mahkeme 2023/1383 E. 2025/1568 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2023/1383
KARAR NO : 2025/1568
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R

BAŞKAN : ... ...
ÜYE : ... ...
ÜYE : ... ...
KATİP : ... ...

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ : 29/12/2022
NUMARASI : 2022/217 E. - 2022/476 K.

DAVANIN KONUSU : YİDK Kararının İptali, Başvurunun İptali

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/12/2022 tarih ve 2022/217 Esas - 2022/476 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalılar ..., ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili,; müvekkilinn 2008/16984 sayılı ve "..." ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı şahsın "..." ibareli başvurusuna anılan markasına dayalı olarak yaptıkları itirazlarının dava konusu YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa markalar arasında iltibas bulunduğunu, tarafların aynı yerde ve alanda faaliyet gösterdiğini, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, 2022-M-3887 sayılı YİDK kararının iptali ile dava konusu başvurunun iptaline karar verilmesin istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, tarafların markaları arasında iltibasa neden olacak bir benzerlik bulunmadığını, markaların profesyonel kişilere hitap ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markası arasında, başvuru kapsamında yer alan 01. sınıf "Tarım bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar. Gübreler ve topraklar." ve 31. sınıf Tohumlar." malları yönünden SMK 6/1. maddesi anlamında iltibas ihtimalinin bulunduğu, davacının tanınmışlık ve kötü niyet iddialarının ise yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile YİDK'ın 2022-M-3887 sayılı kararının 01. sınıf “Tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar. Gübreler ve topraklar.” ve 31. sınıf “ Tohumlar.“ emtialar yönünden kısmen iptaline, dava konusu markanın sayılan mallar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı ... vekili, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markada belirgin, kolaylıkla algılanır, görsel, işitsel ve anlamsal farklılıkların bulunması nedeniyle markaların genel izlenimi itibariyle SMK'nın 6/1 maddesi anlamında benzer olmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir
Diğer davalı vekili, tarafların markaları arasında SMK'nın 6/1 maddesi anlamında benzerlik bulunmadığını, davacının itirazına mesnet markasını kullanmadığını, markaların profesyonel kişilere hitap ettiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, YİDK kararının iptali be başvurunun iptali istemlerine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
İşlem dosyasının incelenmesinden, davalı şahsın 08/07/2020 tarihinde "şekil+..." ibaresinin, 1. ve 31. sınıflarda yer alan biri kısım mallarda tescili için diğer davalı Kuruma başvurduğu, davacının 2008/16984 sayılı ve "..." ibareli markasına dayalı olarak iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet gerekçeleriyle başvuruya itiraz ettiği, başvuru sahibi davalının, itiraza karşı görüşünde kullanım ispatı talebinde bulunduğu, davacının itirazının, markalar arasında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddine karar verildiği, davacının bu karara karşı yaptığı itirazın da YİDK'in 2022-M-3887 sayılı kararıyla reddedildiği, anılan kararın davacıya 06/04/2022 tarihinde tebliğ edildiği ve davanın iki aylık hak düşürücü süre içinde açıldığı anlaşılmıştır.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, dava dilekçesinde, 2022-M-3887 sayılı YİDK kararının ve dava konusu başvurunun iptali talep edilmiş olup, bunun dışında dava konusu markanın hükümsüzlüğü talep edilmemiştir. Dava dilekçesinin içeriğinde de dava konusu markanın hükümsüzlüğünün talep edildiğine dair bir açıklamaya yer verilmediği gibi davacı tarafça iddianın genişletilmesinin mümkün olduğu cevaba cevap dilekçesi de sunulmammıştır.. Davacı vekili, ön inceleme celsesinde marka hükümsüzlüğü isteminde de bulunduklarını beyan etmişse de davacının bu iddiası ön inceleme celsesinin yapıldığı 11.10.2022 tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 141. maddesi gereğince iddianın genişletilmesi yasağına tabi olup, bu hususta davalı tarafın açık muvafakatinin bulunmadığı da gözetildiğinde, mahkemece HMK'nın 26. maddesine aykırı şekilde dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi doğru görülmediğinden, Dairemizce eldeki davadaki uyuşmazlığın, davanın YİDK kararının iptali ve başvurunun iptali istemlerine ilişkin olduğu gözetilerek, inceleme yapılması gerekmiştir.
Yukarıda özet kısmından da anlaşılacağı üzere, ilk derece mahkemesince dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markası arasında, başvuru kapsamında yer alan 01. sınıf "Tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar. Gübreler ve topraklar." ve 31. sınıf "Tohumlar." malları yönünden iltibas bulunduğu kabul edilerek, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, karara karşı sadece davalılar tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bu duruma göre uyuşmazlık, dava konusu başvuru ile davacı itirazına mesnet markası arasında, yukarıda sayılan mallar yönünden karıştırılma tehlikesi olup olmadığına ilişkindir.
6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 maddesi uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa tescil edilemez. Açıklanan hüküm çerçevesinde markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerekmektedir. Burada öncelikle iltibas (Karıştırılma) kavramının da açıklanması gerekmektedir. İltibas, iki ayrı marka karşısında bulunan kişilerin, bu markaların benzerliği sebebiyle sunulan mal veya hizmetlerin aynı işletmeye veya ekonomik olarak bağlantı içerisinde bulunan işletmelere ait olduğunu düşünmeleri veya düşünme ihtimalleridir (Savaş Bozbel, Fikri Mülkiyet Hukuku, İstanbul 2015, s. 408- 409). İltibas ihtimalinin değerlendirilmesinde ölçü, bu işin ilgilisi veya uzmanı değil, ortalama tüketicilerdir.
Yapılan açıklamalar çerçevesinde somut olaya dönüldüğünde; dava konusu başvuru damla şekli ile bundan sonra gelen "..." ibaresinden oluşmaktadır. Dava konusu başvuruda yer alan şekil unsuru kelime unsuruna göre geri planda kalan tali unsur niteliğinde olduğundan, dava konusu başvurunun asli unsuru "..." ibaresidir. Davacının itirazına mesnet markası ise sadece "..." ibaresinden oluşmaktadır. Buna göre değerlendirme yapıldığında, "..." asıl unsurulu başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." ibareli markası arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik olmadığı, zira, karıştırılma ihtimali değerlendirilirken markaların bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği, diğer bir deyişle markaların harflerine ve hecelerine bölünerek iltibas değerlendirmesi yapılamayacağı, her ne kadar ibareler arasında kısmen harf benzerlikleri bulunsa da ibarelerin bütünü itibariyle bıraktıkları genel izlenim arasında hiçbir benzerlik olmadığı, ibarelerin telaffuzlarının da çok farklı bulunduğu, yine görsel yönden de markaların farklılaştıkları, marka işaretleri anlamsal bir benzerliğin de olmadığı anlaşıldığından, taraf marka işaretleri arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde bir benzerlik olmadığı kanaatine varılmış, aksi yöndeki ilk derece mahkemesi kabulü yerinde bulunmamıştır.
Tarafların marka işaretleri benzer bulunmadığından, Dairemizce emtia benzerliği şartı yönünden değerlendirme yapılmasına gerek görülmediği gibi dava konusu başvuruya itiraz aşamasında dava konu başvuru sahibi davalı tarafından ileri sürülen kullanım ispatı talebi yönünden de bir inceleme yapılmasına gerek görülmemiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olduğundan Dairemizce bu yönden dosyada mevcut bilirkişi raporundaki tespitlere itibar edilmemiş, ayrıca bir bilirkişi incelemesine de gerek görülmemiş
Sonuç olarak, ilk derece mahkemesince dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet mesnet marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığı, bu bağlamda dava konusu YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, HMK.'nın 353/1-b-2. maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile HMK 'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davalılar ..., ... vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi 29/12/2022 gün ve 2022/217 Esas - 2022/476 Karar sayılı kararın KALDIRILMASINA,
2-Davanın REDDİNE,
3-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu karar ve ilam harcından, peşin olarak alınan 80,70-TL harçtan mahsubu ile bakiye 534,70-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
4-Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. hükümlerine göre belirlenen 40.000,00-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,
5-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,
6-Davalı ... tarafından yatırılan 492,00-TL istinaf yoluna başvurma harcı ve 84,00-TL posta gideri olmak üzere toplam 576,00-TL yargılama giderinin davacıdan alınarak anılan davalıya verilmesine,
7-Davalı ... tarafından yatırılan 738,00-TL istinaf yoluna başvurma harcından oluşan yargılama giderinin davacıdan alınarak anılan davalıya verilmesine,
8-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip resen taraflara iadesine (HMK m.333),
9-Davalı kurum tarafından peşin olarak yatırılan 179,90-TL istinaf karar ve ilam harcının, kararın kesinleşmesinden sonra ve talep halinde davalı kuruma iadesine,
10-Davalı ... tarafından peşin olarak yatırılan 269,85-TL istinaf karar ve ilam harcının, kararın kesinleşmesinden sonra ve talep halinde davalıya iadesine,
11-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına dair,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 12/09/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 30/09/2025

Başkan
...

Üye
...

Üye
...

Katip
...