İstanbul BAM 9. HD 2021/1883 E. 2024/562 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

9.HUKUK DAİRESİ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

ESAS NO: 2021/1883

KARAR NO: 2024/562

İNCELENEN DOSYANIN

MAHKEMESİ: İSTANBUL 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

KARAR TARİHİ: 26/05/2021

NUMARASI: 2020/581 Esas - 2021/409 Karar

DAVA: Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat

KARAR TARİHİ: 04/04/2024

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 18.07.2020 tarihinde ...’nın idaresindeki ... plakalı araç ile asli ve tam kusurla müvekkilinin idaresindeki tescilsiz motorlu bisiklete çarpması neticesinde müvekkilinin vücudunun çeşitli bölgelerinden yaralandığını, %2,1 oranında iş göremezlik, 3 aya kadar geçici iş göremezliğinin mevcut olduğunu, arabuluculuk sürecinin anlaşmama ile sona erdiğini, dava açma zarureti hasıl olduğunu, maluliyet raporunun alındığını, 03.09.2020 tarihinde gerçek zararın öğrenildiği belirtilerek tazminat miktarının belirlenmesine, şimdilik 5,00 TL’sı sürekli iş göremezlik, 5,00 TL’sı geçici iş göremezlik olmak üzere 10,00 TL maddi tazminatın ve ileride belirlenecek tazminat miktarlarının olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; Davacı vekili 29/03/2021 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 36.392,73 TL'ye yükselterek ıslah etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ... plakalı aracın müvekkili şirket nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olduğunu, müvekkili sigorta şirketinin sorumluluğunun kusur oranında ve poliçe limiti ile sınırlı sorumluluk olduğunu, %100 kusurlu olduğu iddiasının kabulünün mümkün olmadığını, kusur durumunun ve maluliyet derecesinin tespit edilmesi ve kaza tarihindeki bilinen ücret üzerinden aktüerya raporu alınması gerektiğini, davacının güvenlik tedbirleri alıp almadığı, müterafik kusur indirimi yapılması, geçici iş göremezlik tazminatı ve tedavi giderlerinin SGK tarafından ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, "Davanın kabulü ile 36.392,73 TL tazminatın 07/10/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; dava açılmadan önce müvekkili sigorta şirketine usulüne uygun başvuru yapılmadığını, hükme esas alınan Karabük Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından tanzim edilen raporun kendilerine tebliğ edilmediğini, rapora yönelik yorumda / itirazda bulunma hakkı sağlanmadığını, bu bağlamda adil yargılama yapılmadığını, ilk derece mahkemesinin müterafik kusur konusunda hukuka uygun detaylı bir değerlendirme yapmadığını ve müvekkili sigorta şirketi aleyhine tazminata karar verildiğini, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, İlk Derece Mahkemesinin tek uzmandan alınan bilirkişi raporunu kararına esas aldığını, 23.03.2021 tarihli bilirkişi raporunda geçici iş göremezlik dönemine ait maddi zarar 2.219,40 TL, sürekli iş göremezlik dönemine ait maddi zarar 34.173,33 TL olarak tespit edilmiş olup tespit edilen bu tutarların fahiş olduğunu, hatalı hesaplama yöntemi kullanıldığını, davayı kabul etmemekle beraber hesaplamanın TRH 2010 yaşam tablosu, aktüeryal irat formülü ve %1,8 teknik faiz oranı ile yapılması gerektiğini, bilirkişi tarafından bakiye ömür hesaplamalarının TRH 2010 yaşam tablosu esas alınıp, tazminat hesaplamasında progresif rant yönteminin esas alınmasının hatalı bir hesaplama yöntemi olduğunu, bu duruma istinaden, bilirkişinin hesapladığı tutar ile TRH 2010 yaşam tablosu ve %1,8 teknik faiz oranına göre hesaplama yapıldığındaki tutar arasında sigorta şirketi aleyhinde fahiş farklılık bulunduğunu belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur. Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır.Dosya kapsamından,18.07.2012 günü saat 05:00 sıralarında sürücü ... sevk ve idaresindeki, kendi adına tescilli, davalı ... Sigorta A.Ş. (yeni ünvanı ... Sigorta A.Ş.) tarafından 18.05.2012-18.05.2013 tarihleri arasında geçerli olmak üzere ZMS (Trafik) sigorta poliçesi ile teminat altına alınmış, ... plaka sayılı, ticari otomobil ile Çorum ilinde orta refüj ile bölünmüş Bahabey caddesi yolunu ters yönde takiben Gazi caddesi istikametine düz seyir halinde iken olay mahalli olan (T) tipi kavşak kesimine geldiği esnada ön kesimleri ile sol tarafındaki sokak yolundan düz çıkarak orta refüj boşluğuna doğru ilerleyen davacı sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki, tescilsiz, motorlu bisikletin sağ yan kesimlerine çarpması ile trafik kazası meydana geldiği anlaşılmıştır. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97. maddesinde yapılan yasal değişiklikle birlikte, artık mahkemeye dava açılmadan önce ilgili sigorta kuruluşuna yazılı olarak başvuru yapılması zorunlu hale getirilmiştir. KTK'nın 97. maddesi ile getirilen bu başvuru koşulu HMK’nın “dava şartlarını” düzenleyen 114/2. maddesinde yer alan "Diğer kanunlarda yer alan dava şartlarına ilişkin hükümler saklıdır." hükmü kapsamında özel bir dava şartıdır. Somut uyuşmazlıkta davacı tarafça 24/09/2020 tarihli evrak kabul kaşesine göre yazılı olarak davalı sigorta şirketine müracaat edildiği anlaşıldığından, eksik olduğu belirtilen yönetmelikteki kriterleri sağlayan maluliyet oranını gösterir sağlık kurulu raporunun alınması için geçecek süre nazara alındığında KTK'nın 97. maddesinde öngörülen 15 günlük cevap süresinin makul olmayacak şekilde aşılması sonucu doğacağından başvurunun sonuçsuz kaldığının kabulü gerekir. Bu kapsamda başvuru koşulu yerine getirilmiş olduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusu yerinde değildir. Kaza tespit tutanağında davalıya sigortalı araç sürücü ...'nın asli kusurlardan taşıt giremez kara yoluna girmek kuralını ihlal ettiği kanaati belirtilmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda davalıya sigortalı araç sürücü ...'nın asli ve %100 oranında kusurlu olduğu, davacının ise kusurunun bulunmadığı belirlenmiştir. Bilirkişi raporu dosya kapsamındaki veriler ve aksi ispat oluncaya kadar geçerli olan resmi makamlarca düzenlenmiş kaza tespit tutanağı ile uyumlu olduğundan hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Trafik kazası nedeniyle açılan tazminat davalarında maluliyete ilişkin alınacak raporların nasıl düzenleneceğine ilişkin ne Karayolları Trafik Kanun’un da ne de Türk Borçlar Kanun’unda düzenleme yapılmamış, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin içtihatları ile kaza tarihine göre dönemsel olarak uygulanması gereken Yönetmelikler açıklanmıştır. Buna göre maluliyete ilişkin alınacak raporların, 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik'i, 01/09/2013 tarihi ile 01/06/2015 tarihleri arasında sonrada Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik'i, 01/06/2015 tarihi ile 20/02/2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine, 20/02/2019 tarihinden sonrada Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. (Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 2021/12907 E. ve 2022/6237 K., 2021/12288 E. ve 2022/6235 K., 2021/11515 E. ve 2022/5238 K. sayılı kararları). İlk Derece Mahkemesince, tazminatın belirlenmesinde 18.07.2012 kaza tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik hükümlerine göre Karabük Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından 03/09/2020 tarihli içlerinde adli tıp uzmanı da bulunan heyet tarafından kaza ile illiyet bağı da kurulmuş olarak düzenlenen maluliyet raporunun hükme esas alınmış olması usul ve yasaya aykırı bulunmamaktadır.Davalı her ne kadar maluliyet raporunun kendisine tebliği edilmediği istinaf itirazında bulunmuş ise de, hükme esas alınan bu maluliyet raporunun davacı vekilince 24/09/2020 tarihinde başvuru evrakları ile birlikte davalı sigorta şirketine ibraz edildiği, hasar dosya belgelerinden anlaşılmıştır. Davalı vekilinin de bu rapora karşı itirazlarını cevap dilekçesinde rapordan açıkça söz edilerek ileri sürdüğü sabit olmakla adil yargılanma ilkesine aykırılık ve itiraz haklarının engellenmesine; Kazaya ilişkin tutulan trafik kazası tespit tutanağında davacının kask, koruyucu tertibat takmadığına ilişkin bir belirleme bulunmadığı gibi aksinin davalı tarafça da ispat edilememiş olması nedeniyle ve davacının olayda klavikula (köprücük) kemiği kırılmış olması nedeni ile kask veya dizlik bu kırık olan bölgeyi koruyacak bir tertibat olmadığından müterafik kusura ilişkin istinaf talepleri yerinde görülmemiştir. Anayasa Mahkemesinin 17/07/2020 tarih, 2019/40 Esas ve 2020/40 Karar sayılı Kararı ile "Karayolları Trafik Kanunu’nun 90. maddesinin birinci cümlesinin “...bu Kanun ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir.” Bölümünde Yer Alan “...ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…” ibaresi, ikinci cümlesinde yer alan “...ve genel şartlarda...” ibaresinin, b) Kanun’un 92. maddesinin (i) bendi “Bu Kanun çerçevesinde hazırlanan zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartları ve ekleri ile tanımlanan teminat içeriği dışında kalan talepler.” ibaresinin, Anayasa’nın 5., 13., 17., 35. ve 48. maddelerine aykırı olduğundan oy çokluğu ile iptallerine karar vermiştir.Yargıtay 17. (kapatılan) ve 4. Hukuk Dairelerinin Anayasa Mahkemesi'nin yukarıda bahsedilen kararı sonrasında vermiş olduğu güncel kararları gereğince tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosu uygulanacak, bilinmeyen (işleyecek) devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak tazminatın hesaplanması gerekecektir (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2022/6135 E. ve 2022/10604 K., 2021/16078 E. ve 2022/10550 K., 2021/13398 E. ve 2022/10498 K.,Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2020/2598 E. ve 2021/34 K., 2019/3713 E. ve 2020/2420 K. sayılı kararları). Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan aktüerya bilirkişi raporunda TRH 2010 yaşam tablosu ve progresif rant yöntemi esas alınarak tazminat belirlenmiştir. Anayasa Mahkemesi iptal kararı gereğince genel şartlarda belirtilen 1,8 teknik faiz esas alınarak hesaplama yapılması olanaklı olmadığından, bu hususa değinen istinaf talebi yerinde değildir. Bu nedenlerle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere: 1-Davalı vekilinin yukarıda esas ve karar numarası yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapmış olduğu istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 2-Harçlar Yasası'na göre alınması gereken 2.485,99 TL harçtan peşin alınan 621,50 TL harcın mahsubu ile bakiye 1.864,49 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 3-İstinaf yargılama giderlerinin istinaf eden üzerinde bırakılmasına, 4-Duruşma yapılmadığından, vekalet ücreti hükmedilmesine yer olmadığına, 5-İstinaf aşaması için yatırılan gider avansından artan kısmın yatıran tarafa iadesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere, oy birliği ile karar verildi.04/04/2024