mahkeme 2022/1401 E. 2024/1698 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ

T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2022/1401
KARAR NO : 2024/1698
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R

BAŞKAN : ... ...
ÜYE : ... ...
ÜYE : ... ...
KATİP : ... ...

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ : 16/05/2022
NUMARASI : 2021/261 E. - 2022/147 K.

DAVACI :
VEKİLİ :
DAVALI :

DAVANIN KONUSU : YİDK Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 16/05/2022 tarih ve 2021/261 E. - 2022/147 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :Davacı vekili, davalı gerçek kişinin 2020/36744 sayılı "..." ibareli marka başvurusunu yaptığını, müvekkilinin adına tescilli "..." ibareli markalara dayalı olarak bu başvuruya yaptığı itirazın, davalı Kurum tarafından reddedildiğini, oysa dava konusu başvuru ile müvekkili markalarının ortalama tüketicide bıraktığı genel görünümün ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, her iki markada da hakim rengin kırmızı olduğunu ve markaların "..." ibaresini aynı sıra ile içerdiğini, başvuruya konu markanın ortasında bulunan "L" ve "F" harflerinin ortalama tüketicinin dikkatinden kaçacak nitelikte olduğunu, İngilizce bir kelime olan markayı hızlıca "..." olarak okuyacak ortalama tüketicinin yanılacağını, ortalama tüketicinin kelimenin başı ve sonuna daha çok dikkat ettiği için başvuruyu ... olarak algılayacağını, markaların aynı veya benzer sınıfları kapsadığını, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu, bu nedenle de başvurunun reddinin gerektiğini, "..." ibaresinin aynı zamanda müvekkilinin ticaret unvanının da esas unsurunu teşkil ettiğini, bu nedenle SMK'nın 6/6 maddesi koşullarının oluştuğunu, davalının marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2021-M-5238 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili başvurusu ile davacıya ait markaların görsel olarak farklı olduğunu, markalar arasında benzerlik ve karıştırılma tehlikesinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davalının "..." ibareli marka başvurusu ile davacıya ait "..." ibareli tescilli markalar arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi nezdinde başvuru konusu işaret ile davacının tescilli markaları arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı hizmetler algısı oluşmayacağı, taraf marka işaretleri benzemediğinden SMK'nın 6/1 maddesindeki koşulların bulunmadığı, taraf marka işaretleri arasında benzerlik olmadığından SMK'nın 6/4-5 maddesinde öngörülen koşulların da oluşmadığı, davacı tarafın "..." ibareli başvuru üzerinde SMK'nın 6/6 maddesi kapsamında ticaret unvanı dahil diğer fikri ve sınai mülkiyet hak iddiasının kanıtlanmadığı, davalı başvurusunun haksız rekabet oluşturduğu iddiasının da ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayalı olduğunu ve hüküm kurmaya elverişli bulunmadığını, bu yöndeki itirazlarının mahkemece dikkate alınmadığını, söz konusu bilirkişi raporunda, başvuru kapsamındaki hizmetlerle müvekkili markalarının kapsamlarındaki hizmetlerin birebir aynı olduğu açıklanmasına rağmen markalar arasında iltibas tehlikesi olmadığı yönündeki tespitin hiçbir dayanağının bulunmadığını, aynı sektörde aynı ülkede birebir aynı hizmeti veren davalı Şirketin, son kullanıcı ve müşteri portföyünün farklı olduğunun söylenemeyeceğini, markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, aksi yöndeki mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığını, SMK'nın 6/1 maddesi koşullarının oluştuğunu, ortalama tüketici nezdinde markaların kaynaklarının aynı olduğu algısının doğabileceğini, markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkili markasının tanınmış marka olduğunu, bu nedenle dava konusu başvurunun kapsamındaki tüm mal ve hizmetler bakımından reddedilmesinin gerektiğini, "..." ibaresinin, müvekkilinin ticaret unvanının ayırt edici unsuru olduğunu, bu nedenle SMK'nın 6/6 maddesi koşullarının da oluştuğunu, mahkemenin, haksız rekabetin ispatlanamadığı gerekçesinin de yerinde olmadığını, "..." markasının müvekkili tarafından yaratıldığını ve ayırt edici bir marka olduğunu, başvuru konusu ibarenin, başvuru sahibinin aklına tesadüfen gelmesinin imkansız bulunduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin olmadığı, zira karıştırılma tehlikesinin değerlendirilmesinde markaların hecelerine parçalanarak yapılamayacağı ve bir bütün olarak dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, marka işaretleri arasında benzerlik olmadığından davacı markalarının tanınmış olmalarının da başvurunun reddini gerektirmediği, aynı nedenle SMK'nın 6/6 maddesi koşullarının da oluşmadığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve 2014/11 E., 2016/778 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi iltibas değerlendirmesi, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümleneceğinden, davacı vekilinin bilirkişi raporuna yönelik istinaf itirazlarının da yerinde olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,9‬0-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 25/10/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 25/10/2024

Başkan
...

Üye
...

Üye
...

Katip
...