Karar Detayı

T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
40. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
DOSYA NO: 2021/1819
KARAR NO: 2025/263
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ: 27/04/2021
NUMARASI: 2018/340 (E) - 2021/371 (K)
DAVANIN KONUSU: Rücuen Tazminat
KARAR TARİHİ: 13/02/2025
Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkiline Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta (ZMSS) poliçesiyle sigortalı, dava dışı ...'ye ait ... plakalı aracın karıştığı trafik kazasında davalı ...'in dosyaya sunulan hastane evrakları ve diğer delillere istinaden aktüer raporu ile %56 oranında tespit edilen maluliyet zararı olan 220.169 TL'nin davalıya ödendiğini, Adli Tıp Kurumu (ATK) raporu ile %46 oranında maluliyetinin olduğu tespit edilen davalıya fazla ödenen tazminatın tahsili ile müvekkili şirkete tebliğ tarihi olan 17/03/2015 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacı şirketin poliçe kapsamında sorumlu olup Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; mahkemece dava konusu taleplerinin hatalı biçimde istirdat talebi olarak nitelendirildiğini, ATK 3. İhtisas Kurumu raporu ile davalının sebepsiz zenginleştiği sabit olup hükme esas alınan hesap raporunda hesaplamaya esas alınan kusur oranının hatalı belirlendiğini, davanın reddi hükmedilen karşı vekâlet ücret miktarının hatalı olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava, trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan davalıya ödenen maluliyet tazminatının sebepsiz zenginleşme nedeniyle iadesi için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 78/1. maddesinde "Borçlanmadığı edimi kendi isteğiyle yerine getiren kimse, bunu ancak, kendisini borçlu sanarak yerine getirdiğini ispat ederse geri isteyebilir." düzenlemesine yer verilmiştir.Dosya kapsamından davacının zorunlu trafik sigortacısı olduğu araç ile davalının sürücüsü olduğu motorsikletin 02/10/2011 tarihinde çarpışması sonucu yaralamalı trafik kazası meydana geldiği, davalı motorsiklet sürücüsünün İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/574 (E) sayılı dosyası ile davacı sigorta şirketi ve dava dışı aracın sürücüsü ile malikine karşı maddi manevi tazminat talepli dava açtığı, yargılama aşamasında davacı ile sigorta şirketi arasında anlaşma sağlanarak sigorta şirketi tarafından 19/03/2014 tarihinde 220.169 TL maddi tazminat ödemesi yapıldığı ve mahkemesince maddi tazminat yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır. Eldeki davada ise davacı sigorta şirketi tarafından davalıya %56 maluliyet oranı üzerinden tazminat hesabı yapılarak ödeme yapıldığı ancak yargılama aşamasında maluliyet oranının %46 olarak tespit edildiği bu nedenle davalıya fazla ödenen 37.979,34 TL tazminat bedelinin tahsili için dava açtığı, yargılama neticesinde mahkemenin yukarıda yer aldığı şekilde karar verdiği anlaşılmıştır. Davacı sigorta şirketi davalıya yargılama aşamasında kendi isteği ile ödeme yapmıştır. Davacı kendi iradesine dayalı olarak yaptığı ödemeyi "kendisini borçlu sanarak" yapmış olduğunu ileri sürmesi mümkün değildir. Davacı tarafça yapılan bu ödeme sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde geri istenemez. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesince verilen kararda isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; ilk derece mahkemesinin karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13/4. maddesinde "Maddi tazminat istemli davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur." düzenlemesine yer verilmesine rağmen, mahkemece nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere:
A-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararının, HMK'nin 353/1-b/2. maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, Buna göre:1-Davanın reddine, 2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 59,30 TL harcın, peşin alınan 648,60 TL harçtan mahsubu ile fazla yatan 589,30 TL harcın karar kesinleştiğinde talep halinde davacıya iadesine,3-Davacı tarafından sarf edilen yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,4-İlk derece mahkemesinin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 4.080 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, kendisini vekille temsil ettiren davalıya verilmesine, 5-Davalı tarafından yapılan yargılama gideri olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 6-Harcanmayan gider avansının HMK'nin 333. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesince kendiliğinden yatıran tarafa geri verilmesine,
B-İstinaf İncelemesi Bakımından: 1-Davacı tarafından peşin olarak yatırılan istinaf karar harcının, istem halinde İlk Derece Mahkemesi tarafından iadesine,2-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan 65,50 TL posta ve tebligat gideri ile 162,10 TL istinaf başvuru harcının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 3-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, 4-İstinaf için yatırılan gider avansından artan kısmın yatıran tarafa iadesine, Dair dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nin 362/1-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 13/02/2025