İstanbul BAM 9. HD 2024/429 E. 2024/968 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

9.HUKUK DAİRESİ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

ESAS NO: 2024/429

KARAR NO: 2024/968

İNCELENEN DOSYANIN

MAHKEMESİ: İSTANBUL 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

KARAR TARİHİ: 18/12/2023

NUMARASI: 2022/882 Esas - 2023/824 Karar

DAVA: Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan )

KARAR TARİHİ: 03/06/2024

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 09.12.2016 günü meydana gelen trafik kazazında davacının yaralandığını, kazanın oluşumunda sürücünün tam kusurlu olduğunu, davacının bu olay nedeniyle % 8 oranında malul kaldığını, sigorta şirketine 12.01.2017 tarihinde yazılı başvuru yapıldığını, davalının talebi karşılamadığını, davacının kurye olarak çalıştığını, kaza nedeniyle mesleğini sürdürebilmesi ve kazancının da etkilendiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00 TL iş ve kazanç kaybı tazminatı, 500,00 TL tedavi ve bakım refakat ve sair gideri tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren ticari/yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davalı ... Sigorta AŞ. vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı şirketin 6111 sayılı Kanun uyarınca geçici iş göremezlik, tedavi gideri ve bakıcı gideri taleplerinden sorumluluğu olmadığını, yine refakatçi ve sair masrafların yansıma zarar olduğunu ve müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, davacının başvurusu neticesinde hasar dosyası açılarak 37.669,01 TL tazminatın 08.06.2017 tarihinde davacı vekilinin hesabına ödendiğini, maluliyet raporunun Adli Tıp Kurumundan alınması gerektiğini, davacının koruyucu güvenlik önlemi almayarak müterafık kusurlu olduğunu, kaza tarihinden itibaren ticari faiz talebinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının kazada kusurunun olmadığını, kazanın davacının hızlı, dikkatsiz motosiklet kullanması ve hastane önüne bilinçsizce yerleştirilen beton dubalar sebebiyle yaşandığını, davacının önce hastane önündeki dubalara ardından da davalının aracına vurarak durduğunu, maluliyet oranına itirazlarının olduğunu, davacının yaralanmasına asıl sebebiyet veren olayın ilgili hastanenin gerekli tedbirleri almadan koymuş olduğu dubalar olduğunu, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, davacının iki işte çalıştığına ilişkin beyanının kabul edilebilir olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, "Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davacının maddi tazminat talepleri yönünden davasının feragat nedeniyle reddine, davacının manevi tazminat yönünden davasının kısmen kabulü ile, 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 09/12/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilde tekerrür olamamak kaydı ile davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine, " karar verilmiştir. Bu karara karşı davalılar ... ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Davalılar ... ve ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Mahallinde keşif yapılarak kusur durumunun belirlenmesi gerektiği yönündeki itirazların kabul edilmediğini, keşif yapılmadan alınan raporda davalılar tam kusurlu kabul edildiğini, mahkeme ilk kararında manevi tazminat olarak 10.000.00 TL belirlediğini, davalılarca bu karar istinaf konusu dahi yapılmadığını, mahkemenin bu kararı davacı tarafça İstanbul ... İcra Müdürlüğünün ... esas sayılı dosyasında icraya verildiğini ve tarafımızdan 14.09.2020 tarihinde faiziyle ve tüm masraflarıyla beraber icra dosyasına yatırıldığını, Mahkemenin ilk kararında belirlediği manevi tazminata ilişkin miktar makul sayılabilecekken (zira dosya içerisinde %8 maluliyete ilişkin rapor mevcuttur.) mahkeme, anlatmış oldukları şekilde hastaneye, hasta götürürken olan hiç bir şekilde kast unsuru taşımayan bir olay ile ilgili olarak maluliyet %8’den ,%13 çıktı diye manevi tazminatı 09.12.2016 tarihinde olacak şekilde 40.000,00 TL’ye çıkardığını, yaşanılan bu olay ve maluliyet oranı karşısında ve dosya içerisinde mevcut müvekkillerin mali dururumu karşısında fahiş olduğunu, davacı taraf ilgili kararı da İstanbul ... İcra Müdürlüğünün ... Esas sayılı dosyasında icraya verdiğini, ödedikleri miktarın düşülmediği gibi mahkemenin belirlemiş olduğu manevi tazminata faiz de ilave edildiğinde davalıların mağduriyeti oluştuğunu, 40.000,00 TL manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur. Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır. Mahkemece ilk verilen hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Dairemizin 17/11/2022 tarih, 2020/2045 Esas ve 2022/2054 Karar sayılı kararı ile "İlk Derece Mahkemesince ATK 3. İhtisas Dairesinden alınan 03/07/2019 tarihli maluliyet raporunda davacının engellilik oranının % 0 olduğu, iyileşme (iş göremezlik) süresinin kaza tarihinden itibaren 9 aya kadar uzayabileceği bildirilmiştir. Oysa dava dilekçesi ekinde bulunan İstanbul Fatih Kamu Hastaneleri Birliği İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 17/10/2016 tarihli sağlık kurulu raporunda ise davacının %8 oranında maluliyeti bulunduğu belirlenmiştir. Bu halde maluliyet raporları arasında çelişki bulunduğu halde dava dilekçe ekindeki sağlık kurul rapor ve ekleri getirtilerek çelişki giderilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamıştır. O halde İlk Derece Mahkemesince yapılması gereken, öncelikle dava dilekçe ekindeki sağlık kurulu rapor ve tüm eklerinin getirtilerek dosyaya eklenmesi, sonrasında başka bir Üniversite Hastanesinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümünden oluşturulacak aralarında adli tıp uzmanı da bulunan uzman doktor heyetinden, kaza tarihi itibari ile yürürlükte bulunan " Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" hükümlerine uygun olarak davacı da var olduğu ileri sürülen yaralanmaya bağlı geçici iş göremezlik oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise süresi, tespit edilecek geçici iş göremezlik süresi içinde bakım ve bakıcıya ihtiyacı olup olmadığı varsa süresi, kalıcı maluliyet oluşup oluşmadığı, kalıcı maluliyet oluşmuş ise maluliyet oranı, maluliyetin kaza ile illiyeti bulunup bulunmadığı konularında, maluliyet raporları arasında çelişkiyi giderecek şekilde dosya içerisinde bulunan tedavi evrakları ile dosyada mevcut olan taraflarca sunulan delilleri de irdeler biçimde denetime elverir nitelikte maluliyet raporu alınması ve bu raporun sonucuna göre aktüerya bilirkişisinden hükme esas alınan rapor tarihi itibariyle yeniden rapor alınmalı sonucuna göre usuli kazanılmış haklarda gözetilerek karar verilmesi olmalıdır. ... maluliyet oranının belirlenmesi için rapor alınması gerektiğinden manevi tazminat miktarına ilişkin istinaf itirazının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir. " gerekçesiyle kararın kaldırılmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi ilk kararında; Davalı sürücünün %100 kusur oranına ve davacının sürekli maluliyeti bulunmadığını tespit eden raporlara göre hüküm kurulmuştur. Bu karara karşı davacı vekili; maluliyet raporları arasında çelişki bulunduğu ve hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuş, davalılar vekili ise ilk karara karşı istinaf başvurusunda bulunmamıştır. Bu durumda davacı lehine usulü kazanılmış hak oluşmuştur.

İlk Derece Mahkemesince; Dairemiz kararı doğrultusunda maluliyete ilişkin yeniden alınan Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın raporuna göre; davacıda trafik kazasına bağlı gelişen arızaların %13 oranında özürlülüğe neden olduğu, tıbbi iyileşme süresinin olaydan itibaren 9 aya kadar uzayabileceği, başka birisinin sürekli bakımına muhtaç olmadığı, geçici bakım ve bakıcı ihtiyacının olaydan itibaren 1 ay olduğu tespit edilmiştir.Bu nedenle, davalılar vekilinin ilk karara karşı istinafı itirazı bulunmadığından kusur oranında değişiklik olmadığı da nazara alındığında davalılar vekilinin kusura ilişkin istinaf itirazı yerinde değildir. Yine ilk kararda davacının sürekli maluliyeti bulunmadığını tespit eden rapora göre manevi tazminat belirlenmiş ancak Dairemiz kararından sonra alınan maluliyet raporunda davacının %13 kalıcı maluliyeti olduğu tespit edildiğinden ve davacı lehine usulü kazanılmış hak gereği ilk karara göre daha fazla manevi tazminata hükmedilmesinde isabetsizlik görülmemiştir. TBK'nın "manevi tazminat" başlıklı 56/1.maddesine göre, "Hâkim, bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verebilir." TBK’nın 56/1. maddesi gereğince, hükmedilecek para, zarara uğrayanda manevi huzur duygusunu doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir. O halde, tazminatın miktarı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. Hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Manevi tazminat takdir edilirken, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davacının uğradığı zararın kapsamı, davalının sorumluluğunun niteliği, kusur oranları ve özellikle caydırıcı bir etki doğuracak düzeyde olması gerektiği de göz önünde tutularak, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen tutarlara hükmedilmesi gerekmektedir. Bu açıklamalar çerçevesinde, somut uyuşmazlıkta kazanın oluş şekli, kusur durumu, davacının yaralanmasının mahiyeti ve iyileşme süresi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, TBK'nın 56/1.maddesi kapsamında davacı lehine verilen manevi tazminat miktarının, manevi tazminat müessesinin amacına ve hakkaniyete uygun olduğu kanaatine varılmıştır. Bu nedenle davalılar ... ve ... vekilinin bu yöndeki istinaf iddia ve itirazı da yerinde değildir. Bu nedenlerle; davalılar ... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere: 1-Davalılar ... ve ... vekilinin yukarıda esas ve karar numarası yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapmış olduğu istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 2-Harçlar Yasası'na göre alınması gereken 3.002,25 TL harçtan peşin alınan 683,25 TL harcın mahsubu ile bakiye 2.319,00 TL harcın davalılar ... ve ...'dan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 3-İstinaf yargılama giderlerinin istinaf eden üzerinde bırakılmasına, 4-Duruşma yapılmadığından, vekalet ücreti hükmedilmesine yer olmadığına, 5-İstinaf aşaması için yatırılan gider avansından artan kısmın yatıran tarafa iadesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere, oy birliği ile karar verildi.03/06/2024