İstanbul BAM 9. HD 2021/1851 E. 2024/38 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

9.HUKUK DAİRESİ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

ESAS NO: 2021/1851

KARAR NO: 2024/38

İNCELENEN DOSYANIN

MAHKEMESİ: İSTANBUL 16. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

KARAR TARİHİ: 01/06/2021

NUMARASI: 2018/1099 Esas - 2021/348 Karar

DAVA: Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan)

KARAR TARİHİ: 17/01/2024

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 18/02/2016 tarihinde içinde yolcu olarak bulunduğu ... plakalı araçla, ... plakalı aracın çarpışması sonucu meydana gelen kazada sakat kaldığını, Kozluk Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/152 Esas sayılı dosyası ile ceza davasının sürdüğünü, kaza tutanağında davacıya kusur verilmediğini, davacının % 18 oranında sakat kaldığını, ... plakalı aracın ZMSS poliçesinin davalı ... Sigorta A.Ş. Tarafından düzenlendiğini, davadan önce davalı şirkete başvurduklarını ancak geri dönüş yapılmadığını belirterek, beden gücü kaybına uğrayan davacı için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 6100 sayılı Yasa’nın 107. maddesi gereğince belirlenecek maddi tazminatın, poliçe limiti aşılmamak üzere temerrüt tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile dava değerini 40.680,97 TL'ye yükseltmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; KTK'nın 99. maddesine göre sigortacının başvurudan itibaren 8 gün içinde ödeme yapmak zorunda olduğunu, davacının davadan önce kendilerine başvurmadığını, usulüne uygun başvuru yapılmadan dava açılamayacağını, dava şartı yerine getirilmediğinden davanın usulden reddi gerektiğini, usulüne uygun bir başvuru olmadığından davacıya ödeme yapılmadığını, davalı şirkete sigortalı ... plakalı aracın karıştığı kazada davacının yaralandığını öne sürdüğünü, istenen 10,00 TL’nin geçici mi yoksa daimi sakatlık için mi istendiğinin açıklanmadığını, poliçe limitine kadar ve kusur oranında sorumlu olduklarını, kazanın dava dışı ... plakalı araç sürücüsünün KTK'nun 57. maddesini ihlal etmesinden kaynaklandığını, davacının içinde bulunduğu aracın ticari olmadığını, hatır taşımasının ve müterafik kusurun yani davacının kusura katılımının söz konusu olduğunu, temerrüde düşmediklerinden ve davacı tacir olmadığından dava tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, " Davanın kısmen kabulü ile, 40.146,47 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 21/09/2016 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının davalıya gerekli başvuruları yaptığını ve talebinin kısmen ya da tamamen olumsuz sonuçlandığını belgelemiş olması gerektiğini, müvekkilinin usulüne uygun rapor sunulmadığından davacının başvurusunu reddettiğini, bu sebeple Sigortacılık Kanunu 30/13 maddesi gereğince dava şartlarının oluşmadığını, alınan maluliyet raporunun ve mahkemenin kararına dayanak gösterdiği bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, kararda başvuranın 40.146,47 TL sürekli iş göremezlik zararı bulunduğunun ifade edildiğini, müvekkili tarafından yaptırılan aktüer incelemesi sonucunda bilirkişi tarafından hesaplanandan 11.951,00 TL daha düşük olacağının tespit edildiğini, bilirkişi raporunda TRH 2010 yaşam tablosu ve prograsif rant yöntemine göre hesaplama yapıldığını, bu hesaplamanın hatalı olduğunu, ayrıca belirlenen tutarın fahiş olup, davacının kazanın oluşumunda kusuru bulunduğu hususunun göz önüne alınmadığını belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur. Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır. Somut olayda, davacının yolcu olarak bulunduğu davalı sigorta şirketine ZMMS poliçesi ile sigortalı ... plakalı araç ile ... plakalı aracın 18/02/2016 tarihinde çarpışması suretiyle meydana gelen trafik kazasında yaralandığı ve davacının bu yaralanması nedeni sürekli iş göremezlik tazminat talep ettiği anlaşılmıştır. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97. Maddesinde yapılan yasal değişiklikle birlikte, artık mahkemeye dava açılmadan önce ilgili sigorta kuruluşuna yazılı olarak başvuru yapılması zorunlu hale getirilmiştir. KTK'nın 97. maddesi ile getirilen bu başvuru koşulu HMK’nın “dava şartlarını” düzenleyen 114/2. maddesinde yer alan "Diğer kanunlarda yer alan dava şartlarına ilişkin hükümler saklıdır." hükmü kapsamında özel bir dava şartıdır. Somut uyuşmazlıkta davacı tarafça davalı sigorta şirketine müracaat edildiği anlaşıldığından, eksik olduğu belirtilen yönetmelikteki kriterleri sağlayan maluliyet oranını gösterir sağlık kurulu raporunun alınması için geçecek süre nazara alındığında KTK'nın 97. maddesinde öngörülen 15 günlük cevap süresinin makul olmayacak şekilde aşılması sonucu doğacağından başvurunun sonuçsuz kaldığının kabulü gerekir. Bu kapsamda başvuru koşulu yerine getirilmiş olduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusu yerinde değildir. Somut uyuşmazlıkta Dicle Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 11/09/2019 tarihli maluliyet raporunda, kaza tarihine göre uygulanması gerekenÖzürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri esas alınarak davacıda dava konusu edilen trafik kazasına bağlı olarak oluşan yaralanmanın maluliyet oluşturup oluşturmadığı konusunda illiyet bağını da ortaya şekilde yapılan değerlendirmeye göre davacının meslekte kazanma gücünü % 16 oranında kaybettiği ve olay tarihinden itibaren iyileşme süresinin 18 aya kadar uzayabileceği, bu süre zarfında %100 malul sayılması gerektiği tespit edilerek bildirilmiştir. İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan maluliyet raporunun dosya kapsamı ve davacının kaza nedeniyle düzenlenen tüm tıbbi belgeleri de incelenerek maluliyet oranının tespiti açısından kaza ile yaralanma arasındaki illiyet bağı da açıklanarak kaza tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde düzenlenmiş olmasına göre bu yöne değinen istinaf itirazı yerinde değildir. Mahkemece kusur ve hasar yönünden alınan bilirkişi heyet raporunda; 18/02/2016 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, dava dışı ... Sigorta tarafından sigortalanmış bulunan ... plakalı aracın dava dışı sürücüsü ...’ın %100 oranında asli kusurlu olduğu, davalı tarafından sigortalanmış bulunan ... plakalı araç sürücüsü ...’un kusursuz olduğu, davalının sorumluluğunu doğuran ... plakalı araç sürücüsünün kusursuz, dava dışı araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğu bildirilmiştir. Davacı vekilinin bilirkişi raporuna karşı itirazı üzerine Mahkemece İTÜ Trafik kürsüsünden alınan 15/02/2021 tarihli kusur raporunda; "... plakalı aracın dava dışı sürücüsü ...’ın %80 oranında asli kusurlu, davacının yolcusu olduğu ve davalı şirkete ZMMS sigortalı ... plakalı aracın sürücüsü ...’un % 20 oranında tali kusurlu oldukları, davacı yolcu ...n ise ... plakalı araçta yolcu olduğundan ve kazanın şiddetine göre kazada yaralanmasını önlemek bakımından alabileceği bir tedbir olmadığından kendisine yüklenebilecek müterafık kusur bulunmadığını bildirilmiştir. Mahkemece alınan kusur raporu ile Batman 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/32 Esas sayılı dosyasına sunulan kusur raporlarının birbiriyle örtüştüğü, olayın oluşuna uygun düştüğü ve çelişkinin de giderildiği nazara alındığında kusura ve hükme esas alınan kusur raporunda yolcu olan davacının kusurunun bulunmadığının tespit edilmiş olmasına göre davacının kusurunun dikkate alınmadığına yönelik istinaf itirazı yerinde görülmemiştir. Trafik kazası sonucu cismani zarar nedeniyle maddi tazminat ya da ölüme bağlı destekten yoksun kalma tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde Anayasa Mahkemesinin 17/07/2020 tarih, 2019/40 Esas ve 2020/40 Karar sayılı iptal kararından sonra Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 24/05/2021 tarih, 2021/3033 Esas ve 2021/1560 Karar sayılı güncel kararında TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve prograsif rant tekniği kullanılmak suretiyle tazminat miktarının hesaplanması gerektiği yönünde karar verilmiştir (Aynı yönde 14/01/2021 tarih, 2020/2598 E. ve 2021/34 K. sayılı kararı). Bu nedenle prograsif rant formülünün uygulanamayacağına ilişkin istinaf talebi yerinde değildir. Bu nedenlerle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere: 1-Davalı vekilinin yukarıda esas ve karar numarası yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapmış olduğu istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,2-Harçlar Yasası'na göre alınması gereken 2.742,41 TL harçtan peşin alınan 685,6‬0 TL harcın mahsubu ile bakiye 2.056,81 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,3-İstinaf yargılama giderlerinin istinaf eden üzerinde bırakılmasına,4-Duruşma yapılmadığından, vekalet ücreti hükmedilmesine yer olmadığına, 5-İstinaf aşaması için yatırılan gider avansından artan kısmın yatıran tarafa iadesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere, oy birliği ile karar verildi.17/01/2024