Karar Detayı

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ

T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2022/1701
KARAR NO : 2024/1910
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R

BAŞKAN : ... ...
ÜYE : ... ...
ÜYE : ... ...
KATİP : ... ...

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 31/03/2021
NUMARASI : 2019/171 E. - 2021/152 K.

DAVACI :
VEKİLLERİ
DAVALI :

DAVANIN KONUSU : Marka ile ilgili Kurum Kararının İptali

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 31/03/2021 tarih ve 2019/171 E. - 2021/152 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin 2018/74521 sayılı ve "..." ibareli markanın 06, 07 ve 09. sınıf mallarda tescili için yaptığı başvurunun davalı ... 2019-M-6510 sayılı YİDK kararıyla SMK'nın 5/1-b ve 5/1-c maddesi uyarınca reddedildiğini, oysa müvekkili markasının İngilizce'nin resmi dil olduğu ve büyük oranda bilindiği birçok ülkede tescil edildiğini, ülkemizde nüfusun yalnızca çok küçük bir kısmının bu markalardaki ibareleri anlayacağını, iki ayrı kelime birleştirilerek oluşturulan ve yeni bir ibare olan marka yönünden tescil engeli bulunmadığını, ibareyi duyan tüketicinin aklına derhal ve ilk olarak başvuru konusu emtiaların gelmeyeceğini, bu nedenle ibarenin tanımlayıcı olmadığını ileri sürerek, 2019-M-6510 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacı taraf her ne kadar davaya konu "..." ibaresinin ana dili İngilizce olan ülkelerde tescil edildiğini ileri sürerek, bu ibarenin Türkçe dilinin konuşulduğu ülkemizde de tescil edilmesini gerektiğini ileri sürse de, marka hukuku "ülkesellik" prensibinin geçerli olduğu, bu prensibe göre; markanın tescil edildiği ülkede, o ülkede yürürlükte olan hukuk kurallarına göre korunmasının kural olduğu, bir markanın Türkiye sınırları içinde korunabilmesi için ise Türk Hukuku'nda belirlenen kurallara uygun olmasının gerektiği; hangi işaretlerin marka olarak korunacağı 6769 sayılı SMK'da belirlenmiş olup, SMK'da belirtilen kıstaslara uygun olmayan işaretlerin marka olarak korunamayacakları, Ülkemizin de taraf olduğu Paris Sözleşmesi'nin 4.mükerrer 6/A fıkrasının; "Menşe memlekette usulüne muvafık bir surette tescil edilmiş olan her fabrika veya ticaret markası, bu maddede gösterilen ihtirazi kayıtlar altında, aynen tevdi ve himaye edilmek üzere diğer Birlik memleketlerinde kabul edilecektir." şeklinde düzenleme içerse de, bu düzenlemenin istisnası 6/B fıkrasında düzenlenmiş olup, bu fıkraya göre; "Bu markaların temyiz edici her türlü vasıftan mahrum olması veya münhasıran, ticarette, mamullerin nev’ini, cinsini, kalitesini, miktarını, gönderileceği yeri kıymetini, mamullerin menşe mahallini veya imal ve istihsal zamanını göstermeye yarayan veya cari lisansla kullanılagelen yahut himayenin talep edildiği memleketin ticaretinin dürüst ve daimi itiyadı halini almış olan işaret ve kayıtlardan ibaret olması halinde, sözleşmenin 4.mükerrer 6/A maddesi uygulama alanı bulmayacaktır." hükmünü içerdiği, söz konusu fıkrada belirtilen hususların, somut olayda da uygulama alanı bulan, bir marka başvurusunun somut ayırt edici niteliği haiz olup olmaması ve tanımlayıcı olup olmaması hususlarını da kapsadığı, Yargıtay kararlarında da bir markanın Paris Sözleşmesi'ne taraf ülkelerden bazılarında tescil edilmiş olmasının, marka olarak bu işaretin Türkiye'de de tescili için tek başına yeterli görülmediği (Yargıtay 11.HD, 01.12.2000, 2000/7590 E.- 2000/9528 K.), belirtilen nedenlerle davacı taraf iddiasına itibar edilmediği, dava konusu işaret, tescil edilmek istendiği her bir emtia bakımından irdelenerek, hangi emtialar bakımından ülkemiz ilgili tüketici kesimi algısında somut ayırt edici olup olmadığı, tasviri olup olmadığının ayrı ayrı incelendiği, bu incelemeye göre; dava konusu marka başvuru kapsamından çıkartılan ve orijinali; "6.SINIF: Universally applicable vacuum-tight, rotary feedthroughs, rotary/linear motion feedthroughs, linear motion feedthroughs. 7.SINIF: Pumps; vacuum pumps and vacuum pump stands consisting of vacuum pumps; compressors; vacuum pumps [machines] and vacuum pump stands composed thereof. 9.SINIF: Regulating and control apparatuses for vacuum pumps and vacuum pump stands [not parts of machines]; vacuum apparatuses for laboratory use; automatic vacuum regula-ting apparatuses." şeklinde olan emtialar bakımından "..." ibaresinin somut ayırt edici niteliği haiz olmadığı veya doğrudan tanımlayıcı, tasvir edici olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; "6.SINIF: Universally applicable vacuum-tight, rotary feedthroughs, rotary/linear motion feedthroughs, linear motion feedthroughs. 7.SINIF: Pumps; vacuum pumps and vacuum pump stands consisting of vacuum pumps; compressors; vacuum pumps [machines] and vacuum pump stands composed thereof. 9.SINIF: Regulating and control apparatuses for vacuum pumps and vacuum pump stands [not parts of machines]; vacuum apparatuses for laboratory use; automatic vacuum regula-ting apparatuses." emtiaları dışında kalan emtialar bakımından 2019-M-6510 sayılı YİDK kararının iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, istinaf başvuru dilekçesinde, mahkemece tescil engeli bulunduğu kanısına varılan emtialar yönünden markanın doğrudan vasıf bildirmediğini, ilgili Türk tüketici nezdinde ayırt edici nitelik taşıdığını; gerek mahkeme kararında gerekse bilirkişi raporunda marka ibaresini duyan tüketicinin aklına ilk olarak, derhal ve hiçbir şüpheye yer vermeksizin markanın gelip gelmeyeceği ve Türkçe karşılığının herkesçe bilinip bilinmeyeceğinin değerlendirilmediğini, müvekkili markasının vasıf bildirmediğini, resmi dili İngilizce olan ülkelerde bile ayırt edici bulunan ve tanımlayıcı addedilmeyen müvekkili markasının Türkiye'de tescil edilmemesinin hakkaniyet ve Yargıtay kararları ile bağdaşmadığını ileri sürerek, yerel mahkeme kararını istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, istinaf başvuru dilekçesinde, kurum kararının hukuka uygun olduğunu, dava konusu ibarenin belirli bir ticari kaynağa ait işaret olarak algılanmayacağını, ayırt edicilikten yoksun olduğunu ayrıca tanımlayıcı olup bir şahsın inhisarına verilemeyeceğini ileri sürerek, yerel mahkeme kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, marka ile ilgili kurum kararının iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dosya kapsamında somut uyuşmazlığa konu ürünler bakımından uzman bilirkişilerin de yer aldığı iki ayrı heyetten rapor alındığı, bu raporlara göre "..." ibaresinin "kuru vidalı vakum pompası" şeklinde Türkçesi verilen bir ürün adı olarak sektörde yaygın kullanılan ve bilinen bir isim olduğu, ibarenin doğrudan ürünün adı olarak kullanıldığı, çekişmeli ibarenin "vakumlar, vakum pompaları, kompresörler için ürünü veya ürünün çalışma prensibini ifade ettiği, ilgili tüketici kesiminin de çekişme konusu makineleri kullananlar veya bakımı/tamiriyle ilgilenen kişiler oldukları, dolayısıyla söz konusu malların günlük hayatta herkesin tüketimine konu olmayıp, teknik alanda faaliyet gösteren veya teknik alanda faaliyetlerle ilgili olan kişilere hitap ettiği, ikinci bilirkişi heyetince dava konusu markayı oluşturan ibarenin ayırt edici olmadığı ve tanımlayıcı nitelikte bulunduğu malların tek tek belirlendiği, bu tür ibareler herkesin kullanımına açık olup, bir kişinin tekeline de verilemeyeceği, öte yandan, her ne kadar davacı vekilince dava konusu markanın İngilizce konuşulan ülkelerde tanımlayıcı bulunmayarak tescil edildiğini ileri sürmüş ise de, marka hukukunda ülkesellik prensibinin geçerli olduğu, kaldı ki, ilk bilirkişi raporunda davacı tarafın yurt dışında yaptığı bazı tescil başvurularının da kısmen veya tamamen reddedildiğinin tespit edildiği, açıklanan nedenle ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca ayrı ayrı alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı ile davalı ... tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,9‬0-TL'nin taraflardan ayrı ayrı tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı ile davalı ... tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdelerinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 29/11/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 29/12/2024

Başkan
...

Üye
...

Üye
...

Katip
...