mahkeme 2023/1287 E. 2025/1509 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2023/1287 - 2025/1509
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2023/1287
KARAR NO : 2025/1509
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ : 26/05/2022
NUMARASI : 2021/342 E. - 2022/162 K.

DAVANIN KONUSU : YİDK Kararının İptali

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 26/05/2022 tarih ve 2021/342 E. - 2022/162 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi taraflarca istenmiş ve istinaf dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :Davacı vekili, müvekkilinin 2020/09229 sayılı çoklu tasarım başvurusunu yaptığını, davalı Şirket tarafından 16 ve 18 nolu tasarımlara, 2017/05383-10, 2019/00657-9 sayılı tasarımlarına dayalı olarak itiraz edildiğini, itirazı inceleyen YİDK tarafından davalı itirazının kabul olunduğunu ve müvekkilinin itiraza uğrayan tasarımlarının hükümsüzlüğüne karar verildiğini, oysa müvekkili tasarımlarının mesnet gösterilen tasarımlar karşısında yeni ve ayırt edici olduğunu, davalı tarafından mesnet gösterilen tasarımların yer aldığı katalog ve görsellerin kesin tarihlerine ulaşılamayacağı için delil olarak kabul edilmelerinin de mümkün olmadığını, delil olarak kabul edilse bile bilgilenmiş kullanıcı gözünde mesnet gösterilen tasarımlar ile dava konusu müvekkili tasarımlarının birbirinden farklı bulunduğunu, tasarımlar değerlendirilirken tasarımcının seçenek özgürlüğünün göz önünde bulundurulması gerektiğini ileri sürerek, YİDK'in 2021/T-817 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu davacı tasarımları ile redde mesnet tasarımların yüksek oranda benzer bulunduğunu, davacı tarafından belirtilen farkların ayrıntı seviyesinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, davacının tescil ettirmek istediği dava konusu tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığını, ayrıca tasarımların tescil edilebilmesi için mutlak yenilik kriterini karşılaması gerektiğini, davacının tescil ettirmek istediği tasarımların müvekkili tasarımlarının esasen aynısı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davacıya ait 2020/09229/16 sıra numaralı tasarım ile redde mesnet tasarım arasındaki benzerlikler karşısında farklılıkların bilgilenmiş kullanıcı nezdinde yeterli bir ayırt edicilik sağlamayacağı, belirtilen taraf tasarımlarının şişeye ait en önemli asli unsur olan kütle yapısı açısından benzerlik taşıdığı, tespit edilen farklara ancak bilgilenmiş kullanıcı kapasitesini aşan detaylı bir inceleme neticesinde ulaşılabileceği, bu farkların davacı tasarımına ayırt edicilik katmadığı, var olan davacı tasarımının yenilik ve ayırt edicilik kriterini haiz olmadığı, buna karşılık davacıya ait 2020/09229-18 sıra numaralı tasarımın davalı tarafından mesnet gösterilen 2017/00657-9 sıra numaralı tasarım karşısında yeni ve ayırt edici olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 2021/T-817 sayılı kararının 2020/09229-18 sıra nolu tasarım yönünden iptaline, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, mahkeme kabulünün aksine redde mesnet tasarım ile müvekkilinin 16 nolu tasarımının da bilgilenmiş kullanıcı nezdinde benzer olmadığını, tescil müracaatına konu edilmiş olan tasarımların, tescil müracaatına konu edildikleri tarihte yenilik ve ayırt edicilik kıyaslamasının bilgilenmiş kullanıcı algısı nezdinde yapılması gerektiğini, bir ya da birkaç ayrıntının tasarımda can alıcı noktayı teşkil edebileceğini, bilgilenmiş kullanıcıyı, sıradan bir kullanıcıdan ayıran, önemli olan bu ayrıntıların farkında olması bulunduğunu, yerleşik Yargıtay içtihatlarının, tasarımların yenilik ve ayırt edicilik kriterleri değerlendirilirken, tasarımcının seçenek özgürlüğünün de dikkate alınması yönünde olduğunu, dava konusu tasarımların şişe ürününe uygulandığını, bu ürünün doğası ve işlevi ile zihinde canlandırdığı şeklin, tasarımcının seçenek özgürlüğünün belirlenmesinde yol gösterici olduğunu, tasarımcının seçenek özgürlüğü daraldıkça tasarımlar arasındaki küçük farklılıkların dahi tasarımların yarattığı genel izlenimi farklılaştırabileceğini, müvekkili tasarımları ile davalı taraf tasarımlarının, bilgilenmiş kullanıcının bahse konu tasarımları kolaylıkla ayırt edeceği kadar birbirinden farklı olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, davaya konu 2020/09229/18 sıra numaralı tasarım ile redde mesnet 2019/00657/9 sıra numaralı tasarımın, genel görünümlerinin yüksek oranda benzer olduğunu, mahkeme kararında belirtilen farklılıkların, ayrıntı seviyesinde kaldığını ve ürünleri farklılaştırmadığını, bu nedenle söz konusu tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, davalının 2020/09229-18 sıra numaralı tasarımının yenilik ve ayırt edici nitelik kriterlerini karşılamadığının ilk bakışta dahi anlaşıldığını, bu tasarımın müvekkiline ait 2019/00657-9 sıra numaralı tasarımının aynısı olduğunu, davacının bu tasarımının, SMK'nın aradığı yenilik ve ayırt edici nitelik kriterlerini karşılamadığından ve müvekkili tasarımı ile arasında ayırt edici bir fark olmadığından, gerek dosya kapsamındaki bilirkişi raporunun gerekse bu rapora dayalı ilk derece mahkemesi kararının hatalı bulunduğunu, mahkeme kararının eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, tasarımlar arasında küçük ayrıntılarda farklık olmasının, tasarımların aynı olarak kabul edilmesini gerektireceğini, davacı tasarımı açısından da durumun bu şekilde olduğunu, dosya kapsamındaki bilirkişi raporlarında değinilen farklılığın, tasarımlar arasında fark yaratmayacak düzeyde detaydan ibaret bulunduğunu, davacının herhangi bir yenilik ve ayırt edicilik taşımayan, esasen müvekkiline ait tescilli tasarımın aynısı olan tasarımının tescil edilmesinin ve SMK'nın öngördüğü korumadan yararlanmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tasarım uzmanı bilirkişilerden oluşan bilirkişi heyetince hazırlanan bilirkişi raporunda, davaya konu 2020/09229/16 nolu tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığının, buna karşılık 2020/09229/18 nolu tasarımın ise yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine sahip bulunduğunun açıklandığı, söz konusu raporun ayrıntılı ve denetime açık olduğu, tarafların iddia ve savunmalarının irdelendiği, bu haliyle anılan raporun hüküm kurmaya elverişli bulunduğu, buna göre dava konusu 2020/09229/16 nolu tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığı, 2020/09229/18 nolu tasarımın ise yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşıdığı anlaşılmakla, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40'ar-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, taraflarca istinaf başvurusunda yatırılan 179,90'ar-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 435,50'şer-TL'nin taraflardan ayrı ayrı tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında taraflarca yapılan yargılama giderlerinin taraflar uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 11/09/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 11/09/2025

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.