İstanbul BAM 14. HD 2024/410 E. 2024/880 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

14. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO: 2024/410

KARAR NO: 2024/880

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ: 29/11/2023

NUMARASI: 2023/576 E. - 2023/881 K.

DAVANIN KONUSU: Ticari Şirket (Yöneticilerin Azline İlişkin)

Taraflar arasındaki ticari şirket yöneticilerinin azline ilişkin davasının ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı, davalı tarafından süresinden sonra istinaf yoluna başvurulması üzerine ilk derece mahkemesince istinaf başvurusunun süre yönünden reddine ilişkin verilen ek karara yönelik davalı tarafından sunulan istinaf başvurusu üzerine Dairemize gönderilmiş olan dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ortağı olduğu ... Limited Şirketinin 18.08.2022 tarih ve 5 sayılı genel kurul kararı ile ...'nun hisselerinin ...'a devri ile ...'nun şirket ortaklığından ayrılmasının onaylanması ve ...'ın şirket müdürlüğüne atanmasına karar verildiğini, kararların alınması sırasında müvekkilinin imzasının taklit edilerek sahte imza atıldığını, genel kurul kararının iptali için İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2022/694 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, davalı müdürce genel kurul kararının aslı dosyaya sunulmadığından imza inkarının kabul edilmiş sayıldığını, davalının şirket ve ortakların menfaatine aykırı hareket ettiğini, davalı ile şirket aleyhine işlemlerde aracı kılınan şirketler hakkında Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2023/398 Esas sayılı dosyasında sorumluluk davası açıldığını, davalının şirket müdürlüğü görevini devraldıktan sonra ...'nun şahsi hesabına 559.200,00 USD, ...'nun sahibi ve yönetim kurulu başkanı olduğu ...A.Ş. hesabına 178.450,00 USD ve kendisinin sahibi ve müdürü olduğu ...Limited Şirketi hesabına 2.947.000,00 TL para gönderdiğini, şirketin parası, demirbaşları, emtiaları, ham maddeleri, mamul ve yarı mamul ürünlerinin kaçırıldığını, davalının yönetim ve temsil yetkisi bulunmadığını, alınan karaların butlanın tespiti için İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2023/551 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, davalının Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/171 E. -2015/442 K. Sayılı ilamı ile dolandırıcılık suçundan 2 yıl 6 ay hapis, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/243 E.-2010/71 K. Sayılı ilamı ile resmi belgede sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis, Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/320 E.-2012/81 K. sayılı ilamı ile resmi belgede sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis, Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/23 E.-2014/140 K. sayılı ilamı ile resmi belgede sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis, Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/81 E.-2021/35 K. Sayılı ilamı ile dolandırıcılık suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığını, hükümlerin 7 yıl 36 ay hapis cezası olarak içtima edildiğini ve infazın 25.04.2030 tarihinde tamamlanacağını, infazının 12.05.2020 tarihinde başladığını, hükümlerde TCK'nın 53/1, 2, 3.madde hükümlerinin uygulanmasına karar verildiğini, sahte imza ile alınan 18.08.2022 tarihli karar sırasında davalının yöneticisi olma hakkından yoksun olduğunu ileri sürerek, davalının sirket yönetiminden azline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, savunmasında özetle; davacı tarafından sunulan YMM raporunun dikkate alınamayacağını, müvekkili hakkındaki iddiaları güçlendirmek için ilgisiz dosyaların yazıldığını, ileri sürülen nedenlerin azil sebebi olmadığını, iptal davalarının çağrı usulsüzlüğü ile yasa ve ana sözleşmeye aykırılığa dayandırıldığını, dilekçede belirtilen davaların müdürlük görevlerine engel olmadığını, müvekkilinin şirketin yetkilisi ve büyük ortağı olarak yasaya uygun bir yönetim sergilediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "...Tescile Delil Olan Belgeler: T.C. Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz bürosunun ... sayılı dosyasından 22.8.2023 tarihli yazısı ile bildirilen, T.C. Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesi nin 31.12.2015 tarihli 2012/171 Esas, 2015/442 Karar ve 2012/2865 C.Savcılığı Esas sayılı Mahkeme Kararı Müdürler/Yetkililer Görev Dağılımındaki Değişiklik Daha önceden Müdür görevi olan Türkiye Uyruklu ... Kimlik No'lu Sakarya/Sapanca adresinde ikamet eden ...'in önceki bu görevi sona ermiştir." kararı ile davalının müdürlük görevinin sona erdiği bu yüzden mahkememizde açılan davanın konusunun kalmadığı anlaşılmıştır. HMK 331/1 maddesinde davanın konusuz kalması nedeniyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderine karar verileceği düzenlenmiştir. Dosyadan toplanan deliller, farklı mahkemelerde devam eden dava dosyaları, bu dosyalarda alınan bilirkişi raporları ve yine davalı hakkında yürütülüp sonuçlandırılan kesinleşmiş ceza mahkemesi kararları ile davalının şirket yöneticisi olmaktan yasaklı olduğu, davalının şirket yöneticisi olamayacağını bildiği halde 18/08/2022 tarihli ortaklar kurulu kararı ile kendisini şirket müdürü olarak tayin ettiği ve bu davanın açılmasına sebebiyet verdiği, davacının dava açmakta haklı olduğu..." gerekçesiyle konusuz kalan davanın esası ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir. Bu karara karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ Davalı vekili, istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Davalının, dava dışı ... şirketindeki yöneticilik görevini kötüye kullanması iddiası ile dava açtığını, müvekkilinin yöneticilik görevini kötüye kullandığına ilişkin hiç bir delil bulunmadığını, bu nedenle Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosunun ... sayılı dosyasından 22.8.2023 tarihli yazısı ile bildirilen, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli 2012/171 Esas, 2015/442 Karar ve 2012/2865 C.Savcılığı Esas sayılı Mahkeme Kararı ile dava konusu arasında bir bağlantı bulunmadığını, illiyet bağı olmayan bir sebebe dayanarak verilen savcılık kararına istinaden açılan bu davada, müvekkilinin yöneticilik görevini kötüye kullanmış gibi, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağını, Bu nedenlerle ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasına ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiştir. Bu karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş, ilk derece mahkemesinin 29.11.2023 tarihli ek kararıyla, istinaf başvurusunun HMK'nın 345. maddesinde öngörülen iki haftalık yasal başvuru süresi içinde yapılmadığı gerekçesiyle, HMK'nın 346. maddesi gereğince davalının istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Davalı vekili, bu ek karara karşı, HMK'nın 346/2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresi içerisinde istinaf başvurusunda bulunmuştur. Davalı vekili, ek karara yönelik istinaf başvurusu dilekçesinde özetle; İlk derece mahkemesince verilen ek kararın 29.11.2023 tarihli olduğunu, oysa istinaf başvurusunun 23.01.2024 tarihinde verildiğini, dilekçenin verildiği tarihten 56 gün önce verilen ret kararının hatalı olduğunu, süresinde verildiği düşünülen istinaf dilekçesinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE Dava, TTK'nın 630/2 maddesi uyarınca dava dışı limited şirketin yöneticisi olan davalı müdürün azli ile dava dışı şirkete davacının yönetici olarak atanması istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda uyuşmazlık konusu ortadan kalktığından davanın esası ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; bu karara karşı, davalı vekilince, yasal süresinden sonra sunulan istinaf dilekçesinin reddine ilişkin ilk derece mahkemesi ek kararına karşı, davalı vekilince içinde istinaf başvurusunda bulunulmuştur. İstinaf incelemesi, HMK'nın 355. maddesi uyarınca, ileri sürülmüş olan istinaf nedenleriyle ve kamu düzeni yönüyle sınırlı olarak yapılmıştır. Öncelikle, ilk derece mahkemesince istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair 29/11/2023 tarihli ek kararına yönelik istinaf başvurusunun incelenmesi gerekir. Davacı tarafından davalı aleyhine açılan azil talepli dava sonucunda, ilk derece mahkemesince, davalı müdürün daha önce kesinleşmiş cezalarının infazı kapsamında, infaz makamlarınca yazılan yazılar üzerine müdürlük görevinden alınması nedeniyle konusuz kalan davanın esası ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına ve yargılama giderlerinin davalıya yüklenmesine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesinin gerekçeli kararının 02.01.2024 tarihinde davalı vekiline tebliğ edildiği sabitti. Davalı vekilinin tebligatın usulsüzlüğüne ilişkin bir savunması olmadığı gibi, dosyada bulunan tebligat parçasından da tebligatın bu tarihte yapıldığı anlaşılmaktadır. HMK'nın 345. maddesine göre ilk derece mahkemesinin bu kararına karşı iki hafta içinde istinaf kanun yoluna başvurulabilir. Ancak davalı vekilinin bu tarihten sonra 23.01.2024 tarihinde istinaf yoluna başvurduğu açıktır. İlk derece mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusu dosyada bulunan ve karar tarihi sehven gerekçeli karar ile aynı tarih olarak yazılan 29.11.20203 tarihli kararla değerlendirilmiştir. UYAP ortamında yapılan incelemede, istinaf başvurusun süresinden sonra yapılması nedeniyle reddine ilişkin ek kararın 13.02.2024 tarihinde düzenlendiği ve kararın işlem kütük bilgisine göre 15.02.2024 tarihinde taraf vekillerince açılarak UYAP ortamında okunduğu, bu durumda ek kararın 13.02.2024 tarihli olduğu anlaşılmıştır. Mahkemenin istinaf başvurusunun süre yönünden reddine ilişkin ek kararı, karardan veya istinaf başvurusundan önce verilmemiş, tebligat süreçleri de özetlenerek istinaf başvurusu değerlendirilip, 13.02.2024 tarihinde verilmiştir. Davalı vekili, eski hale getirme veya başka bir tebligat usulsüzlüğüne dayanmamış, soyut olarak istinaf başvurusunun süresinde yapıldığının düşünüldüğünü beyan etmiştir. Açıklanan bu gerekçelerle, ilk derece mahkemesinin ek kararının isabetli olması nedeniyle, davalı vekilinin HMK'nın 344 ve 346. maddeleri uyarınca verilen 29.11.2023 tarihli ( gerçekte 12.02.2024 tarihli) ek karara yönelik istinaf istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 maddesi uyarınca esastan reddine dair aşağıdaki karar verilmiştir.

KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;1-HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca, davalı vekilinin ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, 2-Davalı tarafından yatırılan istinaf başvuru ve peşin karar harçlarının Hazineye gelir kaydına, 3-Davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvuru için yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına,4-Gerekçeli kararın ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine, 5-Dosyanın, kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair; HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 23.05.2024 oybirliğiyle ve temyiz yolu açık olarak karar verildi.