Danıştay danistay 2024/5369 E. 2024/4903 K.

T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2024/5369
Karar No : 2024/4903

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ...gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Hatay İli, Dörtyol Belediye Başkanlığı'nda gerçekleştirme görevlisi olarak görev yapan davacı tarafından, Sayıştay Başkanlığı'nca Dörtyol Belediye Başkanlığı'nın 2019 mali yılı hesap ve işlemlerinin yargılanması neticesinde kamu zararına sebebiyet verildiğinin tespit edildiğinden bahisle, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun uyarınca Dörtyol Belediye Mali İşler Müdürlüğü'nce düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin, kişi borcu tahakkukundan kaynaklanan 400.408,08-TL'lik kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen...tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; uyuşmazlık konusu olayda, dava dosyasına sunulan tüm bilgi ve belgeler ile aynı olay kapsamında diğer sorumlulardan biri tarafından açılan Mahkemelerinin E:... sayılı dava dosyasının birlikte incelenmesinden, Hatay Dörtyol Belediye Başkanlığının 2019 yılı hesap ve işlemlerinin denetlenmesi sonucu tespit edilen kamu zararına ilişkin Sayıştay ilamına istinaden kamu zararının ilgililerden tahsili amacıyla 6183 sayılı Kanun uyarınca dava konusu ödeme emrinin düzenlendiğinin anlaşıldığı, Mahkemelerinin E:... sayılı dava dosyasında ara kararı ile davalı idareden, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa dayanılarak hazırlanan Kamu Zararlarının Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 12. maddesinde düzenlenen kamu zararından doğan alacakların tahsil şekillerinin uygulanıp uygulanmadığının sorulduğu, cevaben gönderilen bilgi ve belgelerden sorumluların öncelikle rızaen ödemeye davet edildiği, akabinde borcun vadesi geldiği halde ödenmediğinden bahisle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun uyarınca ödeme emri düzenlendiği görülmekle, uyuşmazlık konusu ödeme emrinin hukuka uygunluk denetiminin kamu zararına ilişkin düzenlemeler kapsamında yapılması gerektiği, kamu zararının, ilgilinin rızaen ve sulh yoluyla ödemeye davet edilmesi, 6098 sayılı Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca takas yolu kullanılması veya 2004 sayılı İcra İflas Kanunu hükümleri uyarınca takibat yapılması suretiyle tahsil edilebileceği, rızaen veya sulh yoluyla ödemeye davet edilen ilgilinin davete icap etmemesi halinde ise genel hükümlere göre adli yargı yerinde dava açılarak ya da takibat yapılarak kamu zararının tahsili yoluna gidilebileceği, 6183 sayılı Kanun'un tatbikinin mümkün olmadığı dikkate alındığında, muhtelif nitelikteki alacaklardan meydana gelen kamu zararının tahsili amacıyla 6183 sayılı Kanun uyarınca davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emri içeriğinde kişi borcu tahakkukundan kaynaklanan 400.408,08-TL'lik kısımda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ :...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir. 3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...6) Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.
Anılan Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir" hükmü; "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, 6. fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.
02.08.2024 tarih ve 32620 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7524 sayılı Kanunun 53. maddesiyle; anılan Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan "yüz bin Türk lirası" ibaresinin "dokuz yüz yirmi bin Türk lirası" olarak değiştirildiği; Ek 1. madde, "bu Kanunda öngörülen parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır, bu şekilde belirlenen sınırların bin Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz" hükmünde iken, 7524 sayılı Kanun'un 54. maddesiyle, Ek 1. Maddenin bu kısmı, "bu Kanunda öngörülen parasal sınırlar, her yıl, bir önceki yıla ilişkin olarak 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında, takvim yılı başından geçerli olmak üzere artırılmak suretiyle uygulanır, bu şekilde belirlenen sınırların bin Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz." şeklinde değiştirildiği; 7524 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesi ile, bu Kanunla 2577 sayılı Kanunun 46 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile ek 1 inci maddesinde yapılan değişiklikler, 13/07/2024 tarihinden bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar bölge idare mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır hükmü getirilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Temyize konu edilen bölge idare mahkemesi kararı 04/06/2024 tarihinde verilmiş olup, kararın temyiz incelemesine tabi olup olmadığının; 02.08.2024 tarih ve 32620 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7524 sayılı Kanunun 2577 sayılı Kanunun 45., 46., Ek 1.ve Geçici 1. maddelerinde yaptığı değişiklikler ve ilave hükümler öncesi mevzuat hükümlerine göre değerlendirilmesinin gerektiği anlaşılmaktadır.
Buna göre; 2577 sayılı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde (mülga), konusu yüzbin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar hakkında verilen kararların temyiz edilebileceği hükme bağlanmış olup, aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde (mülga) yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanunda öngörülen parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından, temyizen incelenerek bozulması istenilen Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği 2024 yılı için temyiz sınırı 920.000,00-TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır.
Bu durumda, uyuşmazlıkta, davacı tarafından iptali istenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin, kişi borcu tahakkukundan kaynaklanan 400.408,08-TL'lik kısmının, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi kapsamına girmediği görülmektedir.
Bu itibarla, temyiz istemine esas teşkil eden kararın, Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1- TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2- Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 27/09/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.