İstanbul BAM 8. HD 2021/1127 E. 2024/882 K.

T.C.

İSTANBUL BAM

8. HUKUK DAİRESİ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I

DOSYA NO: 2021/1127

KARAR NO: 2024/882

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: İSTANBUL 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ: 21/04/2021

NUMARASI: 2018/998 Esas - 2021/378 Karar

DAVANIN KONUSU: Trafik Kazasına Bağlı Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat

İSTİNAF KARAR TARİHİ: 23/05/2024

Yukarıda bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355.maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;

K A R A R Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin sevk ve idaresindeki bisiklet ile seyir halinde iken 01.10.2016 tarihinde plakası tespit edilemeyen aracın kendisine çarpması ile meydana gelen kaza neticesinde yaralandığını, müvekkilinin sürekli maluliyetinin bulunduğunu ve bakım ihtiyacı olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile (belirsiz alacak) 7.000,00-TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı ile tedavi süresince bakım ihtiyacı olduğundan 100,00-TL bakıcı giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 26.06.2020 tarihli dilekçe ile dava dilekçesindeki maddi tazminatın 6.500,00-TL'sinin geçici iş göremezlik, 500,00-TL'sinin sürekli iş göremezlik, 100,00-TL'sinin ise bakıcı giderine ilişkin olduğunu bildirmiş, 01/03/2021 tarihli dilekçe ile; sürekli iş göremezlik tazminatı taleplerini 123.736,00-TL'ye artırdıklarını bildirmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacı tarafça yapılan başvuruda belgelerin eksik sunulması nedeniyle davanın usulden reddi gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, bakıcı gideri ve geçici iş göremezlik zararından müvekkilinin sorumlu olmadığını, müvekkilinin temerrüde düşürülmemesi nedeniyle ancak dava tarihinden itibaren ve yasal faiz talep edilebileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince; trafik ve iş kazaları ile her türlü haksız eylem ve hukuka aykırı olaylardan kaynaklanan beden gücü kayıplarının, güncel en son hastalıkları ve meslekleri kapsayan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği’ne göre tespiti gerektiği, dosya kapsamına alınan ATK raporu ile davacının % 38,2 oranında sürekli maluliyeti bulunduğunun, iyileşme süresinin 9 ay olduğu ve bakıma muhtaç olmadığının belirlendiği, PMF 1931 bakiye yaşam tablosu ile progressif rant metoduna göre tazminat hesabının hukuka uygun ve denetime elverişli olduğu gerekçesi ile; "Davanın KISMEN KABULÜ ile; 1-Geçici iş göremezlik zararı 968,18-TL, sürekli iş göremezlik zararı 123.736,00-TL olmak üzere toplam 124.704,18-TL maddi tazminatın temerrüt tarihi 07/05/2018 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 2-Geçici iş göremezlik yönünden fazlaya dair istem ile bakıcı giderine ilişkin istemin reddine" karar verilmiş, karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Davalı vekilinin istinaf nedenleri; davacının maluliyetine ilişkin düzenlenen raporun kaza tarihindeki mevzuat hükümlerine göre düzenlenmediği, müvekkilinin geçici iş göremezlik zararından sorumlu olmadığı, tazminat hesabı yapılırken TRH 2010 yaşam tablosu ile 1,8 oranında teknik faiz uygulanması gerektiği, davanın ve ıslah talebinin zamanaşımına uğradığı, dava açılmadan önce yapılan başvuru sırasında sunulan maluliyet raporunun sürekli olarak düzenlenmemiş olması nedeniyle faizin ancak dava tarihinden itibaren işletilmesi gerektiği hususlarına ilişkindir. Dava, trafik kazasına bağlı cismani zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının tespiti açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 11/10/2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013-01/06/2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015-20/02/2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20/02/2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik, yaralananın çocuk olması halinde ise 20/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirilmesi Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre maluliyetin tespiti gerekmektedir. (Bkz. Yargıtay 4. HD'nin 17/02/2022 tarihli 2021/8548 E- 2022/2770 K sayılı ilamı) Somut uyuşmazlıkta; kaza tarihinin 01.10.2016 olması nedeniyle davacının maluliyetinin Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre belirleme yapan ATK 2. İhtisas Kurulu'nun 31.08.2020 tarihli 11726 sayılı raporunun ve bu rapor ile belirlenen maluliyet oranına göre hesaplama yapan aktüer bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olup, davalı vekilinin bu hususa isabet eden istinaf istemi yerindedir. Bu nedenle, davalı vekilinin yerinde görülen istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-a/6 maddi hükmü gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, Dairece verilen kaldırma kararının gerekçesi ve şekline göre davalı vekilinin sair istinaf nedenlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/ Gerekçe uyarınca, 1/Davalı vekilinin istinaf başvurusunun yukarıda açıklanan nedenlerle KABULÜ ile, İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 21/04/2021 tarih ve 2018/998 Esas 2021/378 K. sayılı kararının HMK'nın 353/1-a/6 madde hükmü uyarınca KALDIRILMASINA, 2/Dosyanın belirtilen şekilde işlem, araştırma ve yargılama yapılarak yeniden bir karar verilmek üzere mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 3/İstinaf yasa yoluna başvuran davalı tarafından peşin olarak yatırıldığı anlaşılan istinaf karar ve ilam harcının talebi halinde davalıya İADESİNE, 4/İstinaf incelemesinin dosya üzerinden yapılması nedeniyle, avukatlık ücreti takdirine YER OLMADIĞINA, 5/İstinaf yasa yoluna başvuran davalı tarafından, istinaf aşamasında yapılan diğer yargılama giderlerinin ilk derece mahkemesince verilecek müteakip kararda dikkate alınmasına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 353/1-a madde hükmü uyarınca KESİN olmak üzere oy birliği ile karar verildi.23/05/2024