 tarihli raporda davacının 1 ay boyunca bakıcı yardımına ihtiyaç duyabileceği yönünde görüş bildirildiği; Ege Üniversitesi ATK'dan alınan 14/11/2019 tarihli maluliyet raporu ile ATK 2. İhtisas Kurulundan alınan 29/01/2021 tarihli raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için ATK 2. Üst Kurulundan alınan 23/09/2021 tarihli raporda Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği ile bu yönetmelik kapsamında yer almayan bölüm, cetvel ve listeler için 11/10/2008 tarihli Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği Hükümleri kapsamında davacının yaralanmasının fonksiyonel araz bırakmadan iyileşmiş olduğundan sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı, iyileşme (iş göremezlik) süresinin kaza tarihinden itibaren 6 (altı) aya kadar uzayabileceği, 1 ay boyunca bakıcı yardımına ihtiyaç duyabileceği şeklinde görüş bildirildiği; kusur bilirkişinden alınan 06/01/2020 tarihli raporda davalı sigorta sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde %100 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, aktüerya bilirkişisinden alınan 09/03/2022 tarihli raporda, davacının maluliyet durumu %8 sürekli iş göremezlik, 6 ay geçici iş göremezlik ve 1 ay bakıcı ihtiyacı bulunduğu dikkate alınarak yapılan hesaplamada, davacının ödeme tarihi olan 26/01/2017 tarihi itibari ile sürekli maluliyetten kaynaklı zararının 47.075,74 TL olduğu, davacıya davalı sigorta tarafından dava öncesinde 35.580,00 TL ödendiğinden gerçek zararın karşılanmadığı, buna göre güncel veriler üzerinden yeniden hesaplama yapıldığında ve davacıya yapılan ödeme güncellenerek mahsup edildiğinde davacının geçici iş göremezlikten kaynaklı maddi zararının 8.028,24 TL, sürekli maluliyetten kaynaklı zararının 84.390,69 TL, bakıcı giderinden kaynaklanan zararın 1.647,00 TL olduğu, bakıcı giderinden kaynaklanan zararın 1.647,00 TL olduğu, davacının SGK tarafından karşılanmayan pansuman, hijyenik sarf malzemesi, koltuk değneği için 250,00 TL harcama ile 650,00 TL ulaşım masrafı olduğu böylece SGK tarafından karşılanmayan toplam 900,00 TL zararının bulunduğu yönünde görüş ve kanaat bildirildiği; dava tarihi itibariyle KTK'nun 111. maddesindeki 2 yıllık hak düşürücü sürenin gerçekleşmediği, kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre maluliyetinin tespit edilmesi gerektiği, bu nedenle İstanbul ATK 2. İhtisas Kurulundan alınan 29/01/2021 tarihli rapor ile Ege ATK'dan alınan 23/02/2018 tarihli raporun denetime ve hükme esas alınmaya elverişli olduğu, bu raporlara göre davacının sürekli iş göremezlik oranının %8, iyileşme süresinin 6 ay olduğunun tespit edildiği, davacının hükme esas alınmasını talep ettiği 14/11/2019 tarihli maluliyet raporunun Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre hazırlandığı, davacının dava dilekçesinde psikolojik ve ruhsal rahatsızlığı bulunduğu yönünde bir iddiası olmadığı gibi dava dilekçesi ekinde sunduğu sağlık kurulu raporunda da ruhsal rahatsızlık yönünden herhangi bir maluliyetinin de bulunmadığının sabit olduğu, nitekim yargılama aşamasında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana bilim Dalından alınan 22/05/2019 tarihli raporda da davacının rahatsızlığının kalıcı olduğu bildirilmekle birlikte psikiyatrik tedaviden kısmen fayda gördüğü, tedavi ile çalışma olanağı verdiği yönünde görüş ve kanaat bildirildiği, davalı tarafından müterafik kusur ve hatır taşıması savunmasında bulunulmuş ise de, kaza tutanağının koruyucu tertibatlar bölümüne göre kaza tutanağını düzenleyen kolluk görevlileri tarafından davacının koruyucu tertibat (emniyet kemeri) kullanıp kullanmadığının tespit edilemediği, ayrıca davacının yolcusu olduğu aracın direksiyon hakimiyetinin kaybedilmesi sonucunda şarampolden yuvarlanarak takla atması şeklinde gerçekleşen kazada omurilik zedelenmesi olarak davacıda meydana gelen yaralanmanın emniyet kemerinin kullanılıp kullanılmamasına bağlı olmaksızın (aracın çarpma noktası ve diğer faktörlere göre) gerçekleşebileceği, emniyet kemeri kullanıp kullanmasının meydana gelen zararı azaltma ya da tamamen engelleme yönünde herhangi bir etkisinin bulunmadığı, davacının sürücünün eniştesi olduğu, davacı ile sürücü arasında kayın hısımlığı bulunduğu, yerleşik Yargıtay uygulamasına göre ahlaki yükümlülüklerin hatır taşıması kapsamında olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 8.028,24 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 84.390,69 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.647,00 TL bakıcı gideri ve 900,00 TL tedavi giderinin 01.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ : Davacı vekili, Ege Üni. Adli Tıp Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen 14.11.2019 tarihli raporda, müvekkilinin %48, rapor tarihi itibari ile %50 kalıcı iş gücü kaybının bulunduğunun saptandığını, davalının bu rapora herhangi bir beyan ve itirazının olmadığını, müvekkili yararına %48 kalıcı iş gücü kaybı oranı bakımından usuli kazanılmış hak doğduğunu, mahkemece tarafların talebi bulunmamasına rağmen, dosyanın resen İstanbul Adli Tıp Kurumuna geçici bakıcı zarar noktasında irdeleme olmadığı gerekçesiyle sevk edildiğini, oysa söz konusu eksikliğin yine Ege Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığınca giderilmesi gerektiğini, aktüerya raporunda %48 oranına göre belirlenen tutar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, hesap raporuna istinaden dava değerini artırdıklarını, bu nedenle davalı lehine vekalet ücreti takdirinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ilk derece mahkemesince davacının maluliyetine ilişkin bir çok kez maluliyet raporu alındığını, raporlar arasında fahiş fark bulunmasına ve son alınan maluliyet raporuna göre davacının kalıcı iş göremezliğinin oluşmadığının tespit edilmesine rağmen ilk derece mahkemesince kalıcı iş göremezlik yönünden aleyhe hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla, davadan önce davacı tarafın şirkete başvurusu üzerine 3/733442 numaralı hasar dosyası açılmış ve işbu hasar dosyası kapsamında, aktüerler siciline kayıtlı aktüerden alınan rapor doğrultusunda %8 maluliyet oranına göre davacının kusuru oranında belirlenen 35.580,00 TL'nin 26.01.2017 tarihinde davacıya ibraname karşılığında ödendiğini, dava konusu kazada hatır taşıması bulunduğunu, mahkemece hatır taşıması indirimi yapılmamasının hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE : Dava, trafik kazası nedeniyle davalı sigorta şirketi tarafından ZMMS poliçesi ile sigortalanan araçta yolcu olarak bulunan davacının uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik nedeniyle maddi tazminat, ayrıca bakıcı gideri ve tedavi gideri istemlerine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015 tarihi ile 20/02/2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliği, 20/02/2019 tarihinden sonra da Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkındaki Yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmesi gerekir. (Yargıtay 4.HD'nin 29.06.2022 tarih ve 2022/1706 E. - 2022/9633 K.)

Somut olayda hükme esas alınan Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Adli Sağlık Kurulunun 23.03.2018 raporu ve Adli Tıp kurumu 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 29.01.2021 tarihli raporda, kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe göre davacının omurga sakatlığı nedeniyle %8 oranında sürekli iş göremezliğinin oluştuğunun ve geçici iş göremezlik süresinin kaza tarihinden itibaren 6 ay olduğunun tespit edilmiş olmasına, ayrıca 29.01.2021 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda psikiyatrik muayene sonucu bu yönden maluliyet olmadığının belirlenmiş olmasına göre, ilk derece mahkemesince bu maluliyet oranına göre belirlenen tutar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmemiştir.

Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranların dilekçelerinde yer verdikleri itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

H Ü K Ü M : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1. Taraf vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1. b. 1 maddesi uyarınca ayrı ayrı ESASTAN REDDİNE,

2. Davacı yönünden istinaf karar harcı olan 427,60 TL'den peşin alınan 80,70 TL'nin mahsubu ile eksik kalan 346,9‬0 TL'nin davacıdan tahsiline,

3. Davalı yönünden istinaf karar harcı olan 6.487,12 TL'den peşin alınan 1.640,00 TL'nin mahsubu ile eksik kalan 4.847,12‬ TL'nin davalıdan tahsiline,

4. İstinaf başvurusu nedeniyle taraflarca yapılan giderlerin kendi üzerlerinde bırakılmasına, 

Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.19.01.2024