mahkeme 2022/969 E. 2024/89 K.

T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
17. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2022/969 Esas
KARAR NO: 2024/89
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 28/09/2021
NUMARASI: 2014/280 Esas, 2021/614 Karar
DAVANIN KONUSU: Sıra Cetveline İtiraz (İcra Yoluyla Takipten Kaynaklanan Sıra Cetveline İtiraz)
KARAR TARİHİ: 18/01/2024
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ... İflas Dairesinin ... Esas sayılı dosyasında iflas kararı verilen ...Anonim Şirketinin çevre temizlik vergisi borcu olması nedeniyle iflas masasına başvurulmasına rağmen ret cevabı alındığını belirterek 18.769,13-TL çevre ve temizlik vergisinin sıra cetveline kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; adres malikinin...Anonim Şirketi olduğunu, davalı şirketin ise bu yerde kiracı olduğunu, bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemece; Davacının davasının kısmen kabulüne, davacının 17.137,00-TL çevre temizlik vergi alacağının İİK 235 maddesi kapsamında vergi alacağı olarak İstanbul ... İflas Dairesinin ... Esas sayılı dosyasındaki sıra cetveline kayıt ve kabulüne, davacının 1.632,13 TL'lik kısım için açtığı davasının reddine karar verilmiştir.
İSTİNAF NEDENLERİ Karar yasal süresinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Davacı vekili istinaf nedenleri olarak; dosyaya sunulmuş olan kök ve ek bilirkişi raporunun hüküm tesisi için yeterli olmadığını, her iki raporda da müvekkili idarenin davacı şirketten olan vergi alacağının eksik hesaplandığını, vergi alacağının üzerinde yasa gereği işletilmesi gereken faizin işletilmediğini ve raporda hakkaniyete aykırı bir vergi alacağı tespitinde bulunulduğunu, 21.10.2020 tarihli kök rapora karşı yapmış oldukları itirazların hiç birinin ek raporda değerlendirilmediğini, heyetin ek raporda davalı şirketin 6111 sayılı yasadan yararlanmak suretiyle Çevre Temizlik Vergisi borcu olarak kısmen ödeme yapmış olduğu yönündeki tespitte ısrar edilmiş olduğunu, ek raporda dava konusunu oluşturan alacağın vadesi geçmiş alacak olduğundan ve bu sebeple 6l11 sayılı yasanın 9. maddesi ile ilgisi olmadığından söz edildiğini, davacının müvekkil idareye ödemesi gereken Çevre Temizlik Vergisi alacağı yine davacının talebi ile 6111 sayılı yasa gereği yapılandırılarak taksitlendirildiğini, burada anlaşılması gereken davacının 6111 sayılı yasal düzenlemeden önce ödemesi gereken çevre temizlik vergisi borçlarının vadesini geçirdiği, davacının 6111 sayılı yasa gereği ödemesini taksitlere bağlayarak taahhütte bulunduğu ÇTV borcunun yeni bir borç sayıldığını, bilirkişi raporundaki 6111 sayılı yasanın 9.maddesinin değil de 19. maddesinin uygulanacağı yönündeki tespitin gerçek duruma aykırı olduğunu, 6111 sayılı yasanın uygulanış amacı vergi borçlularına ödemede kolaylık sağlamak olduğundan, yapılandırmadan yararlanan ancak taahhüt ettiği yapılandırmaya uymayan mükelleflerin taksitlileri zamanında ödememesi durumunda mükellefin sorumluluğunun vergi aslını ve vergi aslı üzerine eklenen yasal faizi kapsayacağı açıkça anlaşılması gerektiğini, davalı şirket taksitlendirme kolaylığına rağmen taksitlerini zamanında ödemediğini, 6111 sayılı yasa kapsamındaki mükelleflere tanınan kolaylıklardan faydalanmadığını, davalı tüm taksitlerden sorumlu tutulması gerektiğini, bir takvim yılında 2'den fazla taksitin süresinde ödenmemesi veya eksik ödenmesi halinde 6111 sayılı kanun hükümlerinden yararlanma hakkı kaybedildiğini, ödeme tarihini geçen süreyi kapsayacak şekilde 6183 sayılı Yasanın 51. Maddesinde belirtilen gecikme zammı oranını bir kat fazlasıyla ödemesi gerektiğini, dosyaya sunulan bilirkişi raporunda hesaplama sonucu tespit edilen gecikme zammına faiz işletilmesi hususu göz önüne alınmadığından hatalı olduğunu, davalı şirket müflis olduğundan, mahkeme tarafından verilen kararda müvekkili lehine davacıdan tahsiline karar verilen tüm alacakların İstanbul ... İflas Dairesinin ... Esas sayılı dosyasındaki sıra cetveline kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.
DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE: Dava, İİK 235. maddesi gereğince açılmış olan sıra cetveline itiraz ( kayıt kabul) davasıdır. 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 41. maddesi ile HMK'nun 341. maddesinin 2. fıkrası değiştirilmek suretiyle 3.000,00 TL'yi geçmeyen mal varlığı davalarına ilişkin kararlar kesin hale getirilmiş ve aynı yasanın 44. maddesi ile HMK'ya eklenen ek madde 1 ile de kesinlik sınırı olan 3.000,00 TL'nin her yıl yeniden değerleme oranında artışa tabi olduğu kabul edilmiştir. Yeniden değerleme sonucunda 2021 yılı için kesinlik sınırı 5.880,00- TL olmuştur. HMK'nun 352. maddesinde; "Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince dosya üzerinde yapılacak ön inceleme sonunda; incelemenin başka bir dairece yapılması gerektiği, kararın kesin olduğu, başvurunun süresi içinde yapılmadığı, başvuru şartlarının yerine getirilmediği, başvuru sebeplerinin veya gerekçesinin hiç gösterilmediği tespit edilen dosyalar hakkında öncelikle karar verilir. Eksiklik bulunmadığı anlaşılan dosya incelemeye alınır." hükmü gereğince ön inceleme sonucu karar verilecek dosyalara ait şartlar belirtilmiştir.İstinaf kanun yoluna başvuru olanağı bulunmayan kesin nitelikteki kararlara ilişkin olarak HMK'nun 346/1 maddesi uyarınca mahkemesince bir karar verilebileceği gibi Bölge Adliye Mahkemeleri tarafından da istinaf isteminin reddine karar verilebileceği de belirtilmiştir. Bu yasal düzenlemelere göre, Mahkemece, davacının kayıt kabul davasının kısmen kabulüne, davacının 17.137,00-TL çevre temizlik vergi alacağının İİK 235 maddesi kapsamında vergi alacağı olarak İstanbul ... İflas Dairesinin ... Esas sayılı dosyasındaki sıra cetveline kayıt ve kabulüne, davacının 1.632,13 TL'lik kısım için açtığı davasının reddine karar verildiği, davacının istinaf konusu ettiği miktarın 1.632,13-TL olduğu, buna göre istinafa konu değerinin HMK'nun 341. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının altında kaldığı, bu kararın istinafı kabil bir karar olmadığı anlaşılmakla karara yönelik istinaf başvurusunun HMK'nun 341. ve 352. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere; 1-Davacı vekilinin istinaf kanun yoluna başvuru talebinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 341/2 ve 352/1-b bentleri gereğince miktar yönünden USULDEN REDDİNE,2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 427,60 TL harçtan davacı tarafından peşin olarak yatırılan 80,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 346,90 TL harcın davacıdan tahsili ile HAZİNEYE İRAT KAYDINA,3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,Dosya üzerinden yapılan ön inceleme neticesinde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 352 ve 362/1a Maddesi gereğince kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.18/01/2024