Karar Detayı

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2023/60 - 2025/291
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2023/60
KARAR NO : 2025/291 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 22/09/2022
NUMARASI : 2022/63 E. - 2022/287 K.

DAVACI
VEKİLLERİ
DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Marka İle İlgili Kurum Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/09/2022 tarih ve 2022/63 E. - 2022/287 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, müvekkilinin 2019/28577, 2019/28594 sayılı ve "...", "..." ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2020/79028 sayılı "... ..." ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı ...’e başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin bu karara karşı gerçekleştirdiği iltibas gerekçeli itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddine karar verildiğini, oysa taraf markalarında ortak olarak geçen “...” ibaresinin ayırt edicilik seviyesinin son derece yüksek olduğunu, davacının davasına/itirazlarına mesnet aldığı markalarında geçen “...” ve “...” markalarıyla seri markalar yaratmış olduğunu, dava konusu edilen markanın davacının söz konusu markaları ile aynı/benzer emtialar için tescil edilmek istendiğini, davacının tescilli/tanınmış markaları ile aynı esas unsuru ihtiva eden dava konusu edilen markanın davacının markalarının serisi içerisine sızma ihtimalinin yüksek olduğunu ileri sürerek, ... YİDK'nun 2021-M-11022 sayılı kararın iptali ile dava konusu 2020/79028 başvuru "... ..." ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, taraf markalarının benzer olmadığını, zira davalının markasında kullanılmış olan “...” ibaresinin taraf markalarını farklı kılmaya yettiğini, markalarda ortak olan “...” ibaresinin, Türkçe’de “saf/temiz dokunuş” anlamına gelmesi nedeniyle davacının tekeline bırakılmayacak, markasal hüviyette zayıf bir ibare olduğunu, davalının markasında bu ibarenin ön plana çıkarılmadığını, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davacının ... nezdindeki itirazlarında dayanmadığı “tanınmışlık” iddiasına huzurdaki davada da dayanamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı Şirket vekili, davacının itiraza mesnet gösterdiği markalarının tanınmış olduğunu ispatlayacak herhangi bir delil sunmadığını, dava konusu edilen “...” markasının davalı adına ... nezdinde onlarca tescilli markaya konu olduğunu, davalının bu markalardan gelen müktesep hakkının bulunduğunu, davacının huzurdaki davada karşılaştırılan markaları hecelere, harflere bölerek veya markada yer alan kelimeleri çıkartarak benzerlik bulmaya çalışmasının doğru olmadığını, zira markalar arasında benzerlik incelemesinde bütüncül bir değerlendirme yapılması gerektiğini, markaların görsel, işitsel ve kavramsal açılardan benzemediğini, ortak olan “...” ibaresinin markasal hüviyette ayırt ediciliğinin son derece düşük olduğunu, bir marka içerisinde esas unsur olarak korunmasının ve tek bir kişi/kuruluşun tekeline verilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, taraf markalarında geçen ve markasal hüviyette somut ayırt edici niteliği de zayıf olan “...” ibaresinin mevcudiyeti/ortaklığının, markaları görsel, işitsel ve anlamsal açılardan benzer olacak derecede yakınlaştırmaya yeter güçte bir ortaklık olarak nitelendirilemediği, davacının ayırt ediciliği düşük olan bu ibareye markasal anlamda korunması gereken ekonomik bir değer kattığının yeterli nitelikte/nicelikte/içerikte delil ile ispat edilemediği, emtia ayniyeti/benzerliği/türdeşliği şartının kısmen gerçekleşmiş olmasına rağmen, markaların karıştırılma ihtimalinin somut olayda bulunmadığı, dosya içeriği itibari ile 6769 sayılı SMK’nın 6/5 maddesinde yer alan koşulların oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davaya konu markanın müvekkil şirket adına tescilli markalarla birebir aynı sınıflarda tescil edilmek istendiğini, müvekkilinin "..." markalarının çatı marka niteliği taşıdığını, karşılaştırılan markalarda korunmak istenen esas unsur olan "..." ibaresinin ortaklığı nedeniyle görsel, işitsel ve kavramsal yönden benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, bilirkişi raporuna bu yönden yaptıkları itirazın dikkate alınmadığını, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu, bu tanınmışlığın iltibas tehlikesini arttırdığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, itirazın reddine dair Kurum kararının iptali, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "... ..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." ibareli markaları arasında, SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, zira tarafların markalarında ortak olarak yer alan "..." ibaresinin Türkçe'de "saf dokunuş" anlamına geldiği ve mahkemece alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere "..." ibaresinin Türkçe karşılığının, toplumumuzda da bilindiği,
kapsamına giren kişisel bakım ürünleri açısından
markasal hüviyette somut ayırt ediciliğinin oldukça düşük olduğu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 20.12.2018 tarih 2017/11-114 Esas 2018/1995 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, çatı markanın yanına eklenen unsurların ayırt edici niteliğinin zayıf bulunması halinde, asıl vurgu çatı markası üzerinde olduğundan, çatı markanın yeterli ayırt ediciliği sağladığının kabulünün gerektiği, somut olayda da dava konusu başvuruya bir bütün olarak yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 534,70-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 13/02/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 13/02/2025

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.