Karar Detayı

T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2025/426
Karar No : 2025/510

TEMYİZ EDEN (DAVALI) :... Defterdarlığı -...
(...Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU :Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 26/02/2025 tarih ve E:2023/1743, K:2025/85 sayılı bozma kararı üzerine verilen ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle takdir komisyonu kararına istinaden 2017 yılının Temmuz dönemi için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ve verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine verilen... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Gelinen aşamada uyuşmazlık, dava konusu cezalı tarhiyatın düzeltme fişi ile terkin edilen kısımlarını aşan kısımlarına ilişkindir.
Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin (2) numaralı fıkrası, belgesiz mal bulunduran veya hizmet satın alanların sorumluluğuna yöneliktir. Anılan fıkra, bir kişinin vergi sorumlusu olabilmesini belirli şartlara bağlamıştır. Bu şartlardan biri, belgesiz mal bulunduran veya hizmet satın alanın, vergiye tabi olmasını gerektiren muamelelerde bulunacağına dair bildirimi üzerine vergi dairesince adına mükellefiyet tesis edilmiş bir kişi olmasıdır. Zira Kanun'da belgesiz mal bulundurulduğu veya hizmet satın alındığının fiili ya da kaydi envanter sırasında tespit edilerek ortaya çıkarılacağı belirtilmiştir. Buna göre vergi sorumlusu olabilecek kişilerin, adına mükellefiyet tesis ettirerek envanter çıkarma, defter tutma yükümlülüğü gibi vergisel anlamda ödevleri bulunanlardan olması gerektiği anlaşılmaktadır.
Dolayısıyla belgesiz mal bulundurduğu veya hizmet satın aldığı tespit edilen kişinin, Kanun'un 9. maddesinin (2) numaralı fıkrasında öngörülen mükelleflerden olması durumunda, anılan fıkrada aranan diğer şartların da varlığı halinde sorumluluğunun gündeme gelebileceği açıktır.
Olayda, davacının sorumluluğuna gidilebilmesi için değinilen fıkrada öngörülen mükellefiyet şartı gerçekleşmemiştir.
Öte yandan, davacı hakkında katma değer vergisinin konusunu teşkil eden bir işlem gerçekleştirdiği yolunda herhangi bir tespit de yapılmamıştır.
Bu itibarla, dava konusu cezalı tarhiyatın düzeltme fişi ile terkin edilen kısımlarını aşan kısımlarında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle istinaf istemini reddetmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar bozma kararı uyarınca verilen kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmediğinden kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.


TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak verilen kararlara ilişkin temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılması gerekmektedir.
Temyize konu karar Kurulun bozma kararındaki esaslara uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3-2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
09/07/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.