İstanbul BAM 12. HD 2024/921 E. 2024/850 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

12. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO: 2024/921

KARAR NO: 2024/850

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ: 19/01/2024 (Ara Karar)

NUMARASI: 2024/22 Esas

TALEP: İhtiyati Tedbir

İhtiyati tedbir isteminin reddine ilişkin 09/01/2024 tarihli ara kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine dosya kapsamı incelenip gereği düşünüldü.

DAVA VE TALEP: İhtiyati tedbir talep eden davacı vekili, davalı ... ile müvekkilinin davalı şirkette ortak iken, davalıya duyulan güven kapsamında şirkette bulunan %15 hissesi, geri alınmak üzere emaneten ...’a 17/07/2017 tarihinde bedelsiz olarak devrettiğini, emanet olarak verilen hisselerin kendisine iade edilmesini talep ettiğini, bahsi geçen dönemde COVID-19 pandemi süreci başladığını ve bu bahane gösterilerek davalı ... tarafından hisse devrinden kaçınıldığını, müvekkili tarafından bu süreçte davalı ... ile eşit düzeyde şirketten maaş aldığını, ancak bahsi geçen dönemde gerek huzur hakkı, gerek temettü, gerekse kâr payı veya başkaca bir ad altında davacı müvekkiline davalı şirketten maaş dışında herhangi bir kâr payı ödemesi yapılmadığını, davalıya emaneten verilen hisselerin adına iade ve tescili ile yargılama sürecinde bir kısım muhasebe yöntemleri ve mal varlığı değerlerini üçüncü kişilere devretmek suretiyle işbu dava neticesinde ortaya çıkabilecek tazminat ve diğer hususlar yönünden ilamın icrasını imkânsız hale getirmek yoluyla davacı müvekkilini, geri dönüşü mümkün olmayacak şekilde maddi zarara uğratması olası olduğundan davalı şirket payları, davalıların taşınır ve taşınmaz mal varlığı değerleri ile tüm banka hesapları üzerinde öncelikle teminatsız,mümkün değilse cüzi bir teminat karşılığında ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

ARA KARAR: İhtiyati tedbir talep eden davacının dilekçesi incelendiğinde, dilekçe içeriğinin mahkemece davalı şirket payları, davalıların taşınır ve taşınmaz mal varlığı değerleri ile tüm banka hesapları üzerinde öncelikle teminatsız, bu mümkün değilse cüzi bir teminat karşılığında ihtiyaten tedbir talep edildiği, talep içeriğinin davalılara ait menkul ve gayrimenkullere tedbir konulması olduğunun anlaşıldığı, HMK 389/1 md uyarınca sadece uyuşmazlık konusu hakkında tedbire hükmedilebileceğinin düzenlendiği, talep yargılamayı gerektirdiğinden yaklaşık ispat koşulu oluşmadığı gerekçesiyle, yerinde görülmeyen tedbir isteminin reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı ihtiyati tedbir isteyen vekili; temel taleplerinin şirket paylarının iadesi olan davada istenilen ihtiyati tedbir talebinin bizzat davanın konusu uyuşmazlığın kendisine ilişkin olduğunu, davalılar tarafından yargılama sürecinde bir kısım muhasebe yöntemleri ve mal varlığı değerlerini üçüncü kişilere devretmek suretiyle dava neticesinde ortaya çıkabilecek tazminat ve diğer hususlar yönünden ilamın icrasını imkânsız hale getirmek yoluyla davacı müvekkilini, geri dönüşü mümkün olmayacak şekilde maddi zarara uğratmasının olası olduğunu, dava konusu olmayan mal varlığı değeri üzerinde ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği yönündeki tespitin hukuka ve taraflarına yöneltilen talebin içeriğine uyar yönü bulunmadığını ileri sürerek, itirazları doğrultusunda ara kararın kaldırılmasına, neticede davalı şirket payları, davalıların taşınır ve taşınmaz mal varlığı değerleri ile tüm banka hesapları üzerinde öncelikle teminatsız, bu mümkün değilse cüzi bir teminat karşılığında ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE: Dava; inançlı işlem ile emaneten davalı ...'a devir edildiği ileri sürülen davalı şirketin %15 hisselerinin davacıya ait olduğu ileri sürülerek, hisselerin davacıya ait olduğunun tespiti ile tescili aksi halde şimdilik 5.000-TL belirsiz alacağa hükmedilmesi talepli davada davalıların malvarlığı ile şirket paylarına ihtiyati tedbir konulması talebine ilişkindir.HMK'nın 389. maddesi uyarınca, "Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme sebebiyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir. "şeklindedir. Aynı yasanın 390/3 maddesi,'' Tedbir talep eden taraf, .... davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorundadır'' düzenlemesini içermektedir. Somut olayda, davacının inançlı işlem iddialarının ispatı bakımından yazılı bir sözleşme mevcut olmayıp, şirket paylarının davalının kendisini ikna etmesi nedeniyle davalıya devir edildiği, devirden sonra da şirkette çalışmaya devam ettiği ileri sürülerek ihtiyati tedbir talep edilmiştir. Ne var ki tüm bu hususların değerlendirilmesi bir yargılama sürecini, tahkikatı gerektirmektedir. Şirket hisselerinin bir kısmının gerçekte davacıya ait olduğu hususunda duraksamadan delil değerlendirilmesi yapılamamaktadır. Davanın bulunduğu aşama itibariyle davacının iddiaları ve delillerin ve bu delillere karşılık davalının savunma ve delillerinin de incelenmesini gerektirmektedir. Açıklanan nedenlerle;ilk derece mahkemesince şirket paylarının davanın konusunu teşkil etmediği gerekçesi doğru değildir.Ne var ki; davanın bulunduğu aşama itibariyle inançlı işlemin varlığının yaklaşık ispat düzeyinde kanıtlandığının kabulü mümkün olmadığından yargılamanın bulunduğu aşama itibariyle yaklaşık ispatın sağlanmadığı, ihtiyati tedbir koşulları bulunmadığının kabulü gerekmektedir. Sonucu itibariyle doğru bulunan ara karara yönelik istinaf nedenleri yerinde görülmemiş,davacı/ihtiyati tedbir isteyen vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle:İhtiyati tedbir talep eden davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353(1)b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, Peşin harcın karar harcına mahsubuna, başkaca harç alınmasına yer olmadığına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda HMK 362(1)-f maddesi uyarınca kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi. 30/05/2024