İstanbul BAM 44. HD 2023/1904 E. 2024/217 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

44. HUKUK DAİRESİ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I

DOSYA NO: 2023/1904

KARAR NO: 2024/217

İNCELENEN ARA KARARIN

MAHKEMESİ: İstanbul 4.fikrî Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

TARİHİ: 31/10/2023

NUMARASI: 2023/146 D.İş

DAVANIN KONUSU: Tespit (D.İş)

İSTİNAF KARAR TARİHİ: 09/02/2024

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: TALEP İhtiyati tedbir talep eden vekili talep dilekçesinde; müvekkili şirketin kuyumculuk sektöründe faaliyet gösterdiğini, TPMK nezdinde tescilli markaları ile kullanımlarının bulunduğunu, karşı tarafın kendine ait mağazalarında ve internet adreslerinde müvekkilinin tescilli markaları ile benzerlik teşkil eden haksız ve izinsiz kullanımlarının bulunduğunu, karşı tarafa kullanımları durdurması yönünden ihtarat gönderildiğini, ancak karşı tarafın kullanımlarına devam ettiğini belirterek, karşı tarafa belirtilen adreslerde inceleme yapılması ve söz konusu kullanımların durdurulması, el konulması ve muhafaza altına alınması suretiyle tedbir kararı verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince 31.10.2023 tarihli ara karar ile; yaklaşık ispat şartı dikkate alınarak talebe konu tedbir yönünden yasal şartların oluşmadığı, talep edenin iddia ve taleplerinin yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ İhtiyati tedbir talep eden vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili şirketin markasına ait marka tescil belgesine ve üretim ile satışını yaptığı ürünlere bakıldığında; ... ile aynı emtia sınıfı kapsamında, çok daha önceden tescili ve koruması olduğunu (14. ve 35. Nice sınıfları), Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde müvekkili şirket adına tescilli olduğunun sabit olduğunu, her iki marka mukayese edildiğinde, müvekkili şirkete ait markadan çok daha sonra tescili talep edilen “...” markasına ait (marka adı dışındaki) ayırt edici tüm unsurlarının birebir müvekkilinin markası ve ayırt edici özellikleri ile aynı olduğunun görüleceğini, ... markasında da, müvekkiline ait markada olduğu gibi; müvekkiline tescilli ve sektörde ilk defa müvekkil tarafından kullanılan coral/mercan tonları kullanıldığını, mercan/coral bir zemin üzerine birebir denecek derecede benzer puntolar ve yazı karakteri ile marka adı yazılarak vurgulandığını, müvekkiline ait branda, balon, poster, slogan ve söylemlerin içerik olarak birebir şekilde ilgili markaca kullanıldığını, söz konusu markanın; logoları, renkleri, yazı karakterleri, puntolarının, görsel özellikler, sosyal medya tasarım ve içerikleri, brandaları ve ortalama tüketicide bıraktıkları algı nedeniyle iltibasa sebebiyet verecek derecede benzer olduklarını, ... markasının ayrıca tanınmış marka olarak da koruma altına alındığını, “...” markasına ait ayırt edici unsurların, -renk tonları başta olmak üzere-; "..." adlı firmanın bilhassa açık adresleri yazılı mağazalarında, internet sitelerinde kullanılan dizaynlarında ve diğer tüm sosyal medya tasarımlarında, poster tasarımlarında, mağaza açılışlarında kullanılan görsellerde, çerçeve-font-vitrin tasarımlarında vs. müvekkilinin markası ve markasının ayırt edici özelliklerinin kullanımına özdeş denecek derecede benzer kullanımlar bulunduğunu, ... isimli firmanın internet sitesi incelendiğinde; müvekkili şirkete ait internet sitesine benzer şekilde, sayfanın üstünde logonun yer aldığını, üst başlıkların ve site dizaynı ile koleksiyon içeriklerinin, diziliş şekillerinin neredeyse aynı olduğunu, bu başlıklar akabinde ise fotoğraflara yer verilmiş olduğunu, bu fotoğraflar üzerinde, aynı müvekkiline ait internet sitesi ve fotoğraflarda olduğu gibi, logonun ve renk tonlarının yer aldığını, site dizaynının eş olduğunu, ayrıca hakkında tespit talebinde bulunulan şirket tarafından kullanılan koleksiyon ad ve içeriklerinin de müvekkili şirket tarafından kullanılan fotoğraflara benzer olduğunu beyan ederek, Mahkemece verilen kararın kaldırılarak, tedbir talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.Talep; İlk Derece Mahkemesince 31.10.2023 tarihli ara karar ile ''ihtiyati tedbir talebinin reddine'' dair verilen kararın istinaf yoluyla incelenmesinden ibarettir. İhtiyati tedbir talep edenin ''...'' ibareli tescilli marklarının bulunduğu, davalı yanın kendine ait mağazalarında ve internet adreslerinde, tedbir talep edene ait tescilli markaları ile benzerlik teşkil eden haksız ve izinsiz kullanımları bulunduğunun iddia edildiği görülmüştür.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun 159/1. maddesinde, sinai mülkiyet haklarına tecavüz olduğunu ispatlamak şartıyla ihtiyati tedbir talep edilebileceği, 159/3. maddesinde ise ihtiyati tedbirlerle ilgili bu Kanunda hüküm bulunmayan hususlarda 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.HMK’nın 389/1. maddesinde, "Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir." düzenlemesinin yer aldığı, düzenlemeye göre, tedbir kararına hükmedilebilmesi için; şartlara uygun tedbir kararı verilmemesi halinde mevcut durumda olabilecek değişiklik nedeniyle hakkın elde edilmesinin zor hatta imkansız hale gelmesine yönelik kuvvetli endişenin bulunması gerektiği, ayrıca HMK’nın 390/3. maddesinde, "Tedbir talep eden taraf, dilekçesinde dayandığı ihtiyati tedbir sebebini ve türünü açıkça belirtmek ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorundadır." şeklinde düzenleme yer aldığı, düzenleme gereği, ihtiyati tedbir kararının verilmesi için tam bir ispat aranmadığı, talebin yeterliliği hususunda mahkemeye kanaat verecek delilerin varlığının yeterli olduğu, yukarıda içeriği açıklanan deliller dikkate alındığında, somut olayda dosyaya sunulan 24.10.2023 tarihli bilirkişi raporunda; karşı yanın talep eden yana ait markalarda yer alan unsurlardan, farklı yoğunluklarda ve şekillerde olmak ile birlikte, coral/mercan renk unsurunu kullanımının dışında başkaca herhangi bir yakınlaşma unsuru bulunmadığının tespit edildiği, gerek bu aşamada toplanan deliller ve gerekse bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, yaklaşık ispat olgusunun gerçekleşmemiş olduğu, ilk derece mahkemesince ihtiyati tedbir talebinin reddine yönelik olarak verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.Dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, ilk derece mahkemesi kararında ve gerekçede hata edilmediği, kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından ihtiyati tedbir talep eden vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1-Usûl ve yasaya uygun İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 31/10/2023 tarih ve 2023/146 D.İş sayılı ara kararına karşı ihtiyati tedbir talep eden vekili tarafından yapılan istinaf talebinin 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 427,60 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından peşin yatırılan 269,85 TL harcın mahsubu ile bakiye 157,75‬ TL harcın ihtiyati tedbir talep edenden tahsiliyle Hazineye gelir kaydedilmesine, 3-İhtiyati tedbir talep eden tarafça istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,4-İncelemenin duruşmasız olarak yapılması sebebiyle taraflar yararına vekalet ücreti tayinine yer olmadığına,5-Taraflarca yatırılan gider avansından harcanmayan kısmın karar kesinleştiğinde iadesine,6-Karar tebliği, harç tahsil müzekkeresi düzenlenmesi, harç ve avans iadesi işlemlerinin İlk derece Mahkemesince yerine getirilmesine, 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda ve 6100 Sayılı HMK'nın 362/(1)-f. ve 394/(5). maddeleri gereğince, kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.09/02/2024