mahkeme 2021/545 E. 2023/608 K.

T.C.
İSTANBUL
7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO:2021/545 Esas
KARAR NO :2023/608

DAVA:Tazminat
DAVA TARİHİ:16/08/2021
KARAR TARİHİ:27/09/2023

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;davanın kabulünü, müvekkili şirkete TTK'nın 122. Maddesi uyarınca ödenmesi gereken denkleştirme tazminatı tutarının şimdilik (Belirsiz alacak davası) 100.000 TL'nin 21.09.2020 olan fesih tarihinden itibaren işlemiş ve ödeme anına kadar işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkili davacıya ödenmesini, Haksız Rekabet hükümlerine aykırılık nedeniyle maddi 1.000-TL ve manevi tazminat 2.500.000,00-TL 21.09.2020 olan fesih tarihinden itibaren işlemiş ve ödeme anına kadar işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkili davacıya ödenmesini, fazlaya ilişkin dava ve talep haklarının saklı tutulmasını, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini vekil olarak arz ve talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle;Davalı vekili, davacı tarafın talep ettiği tazminat tutarlarına ilişkin zararını kendi ticari defter ve kayıtlarına göre baştan itibaren bilebileceğini, dava konusu alacaklar hakkında belirsiz alacak davası açılamayacağını, Yetkili Servislik Sözleşmeleri Rekabet Kurumu Düzenlemeleri Uyarınca Seçici Sistem Esasına Göre Düzenlenmiş olduğunu dava konusu olayı tam anlamıyla izah edebilmek için, taraflar arasında imzalanan yetkili servis sözleşmesinin içeriğine ve Rekabet Kurumu’nun motorlu taşıtlar sektörüne ilişkin uygulanması zorunlu yasal düzenlemelerine değinileceğini, taraflar arasında imzalanan Yetkili Servislik Sözleşmesi’nde, klasik anlamdaki tek satıcılık sözleşmesinden farklı olarak münhasır bölge olmadığını, davacıya herhangi bir tekel hakkı tanınmadığını, davacının rakip markalara dilediği gibi hizmet vermekte serbest olduğunu ve sözleşmelerin Rekabet Kurumu düzenlemelerine göre seçici sistem esasına göre düzenlendiğini, bayi olan davacı kendi nam ve hesabına hareket etmekte olduğunu, acente sıfatına sahip olmadığını taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinde acentelerde olduğu gibi bir komisyon söz konusu olmadığını, tamamen bayinin/servisin alış satış kazancından oluştuğunu ve servisler müvekkilinin şirketinden yedek parça ve aksesuar satın almakta olduğunu, Yetkili Servislik Sözleşmesi’nin 30.maddesi uyarınca nihai müşteriye satış ve tamir-bakım-onarım fiyatını serbestçe belirlemekte olduğunu ve alışla satış arasındaki fark servisin kârını oluşturduğunu belirterek davanın reddine, yargılama giderlerinin davacıya yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Taraflar arasında uyuşmazlık bulunan hususların; Taraflar arasındaki yetkili servis ve yedek parça satış sözleşmesinin fesih iddiasından kaynaklanan portföy tazminatı ile haksız rekabet nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteminden ibaret olduğu görüldü.
Mahkememizce verilen ara karar gereğince bilirkişi raporu alınmasına karar verilmiş olup 04/07/2022 tarihli bilirkişi raporunda özetle;"Taraflar arasındaki sözleşmenin fes edildiği 2020 yılı kayıtlarında davacının davalıya 106.191,96TL borçlu göründüğü tespit edilmiştir. Davacı şirketin 2016-2017-2018 2019 yıllarında toplam satış cirosunun yüksek olduğu ve şirketin bu dönemlerde kar elde ettiği görülmektedir. Davacı şirketin 2020-2021 yıllarında toplam satış cirosunda önemli ölçüde azalma olduğu ve şirketin bu dönemlerde zarar ettiği görülmektedir. ( Ek: 2 2016-2021 Dönemleri Genel Mizan) Davacı şirketin 2021 yılı sonu itibari ile Kısa Vadeli Borçlarının toplamı; 1.520.588,90TL olduğu, Uzun Vadeli Borçlarının toplamın da 971.298,30TL olduğu görülmektedir. ( Ek:3 2021 Yılı Kurumlar Vergisi Beyannamesi)" sonuç ve kanaatine varılmıştır.
Mahkememizce verilen ara karar gereğince ek bilirkişi raporu alınmasına karar verilmiş olup 03/04/2023 tarihli bilirkişi raporunda özetle;"Davalı tarafın ticari defter, kayıt ve belgelerin incelenmesi sonucu 31.12.2020 tarihi itibariyle 57.579,16 TL. alacak kaydettiği, davacının, acente ve yetkili satıcı sayılamayacağından, bu bakımlardan denkleştirme talebinde bulunmayacağı, ayrıca dosya kapsamında, davacı tarafından işletmeye kazandırılan yeni müşterilere ilişkin herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığı; bu nedenle davalı tarafından sözleşme ilişkisinin sona ermesinden sonra da önemli menfaatler elde edilip edilemediğinin tespiti yapılamadığı, davacının yetkili servis ve yedek paça satımı açısından tekel hakkına sahip olmadığından, bu açıdan da denkleştirme talebinin uygun olmadığı, manevi tazminat isteminin Sayın Mahkemenin takdirinde olduğu, davalının fiil ve uygulamalarının haksız rekabet teşkil etmesine ilişkin dosya kapsamında yeterli delil bulunmadığına" sonuç ve kanaatine varılmıştır.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE;
Mahkememizce yapılan yargılama sonucunda; tarafların beyanları, deliller ve tüm dosya kapsamına göre;
Dava; taraflar arasındaki yetkili servis ve yedek parça satış sözleşmesinin fesih iddiasından kaynaklanan denkleştirme tazminatı ile haksız rekabet nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasıdır
Davacı ile davalı arasında "... Yetkili Servis ve Yedek Parça Satış Sözleşmesi" başlıklı 01/06/2011 tarihli sözleşme imzalandığı, sözleşmenin 34. maddesinde sözleşmenin 5 yıl için akdedildiği, taraflardan herhangi birinin asgari 6 ay önceden yazılı olarak bildirimde bulunmak koşuluyla sözleşmeyi yenilememe hakkına sahip olduğu sözleşme hükümleri doğrultusunda tartışmasızdır.
Davalı tarafça sözleşmenin, ... 25. Noterliğinin 21/10/2020 tarih, ... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile feshedildiği görülmüştür. Davalı tarafça ihtarnamede ve cevap dilekçesinde sözleşmenin feshine dayanak olarak, davacının ... 25. Noterliğinin 11/03/2020 tarih ve ... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile yükümlülüklerin yerine getirilmesinin ve yedek parçadan doğan vadesi geçmiş cari hesap borcunun ödenmesinin ihtar edilmesine karşın borcun ödenmemesi üzerine 14/07/2020 tarih ... yevmiye numaralı ihtarname ile tekrar ihtar edildiği ancak borcun ödenmediği, bu sebeple teminatın nakde çevrildiği, teminatın yetersiz kalması sebebiyle .... İcra Müdürlüğünün ... sayılı dosyası ile takibe geçildiği, bu sebeple sözleşmenin ... 25. Noterliğinin 21/10/2020 tarih, ... yevmiye numaralı ihtarnamenin tebliğ tarihi ile feshedildiği gösterilmiştir.
Denkleştirme tazminatını düzenleyen TTK 122/5 maddesinde madde hükmünün hakkaniyete aykırı düşmedikçe tek satıcılık ile benzeri diğer tekel hakkı veren sürekli sözleşme ilişkilerinin sona ermesinde de uygulanacağı kabul edilmiştir.
Denkleştirme tazminatının 1.koşulu müvekkilin acentenin bulduğu yeni müşteriler sayesinde sözleşme ilişkisinin sona ermesinden sonra da önemli menfaat elde etmesidir. Yeni müşteri acentenin sözleşme süresi içindeki faaliyetleri neticesinde müvekkile doğrudan veya dolaylı bağlanan yeni müşterileri ifade eder. Bu kazandırma bir kişinin müvekkil ile ilk defa sözleşme yapmasının sağlanması şeklinde olabileceği gibi, müvekkil ile iş ilişkisi uzun süre önce kopmuş eski müşterilerin tekrar kazandırılması şeklinde de olabilir. Yeni müşterinin denkleştirme bedeline bir unsur olarak kabulü ancak bu ilişkinin sürekli olmasına yani sözleşme ilişkisi sona erdikten sonra da müvekkil tarafından müşteriden menfaat sağlanmasına/sağlanacak olmasına bağlıdır. Tüm bu hallerde yeni ve sürekli müşteri ilişkisinin varlığını ispat yükü acente üzerinde olup, her somut olayda müşterinin içinde bulunduğu hukuki durum, müşteri ile yapılan sözleşmenin konusu gibi unsurlar belirleyicidir.
Bir diğer unsur ise müvekkilin bu yeni müşteriler sayesinde sözleşme ilişkisinin sona ermesinden sonra da önemli ölçüde menfaat elde ediyor olması yahut edecek olması ihtimalidir. Müvekkilin menfaat elde etmediği durumlarda acente denkleştirmeye hak kazanamaz. Burada aranan yeni müşteriden somut kazanç elde edilmesi değil, kazanç sağlama ihtimalidir. Muhtemel menfaatin belirlenmesinde faaliyetin türü somut olayın özellikleri, ürünün niteliği, müşteri davranışları gibi unsurlarda belirleyicidir.
Bunun yanı sıra tek satıcıya özgü olarak aranması gereken koşullarda mevcut olup, tek satıcı ile üretici arasındaki ilişkide tek satıcının üreticinin organizasyonuyla bütünleşmiş olması yani aralarındaki ilişkinin basit bir alım satımdan öteye geçmesi gerekir. Tek satıcılık ilişkisinin sona ermesi durumunda müşteri çevresinin olduğu gibi üreticiye bırakılması talebin önemli bir koşuludur. Yani üreticinin bu müşteri çevresinden hemen ve kolaylıkla yararlanması gerekir. Tek satıcının faaliyeti neticesinde üreticinin müşteri çevresinin esaslı şekilde genişlemiş olması, bu genişlemenin üreticiye ekonomik olarak önemli ölçüde menfaat sağlaması ve üreticinin bu menfaatlerden yararlanmaya devam etmesi de tek satıcının denkleştirme talebinin bir diğer koşuludur. Bunların yanı sıra acentenin denkleştirme tazminatı talebi için aranan diğer genel şartlarda aranır.
Denkleştirme tazminatının bir diğer koşulu ise acentenin sözleşmenin sona ermesi nedeniyle ücret kaybına uğramasıdır. Bu kayıp yeni müşterilerle, acenteye ücret hakkı kazandıracak müstakbel/beklenen sözleşmelerin acentelik sözleşmesinin sona ermesi sebebiyle acente tarafından yapılamamasından dolayı ortaya çıkan ücret kaybıdır. Şayet sözleşme devam etseydi acente yeni müşterilerle yapılan/yapılacak sözleşmeler sebebiyle ücret isteyebilecektir.
Denkleştirmeye esas alınacak ücret kaybı hesaplanırken acenteye bizzat aracılığı ile yapılan veya doğrudan yaptığı/yapacağı sözleşmeler için ödenen/ödenecek asıl ücretin dikkate alınması gerekir. Uygulamada ücret kaybı belirlenirken acentenin son bir yılda kazandığı ücret esas alınmakta ancak son 1 yılda kazanılan ücretin miktarında az veya çok olağanın dışında bir farklılık var ise başka yılın ortalaması da dikkate alınabilmektedir.
Denkleştirme tazminatının bir diğer koşulu ise tazminat ödemesinin hakkaniyete uygun olmasıdır.
Denkleştirme bedelinin nasıl hesaplanacağı da TTK 122/2'de düzenlenmiştir. Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 2016/1758-2018/127 karar sayılı kararında bu davacının davalıya yaptığı ticaret kapsamında son 5 yılda elde ettiği karın ortalaması dikkate alınarak davalıdan talep edilebilecek tutarın hesabı gerektiği şeklinde açıklanmıştır. Prof.Dr....'nın Acentelik adlı 2016 yılı basım tarihli kitabında bu husus değerlendirilirken denkleştirme bedelinin 3 aşamalı işlemle belirleneceği ilk aşamada müvekkilin muhtemel menfaati ve acentenin kaybının hesaplanacağı, bu rakamın hakkaniyet değerlendirmesine tabi tutulup son aşamada hakkaniyet kriteri uygulanarak elde edilen miktarın kanunda öngörülen üst sınıra uygunluğunun denetleneceği ve rakamın üst sınıra uyarlanacağı şeklinde açıklanmıştır. (sf.265 ve devamı)
Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda denkleştirme tazminatı istemi, ancak acentelik veya tekel hakkı veren tek satıcılık niteliğindeki sözleşmelere dayalı olarak talep edilebilecektir. Somut olayda ise taraflar arasındaki sözleşmenin 3. Maddesinde Sözleşmenin konusu;
"Yetkili servisin distribütör'ün ... markalı, karayollarında kullanım amaçlı veya daha fazla tekerlekli motorlu yeni taşıt araçlarının yedek parçalarını ve aksesuarlarını ve diğer servis ürünlerini müteakip maddelerde yer alan şartlar çerçevesinde ve Ek-1'de belirlenen adresteki tesiste kendi nam ve hesabına satması ve servis hizmeti vermesi ile ilgili olarak tarafların karşılıklı hak ve yükümlülüklerinin belirlenmesinden ibarettir.
....
Distribütör'ün satış hakkını yetkili servise devretmiş olması mutlak bir hak devri niteliğinde olmayıp, distribütör, ... servis ürün ve hizmetlerini belirli bir bölge kısıtlaması olmaksızın toptan ya da perakende olarak pazarlamak hakkına sahiptir.
....
İşbu Sözleşme hiçbir şekilde yetkili servise münhasırlık tanındığı anlamına gelmez, taraflar arasındaki ilişki TTK.m.122 hükmü anlamında tekel hakkı veren bir sözleşme ilişkisi olarak nitelendirilemez ve yorumlanamaz." şeklinde düzenlenmiştir.
Yine sözleşmenin giriş kısmında davalının yetkili servisleri niteliksel (seçici) dağıtım sistemi belirleyeceği kararlaştırılmış olup sözleşmenin imzalandığı tarihteki Rekabet Kurumunun 2005/4 tebliğ numaralı Motorlu Taşıtlar Sektöründeki Dikey Anlaşmalar ve Uyumlu Eylemlere İlişkin Grup Muafiyeti Tebliğinin 3/h maddesinde; "Niteliksel seçici dağıtım sistemi, sağlayıcının, dağıtıcılar veya yetkili servisler için sadece niteliksel olan, anlaşma konusu mal veya hizmetlerin niteliğinin gerektirdiği, dağıtım sistemine katılmak için başvuran tüm aday teşebbüsler için aynı olacak şekilde belirlenen ve ortaya konan, ayrımcı bir biçimde uygulanmayan ve dağıtıcıların veya yetkili servislerin sayısını doğrudan sınırlamayan ölçütler kullandığı bir sistemdir." şeklinde tanımlanmıştır,
Sözleşmenin feshedildiği tarihte yürürlükte bulunan Rekabet Kurumunun 2017/3 tebliğ numaralı Motorlu Taşıtlar Sektöründeki ...Anlaşmalara İlişkin Grup Muafiyeti Tebliğinin 4/ı maddesinde ise; "Sağlayıcının, dağıtıcılar için sadece nitel olan, anlaşma konusu mal veya hizmetlerin niteliğinin gerektirdiği, dağıtım sistemine katılmak için başvuran tüm aday teşebbüsler için aynı olacak şekilde belirlenen ve ortaya konan, ayrımcı bir biçimde uygulanmayan ve doğrudan ya da dolaylı olarak dağıtıcıların sayısını sınırlamayan kriterler kullandığı seçici dağıtım sistemi" şeklinde tanımlanmıştır.
Yukarıda sayılan tebliğ hükümlerine göre davalıya yetkili servis sayısını artırma hakkı tanınarak davacının tekel hakkına sahip olamayacağı sözleşmenin giriş kısmında belirtilmiş olup yine taraflar arasındaki sözleşmenin 3. Maddesinde yetkili servise münhasırlık tanınmadığı ve tekel hakkı verilmediği belirtilmekle taraflar arasındaki sözleşmenin tek satıcılık olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Bu durumda ise davacının tek satıcılık sözleşmesine dayalı denkleştirme tazminatı isteme koşulları bulunmamaktadır. Aynı zamanda sözleşme hükümleri doğrultusunda, davacının yetkili servis ve yedek parça satım işlemlerini kendi adına ve hesabına yaptığından, acenteliğin şartlarından olan davacıya davalı adına sözleşmelere aracılık etme ve bunları davalı adına yapmayı meslek edinme koşulları oluşmadığı değerlendirilmekle davacının acente olmadığı tespit olunmuş, bu haliyle de davacının denkleştirme tazminatı talep edemeyeceği anlaşılmıştır.
Davacı tarafça denkleştirme tazminatı talebinin yanı sıra, davalının tüm müşterilere "Değerli ... müşterimiz; ... ili Yetkili Satıcımız ... Motorlu Araçların kapanmasını takiben, 23/09/2020 tarihi itibariyle Yetkili Servisimiz ... Oto ve Servis Hizmetleri de faaliyetlerini sonlandırmıştır. ... araç satış, kullanım ve servis bakıma yönelik marka hizmet sürekliliğinin sağlanabilmesi amacıyla ... Yetkili Satıcı ve Servisimiz ... Otomotiv ... Mah. 637. Sok. No:5/A ... adresinde hizmetinizdedir" şeklinde SMS gönderdiği, yine davalının 2008 yılına kadar davacının distribütör olarak reklamını yapmaktayken bu yıldan sonra sadece ... firmasını ön plana çıkardığı, diğer bayilerin pazar payını azalttığı, bu şekilde ... bayilerinin kapatıldığı ve buraya ... şubelerinin açıldığı, bu fiillerin haksız rekabet teşkil ettiği iddiasıyla maddi ve manevi tazminat talebi bulunmaktadır. Bu taleplerin incelenmesinde, davacının davalı ile olan sözleşmesini, sözleşmenin 16 ve 37. Maddeleri uyarınca haklı sebeple feshi sonrası müşterilere SMS gönderdiği, SMS içeriği incelendiğinde davacının yetkili servis hizmetinin sonlandığının belirtildiği, garanti kapsamındaki araçların yetkili servis dışında hizmet almaları durumunda garanti kapsamı dışında kalma ihtimalleri gözetildiğinde gönderilen SMS'in müşterileri bilgilendirme amacıyla gönderildiği değerlendirilmiş ve bu suretle haksız rekabet teşkil etmediği anlaşılmıştır. Yine davacının, bayisinin arka plana itilip davalının kendi markasının reklamını ön plana çıkardığı iddiasına ilişkin yapılan incelemede ise sözleşmenin 3/3 maddesinde "Distribütörün satış hakkını yetkili servise devretmiş olması mutlak bir hak devri niteliğinde olmayıp, distribütör, ... servis ürün ve hizmetlerini belirli bir bölge kısıtlaması olmaksızın toptan ya da perakende olarak pazarlamak hakkına sahiptir" şeklinde davalıya birden fazla servisle çalışma ve işi bizzat kendisinin yapabileceği kararlaştırıldığından davacı tarafça söz konusu iddiaların sübutuna ilişkin yeterli delil sunulmamış olmakla birlikte aksi durumda dahi haksız rekabetin oluşmayacağı kanaatine varılmıştır. Yukarıda açıklanan gerekçelerle davacının denkleştirme tazminatı ve haksız rekabetten kaynaklı maddi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.
Davacı tarafça dava dilekçesinde haksız rekabet nedeniyle 2.500.000,00 TL manevi tazminat talep edilmiş olup dava dilekçesi yalnızca maddi tazminat kalemleri yönünden harçlandırılmış, manevi tazminat yönünden harç yatırılmamıştır. Mahkememizin 18/08/2021 tarihli ara kararı ile "Dava dilekçesinde denkleştirme tazminatına istinaden 100.000,00 TL, rekabet hükümlerine aykırılık nedeniyle 1.000,00 TL ve manevi zararlara yönelik ise 2.500.000,00 TL tazminat talebinde bulunulmuş olmakla, toplam 2.601.000,00 TL dava değeri üzerinden hesaplanan 44.418,58 TL peşin harçtan eksik kalan 42.693,75 TL harcın ikmali bakımından davacı vekiline 1 haftalık kesin süre verilmesine, aksi takdirde harca esas bildirilen dava değerleri nazara alınarak manevi tazminat talebi bakımından davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği" ihtar olunmuş, davacı vekilinin 27/08/2021 tarihli dilekçesi ile, Mahkememizin 18/08/2021 tarihli ara kararında dava değeri üzerinden hesaplanan 44.418,58-TL peşin harçtan eksik kalan 42.693,75 TL harcın binde 68,31 oranında hesaplanarak alınmasına itiraz ettiklerini, manevi tazminat davası olduğundan alınması gereken harcın binde 68,31-TL'nin yirmi de birinin peşin harç olarak alınmasını talep etmiş olmakla, mahkememizin 03/09/2021 tarihli arar kararı ile davacı vekilinin talebinin reddine, Harçlar kanunu madde 28/a'ya göre "Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin, geri kalanı kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde ödenir. Şu kadar ki,ölüm ve cismani zarar sebebiyle açılan maddi ve manevi tazminat davalarında peşin alınan harcın oranı yirmide bir olarak uygulanır. Bakiye karar ve ilam harcının ödenmemiş olması, hükmün tebliğe çıkarılmasına, takibe konulmasına ve kanun yollarına başvurulmasına engel teşkil etmez." hükmü gereğince davanın ölüm ve cismani zarardan kaynaklı manevi tazminat davası olmadığından denkleştirme tazminatına istinaden 100.000,00 TL, rekabet hükümlerine aykırılık nedeniyle 1.000,00 TL ve manevi zararlara yönelik ise 2.500.000,00 TL tazminat talebinde bulunulmuş olmakla, toplam 2.601.000,00 TL dava değeri üzerinden binde 68,31 oranı üzerinden hesaplanan 44.418,58 TL peşin harçtan eksik kalan 42.693,75 TL harcın ikmali bakımından davacı vekiline son kez 1 haftalık kesin süre verilmesine,harcın ikmal edilmemesi halinde ise manevi tazminat davası bakımından Harçlar Yasası'nın 30. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 447/2 maddesi yollamasıyla 150. maddesi gereğince işlem yapılacağının davacı vekiline işbu ara kararın tebliği suretiyle ihtarına karar verilmiş, mahkememizin 27/09/2021 tarihli ara kararı ile 03/09/2021 tarihli ara kararın davacı vekiline tebliğ edildiği ve verilen kesin süre içerisinde davacı vekilince harcın ikmal edilmediği anlaşılmakla davacı tarafça yatırılmayan eksik harcın tamamlanıp, yenileninceye kadar davanın manevi tazminat talebi yönünden HMK 150. maddesi gereğince 08/09/2021 tarihi itibariyle işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından her ne kadar manevi tazminat yönünden 170.000-TL lik kısım yönünden harç yatırılabildiği, ihtirazı kayıtla harç yatırılan miktar üzerinden manevi tazminatlarımız konusunda hüküm tesisi talep edilmiş ise de söz konusu talebin, iddianın daraltılması mahiyetinde bulunduğu, bunun ise ancak harçlandırılmayan kısım yönünden açıkça feragat edilmesi halinde mümkün olduğu, mahkememizce 27/09/2023 tarihli celsede davacı vekiline harçlandırılmayan kısım yönünden talepten açıkça feragat edilip edilmediği sorulmuş olup davacı vekilince önceki beyanlar tekrar edildiğinden davacının harçlandırılmayan manevi tazminat istemi yönünden davasının açılmamış sayılmasına dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Gerekçesi Yukarıda Açıklandığı Üzere;
1-Davacının manevi tazminat talebi yönünden davanın AÇILMAMIŞ SAYILMASINA
2-Davacının denkleştirme tazminatı ve haksız rekabetten kaynaklı maddi tazminat davalarının REDDİNE,
3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Tarifesi gereğince hesaplanan 269,85 TL nispi karar harcının peşin alınan 1.724,83 TL harçtan mahsubu ile geri kalan 1.454,98‬ TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,
4-Reddedilen manevi tazminat talebi yönünden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret tarifesi gereğince hesap olunan 17,900,00TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak DAVALIYA VERİLMESİNE,
5-Reddedilen maddi tazminat talebi yönünden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret tarifesi gereğince hesap olunan 17,900,00TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak DAVALIYA VERİLMESİNE,
6-Davalı tarafından yargılama aşamasında yapılan toplam 250,00-TL ( 250,00 TL tebliğ posta) yargılama giderinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine,
7- Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
8-Arabuluculuk ücreti olan 1.320,00-TL'nin davacıdan alınarak, HAZİNEYE GELİR KAYDINA,
9-Taraflarca yatırılan ve kullanılmayarak artan gider avansının karar kesinleştiğinde ilgili tarafa iadesine,
Dair, taraf vekillerinin yüzüne karşı gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 2 hafta içinde İstinaf kanun yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı. 27/09/2023

Katip ...
e-imzalıdır

Hakim ...
e-imzalıdır