mahkeme 2023/512 E. 2023/1350 K.

T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
40. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
DOSYA NO: 2023/512
KARAR NO: 2023/1350
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ: 20/12/2022
NUMARASI: 2017/983 (E) - 2022/983 (K)
DAVANIN KONUSU: Maddi Tazminat
KARAR TARİHİ: 17/10/2023
Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/983 (E) sayılı dava dosyasında: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 22/11/2014 tarihinde davalı ... Sigorta AŞ'ye zorunlu trafik sigortasıyla sigortalı sürücü ...un yönetimindeki ... plakalı aracın, davacı müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu ...'ün sevk ve idaresindeki ... plakalı araca çarpmasıyla maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazası sonucu yaralandığını, sürücü ...un asli ve tam kusurlu olduğunun bilirkişi raporlarıyla tespit edildiğini, müvekkilinin vücudunun çeşitli yerlerinde hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek şekilde kırıklar olduğunu ve tedavisinin halen devam etmekte olduğunu, müvekkilinin kaza sebebiyle yapmış olduğu tedavi giderleri, iş gücü kaybı ve diğer zararlara ilişkin maddi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiş, davacı vekili 21/11/2022 tarihli talep artırım dilekçesi ile yol ve tedavi gideri talebini 6.500 TL, nihai ve geçici iş göremezlik maddi zarar talebini 106.399,64 TL, nihai ve sürekli iş göremezlik zarar talebini 224.464,34 TL'ye artırarak, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Birleşen İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2022/494 (E) sayılı davasında: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 22/11/2014 tarihinde meydana gelen maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazası sonucu müvekkil tarafından davalı sigorta şirketi aleyhine İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/983 (E) sayılı dosyası ile belirsiz alacak davası açıldığını, hesap uzmanı bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaya göre davacının nihai ve gerçek sürekli iş göremezlik maddi zararının 257.690,10 TL, geçici iş göremezlik maddi zararının ise 27.290,69 TL olarak hesaplandığını, davalarının İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/983 (E) sayılı davasıyla birleştirilmesini, asıl davadan ek bilirkişi raporu alınarak faiz hesabının yapılmasını ve davalarının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince asıl davanın kabulü ile yol ve tedavi gideri olarak 6.500 TL, geçici iş görememezlik maddi zararı olarak 106.399,64 TL, sürekli iş görememezlik maddi zararı olarak 224.464,34 TL olmak üzere toplam 337.363,98 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, birleşen İstanbul 5.ATM'nin 2022/494E sayılı davanın kabulü ile; 160.000 TL faiz alacağının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Bu karara karşı istinaf başvurusunda bulunan asıl dosya ve birleşen dosya davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; birleşen davada davacı tarafın faiz talebinde bulunduğunu, ek dava ile faiz talep edilemeyeceğini, hükmedilen faiz yönünden de vekâlet ücretine hükmedildiğini, faiz miktarının hesaplanarak hükmedilmesinin de hatalı olduğunu, dosyadaki karara esas alınan raporun usule aykırı olduğunu, mahkemece hatalı kusur oranı üzerinden hüküm kurulduğunu, davacının kusurunun müvekkiline yüklenemeyeceğini, maluliyet oranını kabul etmediklerini, fahiş tazminat tutarı hesaplandığını, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamada TRH 2010 yaşam tablosu esas alınsa da teknik faiz uygulanmadan hesaplama yapıldığını, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı zararı bakımından müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, %20 müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği, faizin dava tarihinden itibaren başlayacak yasal faiz olması gerektiğini bu sebeplerle kararın hatalı olduğunu, belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Somut olayda, 22/11/2014 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında davalı sigorta şirketi tarafından zorunlu trafik sigortası ile sigortalı dava dışı ...un sürücüsü olduğu ... plakalı araç ile dava dışı ...'ün sürücüsü olduğu ... plakalı aracın çarpışması sonucu ... plakalı araçta yolcu olan davacının yaralanması sebebiyle maddi tazminat talebinde bulunulduğu, davalı sigorta şirketi tarafından düzenlenen zorunlu mali sorumluluk poliçesinin kaza tarihi itibariyle kişi başı ölüm/sakatlık poliçe teminat bedelinin 268.000 TL olduğu anlaşılmıştır. 19/04/2021 tarihli maluliyet tespitine ilişkin Adli Tıp Kurumu (ATK) raporunda; %42 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, humerus kırığının fizyolojik iyileşme süresinin 4 (dört) ay olduğu, ancak kişide gelişen psödoartroz ve osteomiyelit komplikasyonu nedeniyle toplam iyileşme (iş göremezlik) süresinin olay tarihinden itibaren 24 (yirmi dört) aya kadar uzayabileceği, kesin geçici iş göremezlik süresinin kişinin tedavi ve takibini yapan hekimler (sağlık kuruluşu) tarafından düzenlenmiş istirahat veya çalışabilir raporu ile belirlenebileceği yönünde görüş bildirilmiştir. 25/11/2021 tarihli kusur ve tazminat hesabına yönelik bilirkişi raporunda; 22/11/2014 tarihli trafik kazasında, davalı şirkete sigortalı ... plakalı aracın sürücüsü ...un %100 oranında kusurlu olduğu, ... plakalı aracının sürücüsü...'ün kusursuz olduğu, TRH 2010 yaşam tablosu kullanılarak ve %10 artış ve %10 iskontolu progressive rant yöntemine göre davacının nihai ve gerçek geçici iş göremezlik maddi zararının 27.290,69 TL olduğu, davacının nihai ve gerçek sürekli iş göremezlik maddi zararının talep ile bağlı kalınarak %28 maluliyet oranına göre 171.793,40 TL olduğu, ATK 2. Üst Kurulunca belirlenen %42 malüliyet oranına göre 257.690,10 TL olduğu belirtilmiştir. 17/01/2022 tarihli tedavi ve yol masraflarına ilişkin doktor bilirkişiden alınan raporda; davacının kazadan kaynaklı tedavisi için İstanbul Tıp Fakültesi Hastanesine 2.668 TL ödediği, dosyadaki belgeli giderler dahil olmak üzere, 5.000 TL pansuman, bakım için tibbi malzemeler, ilaç giderleri ve yardımcı ortopedik malzemeler için, 1.500 TL ulaşım ve bu süreçteki sosyal giderleri için olmak üzere dönemsel rayiç bedellerle 6.500 TL tedavi gideri olduğu, İstanbul Tıp Fakültesine ödediği 2.668 TL tedavi ücretinden sorumlu kabul edilmezse, 6.500 TL tedavi giderinin 268.000 TL ZMSS poliçesi sağlık gideri teminatı limiti dahilinde olduğu, İstanbul Tıp Fakültesine ödediği 2.668 TL tedavi ücretinden sorumlu kabul edilirse, 6.500 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 9.168 TL tedavi giderinin 268.000 TL ZMSS poliçesi sağlık gideri teminat limiti dahilinde olduğu, faiz talebi olmadığından, temerrüt tarihi ve uygulanacak faiz değerlendirmesi yapılmadığı belirtilmiştir. 10/10/2022 tarihli kesin geçici iş göremezlik süresinin belirlenmesi için İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 10/10/2022 tarihli raporda; davacı ...'in 22/11/2014 tarihinde maruz kaldığı araç içi trafik kazası yaralanmasına bağlı vücudunda meydana gelen sağ kol kemiği (humerus) kırığına bağlı gelişen psödoartroz ve kronik osteomyolit komplikasyonlarına bağlı en son Haziran 2020 tarihinde olmak üzere çok sayıda ameliyat olduğu belirlendiğinden; tıbbi açıdan iyileşme süresinin; olay tarihinden itibaren 68 (altmış sekiz) aya kadar uzayabileceği, bu süre zarfında kişinin %100 oranında geçici iş göremezlik durumunun söz konusu olduğu, saptanan geçici iş göremezlik süresi ile 22/11/2014 tarihinde maruz kaldığı araç içi trafik kazası arasında doğrudan illiyet (nedensellik) bağı bulunduğu yönünde kanaat bildirilmiştir.Maluliyet raporu yönünden; ATK 2. İhtisas Kurulu tarafından kaza tarihinde yürürlükte olan Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde düzenlenen maluliyet raporuna ilişkin davalı vekilinin istinaf itirazı yerinde değildir. Tazminat hesabına yönelik düzenlenen rapor bakımından; Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 98. maddesinin kapsamının belirlenmesi bakımından vermiş olduğu 02/03/2022 tarih ve 2022/312 (E) - 2022/3685 (K) sayılı kararında; geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri yönünden sigorta şirketlerinin sorumluluğu devam ettiği yönünde karar vermiştir. Bu nedenle davalı sigorta şirketi vekilinin geçici iş göremezlik tazminatına ilişkin istinaf başvurusu yerinde görülmemiştir. Ayrıca trafik kazası sonucu cismani zarar nedeniyle maddi tazminat ya da ölüme bağlı destekten yoksun kalma tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde Anayasa Mahkemesinin 17/07/2020 tarih ve 2019/40 (E) - 2020/40 (K) sayılı iptal kararından sonra Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 24/05/2021 tarih ve 2021/3033 (E) - 2021/1560 (K) sayılı güncel kararında tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 yaşam tablosuna göre belirlenmesi ve prograssive rant tekniği kullanılmak suretiyle tazminat miktarının hesaplanması gerektiği yönünde karar verilmiştir (Aynı yönde 14/01/2021 tarih, 2020/2598 E. ve 2021/34 K. sayılı kararı). Dolayısıyla davalı vekilinin dosyada mevcut düzenlenen tazminat raporunda kullanılan yönteme ilişkin istinaf sebepleri yerinde değildir. Davacı tarafça 01/06/2016 tarihinde sigorta şirketine başvuru yapılmış, mahkemece temerrüt tarihi 8 iş günü sonrası 14/06/2016 olarak kabul edilmiş, 14/06/2016 tarihinden 30/06/2022 (faiz talebine ilişkin açılan ek dava tarihi) tarihine kadar faiz hesabı yapılmıştır dolayısıyla faiz başlangıcına yönelik mahkemenin kabulü yerindedir. Dosya kapsamından davacının oluşan zararı artıran bir eyleminin bulunmadığı anlaşıldığından davacının müterafik kusurundan bahsedilemeyecektir. Davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazı da yerinde değildir Ancak hüküm kurulan geçici iş göremezlik, sürekli iş göremezlik ve faiz miktarına yönelik hesaplamalar mahkemece yapılmıştır. Mahkemece yapılan tazminat ve faize ilişkin hesaplamalar denetlenebilir şekilde olmadığından, açık anlaşılabilir ve denetlenebilir nitelikte bir hesaplama yapılması için 10/10/2021 tarihli raporda tespit edilen kesin geçici iş göremezlik süresine göre, geçici ve sürekli iş göremezlik süresi ile temerrüt tarihinden itibaren faiz talebine yönelik ek davanın açıldığı tarihe kadarki faiz hesabının da yapılması için, geçici iş göremezlik ve sürekli iş göremezlik dönem başlangıç bitiş tarihleri ve süreleri gösterilmek suretiyle daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi doğru olmamıştır.
KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere: 1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, yukarıda esas ve karar numarası belirtilen ilk derece mahkemesi kararının HMK'nin 353/1-a/6. maddesi uyarınca kaldırılmasına, 2-Davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 3-İstinaf başvurusu için yatırılan istinaf karar ve ilam harcının, istekte bulunulması durumunda ilk derece mahkemesince yatıran tarafa geri verilmesine, 4-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından, vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, 5-İstinaf kanun yolu başvurusundan ötürü davalı tarafından sarf edilen yargılama giderinin, ilk derece mahkemesince yeniden verilecek kararda gözetilmesine, 6-İstinaf kanun yolu incelemesi için yatırılan gider avansından artan tutarın, HMK'nin 333. maddesinin, 1. fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesince kendiliğinden yatıran tarafa geri verilmesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK'nin 362/1-g maddesi uyarınca kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 17/10/2023