mahkeme 2022/24 E. 2024/341 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2022/24 - 2024/341
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2022/24
KARAR NO : 2024/341
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ : 27/09/2021
NUMARASI : 2020/307 E. - 2021/306 K.

DAVACI :
VEKİLİ :
DEVREDEN DAVALI :

DAVANIN KONUSU : YİDK Kararının İptali

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27/09/2021 tarih ve 2020/307 Esas - 2021/306 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :Davacı vekili, müvekkilinin 2019/15740 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı Şirketin 2014/47026 sayılı "..." ibareli markasına dayalı olarak bu başvuruya yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca kabul edilerek, müvekkili başvurunun reddine karar verildiğini, müvekkilinin bu karara yaptığı itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin 1995 yılından beri Bursa'da ... ... ismi altında et ve tavuk ürünleri ile ilgili hizmet sunduğunu, yine müvekkillinin yetkilisi olduğu ... .... Şti.nin 29. ve
43. sınıflarda 2012/88637 nolu "..." ibareli markanın sahibi olduğunu, müvekkili başvurusu ile redde mesnet marka arasında karıştırılma tehlikesinin bulunmadığını, tarafların faaliyet alanlarının da farklı olduğunu, redde mesnet markanın, başvuru kapsamında yer alan 35. sınıf hizmetlerde tescilli olmadığını ileri sürerek, YİDK'in 2020-M-5296 sayılı kararının iptaline, dava konusu başvurunun tesciline karar
verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, müvekkili markası ile dava konusu başvuru arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik olduğunu, tüketicilerce taraf markalarının ilişkilendirileceğini, müvekkilinin "..." ibareli markasının tüketici nezdinde
yoğun bir tanınmışlığa sahip olduğunu, bu nedenle dava konusu başvurunun 6769 sayılı SMK'nın 6/5. maddesi uyarınca da reddinin gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davacının "..." ibareli marka başvurusu ile davalının "...+şekil" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, her iki taraf markasında "...-... " ibaresinin asli ve belirleyici olarak ön planda olduğundan karşılaştırmada bu ibarelerin esas alındığı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı hizmetler algısı oluşabileceği, yani markaların karıştırabileceği, bu açıdan SMK'nın 6/1 maddesindeki iltibas koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, ilk derece mahkemesince bilirkişi raporu aldırılmasına rağmen bilirkişi raporunda bildirilen kanaate aykırı bir karar tesis edildiğini, mahkemece iki marka arasında benzerlikler olduğu ve bu sebeple markaların karıştırılabileceğinin kabul olunduğunu, taraf markalarında yer alan "B" ve "P" harfleri, okunuş olarak benzer harfler olsa da marka işaretlerinin farklı bulunduğunu, markaların anlamlarının yakın olmasının, halkın iki markayı karıştırması için tek başına yeterli bulunmadığını, müvekkilinin "..." markası ile Bursa'da fastfood hizmeti verdiğini, kelime olarak anlamının bulunduğunu, ''...'' markasının ise bir uygulama adı olduğunu ve çeşitli dallarda hizmet verdiğini, kelime olarak bir anlamının bulunmadığı göz önüne alındığında iki markanın benzemediğini, yine davalı markasının, müvekkili başvurusunun kapsadığı hizmetleri de kapsamadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE :Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "..." ibareli başvuru ile redde mesnet "..." ibareli marka arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel ve işitsel olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, zira taraf markaları arasındaki tek farkın, redde mesnet markada yer alan "P" harfinin yerine "B" harfinin konulması olduğu, söz konusu harfler arasındaki işitsel ve görsel benzerlik gözetildiğinde, bu farklılığın başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve 2014/11 E., 2016/778 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi iltibas değerlendirmesi, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümleneceğinden, davacı vekilinin bilirkişi raporundan farklı karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin istinaf itirazının da yerinde olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Alınması gereken 427,60 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafça istinaf başvurusunda yatırılan 59,30 TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile kalan 368,30 TL bakiye harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 23/02/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 23/02/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.