Danıştay danistay 2023/943 E. 2025/451 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2023/943
Karar No : 2025/451

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, İstanbul ili Başakşehir ilçesi ... Mahallesinde bulunan elli dokuz ayrı parselde kayıtlı olan taşınmazlarına ilişkin olarak 2019 yılı için tahakkuk ettirilen emlak vergisinin, Emlak Vergisi Kanunu'nun geçici 23. maddesindeki düzenlemeye aykırı şekilde fazladan tahakkuk ettirildiğinden bahisle ihtirazi kayıtla ödenen birinci taksit tutarının fazlaya ilişkin kısmının iptali ve fazladan ödenen tutarın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
05/12/2017 tarih ve 30261 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 7061 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 23. maddede şu kurala yer verilmiştir:
"Takdir komisyonlarınca 2017 yılında 2018 yılı için takdir edilen asgari ölçüde arsa ve arazi metrekare birim değerleri, 2017 yılı için uygulanan birim değerlerinin %50’sinden fazlasını aşması durumunda, 2018 yılına ilişkin bina ve arazi vergi değerlerinin hesabında, 2017 yılı için uygulanan asgari ölçüde arsa ve arazi metrekare birim değerlerinin %50 fazlası esas alınır. Takip eden 2019, 2020 ve 2021 yıllarında 29 uncu madde kapsamında bina ve arazi vergisi matrahları ile asgari ölçüde arsa ve arazi metrekare birim değerleri bu şekilde belirlenen değerler üzerinden hesaplanır.
Emlak vergi değeri veya asgari ölçüde arsa ve arazi metrekare birim değerleri esas alınarak uygulanan vergi, harç ve diğer mali yükümlülükler için de birinci fıkra hükümlerine göre belirlenen değerler dikkate alınarak uygulanır.
Bu maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir."
Uyuşmazlıkta davacının 2019 yılına ilişkin emlak vergisinin fazladan tahakkuk ettirildiği yönündeki iddiası, Emlak Vergisi Kanunu'nun geçici 23. maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "Takip eden 2019, 2020 ve 2021 yıllarında 29 uncu madde kapsamında bina ve arazi vergisi matrahları ile asgari ölçüde arsa ve arazi metrekare birim değerleri bu şekilde belirlenen değerler üzerinden hesaplanır." hükmüne istinaden 2018 yılı için tahakkuk ettirilen emlak vergisine esas alınan asgari ölçüde arsa ve arazi metrekare birim değerlerinin ve dolayısıyla 2018 yılı için tahakkuk ettirilen emlak vergisinin yanlış hesaplandığı yolundaki iddiasına dayanmaktadır.
Davacı tarafından, aynı taşınmazlar için 2018 yılına ilişkin olarak tahakkuk ettirilen emlak vergisinin, Emlak Vergisi Kanunu'nun geçici 23. maddesindeki düzenlemeye aykırı şekilde fazladan tahakkuk ettirildiğinden bahisle tahakkuka esas alınan arsa ve arazi metrekare birim değerlerinin anılan kanun maddesine uygun olarak yeniden düzenlenmesi ve ihtirazi kayıtla ödenen birinci taksit tutarının fazlaya ilişkin kısmının iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair 05/07/2018 tarih ve 20587 sayılı işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davada, ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş olup bu karara davacı tarafından yöneltilen istinaf istemi de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedilmiştir.
Bu durumda, 2018 yılına ilişkin emlak vergisi tahakkukunun hukuka uygun olduğunun mahkeme kararıyla sabit olması karşısında dava konusu 2019 yılına ilişkin tahakkukta da hukuka aykırılık görülmemiştir.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle davayı reddetmiştir.
Davacının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.
Davacının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 08/11/2022 tarih ve E:2022/280, K:2022/5484 sayılı kararı:
Emlak Vergisi Kanunu'nun geçici 23. maddesinin birinci fıkrasında yer alan, 2019, 2020 ve 2021 yıllarında 29. madde kapsamında bina ve arazi vergisi matrahları ile asgari ölçüde arsa ve arazi metrekare birim değerlerinin, 2018 yılı için maddede belirtilen şekilde belirlenen değerler üzerinden hesaplanacağı yolundaki düzenleme uyarınca 2019 yılına ilişkin uyuşmazlığın çözümünün 2018 yılına ilişkin uyuşmazlığa bağlı olduğu açıktır.
Davacı tarafından, aynı taşınmazlar için 2018 yılına ilişkin olarak tahakkuk ettirilen emlak vergisinin, Emlak Vergisi Kanunu'nun geçici 23. maddesindeki düzenlemeye aykırı şekilde fazladan tahakkuk ettirildiğinden bahisle tahakkuka esas alınan arsa ve arazi metrekare birim değerlerinin anılan kanun maddesine uygun olarak yeniden düzenlenmesi ve ihtirazi kayıtla ödenen birinci taksit tutarının fazlaya ilişkin kısmının iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair 05/07/2018 tarih ve 20587 sayılı işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davanın reddi yolundaki vergi mahkemesi kararına davacı tarafından yöneltilen istinaf isteminin reddine dair ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 08/11/2022 tarih ve E:2020/3383, K:2022/5483 sayılı kararıyla bozulmuştur.
Bu durumda, anılan bozma kararı üzerine verilecek karar dikkate alınarak dava konusu uyuşmazlık hakkında yeniden karar verilmesi gerekmektedir.
Daire, bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
Hakimler ve Savcılar Kurulu ... Dairesinin ... tarih ve ... sayılı Bölge İdare Mahkemelerinin İş Bölümlerine İlişkin Kararı uyarınca dosyanın gönderildiği ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:
Davacı tarafından, aynı taşınmazlar için 2018 yılına ilişkin olarak tahakkuk ettirilen emlak vergisinin, Emlak Vergisi Kanunu'nun geçici 23. maddesindeki düzenlemeye aykırı şekilde fazladan tahakkuk ettirildiğinden bahisle tahakkuka esas alınan arsa ve arazi metrekare birim değerlerinin anılan kanun maddesine uygun olarak yeniden düzenlenmesi ve ihtirazi kayıtla ödenen birinci taksit tutarının fazlaya ilişkin kısmının iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davada, ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, davanın reddine dair vergi mahkemesi kararına yöneltilen istinaf isteminin reddi yolunda ısrar kararı verilmiştir.
Bu nedenle, dava konusu tahakkukta da hukuka aykırılık görülmemiştir.
Vergi Dava Dairesi, bu gerekçeyle ısrar etmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun geçici 23. maddesinin, belediyelerce yapılacak numarataj işlemleri nedeniyle oluşturulan yeni cadde ve sokaklara ilişkin birim değerler üzerinden vergilendirme yapılabileceğine dair bir istisna içermediği, düzenlemenin lafzının açık olduğu, 2017 yılında uygulanmış bir arsa metrekare birim değeri bulunması halinde, 2018 yılı ve takip eden yıllar için bu değerde yapılacak artışın, 2017 yılı için uygulanan birim değerin %50'sini aşamayacağı, davalı idarece gerçekleştirilen işlemlerin kanun hükmünü dolanmaya yönelik olduğu, önceki yıla oranla %330'luk bir artışla tahakkuk ettirilen 2018 yılına ilişkin emlak vergisinde ve dolayısıyla bu tahakkuka esas alınan birim değerler üzerinden gerçekleştirilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek aksi yöndeki gerekçeyle verilen ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına esas alınan bilirkişi raporu ile 2017 yılına ilişkin olarak tahakkuk ettirilen emlak vergilerinin, davacının maliki olduğu taşınmazlarla ilgisi olmayan cadde ve sokaklara ait birim değerler üzerinden hesaplandığı, doğru cadde ve sokaklara ait birim değerler üzerinden yapılan hesaplamada, 2018 yılında tahakkuk ettirilen emlak vergilerinin, Emlak Vergisi Kanunu'nun geçici 23. maddesinde öngörülen %50 sınırını aşmadığı hususlarının ortaya konulduğu, davacı tarafından belediyeden alınan yapı ruhsatlarında da doğru cadde ve sokak bilgilerinin yer aldığı, ancak davacının ruhsatlandırma aşamasında bu hususa itirazının olmadığı, emlak vergisi tahakkuk ettirildikten sonra söz konusu cadde ve sokaklar yönünden itirazda bulunulmasının hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğu, 2018 yılına ilişkin emlak vergisi tahakkukunda ve dolayısıyla bu tahakkuka esas alınan birim değerler üzerinden gerçekleştirilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Davacı tarafından, aynı taşınmazlar için 2018 yılına ilişkin olarak tahakkuk ettirilen emlak vergisinin, Emlak Vergisi Kanunu'nun geçici 23. maddesindeki düzenlemeye aykırı şekilde fazladan tahakkuk ettirildiğinden bahisle tahakkuka esas alınan arsa ve arazi metrekare birim değerlerinin anılan kanun maddesine uygun olarak yeniden düzenlenmesi ve ihtirazi kayıtla ödenen birinci taksit tutarının fazlaya ilişkin kısmının iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davada, ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesince, davanın reddine dair vergi mahkemesi kararına yöneltilen istinaf isteminin reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 18/06/2025 tarih ve E:2023/944, K:2025/452 sayılı kararıyla bozulduğundan, temyiz istemine konu ısrar kararının, anılan bozma kararı üzerine verilecek karar dikkate alınarak yeniden karar verilmek üzere bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Davacı tarafından, aynı taşınmazlar için 2018 yılına ilişkin olarak tahakkuk ettirilen emlak vergisinin, Emlak Vergisi Kanunu'nun geçici 23. maddesindeki düzenlemeye aykırı şekilde fazladan tahakkuk ettirildiğinden bahisle tahakkuka esas alınan arsa ve arazi metrekare birim değerlerinin anılan kanun maddesine uygun olarak yeniden düzenlenmesi ve ihtirazi kayıtla ödenen birinci taksit tutarının fazlaya ilişkin kısmının iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair 05/07/2018 tarih ve 20587 sayılı işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davada, ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesince, davanın reddine dair vergi mahkemesi kararına yöneltilen istinaf isteminin reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 18/06/2025 tarih ve E:2023/944, K:2025/452 sayılı kararıyla bozulmuştur.
Bu durumda, anılan bozma kararı üzerine verilecek karar dikkate alınarak dava konusu uyuşmazlık hakkında yeniden karar verilmesi gerekmektedir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1- Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,
2- ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,
3- Yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmediğinden, yatırılan yürütmenin durdurulması harcının istemi halinde davacıya iadesine,
4- Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına,
18/06/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.