İstanbul BAM 15. HD 2024/727 E. 2024/436 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

15.HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO: 2024/727

KARAR NO: 2024/436

TÜRK MİLLETİ ADINA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ: 12/03/2024

NUMARASI: 2024/200 Esas, 2024/200 Karar

DAVANIN KONUSU: İhtiyati Haciz

KARAR TARİHİ: 30/05/2024

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda değişik işler esası üzerinden verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: İhtiyati haciz talep eden vekili, taraflar arasında 05.06.2023 tarihli inşaat taşeron sözleşmesi imzaladıklarını, ihtiyati haciz talep eden sözleşme gereği üstlendiği iş için personel bulundurup her türlü hazırlığı yapıp hazır halde beklediği halde davalı tarafından iş verilmediğini, 1.520.000 TL tutarında iş yaptırıldığını, iş bedelinin ödendiğini, hak edişler ve faturalar kapsamında 1.980.359,00 TL alacakları olduklarını belirterek ihtiyati haciz talep etmiştir. Mahkemece, Kural olarak; İİK'nun 257. maddesince rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı borçlunun yedinde veya 3. şahısta bulunan taşınır ve taşınmaz malları ve alacakları ile diğer haklarını ihtiyaten hacze karar verilebileceğini, Alacaklının dilekçesine ek taraflar arasındaki sözleşme, tek taraflı düzenlenmiş davalı kaşe ve imzası bulunmayan faturalar ve davalı kaşe ve imzası bulunan fotokopi evrak 1,2,3,4 nolu hak ediş belgelerinin sunulduğunu, ihtiyati haciz talep eden alacağın varlığı ile borçlunun mal varlığına önceden el konulmasını gerektiren nedenlere ilişkin ikna edici nitelikte ihtiyati haciz sebeplerini bildirmesi ve bu konudaki delil ve belgelerini istemine ekli olarak sunması zorunlu olduğunu, davacı yanca ödenmeyen hak ediş bedelleri nedeni ile ihtiyati haciz talep edildiği ve 1,2,3 ve 4 nolu hak ediş belgeleri toplamının 1.569.535,92 TL olduğu, davacının bu meblağ ile uyumsuz şekilde ihtiyati haciz talep edildiğini, talebine dayanak yaptığı faturalarda davalı yandan sadır olmuş bir kayıt bulunmadığı, kendi beyanına göre de davalı borçlunun davacıya 1.520.000 TL ödeme yaptığı, bu ödemenin davacı yanca yan iş mahiyetindeki işler için yapıldığının ileri sürüldüğü, davacının yüklendiği işte yan iş yaptığına dair bir delil tespiti vs sunmadığı, yapılan bu ödemenin sözleşme kapsamındaki iş için mi yoksa gerçekten yan işler için mi yapıldığı hususunun yargılamaya muhtaç olduğu, sunulan deliller fotokopi olduğu gibi yukarıda ifade edildiği üzere taleple hak edişlerin de uyumsuz olduğu, kaldı ki faturalarda davalıdan sadır olmuş bir kayıt da olmadığı belirtilerek ihtiyati haciz talebin reddine karar verilmiştir.Davacı vekili istinafında, davalının İstanbul su ve kanalizasyon idare genel müdürlüğü ile imzaladığı 19.07.2023 tarihli ana sözleşmede yapımını üstlendiği işler içinde yer alan içme suyu depolarının yapılması amacıyla 05.06.2023 tarihli Asya bölgesi muhtelif depolar inşaatı taşeron sözleşmesi imzalandığını, edimleri yerine getirilmesi için hazırlıklar tamamlayarak işe başlamaya hazır hale geldiğini, sözleşme konusu işlerin bir kısmını tamamladığını, hakediş tutanakları düzenlendiğini, geri kalan işler için hazır olunmasına rağmen davalı şirket tarafından bir türlü asıl iş verilmediğini, işin düzenli başlaması ve devamı sağlanamadığını, asıl iş için beklenilmesi aşamasında davalı tarafça yan iş mahiyetinde yani asıl iş ile ilgisi olmayan bazı yapım işleri davacıdan talep edildiğini, davacıda asıl iş yapılacak inancı ile bu yan işleri yaptığını, yapılan yan işler itibariyle 1.520.000,00 TL ödeme aldıklarını, ancak ihtarlara rağmen asıl iş başlatılmadığını, noter ihtarnamesi gönderdiklerini, asıl iş ile ilgili hakedişler talep edildiğini, mahkemenin hakediş bedelleri ile ihtiyati haciz talepleri arasındaki farklı olması sebebi ile ihtiyati haciz talebi reddine ilişkin gerekçesi yerinde olmadığını, ihtiyati haciz ile sadece hakediş bedellerini değil aynı zamanda kesilen fatura bedellerini talep ettiklerini, faturalar toplamı 1.980.359,00 TL olduğunu, sunulan faturalar ibraz edilen hakedişlere bağlı olarak düzenlendiğini, gerçek bir alacağa ilişkin olduğunu, ihtiyati haciz taleplerinin şartlarının oluştuğunu, sunulan belgeler ile birlikte yaklaşık ispat sağlandığını belirterek ihtiyati haciz talebinin reddine ilişkin mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık 6098 sayılı Türk Borçlar kanunun 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı alt taşeron, davalı ise yüklenicidir. İİK'nın 257. maddesinde rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklariyle diğer haklarını ihtiyaten haczettirebileceği, vadesi gelmemiş borçtan dolayı ancak borçlunun belirli bir yerleşim yerinin bulunmaması veya mallarını gizleme, kaçırma, kaçma gibi alacaklının haklarını ihlal eden eylemlerde bulunması halinde ihtiyati haciz kararı verilebileceği düzenlenmiştir. İhtiyati haciz talep eden taraf, öncelikle dilekçesinde dayandığı ihtiyati haciz sebebini belirtmek ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak, yasal delillerle ispat etmek zorundadır. Somut olayda, davalı şirketin İstanbul su ve kanalizasyon idare genel müdürlüğü ile imzaladığı 19.07.2023 tarihli ana sözleşmede yapımını üstlendiği işler içinde yer alan içme suyu depolarının yapılması amacıyla 05.06.2023 tarihli Asya bölgesi muhtelif depolar inşaatı taşeron sözleşmesi ihtiyati haciz talep eden şirket ile imzalanmıştır. İhtiyati haciz talep eden sözleşmenin ifası için gerekli hazırlıkları tamamladıklarını ve bu amaçla hakediş düzenledikleri ve ayrıca hakediş doğrultusunda faturalar düzenlendiğini, asıl iş başlamadan davalı şirketin talebi ile yan iş yaptıklarını ve bedellerini tahsil ettiklerini belirterek düzenlenen hakediş ile faturalar kapsamında alacaklarının bulunduğunu belirterek ihtiyati haciz talebinde bulunulmuştur. Mahkemece, ihtiyati haciz talebinin miktarı ve sunulan belgeler itibariyle alacağın varlığını yaklaşık ispat sağlamayacağı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir. İhtiyati haciz talep tarafından dosyaya hakediş ve faturalar ibraz edilmiştir. İbraz edilen 1,2,3,4 nolu hakediş evraklarında ihtiyati haciz talep eden taşeron ve asıl işi yüklenici şirket tarafından imzalanmış olduğu görülmektedir. Hakediş raporlarında ihtiyati haciz talep edilen ... şirket temsilcisinin imzasının bulunması ve akabinde bu hakediş kapsamında faturanın düzenlenmiş olması, alacağın yaklaşık olarak varlığını ispat edecek mahiyette olduğu açıktır. Mahkemece, hakediş raporları doğrultusunda düzenlenen 4 ayrı fatura bedeli olan 1.723.415,30 TL üzerinden ihtiyati haciz talebin kabulüne karar vermesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde ihtiyati haciz talebin reddine karar verilmiş olması hatalı olmuştur. Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile usul ve yasaya uygun bulunmayan yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince kaldırılarak yukarıda açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi için dosyanın yerel mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun KISMEN KABULÜNE, 2-İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin tarih, 2024/200 D.iş, 2024/200 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,3-Dosyanın Dairemiz kararına uygun şekilde inceleme yapılarak yeniden bir karar verilmek üzere yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 4-Davacı tarafından yatırılan istinaf karar harcının istek halinde kendisine İADESİNE, 5-Davacı tarafça yapılan istinaf yargılama giderinin ilk derece mahkemesince yeniden verilecek kararda DİKKATE ALINMASINA, 6-İstinaf yargılaması sırasında duruşma açılmadığından vekâlet ücreti takdirine YER OLMADIĞINA, Dair, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince KESİN olmak üzere 30/05/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.