İstanbul BAM 40. HD 2021/962 E. 2024/861 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

40. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

DOSYA NO: 2021/962

KARAR NO: 2024/861

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ: 11/03/2021

NUMARASI: 2018/1183 (E) - 2021/192 (K)

DAVANIN KONUSU: Maddi ve Manevi Tazminat

KARAR TARİHİ: 04/06/2024

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... Şirketine Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesiyle sigortalı, ehliyeti olmayan davalı sürücü ...'ın (eski soyadı:Deliktaş) sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı aracın müvekkiline kusurlu olarak çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanan müvekkilinin İstanbul Adli Tıp Kurumuna (ATK) gönderilerek, kalıcı iş göremezlik oranının tespiti ile dosyanın bilirkişiye gönderilerek kazadaki kusur durumunun belirlenmesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2.500 TL iş ve kazanç kaybından kaynaklanan zararlar için (SGK hariç), 200 TL maddi zarar (SGK hariç), 2.300 TL geçici ve kalıcı işgöremezlik tazminatı (SGK hariç), 5.000 TL tedavi, bakım, refakat vb. giderler için (... hariç), 30.000 TL manevi tazminat (sadece davalı ... (eski soyadı:...) ve ...'tan olmak üzere toplam 40.000 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek ticari faiz ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş; 12/01/2021 tarihli bedel artırım dilekçesiyle toplam 26.747,10 TL geçici iş göremezlik zararı, toplam 54.999,43 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı, 18.721,84 TL tedavi, bakım gideri olmak üzere 173,00 TL maddi tazminatın (SGK hariç), 30.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müterafik kusurun araştırılmasını talep ettiklerini, dava açılış tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur. Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde, Asliye Ticaret Mahkemesinde açılmış olan davanın görev ve çözüm yerinin İş Mahkemeleri olup görevsizlik nedeniyle davanın reddini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince; maddi tazminat yönündeki davanın kabulü ile 26.747,10 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 54.999,43 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 173 TL çekici ve otopark ücreti olmak üzere toplam 81.919,53 TL'nin davalı asiller yönünden kaza tarihinden, davalı ... yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine; 18.893,84 TL tedavi masrafının davalı asiller yönünden kaza tarihinden, davalı ... yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile olayın oluş şekli, tarafların kusur oranı, yaşanan elem, keder yönünden hak ve nesafet kuralları, sosyal ekonomik durumlar değerlendirilmek üzere 15.000 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı asillerden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; mahkemece alınan bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını, müvekkilinin sorumluluk kapsamının yeterli şekilde irdelenmediğini, maddi tazminat adı altında tüm alacaklardan sorumlu tutulmalarının hukuka aykırı olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının maluliyetinin tespiti için raporun poliçe tanzim tarihi itibariyle Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve ekleri uyarınca hazırlanması gerektiğini, Çalışma ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne göre rapor aldırılmasının hatalı olduğunu, hesap bilirkişi raporunda kaza ve poliçe tanzim tarihi itibariyle geçerli olan TRH-2010 mortalite tablosu esas alınması gerekirken, PMF yaşam tablosuna göre göre yapılan hesaplamanın hükme esas alınamayacağını, hesaplamada asgari ücretin esas alınması gerektiğini, müvekkili şirketin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu (KTK) ve poliçe genel şartları gereği yalnız gerçek zarardan sorumlu olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince ATK'dan alınan 27/01/2020 tarihli Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre düzenlenen raporda iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceği, %5,1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş olduğu tespit edilmiş ve bu rapora göre hesaplama yapılmıştır. TBK'nin 54. maddesi kapsamında açılan davalarda, maddede öngörülen meslekte kayıp oranının belirlenmesinde yargısal uygulamalarda, kaza tarihi itibarıyla ayırım yapılarak kaza tarihi 11/10/2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013-01/06/2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren genel şartlardaki atıf gereğince 01/06/2015-20/02/2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20/02/2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak maluliyet raporu alınması gerektiği kabul edilmektedir. Eldeki davada olduğu gibi TBK'nin 54. maddesi kapsamında çalışma gücünün azalmasından doğan kayıp nedeniyle açılan davalarda, beden ve ruh tamlığı ihlallerinin, zarar görenin sanatına veya mesleğine yapmış olduğu etkinin ve bunun oranının gözetilmesi ile belirlenmesi gerekir. 2918 sayılı Kanun'un 90. maddesinde zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamındaki tazminatlar anılan Kanunda öngörülen usul ve esaslara tabi olup ayrıca bu kanunda düzenlenmeyen hususlarda TBK'deki haksız fiillere ilişkin hükümlerin uygulanacağı öngörülmüştür. Bu maddedeki, maddi tazminatın genel şartlara göre hesaplanacağına ilişkin ibareler, Anayasa Mahkemesi’nin 17/07/2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının belirlenmesi bakımından (somut olayda) kaza tarihi itibarıyla yargısal uygulamalarda uygulanması kabul edilen Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik yürürlükte olduğu gibi, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği de yürürlüktedir. Bu yönetmeliğin (Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği) "Dayanak" başlıklı 3. maddesinde; 5510 sayılı Kanunun 107. maddesi hükmüne dayanılarak hazırlandığı belirtilmiş; "Kapsam" başlıklı 2. maddesinin (1) nolu bendinde de yönetmeliğin, "5510 sayılı Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalıların iş kazası ile meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hâllerinin meslekte kazanma gücünü ne oranda azaltacağına, " ilişkin usul ve esasları kapsadığı belirtilmektedir. Buna karşılık Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğin "Dayanak" başlıklı 3. maddesinde bu Yönetmeliğin, 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu, 1/7/1976 tarihli ve 2022 sayılı 65 Yaşını Doldurmuş Muhtaç, Güçsüz ve Kimsesiz Türk Vatandaşlarına Aylık Bağlanması Hakkında Kanun, 7/5/1987 tarihli ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu ile 1/7/2005 tarihli ve 5378 sayılı Özürlüler ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 5. maddesine dayanılarak hazırlandığı, yine anılan yönetmeliğin 2. maddesinde Yönetmeliğin, özürlülere sağlanan haklardan ve verilecek hizmetlerden yararlanmak üzere istenilen özürlü sağlık kurulu raporları ile özürlü sağlık kurulu raporu verebilecek yetkili sağlık kurumlarını ve özürlülerle ilgili sınıflandırma ve ölçütleri kapsadığı düzenlenmiştir. Buna göre -adli tıp öğretisinde de kabul edildiği üzere- Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, amaç ve kapsam olarak tazminat hukuku ilkeleri bağlamında hükümler içerip haksız fiile maruz kalan kişideki travmatik lezyonlar ile birlikte meslek veya iş türü, meslek grup numaraları, iş kolları ve kişilerin yaşlarına yönelik ayrı ayrı cetveller içermekte ve bu itibarla tıbbi kıyas/takdir metoduna elverişli olması nedeniyle bilirkişinin/adli tıp uzmanının yorumuna olanak vermektedir. Buna karşılık Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik ise kişinin maruz kaldığı haksız fiil ve bunun sonucu olarak mesleğinde kazanma gücünü hangi oranda kaybettiğini belirlemekte yeterli olmayıp daha ziyade kişide bulunan sistematik hastalıkları ön plana çıkarmakta, malulen emeklilik, vergi indirimi, bakım ücreti, özel eğitim ve özel donanımlı araç kullanımına yönelik olup tazminat hesabında asıl önem arz eden yaş, sanat, meslek, meslek grubu gibi faktörlerin hesaplamada değerlendirilmemesinden dolayı tazminatın unsurlarını ve hak edilen tazminatın belirlenmesinde yeterli ve gerekli parametreleri içermediği için yeterli olmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, davacının 10/10/2018 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazasına bağlı maluliyetini 11/10/2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre belirleyen Adli Tıp Kurumundan alınan 27/01/2020 tarihli raporun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Yeni Genel Şartların A.5.b. maddesinde tedavi süresine ilişkin geçici bakıcı gideri ve çalışma gücünün kısmen veya tamamen azalmasına bağlı giderler sağlık giderleri teminatı kapsamında olduğu ve bu teminatın da Sosyal Güvenlik Kurumunun (SGK) sorumluluğunda olduğu, bu nedenle sigorta şirketlerinin sorumluluğunun bulunmadığı açıklanmış ise de 6111 sayılı Yasa ile değişik KTK'nin 98. maddesinde Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından karşılanacak tedavi giderleri arasında geçici işgöremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatı sayılmamıştır. Bu durumda SGK'nin sorumluluğu alt norm düzeyindeki genel şartlar ile genişletilemiyeceğinden, sözü geçen ilgili genel şart hükmünün uygulanma kabiliyeti bulunmamaktadır. Bu durumda sigorta şirketlerinin/Güvence Hesabı'nın geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri zararından sorumluluğu devam etmektedir. Dolayısıyla, bu yöne ilişkin mahkemenin kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Yargıtay 17. (kapatılan) ve 4. Hukuk Dairelerinin Anayasa Mahkemesinin 17/07/2020 tarih, 2019/40 Esas ve 2020/40 Karar sayılı iptal kararı sonrasında vermiş olduğu güncel kararları gereğince tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 yaşam tablosu uygulanacak, bilinmeyen (işleyecek) devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak tazminatın hesaplanması gerekecektir (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2022/6135 E. ve 2022/10604 K., 2021/16078 E. ve 2022/10550 K., 2021/13398 E. ve 2022/10498 K.,Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2020/2598 E. ve 2021/34 K., 2019/3713 E. ve 2020/2420 K. sayılı kararları).

İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan 10/12/2020 tarihli aktüerya bilirkişi raporunda TRH 2010 yaşam tablosu ile %1,8 teknik faiz ve PMF 1931 tablosu ile progresif rant yöntemine göre seçenekli olarak hesaplama yapılmıştır. Doğru olan hesaplama TRH 2010 yaşam tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplama olmalıdır. %1,8 teknik faiz kullanılması mümkün değildir. Ayrıca TRH 2010 yaşam tablosuna göre yaşam süresi PMF 1931 tablosuna göre daha yüksektir. Bu durumda istinaf eden tarafın sıfatına göre TRH 2010 yaşam tablosu ile birlikte %1,8 teknik faizin uygulanması mümkün olmadığından davacının itirazının olmadığı PMF 1931 yaşam tablosuna göre yapılan hesaplamaya yönelik istinaf itirazı yerinde değildir. Davacının geliri hesaplanırken mesleği kuaför olarak kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacının SGK bilgileri UYAP üzerinden incelendiğinde davacının kaydının yer aldığı alanın kuaförlük mesleğine ait iş kolu olduğu, dosya kapsamında yer alan ekonomik sosyal durum araştırması tahkikat evrakında da kuaför olduğuna ilişkin tahkikat yapıldığı anlaşılmakla hesap raporunda mesleğine ilişkin gelirin esas alınmasında isabetsizlik yoktur. 25/2/2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13/2/2011 gün ve 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 59. maddesiyle değiştirilen KTK 98. maddesinde trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın SGK tarafından karşılanacağı öngörülmüştür. Motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alan Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesini düzenleyen sigorta şirketleri ile işleten ve sürücünün yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülükleri 6111 sayılı Kanun ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır. Diğer bir anlatımla KTK'nin 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk davalı ...'ye geçmiştir.Bununla birlikte hemen belirtmek gerekir ki, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu, 6111 sayılı Kanun ile değiştirilen KTK'nin 98. maddesi uyarınca tüm tedavi giderlerinden değil, ancak söz konusu madde kapsamında kalan tedavi giderlerinden sorumludur. Belgeye dayanmayan tedavi giderleri (geçici iş göremezlik, bakıcı gideri, tedavi yol gideri vb.) 6111 sayılı Kanun kapsamında değildir.Diğer yandan; her ne kadar 1/6/2015 günü yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın A.5.b maddesinde, tedavi süresine ilişkin geçici bakıcı gideri ve geçici iş göremezlik zararının kapsayan sağlık giderleri teminatının SGK'nin sorumluluğunda olduğu, bu nedenle sigorta şirketlerinin sorumluluğunun bulunmadığı açıklanmış ise de; 6111 sayılı Kanun ile değiştirilen KTK'nin 98. maddesinde SGK tarafından karşılanacak tedavi giderleri arasında, geçici iş göremezlik, bakıcı gideri ile tedavi yol gideri gibi belgesiz tedavi giderleri sayılmamıştır. Bu durumda, SGK'nin sorumluluğu alt norm düzeyindeki genel şartlar ile genişletilemeyeceğinden, sözü geçen ilgili genel şart hükmünün uygulanma yeteneği bulunmamaktadır.Bu durumda belgeli olmayan tedavi giderleri ile geçici iş göremezlikten kaynaklanan zarardan SGK sorumlu olmayıp zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçesini düzenleyen sigorta şirketi ile araç işleteni ve sürücüsünün sorumluluğu devam etmektedir. Ancak davacı vekili dava dilekçesinde tedavi giderlerini sigorta şirketi hariç davalılar ..., ... ile SGK'dan talep etmiştir. Bu itibarla eldeki davada bilirkişi raporunda belirtilen sadece 13/10/2018 tarihli ameliyat ücreti açıklamalı 17.500 TL bedelli faturadan SGK, davalılar ..., ... ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olup, kalan 1.393,84 TL'den mahkemece kurulan hükme göre davalı asiller ... ve ...'nın müştereken ve müteselsilen sorumlulukları devam etmektedir. Kaldı ki taleple bağlılık ilkesi gereği talepten fazlasına karar verilmiştir. Davacı vekili 12/01/2021 tarihli ıslah dilekçesinde davalı ... yönünden talebini artırarak 18.721,84 TL'ye çıkarmasına rağmen mahkemece 18.893,84 TL'ye hükmedilmesi doğru olmamıştır.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere: A-Davalı ... vekilinin yukarıda esas ve karar numarası yazılı ilk derece mahkemesinin hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, HMK'nin 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine, B-Davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararının, HMK'nin 353/1-b/2. maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, Buna göre: 1-Maddi tazminat yönündeki davanın kabulüne, 26.747,10 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 54.999,43 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 173 TL çekici ve otopark ücreti olmak üzere toplam 81.919,53 TL'nin davalı asiller yönünden kaza tarihinden, davalı ... yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 2-18.893,84 TL tedavi masrafının davalı asiller yönünden kaza tarihinden, 17.500 TL'sinin ise davalı ... yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 3-Manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, olayın oluş şekli, tarafların kusur oranı, yaşanan elem, keder yönünden hak ve nesafet kuralları, sosyal ekonomik durumlar değerlendirilmek üzere 15.000 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalı asillerden alınarak davacıya verilmesine, 4-Harçlar Kanunu'na göre belirlenen 7.911,21 TL ilam harcından peşin alınan 683,10 TL harcı ve 1.548,39TL ıslah harcının mahsubu ile bakiye 5.679,72‬ TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak Hazineye gelir kaydına, 5-Davacı tarafından sarf edilen 600 TL bilirkişi ücreti, 435,80 TL posta masrafı, 35,90 TL başvuru harcı, 1.548,39 TL ıslah harcı ve 562 TL ATK rapor ücreti olmak üzere toplam 3.182,09‬ TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 6-Maddi tazminat yönünden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine (AAÜT) göre hesaplanan 13.510,93 TL vekâlet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak kendisini vekille temsil ettiren davacıya verilmesine,7-Manevi tazminat yönünden AAÜT'ye göre hesaplanan 4.080 TL vekâlet ücretinin davalılar ... ve ...'dan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davacıya verilmesine,8-Karar kesinleştiğinde ve istek halinde artan gider avansının yatırana iadesine, C-İstinaf İncelemesi Bakımından: 1-Davalı ... 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 36. maddesinin 1. fıkrası uyarınca harçtan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 7.911,21 TL istinaf karar ve ilam harcından, peşin yatırılan 1.722 TL istinaf karar ve ilam harcı mahsup edilerek, bakiye 6.189,21‬ TL istinaf karar ve ilam harcının davalı ...'nden tahsili ile Hazineye gelir kaydına, 3-İstinaf aşamasında davalı ... tarafından sarf edilen 78,50 TL posta ve tebligat giderinin davacıdan tahsili ile davalı ...'ye verilmesine, 4-Davalı ... Şirketinin istinaf kanun yolu başvurusu nedeniyle harcadığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, 5-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından, vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, 6-İstinaf kanun yolu incelemesi için yatırılan gider avansından artan tutarın, HMK'nin 333. maddesinin, 1. fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesince kendiliğinden yatıran taraflara geri verilmesine, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK'nin 362/1-a maddesi gereğince kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 04/06/2024